Re: [whiplash-nl1] MEDISCH pijnbestrijding
Hallo Marcha,
even een kopietje van een reactie, die ik gegeven heb op het forum van
de "Wervelkolom".
ik weet natuurlijk niet wat voor prik je bedoelt, maar gaat het om
zenuwblokkades kan ik je even een eigen ervaring vertellen. Een
aantal jaren geleden kreeg ik een zgn. proefblokkade. Men spuit dan een
verdoving in en daarna kijkt men hoe je reactie hierop is.
Als je een tijd geen pijn hebt dan is het voor de anesteshesist een
aanwijzijng of hij op die plaats een definitieve blokkade kan plaatsen.
De pijn na een proefblokkade komt altijd terug en kan ook napijn geven,
omdat men toch in het gebied van een zenuw bezig is.
Als de proefblokkade succesvol is volgt (bij mij zit er een week tussen)
een definitieve. Dit suggereert dat je dan van de pijn af bent. Helaas is
dat niet zo.
Ook hierna volgt napijn en om het succes te meten moest ik pas 6 weken
daarna voor controle. Dan kan je verschil merken tussen de oorspronkelijk
pijn en napijn. Bij mij zijn er enkele jaren geleden 2 definitieve blokkades
in mijn onderrrug gezet, waarbij de uitstralende pijn in mijn rechterbeen
is verdwenen. Dus deze behandeling is succesvol geweest.
Helaas ben ik ook onder behandeling voor mijn nek en dat is een moeilijker
te behandelen gebied. Dit is dus een persoonlijke ervaring. Voor mij geldt
ook dat de napijn altijd wat lang duurt, maar dit is voor iedereen
verschillend en als het zo'n resultaat geeft als bij mijn rug heb ik dat
ervoor over.
Sterkte en succes met alles. Vriendelijke groetjes van Els.
hoi els
dat bedoelde ik met pijnn bestrijding.
blokkades opwerpen.
bedankt voor je reactie.
ik denk dat ik het maar moet afwachten .
ik vind het erg eng.
groetjes marcha
Hoi Marcha,
En, hoe voel je je daar onder? Ik bedoel, aan de ene kant is het fijn dat er
iets gevonden is, omdat dat voor de tegenpartij gunstig kan zijn.
Maar aan de andere kant is het ook een bevestiging dat er echt iets mis is,
kun je daar wel een beetje mee omgaan?
Ik heb geen ervaring met pijnblokkades, maar ik denk dat anderen je hier
meer over kunnen vertellen.
Groetjes en heel veel sterkte,
Nicole F.
hoi nicole,
ja daar vraag je me wat nee eigenlijk weet ik het niet, maar na de
uitslag na de sepp test ben ik aardig ziek en heel boos geweest.
met de rest denk ik dat ik te makkelijk omga. zovan het is nou eenmaal
zo. maar dat wil niet zeggen dat ik het leuk vind.
op het moment gaat het niet zo goed. vandaar dat ik ook niet overal
op reageer op deze lijst.
groetjesen knuffel van
marcha verhoeven
Hoi Marcha,
Tja, het is ook niet niks,he?
Wat dat makkelijk er mee omgaan betreft. Ik heb dat ook jaren zo gedaan,
maar helaas ben ik daar wel van terug gekomen. Ik moet het nu echt onder
ogen zien, want ik loop steeds weer tegen een dikke muur en dat moet nu echt
eens stoppen. Nee, leuk is het zeker niet, maarja, we zullen er inderdaad
toch mee om moeten leren gaan.
Jammer, dat het niet zo goed met je gaat, ik hoop dat je je snel weer wat
beter voelt.
Groetjes Nicole
Hallo marjan
Dan moet je arts maar eens contact opnemen met het pijnbestrijdig
(taem) in Arnhem, die zitten in rijnstate, die weten er meer van, als
hij bij wilt leren tenminste.
Je hebt recht op een tens kastje het is jou lijf,en het is veel beter
om een tens kastje te hebben als medicijnen slikken, want wat dacht je
van je lever als je pillen lang slikt?????
Ik heb nu tien jaar wl en al die tijd hebben ze me maar pillen laten
eten, totdat ik hier in het praathuis kwam.
We zijn naar het pijntaem geweest en ik heb een tens kastje gekregen,
en ik zit nu al voor de helft van mijn medicijn gebruik (en daar ben
ik heel blij mee)
Voor andere therapieen moet je toch een beetje uitproberen want wat bij
de ene niet helpt daar kan een ander baat bij hebben, maar hier zijn
mensen genoeg die daar meer verstand van hebben.
Tja dat heb ik ook nog steeds, en opgefokt is nog heel zachtjes
uitgedrukt ;-))
wat ik wel geleerd heb is thuis als er kinderen of een partner in de
buurt is dan geef ik het sein time out en ga naar boven en huil dan uit
de grond van mijn hard net zolang tot dat ik weer een beetje kan
nadenken en ga dan met mijn ontspannings oefeningen bezig, ik kom er
toch wel rustiger uit.
Er zijn ook wel dagen bij waar ik de stuun van ton heeel hard nodig
heb, en die geeft hij mij volop, en dat is heel fijn om je gewoon te
laten gaan en boos worden doet hij niet, alleen maar vasthouden is al
genoeg, Ik heb een prima gezin wat dat betreft, zelfs mijn kinderen
troosten me. Ik ben zo trots op ze
Ja heerlijk he om het hier opte schrijven, en iedereen die je begrijpt
Groetjes
Jolanda Gruyters
Hoi Marjan,
Ik ben ook wel benieuwd naar TENS..
Ik zelf krijg cranio-sacraal therapie en dat duurt ongeveer een uur, ik
kan je vertellen het werkt heel ontspannen. Na de therapie ben ik wel moe
maar het voelt wel goed. De dagen erna heb ik een stuk minder last van
pijn. Dit geld voor mij, ik weet niet wat voor een uitwerking het op
anderen heeft. Bij de therapie hoef je niks anders te doen dan alleen
maar een uur op een bed/behandeltafel te liggen. Ik vind het heel
ontspannend en fijn.
Ik heb ook vaak huilbuien maar heb niet echt een idee hoe ik ermee om
moet gaan. Ik laat ze komen of dwing ze weg. Vandaag in mijn nieuwe klas
moest ik ook even over mijn whiplash vertellen met moeite hield ik mijn
tranen weg. thuis aangekomen lekker zitten janken met de hond opschoot.
Alleen ik heb ook niet het idee dat het oplucht.. helaas.
Dat mag altijd!!
groeten
Elleke Besselink
Hallo Marjan,
Helaas kan ik je geen antwoord geven v.w.b. pijnbestrijding. Ik slik
Tramadol en door een aantal zenuwblokkades is mijn pijn een stuk draaglijker
geworden. Ik denk wel dat je naar een andere revalidatie-arts moet gaan als
je jezelf niet serieus genomen voelt. De werkrelatie is dan verstoord, het
vertrouwen is nihil en dan heeft geen zin om ermee door te gaan. Wellicht
dat andere mensen op de lijst wel weten naar wie je dan het beste naar toe
kan gaan.
Ik herken hier wel veel in :-) Ik denk dat je in 1e instantie zou moeten
kijken naar de reden waarvoor je opgefokt of gestresst bent en daar iets mee
doen. Vervolgens kan je kijken naar een oplossing, een alternatief of een
manier om dit in de toekomst te voorkomen.
Ook ik ben wel eens super opgefokt en eigenlijk is er dan geen land met me
te bezeilen en moet ik alles doen om me te beheersen. Een huilbui kan soms
opluchten en soms niet.
Meestal ga ik iets doen wat ik leuk vind als afleiding en vaak lukt het me,
als ik me enige tijd op die bezigheid concentreer, mijn opgefoktheid te
laten zakken. Fietsen helpt me ook. Of gewoon lekker schelden in huis.
Muziek heel af en toe hard aan.
Mediteren helpt me ook best wel. Proberen te letten op je ademhaling, alleen
maar daar op en nergens anders. Het vergt enige oefening en in het begin zal
je merken dat er vele gedachten door je heen gaan. Het geeft niet, laat ze
komen en laat ze weer gaan. Na enige tijd oefenen ben je in staat om je puur
en alleen op je ademhaling te richten; 4 seconden inademen, 4 seconden
vasthouden, 4 seconden uitademen en weer 4 seconden vasthouden.
Vaak steek ik een wierookstokje erbij aan of ik gebruik een aromatische
olie. Vooral lavendel is rustgevend en het is ook lekker om een paar
druppels in een verstuiver te doen. Of met een koptelefoon luisteren naar
mijn favoriete muziek. Ik zou je wel aanraden om iets rustgevends op te
zetten want ik denk dat je met technohouse bv. of hardrock alleen maar
opgedraaid word en dat is niet de bedoeling:-). Alhoewel het voor fans ook
een goede afleiding kan zijn :-)
Probeer je gevoel en je intuïtie te volgen in waar je zin in hebt en wat
voor jou een manier kan zijn om je opgefoktheid te ontladen.
Veel sterkte en succes,
Liefs en groetjes,
Astrid
Hallo beste Marjan,
Zelf heb ik geen ervaring met een TENS apparaatje, maar een collegaatje van
mij die ook een flinke whiplash en inmiddels ook RSI in een vergaand
stadium heeft, heeft er wel ervaring mee.
In het begin hielp het TENSapparaatje haar wel. Ook haar arts was niet echt
geweldig enthousiast over het gebruik, maar ze wisten niet anders meer
omdat medicijnen bij haar niet meer hielpen tegen de pijn. Het apparaatje
moest steeds hoger ingesteld worden en je zenuwen worden dan in feite lui,
proberen het niet meer zelf op te lossen.
Ik weet natuurlijk niet waarmee je allemaal al geholpen bent en wat voor
therapie je hebt mogen volgen. Zelf zat ik op een gegeven moment ook op een
dood spoor en heeft mijn Arboarts me geadviseerd een training bij het
RugAdviesCentrum te gaan volgen. Dit heb ik gedaan. Ik vond het ontzettend
zwaar en had niet gedacht het vol te kunnen houden, maar het lukte met
hun steun dus wel en ik moet zeggen dat ik er heeeeeel veel geleerd heb
over de wijze van omgaan met mijn klachten en zo.
Het mooiste is natuurlijk als je het allemaal zelf weer goed krijgt, moet
in feite ook denk ik want alleen jijzelf kunt aanvoelen wanneer het te veel
is / wordt en wanneer de pijn te hevig wordt. Mij lijkt een gedragstraining
in combinatie met lichamelijke training en fysio de beste therapie; daar
leer je in ieder geval door anders tegen dingen aan te kijken en ontdek
je sneller je nieuwe grenzen.
Rot he die huilbuien! Aan de andere kant - let it flow!!! - je spanningen
moeten er op een of andere manier toch uit; fanatiek sporten of zo lukt ons
wlpatienten niet meer en zeker in het begin kun je niets. Eigenlijk is het
wel logisch dan dat we dat met tranen afreageren of niet dan!? Het uiten
is moeilijker omdat je moeite hebt met het formuleren van zinnen en zo he.
En je gevoel is ook veranderd vind ik, waardoor je waar je vroeger om lachte
nu verdrietig kunt worden. Beniewd of meer wlpatienten hier dat herkennen...
Geweldig toch dat dat hier allemaal kan zonder dat iemand begint te zuchten?!
Want iedereen weet waar jij het over hebt hoor!
Sterkte en hoop dat je vandaag een goede dag hebt.
Groetjes
Manuela
hallo sjannine,
je vroeg wie er ervaring had met pijn bestrijding,. Bij mij hebben ze een
aantal jaren geleden blokkades aangebracht in het academisch ziekenhuis
maastricht. Deze hebben mijn klachten voor een groot deel verlicht.
Het is niet helemaal weg maar ik mocht ten alle tijden terug komen.
Het word verdoofd en is dan nog pijnlijk maar het is wel de moeite
waard geweest. Ze brengen een naald in en die word dan verwarmd
die "brand" dan zogenaamd je zenuw dood. Dit word gedaan onder rontgen
belichting.
Hoop dat je er wat aan hebt..
succes
Ria Peeters
hallo sjannine,
Hopelijk vindt je het niet erg dat ik er doorheen fiets. Net als Ria heb ik
blokkades gehad en dat scheelt aanzienlijk in de klachten. Je krijgt eerst
een tijdelijke blokkade om te kijken of ze op de juiste plek zitten en pas
daarna de definitive. De huid wordt verdoofd maar het blijft wel een
pijnlijke behandeling. Sommige klinieken geven een kalmeringstabletje en
hebben tijdens een behandeling een soort van kapje met lachgas. Ik zou die
nemen, als ik jouw was. Scheelt in de pijn en je gaat lachend de
behandelkamer uit :-)
Ik heb totaal ong. 16 blokkades gehad in zijkant en achterkant nek en tussen
schouderbladen.
Liefs en groeten,
Astrid.