Whiplash nl1

11-12-2000
beste mensen
hierbij wil ik laten weten geen prijs meer te stellen op het ontvangen van
de e-mails via whiplash-nl@....
Ik wil jullie bedanken voor de info die ik de afgelopen periode heb gekregen van
allerlei mensen.
vr. groeten Marc roosenbrand

Wij willen u graag nog even herinneren aan de volgende gebeurtenis die
binnenkort plaatsvindt.
RECHTSTREEKS "TOETSPRATEN" MET ELKAAR
Datum: Woensdag, December 13, 2000.

Hallo Astrid
ik las in je laatste berichtje over eindtest DBC dat je naar het DBC in Assen
bent geweest.
Ik woon zelf in Groningen. Vind je het leuk om een keer iets af te spreken?
Je mag me prive mailen als je dat wilt.
Lineke

hoi ellen.
is vnl om hoeveel huishoudelijk werk ik kan omdat ik in onze eigen zaak werk
als meewerkende vrouw...daar valt niets te halen....aan thuiszorg zijn ze
veel kwijt.
ookof het geheel te wijten is aan het ongeval daar ik een discopatie
heb....die iedereen wel rond deze leeftijd heeft heb ik begrepen van de
neuroloog.bestekend slijtage van de wervel.
heb gelukkig wel van huisarts een verklaring dat hij mij voor het ongeval
nooit heeft gezien ivm klachten in schouder of nek.
eerder ,,,,,,vind wachten er vervelend en word er zenuwachtig door
.groetjes lidia

Hai Christien,
ik val van de ene verbazing in de andere. Wat heeft hij er nou mee te
maken?!?!? Nou ja, het zal wel weer aan mij liggen....
liefs van Ramona

Hallo Han,
hierbij een late reactie op jouw oproep betreffende dr. Joshi.
Ik heb geen persoonlijke ervaring met deze dokter maar heb
nog wel een kort artikel. Ik wil een kopie ervan aan je
opsturen.
Dr. Joschi is een anesthesist, die zich bezighoudt met pijn-
bestrijding d.m.v. zenuwblokkades.
Zelf heb ik zulke behandelingen ondergaan in een
ander ziekenhuis. Deze zenuwblokkades worden uitgevoerd
met zgn. thermolaesies. Het gaat nu te ver om daar uitgebreid
op in te gaan; maar ik heb daar nog wel andere publicaties
en mails over.
Sorry, ik ben hopeloos achter met lezen. Ik zelf ben door
de behandeling niet pijnvrij geworden, maar er trad
uiteindelijk wel verlichting op.
Ik wil het even hierbij houden en heb je nog belangstelling
hoor ik het wel.
Met vriendelijke groeten,
Els.

Beste mensen,
Vorige week las ik in de krant dat pr. Bernard jr. zitting heeft in de
directie van het RAC!!!
Hij kelderde in mijn aanzien... ;-)
Christien

Lidia,
Ik zou eerst opbellen om de afspraak naar een tijdstip later op de dag laten
verplaatsen.
De goede man zal ongetwijfeld de hele dag werken.
De expertise ( in verband met de verzekering) , die ik bij een neuroloog
had, duurde ongeveer een uur.
Ik moest eerst uitleggen hoe het ongeval was gebeurd en daarna kreeg ik een
medisch onderzoek.
Waarvoor is jouw expertise en waarom zou je het eerder willen?
Ellen.

Hoi Esther,
Goeie tip van je!
Gelukkig weet mijn tandarts heel goed hoe het zit, want bij het ongeluk,
waar ik mijn Whiplash opliep verloor ik ook 3 boven voortanden, dus kon ik
mooi al na een paar weken een paar keer uren de stoel in met nekkraag.
Hij was zo aardig, haalde een kussentje uit zijn prive ruimte en vroeg
diverse malen of ik wel goed lag. Sindsdien vraagt hij vaak of ik wel goed
lig en m.u.v. de korte controlebezoeken wil hij dat kussentje wel weer halen
voor me.
Waar vind je nog zo iemand tegenwoordig in die drukke praktijken?
Groetjes Leon10

Beste lijstgenoten,
op de site van de wervelkolom vond ik dit agendapunt.
In Brummen wordt er een Weekend Cursus verzorgd
door de Whiplash Stichting Nederland.
Datum: vrijdag 2 februari t/m zondag februari 2001.
Het betreft hier een cursus voor whiplash-patiënten en partners;
bestaande uit 6 dagdelen en verdeeld over 3 dagen. Er wordt
rekening gehouden met rusttijden en ontspanningsmogelijkheden.
Aan het uitwisselen van informatie wordt aandacht geschonken.
De kosten bedragen f 355,- pp. voor donateurs en
f 400,- pp. voor niet donateurs.
Hieronder vallen ook de 2 overnachtingen in een nette kamer met
douche, toilet en föhn; ontbijt; lunch en 3 gangen diner tijdens de
hele cursus.
Deze duurt van vrijdagmiddag tot zondagmiddag na de lunch.
Inschrijfformulier kan u aanvragen bij het secretariaat in Bunnik.
Tel.: 030-6565000
Fax: 030-6565252
Een tip is om bij de zieketekostenverzekeraar te vragen
of deze cursus vergoed kan worden.
Opmerking mijnerzijds wat de tip betreft is misschien ook
dat mensen met een tegenpartij voor vergoeding in
aanmerking zouden kunnen komen. Maar daar weet ik
niet voldoende van omdat ik daar nooit mee te maken heb
gehad.
Misschien hebben jullie wat aan deze info.
Met vriendelijke groeten,
Els.

hoi celine
heb je goed gezien,,bij ieder probleem krijg ik een hint of aanwijzing of
laten ze me zelf zoeken wat het beste is.
doe ik
groetjes lidia

hoi astrid.
o..dit is zo herkenbaar....maar je zult toch keuze moeten maken want alles
zul je niet meer kunnen ( helaas) op de zelfde manier.
misschien als je goed doseert is er meer uit te halen.
ook ik ben nu in revalidatie en ben conditioneel veel vooruit gegaan..ook
ik moet steeds worden terug gefloten.....ik denk dat het zo belangrijk is om
uittevinden wat echt belangrijk is en wat je eventueel kunt laten liggen of
een andere kunt laten doen of gewoon niet te doen.
ja dat zal niet makkelijk zijn....bij alles wat je doet moet je
overwegen...wat het niet altijd leuker zal maken....maar ik denk dat je met
de zelfde beprekingen nu toch meer plezier kunt beleven.
dat zou wel verstandig zijn...maar lijkt me niet altijd even gemakkelijk
hoor.
nou het heeft jouw in inder geval al een heel stuk op weg geholpen en dat is
mooi meegenomen...
dat wens ik ook jouw
groetjes lidia.

Hallo allemaal..
Het naar de tandarts gaan is vooral voor eenn "whippie" niet leuk. Dagen
later doet de nek nog zeer van de stoel. Want er is wel een hoofdsteun op de
stoel , maar geen neksteun. Dus tussen hoofd en schouders, zit een lege
ruimte AUW !!
Ik heb er het volgende op gevonden : ik neem en badlaken mee. ( Dit is 1
formaat groter dan de standaard handdoek , maar wel weer kleiner dan een
strandlaken)
dit badlaken rol/vouw in op en leg het achter mijn nek , als de stoel nog
recht staat.
Op deze manier heb ik geen dagen lang last van mijn nek van een
tandartsbezoek.
( ) __( ) Groetjes, Esther.
/ \
| @ @ |
\ * /
--o00o------o00o----

Hi Anneke,
Bedankt voor je reactie, die me weer een beetje in de war maakt.
Donderdag was ik bij mijn neurologe Mw. Strack van Schijndel en ik heb haar
gevraagd hoe een whiplash zich nou verhoudt tot hersenletsel. (Een vraag die
mij al lang bezighoudt).
Zij heeft mij uitgelegd, dat als je een whiplash hebt, je klachten hebt die
lijken/overeenkomen op/met de klachten die je hebt als je hersenletsel hebt,
maar dat je geen hersenletsel hebt.
(Ze bevestigde de mening van een andere neuroloog, dat rapporteerde dat ik
geen whiplash heb, maar een post commotioneel syndroom (= hersenletsel).)
Ik zou hier graag meer over lezen, wie kan mij hier literatuur over
aanbevelen?
Bye Ellen.

Hallo allemaal,
ik weet niet of sommigen van jullie het nog weten maar ik volgde een
revalidatie-training bij het DBC in Assen. Nu heb ik 6 december een eindtest
gehad. Er was volgens de test veel verbeterd ten opzichte van de intake.
Ikzelf voel dat ik een stuk beter ben dan voorheen maar vind toch dat ik nog
te weinig in mijn mars heb. Dit ligt denk ik aan mijzelf omdat ik te veel
wil.
Regelmatig betaal ik dan ook de tol die sommige bezigheden met zich
meebrengt. Ik heb geleerd om goed binnen m' n grenzen te blijven. Toch hou
ik enige angst omdat mijn wilskracht zo sterk is en dan ben ik bang dat ik
mezelf min of meer kapot maak.
Het advies van het DBC was wel om voorlopig medisch- ofwel fysiofittness te
gaan doen. Het is heel belangrijk dat ik mijn behaalde niveau goed bij houdt
door zoiets.
Zoals ieder ander zal ik wel mijn beperkingen blijven houden en moet toch
ook de rest van mijn leven blijven sporten.
Ik ben heel erg tevreden over het DBC.
Zowel over de aanpak als de benadering naar mij als wl-figuur. Heel
persoonlijk en ontspannend. Wel progressief en niet te gejaagd. Zo van lukt
het nu niet proberen we het volgende keer wel weer. Eerst aan jezelf denken,
jij weet wat je voelt. Dat is er bij mij heel positief ingevallen.
Kortom ik heb heeeel veel aan het trainings-traject bij het DBC gehad.
Dit was mijn laatste verslag van mijn DBC-ervaringen. Het wil niet zeggen
dat iedereen er zo over denkt dit is natuurlijk mijn persoonlijke mening.
Ik wens jullie al het goede van het leven en hou je taai.
Vriendelijke groetjes,
Astrid E.

Werkgroep Artsen Advocaten http://www.waa.nl
Nationale Letsel Telefoon http://www.letseltelefoon.nl
Berntsen Mulder Claimcare http://www.claimcareletsel.nl
Intermediair Letselschaderegeling Kloppenburg http://www.ilk.nl
Ottenschot & De Groot http://www.ottenschot.nl
Springer en Katz http://www.springerenkatz.com
Burgers Schaderegeling http://www.burgers-schade.nl
Letselbureau http://www.letselbureau.nl/
Bureau Pals http://www.bureaupals.nl
Koudstaal & Klein http://www.koudstaal-kleijn.nl/
Groot expertise http://www.letselschade.com/
Drost http://www.drost.nl/letselschade/
Ik persoonlijk kan geen garanties geven voor bovenvermelde bureau's.
Met vriendelijke groet Peter
pbosman@...
ICQ.no: 85676184

Hoi allemaal.
Een prettig en rustig weekend toegewenst !
B) GEWIJZIGDE AANBEVELING NATIONAAL PLATFORM KILOMETER- EN PERSONENSCHADE
(NPP) ZIEKENHUISDAGGELDVERGOEDING
De aanbeveling geldt voor dossiers met een schadedatum vanaf 25 februari
1999 en ingeval van lopende dossiers (aangelegd voor deze datum) voor wat
betreft de gemaakte kosten vanaf 25 februari 1999.
Wijzigingen met ingang van 1 maart 2000
Met ingang van 1 maart 2000 zijn de volgende wijzigingen van kracht:
- Het normbedrag van f 0,40 per gereden kilometer met een personenauto geldt
nu voor de eerste 2.000 kilometer per schadejaar per claimgerechtigde. In de
eerste versie lag deze grens bij 1.000 kilometer.
- Het normbedrag van f 50 ziekenhuisdaggeldvergoeding geldt voor iedere
ziekenhuisopname naar aanleiding van het ongeval. In de oude regeling was
dat f 50 voor de eerste ziekenhuisopname.
- De richtlijnen voor indexering van de kilometer- en
ziekenhuisdaggeldvergoeding zijn aangepast.
Normering kilometervergoeding
Gekozen methode van normering: Bij de gekozen methode van normering is
rekening gehouden met de huidige uitvoeringspraktijk en aansluiting gezocht
bij de reële kosten en gangbare normen. Voor de vaststelling van de
kilometervergoeding is uitgegaan van de gemiddelde kosten per gereden
kilometer. Daarbij is gebruik gemaakt van de meest recente ANWB-tabellen
voor variabele kosten. Onder de normering van de kilometervergoeding vallen:
- Reiskosten van gezins- en naaste familieleden voor het bezoeken van het
slachtoffer in het ziekenhuis;
- Reiskosten van het slachtoffer voor bezoeken aan artsen, fysiotherapeuten
en andere bij de medische behandeling betrokken beroepsbeoefenaren, alsmede
voor bezoeken aan een Buro Slachtofferhulp en andere belangenbehartigers.
De normering is niet bedoeld voor reiskosten bij opname in
revalidatiecentra, sanatoria en verpleeginrichtingen.
Vergoeding
Personenauto: Indien personenauto wordt gereisd, bedraagt de vergoeding f
0,40 voor de eerste 20004 kilometer per jaar per claimgerechtigde. Als jaar
geldt in deze telkens een jaar na de schadedatum.
In dossiers waar sprake is van meer dan 2.000 gereden kilometers per
schadejaar, dient de vergoeding concreet te worden vastgesteld. Dit kan op
basis van gangbare ANWB-tabellen, waarbij zowel de vaste als de variabele
kosten als uitgangspunt voor de vergoeding gelden. Openbaar vervoer: Indien
gebruik wordt gemaakt van openbaar vervoer, worden de daadwerkelijk gemaakte
kosten vergoed.
Taxi: Voor zover het openbaar of eigen vervoer geen passende voorziening
blijkt te zijn, worden de taxikosten aan de hand van de werkelijk gemaakte
kosten vergoed (hierbij moet worden gedacht aan medische indicatie,
afwezigheid van eigen of openbaar vervoer, e.d.).
Indexering: Ingeval de indexcijfers van de ANWB-tabellen hiertoe aanleiding
geven, zal het normbedrag van f 0,40 worden aangepast. Het normbedrag wordt
met f 0,05 verhoogd, indien de variabele kosten van de zgn. normauto5 met
minimaal 6,25% zijn gestegen.
Normering van de ziekenhuisdaggeldvergoeding
Methode van normering: Gekozen is voor een vast bedrag van f50 per dag. De
ziekenhuisdaggeldvergoeding is bedoeld ter dekking van:
- kosten van de aanschaf van bed-/ziekenhuiskleding;
- kosten om het verblijf in het ziekenhuis te veraangenamen. Hieronder zijn
onder andere begrepen:
- extra telefoonkosten, bestaande uit gespreks- en abonnementskosten;
- het kopen/huren van boeken en/of tijdschriften;
- consumpties (frisdrank);
- huur tv;
- huur spelletjes, videofilm e.d.;
- parkeergeld familiebezoek;
- bloemen;
- fruit, etc.
Op het genormeerde bedrag vindt geen korting plaats in verband met mogelijke
besparingen in de thuissituatie.
Uitzonderingen:
- De normering is niet bedoeld bij opname in een revalidatiecentrum, een
verpleeginrichting, een sanatorium of in gevallen waarbij de opname in een
dergelijk instituut wèl is geïndiceerd maar nog niet plaats kon vinden.
- Indien men van mening is dat de in redelijkheid gemaakte kosten uitstijgen
boven het forfait van f 50 per dag, dient men dat met behulp van rekeningen
e.d. aan te tonen. In dat geval wordt de vergoeding concreet vastgesteld.
Indexering: Periodiek wordt op basis van het consumentenprijsindexcijfer van
het CBS bekeken of aanpassing van het normbedrag noodzakelijk is. Het bedrag
wordt met f 5 verhoogd, indien op basis van het indexcijfer de kosten
gestegen zijn met minimaal 5%.
Toelichting
Aanschaf bed- en ziekenhuiskleding: Het betreft hier de (eenmalige) aanschaf
van nieuwe kleding die men thuis niet draagt c.q. gewend is te dragen.
Daarbij wordt o.a. gedacht aan pyjama, bed-/ochtendjas, pantoffels,
toilettas, e.d.
Overige kosten: Bij overige kosten bij opname in een ziekenhuis kan worden
gedacht aan consumpties, boeken, spelletjes, huur telefoon/tv e.d. Voor
onderbouwing van deze kosten is navraag gedaan bij een aantal ziekenhuizen
verspreid over het gehele land.
Daar een specifieke kostenstaat voor verblijf in het ziekenhuis niet kan
worden opgesteld, is gekozen voor een vaste ziekenhuisdaggeldvergoeding.
(Info: Secretaris NPP, mevr. drs. M. Kramer, p/a Abz Branche Initiatieven,
tel. 030 - 493 57 17)
Met vriendelijke groet Peter
pbosman@...
ICQ.no: 85676184

Hoi Lidia,
Dat je geen extra last had de volgende dag heb je echt wel te danken aan de
mensen die jou deze therapie geven , fijn toch om zo te mogen revalideren.
Wat ik zoal gelezen heb de afgelopen weken ga je niet over je grenzen maar
leren ze jou waar je grenzen liggen.!! Misschien niet gemakkelijk om dat je
door wilt gaan maar wel de beste manier .het helpt jou zeker!!
Als je er straks veel en lang plezier van mag hebben wil je er toch wel op
wachten denk ik.
Prettig zitten is heel belangrijk.
Volgens mij zit jij hier wel op jou plekje!! En zit je lekkerder in je vel,
zo te merken aan jou mails,
je schrijft beter op wat je ervaart en de mails worden langer. Dat is wat
mij opvalt !!
Doorgaan zo Lidia, komt wel goed met je , je bent nu op de helft de andere
helft die je nog moet gaan daar ben ik benieuwd naar, dus blijf schrijven .
Groetjes terug en veel succes nog
Celine

Hallo Imelda,
Ik reageer even op je berichtje.
Ik vind het fijn dat je wekelijks een verslagje maakt en jezelf de keus
maakt aan welke begeleiding je deelneemt. Wat je beschrijft geeft veel
herkenning bij mij.
Ik reageer nu pas omdat ik je niet wil beïnvloeden bij het volgen van de
training.
Wat ik je mee zou willen geven is de vraag wat men doet aan de klachten op
het gebied van de whiplash, ik bedoel hiermee de cognitieve klachten.
Men "schermt" met een whiplashprogramma maar zelf heb ik dat niet kunnen en
mogen ontdekken.
Ben kritisch en blijf vragen waarom ze de dingen doen.
Je lichamelijke conditie zal beter worden, maar enige verbetering van de
klachten op cognitief gebied zou toch ook mooi meegenomen zijn.
Een goede sportschool is anders een goed en goedkoper alternatief.
Wij gaan volgende week weer verder met ons overleg over de methode RAC jou
ervaringen willen wij graag meenemen.
Dus hou ons a.u.b. op de hoogte.
Je hebt gelijk respect naar elkaar toe is het belangrijkste. Van een team
zou je dat helemaal moeten verwachten.
Succes
Joop v. P.

hallo allemaal
daar ben ik weer met het revalidatie bericht.
deze week verliep ook weer goed alleen bepaalde oefingen waren wel
zwaar....eentje stopte ze eerder ze weet wel dat ik toch niet opgeef.
toch was het herstel goed en de volgende dag had ik geen exstra last.
de ergo therapie begint nu ook goed telopen...en ik heb al een aantal
bruikbare tips gekregen....nu zit in de molen een nieuwe stoel die ik zowel
voor werk achter de computer...bij de tafel en in de woonkamer kan gebruiken
...met hoge leuning zodat mijn hoofd goed kan steunen.
alleen zo jammer dat dit toch wel lang gaat duren en paar maanden zeker.
zo dat was het weer voor deze week.
groetjes lidia en allemaal en heel prettig weekende

Hallo Allemaal,
Vandaag was de laatste dag van mijn tweede week RAC. Kwa inhoud van de
sessies waren de thema's een beetje hetzelfde als in week 1.
De groep onderling begint nu *echt* gezellig te worden.
Ik moet zeggen dat ik denk dat onze groep een beetje anders is dan andere
groepen. Er is veel weerstand wat betreft de juistheid van het programma en
de benadering van het begeleidend team.
Het team gaat er van uit dat ze, net als wij als groep, hetzelfde doel
nastreven en dat we het *samen* doen. Toch merken wij, als groep, een
autoritaire houding van ons team.
In het begin van de training hebben we groepscriteria opgeschreven,
waaronder 'respect hebben voor elkaar' en 'elkaars normen en waarden
respecteren'
Wij als groep onderling, leven die criteria zonder enige moeite na. Ons team
daarintegen, blijkt naar ons inziens daar een beetje te luchtig mee om te
gaan.
Zo is tegen meerdere mensen gezegd dat als ze zich niet aan de 'regels'
houden, ze net zo goed naar huis konden gaan. Alle vormen van 'afwijkend'
gedrag word gezien als pijngedrag, wat uit den boze is. Zo waren er meer
dingen, waaruit een hoge mate van autoritair gedrag bleek.
Donderdag hebben we als groep besloten ons team dat te laten weten. Dat we
het niet eens waren met hun doen en laten en dat we door zulk soort gedrag
weinig vertrouwen hadden in het team en een goede afloop van het programma.
Het gesprek wat daaruit volgde was bijzonder prettig en verhelderend. Ons
team was van de veronderstelling dat ze *wel* onze groepscriterea naaleefde
en zich niet autoritair opstelde.
Een duidelijk voorbeeld van misinterpretatie en miscommunicatie dus.
Het feit dat ons team niet bewust was van de autoritaire houding die ze
aannam, geeft je te denken over hoe de overige groepen van dit jaar zich
gevoeld moeten hebben *en* dan geen van de groepen zich zelfverzekerd genoeg
voelde om dit gevoel met het begeleidend team te bespreken.
Ik begrijp nu, waar de weerstand tov het RAC van de mensen van de lijst
vandaan komt. Ik begrijp ook dat wanneer je dit als eenling constateert, het
erg moeilijk is om je standpunt over te kunnen brengen en je echt het idee
krijgt van: waar zijn die mensen nou in hemelsnaam mee bezig?
Maaaar, ik denk dat het programma bij het RAC zeker wel zinvol kan zijn.
Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat het bar weinig doet met de hoeveelheid
pijn die ik heb. Ook kwa cognitieve klachten heb ik nog geen verbetering
gemerkt. *toch* voel ik me lekkerder in mijn vel. Ik voel me niet langer een
zielig hoopje ziek mens. Ik heb niet langer het gevoel alsof mijn leven erg
veel beperkingen heeft. Die beperkingen zijn er natuurlijk wel, maar ik
ervaar ze als zijnde minder erg. Ik kan er beter mee omgaan als toen ik nog
ziek thuis zat.
Ondanks deze goede dingen heb ik de afgelopen twee weken wel ervaren als
zijnde *heel* druk.
De sessies zijn lang en veel, het sporten is 2 keer per dag,
buitenactiviteiten, groepsevaluaties.. Het is gewoon ontzettend veel en
ontzettend zwaar. Het is zo zwaar dat je er soms mee wilt stoppen, dat je
wilt huilen, schreeuwen en schoppen.
Je hebt het gevoel alsof niemand je begrijpt, terwijl bijna iedereen heel
goed begrijpt waar al die gevoelens vandaan komen. Je praat erover, je huilt
samen en ziet het als een verwerkingsproces. Maar geestelijk is het gewoon
*heel* zwaar.
Lichamelijk gezien gaat het nog steeds soepeltjes, sterker nog, het gaat
steeds soepeler. Wat ik al eerder zei...de pijn gaat er niet mee weg. Wat
wel weg gaat, is het overtollige speklaagje wat ik het afgelopen jaar
opgebouwd heb. Alles voelt strakker, steviger en bewegelijker. Heeft
natuurlijk niks met whiplash te maken, maar ik vind het een fijne
bijwerking. Erg motiverend ook..
Al met al een vermoeiende week, met veel comotie onderling.
Op naar de derde week, we zijn op de helft.
Veel liefs, Imelda

lieve allemaal,
Ik wil jullie allemaal bedanken voor de lieve berichtjes en steun die
ik hier weer uit heb kunnen putten.
Het vervelendste aan de negatieve uitslagen, vind ik altijd de erkenning die
ik mis. Gelukkig krijg ik die op de lijst voldoende. Goed voor mijn
zelfvertrouwen. Als ik binnenkort buiten mijn schoenen loop moeten jullie me
ook maar even terugfluiten.
Er zit toch niks anders op, dus ik ga er weer voor. Dankzij al de geweldige
reacties van jullie. Bedankt, ik heb weer iets goed te maken.
groet Ina
[De niet-tekstgedeelten van dit bericht werden verwijderd]

hallo esther.
dit is toch geweldig om te horen he
kinderen die je zo aanvoelen en het op die manier verwoorden.
groetjes lidia

Hoi Ina,
En toch durf ik het aan om je alleen al met deze uitspraak, oké een klein
beetje dan, te feliciteren.
Toch kan ik mij het dubbele gevoel ook goed voorstellen.
De eerste dagen zullen wel zijn zoals je nu beschrijft maar ik denk dat dat
met enkele dagen wel zal veranderen.
In elk geval is het zo dat het er maar niet zo een twee drie doorgedrukt zal
worden en hoewel jij het vaak tegen mij had over de desinteresse van de
uitkeringsinstantie zal ze het toch echt niet lekker zitten deze uitspraak.
Kortom, ik hoop dat je gewoon door gaat met je strijd en das wat anders dan
opnieuw beginnen vindt ik.
Succes daar mee en groeten,
Han

Dromer
Je kunt wel blijven zoeken maar ik vind
dat dingen je een soort van overkomen
Van aldoor op de uitkijk word je blind
voor alles wat je niet had durven dromen
Je kunt wel blijven hopen maar ik vrees:
dat hoop een hoop geluk kan schaden - schande!
Ik schrijf mijn leven niet, ik lees en lees
Ik ben geboeid maar houd het boek in handen
www.dichtbijmij.nl
Ik vond dit een mooi gedicht, vooral met dat laatste krijg
ik steeds meer moeite. Eén dezer dagen valt de rekening
in de bus van 2 maanden therapie, de tegenpartij heeft nog
steeds niet beslist of ze wel of niet gaan betalen. Ik maak me
bezorgd, kan die rekening zelf niet betalen.
Net zoals Ina ook al verwoordde, ik heb ook zin om de handoek
in de ring te gooien, dat zou dan alleen betekenen dat ik ook moet
stoppen met de revalidatie, terwijl ik merk dat het helpt ...
Elaine

Hallo allemaal.
Mijn zoontje van 7 jaar moppert wel eens op mijn WL beperkingen .. dat ik
iets niet kan .. of hulp nodig heb van hem..
Ook mijn kruk vindt hij maar raar enz.
Bij de aankomst vn de Sint werd een meisje dat in Sesamstraat woont ( ik
ben haar naam vergeten ) verliefd op de Weg-wijs-Zwarte Piet, en ook op
pakjesavond werd en verder op ingespeeld.
toen zei mij zoontje : "Mam als jij verliefd zou worden , zou je mee naar
Spanje gaan."
ik antwoorde:" wel nee ; ik ben verliefd op papa en ik kan jullie niet
missen."
Mijn zoontje en dochterje keken sip en en zeiden : "wij kunnen jou ook niet
missen .. "
dus ondanks mijn beperkingen, kunnen ze me toch niet missen. Ik wiast dit
wel , maar vond het toch leuk om te horen.
( ) __( ) Groetjes, Esther.
/ \
| @ @ |
\ * /
--o00o------o00o----

Ellen,
Hieronder de tekst van de folder die ik had gekregen.
(Kosten ong.f 400,- per dag, maar dat staat niet in de folder)
Denk erom, dit gaat niet over mij, ik kijk wel link uit.
Als ik goed lees, zit het volgens Orshof ook weer "tussen je oren" of
in opgekropte gevoelens enz. en dat nog afgezien van de methode.
Het eerste deel klinkt heel bekend en is een traject dat we
eigenlijk wel herkennen. Hetgeen waar ik van
schrok is het deel dat na de dubbele lijn komt.
(die lijn heb ik er zelf even bijgezet)
groetjes,
Anneke Fasol
Nou daar komt de folder dan:
Hij is getiteld:
WHIPLASH OP Z'N KOP
n deze folder staat het persoonlijke verslag van een vrouw die jarenlang
door het leven ging als whiplashpatiënt. Ze beschrijft hoe ze heeft leren
inzien dat chronische klachtenpatronen (zoals o.a. whiplash) vanuit de
klassieke geneeskunde worden behandeld door, de symptomen te bestrijden,
terwijl er dieper liggende oorzaken aan ten grondslag liggen die met een
relatief eenvoudige, maar fundamenteel andere benadering wel kunnen worden
verholpen.
Whiplash: in één klap verandert alles...
Dat was bij mij ook het geval.
Op 30 maart 1993 kreeg ik met mijn auto geen voorrang op een voorrangsweg:
frontale botsing, mijn auto total loss en ik kon mijn hoofd niet meer
bewegen, het leek alsof er honderden messen in mijn nek gestoken waren. De
pijn was afgrijselijk.
Langzamerhand trok het gevoel uit de rechterkant van mijn gezicht weg. Met
de ambulance werd ik naar het ziekenhuis gebracht.
Ik werd onderzocht en er werden foto's van mijn nek gemaakt.
Op de foto's was niets te zien.
Diagnose: whiplash (doet u maar een paar weken rustig aan!).
Het begin van jarenlange ellende.
Van pijn, beperkingen, heel veel onbegrip, vermoeidheid
et cetera. Mijn dochtertje was toen anderhalf.
Ik heb haar lange tijd niet zelf kunnen verzorgen.
Met behulp van diverse therapieën moest ik weer 'tot leven' worden gebracht:
Logopedische begeleiding: om weer de woorden te vinden
die ik wilde zeggen.
Met foefjes moest ik weer structuur in mijn denken c.q. doen krijgen.
Fysiotherapie: ik kreeg een kraag en het advies om
twee weken rust te nemen.
Daarna leerde ik om me (ondanks de angst en pijnen) soepel te bewegen, om
een zo ontspannen mogelijke houding aan te nemen (zittend, lopend, staand)
en hoe je ondanks alle pijnen en duizelingen
toch je bewegingen onder controle kunt houden, vergroten,
uitbreiden en versoepelen. Tevens kreeg ik
kleine oefeningen om heftige pijnen te verminderen, en warmte compressen en
massages.
De massages gaven me enorme oorprikkelingen en ik was
erna altijd vier tot vijf dagen hondsberoerd
(hoofdpijnen; nek- en rugpijnen;misselijkheid; braken; moe).
Ik kreeg tips en hulpmiddelen om de activiteiten in mijn leven
draaglijker te maken:
1. een 'lange' schoenlepel zodat ik met minder pijn zelf m'n schoenen aan
kon doen (bukken was immers een hel).
2. een 'hittepit' die ik verwarmd op mijn pijnlijke nek en schouders kon
leggen zodat ik me beter kon ontspannen.
3. een 'tense' apparaatje om mijn rug als minder pijnlijk te ervaren.
4. een cassettebandje met ontspanningsoefeningen en
pijnverminderingsoefeningen.
Ik ben (met onderbrekingen) twee jaar onder behandeling geweest.
Acupunctuur: 12 behandelingen.
Ik kon niet ontspannen op het (harde) behandelbed liggen omdat ik enorme
pijnen in nek en rug kreeg. Daarom ging ik zitten tijdens de behandelingen.
Dat ging niet goed.
Ik viel steeds flauw en moest dus toch gaan liggen.
Ik was aan het vechten tegen de pijnen om de naalden te kunnen
laten zitten.
Na 12 kwellende behandelingen was ik weer een illusie armer.
Manuele therapie:
driekwart jaar bij de Stichting Manuele Geneeskunde Eindhoven.
Hier kreeg ik neuropsychologische onderzoeken en gelukkig ook erkenning.
Later werd ik 'gemanipuleerd', maar dat was een
regelrechte ramp. Opnieuw werd
ik ziek, ongeveer twee weken lang: braken, hoofd-, nek- en rugpijnen en
duizelingen.
Ik liet me niet meer manipuleren, maar ik had hier de erkenning gevonden dat
er echt iets me mis was. Ook waren de bezoeken aan deze arts zinvol met
betrekking tot mijn ex-man. Hij kreeg hier de uitleg over waarom ik een
andere vrouw geworden was na het ongeluk, waarom ik emotioneel zo veranderd
was, en fysiek en intellectueel.
Ik werd lid van de NSWP Daar ontmoette ik medepatiënten en daar was ik heel
gelukkig mee. Eindelijk mensen die me zonder uitleg begrepen.
Ik kreeg bevestiging en tips om het leven zo draaglijk mogelijk in te delen.
Ook kreeg ik tijdens de eerste bijeenkomst het inzicht om me niet meer te
laten kleineren en manipuleren door mijn ex-man.
Ik stelde mijn eisen bij hem, maar ik werd niet gehoord.
Daarom ging ik met mijn dochtertje (toen 3 jaar) bij hem weg
en kwam ik met mijn fysieke en
emotionele pijn alleen te staan. Toen heb ik hulp gezocht bij een
psychologe: een NLP-therapeute.
Ik doorzag mijn leven en mijn gedragingen.Ik leerde omgaan met alle ellende
in mijn leven en ik leerde om een eigen weg te kiezen.
Met mijn verstand kon ik mijn leven aan.
Fysiek ging het steeds slechter met me,
daarom bezocht ik een natuurarts.
Hij onderzocht me en verbaasde zich erover hoe ik met zo
weinig energie toch nog zo kon functioneren (op wilskracht).
Hij gaf me vele voedingssupplementen om me weer energie te geven.
Ik stopte met roken, dronk geen koffie en alcohol meer
en voor korte tijd voelde ik me wel goed.
Maar de maanden die volgden waren weer net zo beroerd
als voorheen.Na bijna een jaar gaf de natuurarts mij het advies
om toch maar naar een internist te gaan...
Alles bij elkaar genomen: jarenlang ploeteren bracht mij zover
dat ik zelf voor mijn dochtertje kon zorgen en 'redelijk' met
mijn pijnen en beperkingen kon omgaan.
Mijn dagen zagen er zeer gestructureerd uit, dat was voor mij de
manier zo zelfstandig als mogelijk was te leven.
Inmiddels was mijn huwelijk gestrand tengevolge van onbegrip
en het niet accepteren van mijn whiplash door mijn ex-man.
Ik had zogenaamde 'hulptroepen': lieve vrienden en vriendinnen
die voor me klaarstonden als ik aan de alarmbel trok.
En daar moest ik (helaas) met regelmaat aan trekken.
Na 5 jaar was ik totaal uitgeput.
Ik voelde me gebroken, afgetakeld, zonder
energie en ik vond geen mogelijkheid om samen met mijn dochtertje leuke
(actieve) dingen te ondernemen.
Bovendien mocht er zelden een vriendje of vriendinnetje van mijn dochtertje
bij ons thuis spelen, deze 'drukte' kon ik
absoluut niet aan.
Zij wist niet beter maar bij ons beiden was er zo'n stil verlangen...
Zij zag met eigen ogen hoe beroerd ik eraan toe was en ze heeft dit steeds
maar moeten accepteren.
Via een kennis kreeg ik de titel van het boek "Op weg naar de energetische
mens" in handen.
Daar was ik in geïnteresseerd: energie!
Ik kocht het boek en begon te lezen, maar dat was moeilijk voor mij.
De regels dansten over de bladzijden en wat ik eerder gelezen had,
was ik al snel weer vergeten.
Het duurde dus een tijd voordat ik het boek echt goed
gelezen had, maar het kwartje was gevallen.
De schrijver van het boek, dr.Yvo van Orshoven, besefte dat ook hij,
als arts, te veel bezig was met het bestrijden van symptomen.
Hij wilde de werkelijke oorzaak aanpakken, hij wilde gezondheid.
Dit klonk me als muziek in de oren.
Ik wilde naar zijn trainingscentrum "Orshof' te Neerglabbeek om
hem te ontmoeten. En ik ging...
In een integraal consult ging dokter Van Orshoven op een
persoonlijke wijze in op vele belangrijke aspecten van mijn
persoonlijk functioneren en de achtergronden daarvan.
Ik was op mijn gemak en voelde me serieus genomen.
We zouden niet nog weer eens symptomen gaan bestrijden,
maar ze laten voor wat ze waren. We zouden
leven voelen en van het leven genieten zoals het is.
Leren opkomen voor gezonde behoeften.
Na dit integraal consult was het mij duidelijk dat ik
het basisprogramma wilde gaan volgen.
====================================================================
Begin februari 1998 startte ik met de cursus,
en dat was meteen erg confronterend voor mij:
de hele dag voelen, nog meer pijn voelen.
Terwijl ik geen pijn (meer) wilde voelen... die had ik al zoveel!
Cursisten deden massage -oefeningen met elkaar.
Toen iemand uit de groep mij wilde masseren,
maakte ik duidelijk dat vooral mijn nek niet aangeraakt
mocht worden...
Dat was voor de therapeuten aanleiding om me direct te
begeleiden op mijn weg naar gezondheid:
ze kneedden mijn nek intensief en diep.
Ik schreeuwde het uit van de pijn, terwijl zij me hielpen om bij
mezelf te blijven en van binnenuit die enorme 'bal'
emoties/frustraties/pijn te uiten.
Ik schreeuwde en huilde en voelde ook een soort van
stroming in mijn lichaam ontstaan.
De koude kille hardheid voelde ik met die emoties uit
mijn lijf vloeien.
Ik voelde na deze intense ervaring warmte in mijn nek, en soepelheid.
Ik kon van links naar rechts soepel bewegen.
Ook ervoer ik contact en begrip, ik voelde me mens,
respectvol behandeld en liefdevol opgevangen.
Ik mocht zijn wie ik was, met al mijn verdriet, angst,
boosheid en andere emoties.
Ik mocht ze laten zien en werd daar zelf beter van.
Zo verging dat ook mijn vermoeidheid.
Vastgekoppeld aan emoties liet ik ook deze 'bal' uit mijn
lichaam stromen en voelde ik de energie en warmte die ik
vijf jaar niet meer gevoeld had.
Later in de week werd mijn nek nog losser en kon ik weer
omhoog kijken.
Mijn geluk kon niet meer op: ik kon de lucht weer zien.
Tijdens deze confrontaties: 'contact' maken met je lichaam
c.q. pijnen (middels diverse soorten oefeningen) kwamen
er allerlei emoties los, ondanks het feit dat ik probeerde
alles onder controle te houden.
Het loskomen van mijn emoties werkte bevrijdend en maakte me uiteindelijk
warm en energiek.
Overigens was ik zeer verbaasd dat ik (de flinke, sterke Anne-marie!) zoveel
emoties had opgekropt.
Onbewust had ik vooral door mijn flinke gedrag naar
buiten, van mijn hart een moordkuil gemaakt.
Mijn onderbewustzijn was een vergaarbak was van onverwerkte gevoelens,
frustraties die ik gekoesterd had en onvervulde wensen.
Whiplash, een echte moordkuil.
(citaat uit "Op weg naar de energetische mens")
Spanning ontstaat precies op de plaatsen waar we frustraties wegdringen.
Deze spanning wordt voortdurend opgevoerd om deze gevoelens
te kunnen blijven onderdrukken.Er broeit wat onder dat deksel.
We moeten dus telkens meer kracht investeren
en bovenop dat deksel gaan zitten om het niet te laten openklappen.
Tenslotte zal die opgekropte spanning zich uiten als een ogenschijnlijk
'onverklaarbare' pijn.
Tot de dokter een of ander medisch lichamelijk georiënteerde
diagnose gevonden heeft, wat als plausibele verklaring door beide partijen
kan worden geaccepteerd.
Whiplash gooit de moordkuil open!
Na vijf dagen de cursus op Orshof gevolgd te hebben;
met zeer intensieve belevingen, ervaringen, confrontaties, bewustwordingen
en emoties, kwam ik als herboren weer thuis.
Ik voelde me bevrijd uit mijn eigen gevangenis.
In die vijf dagen was alles, echt alles veranderd...
Ik nam mijn 6-jarige dochtertje op mijn nek (!), ik stoeide met haar,
zij mocht op mij paardje rijden, we speelden circus op bed.
We gingen fietsen, zij bij mij achterop.
en wel over de crossbaan - jippie! We bezochten een
waanzinnig pretpark en samen beleefden we de sensaties
van vele attracties.
En het allerbelangrijkste voor ons was:
mijn dochtertje kon me spontaan omhelzen (aan m'n nek trekken
en hangen). Hier had ik 5 jaar stilletjes naar verlangd.
Doordat ik zo los, vrij en ontspannen was geworden
(ik had de ballast van me afgegooid!) werd mijn dochtertje
ook minder angstig en steeds meer open.
Ik had haar voorheen nooit kunnen leren fietsen
(immers: whiplash) en nu ging ze op een dag zelf op haar fiets
(met nog steeds zijwielen) naar de crossbaan.
'n tijd later kwam ze uitgelaten thuis met haar fiets onder de
modder en de zijwielen scheef omhoog gebogen en ze
riep enthousiast: "Mam, ik kan nu zonder zijwielen fietsen!"
Ook zij had haar angsten losgelaten (op de crossbaan!)
Gesterkt door deze grote verandering kreeg ik weer hoop
en begon ik weer echt te leven.
Ik ben hard aan mezelf gaan werken: dagelijks Orshof
oefeningen zoals mediteren, ademhalingsoefeningen, masseren, pijnoefeningen,
veel spelen met mijn dochtertje, fitness,
belasting verhogen, maar dan op de juiste manier.
De pijn niet meer uit de weg gaan.
En vooral alles goed navoelen, dat was het moeilijkste.
Genieten van je lichaam in zijn oorspronkelijkheid.
Ik ben gaan openstaan voor vernieuwing en het leven
zelf. En heb doorzien dat het chronische pijnpatronen zijn
waarin ik was vastgelopen.
Ik ben niet de enige die genezen is van een whiplash!
Overigens is whiplash niet de enige klacht waarmee men
bij Orshof terecht kan.
Orshof is een cursuscentrum voor levensvraagstukken en chronische klachten
zoals bijvoorbeeld ME, lage rugpijn, artrose en depressies.

Lieve mensen,
Vandaag viel eindelijk de lang verwachtte uitslag van de rechtbank in de
bus. Niet zoals ik hem verwacht had, ben er gewoon beduusd van.
De rechtbank heeft het onderzoek heropend, en ik krijg een expertise bij het
neuro-orthopaedisch centrum te Bilthoven.
Hier zou ik dus blij mee moeten zijn maar dat lukt me nog niet echt. Met
veel moeite had ik me erbij neergelegd dat een WAO er voor mij niet inzat.
Vervelend, maar er was een stukje duidelijkheid en het gevoel dat ik de
strijdbijl binnenkort mocht begraven. Eindelijk misschien rust.
Dit bericht gooit alles weer open, het hele circus begint van voren af aan.
Een raar mens ben ik, maar ik ben zo moe en het allemaal zo spuugzat. Ik kan
alleen maar janken, dat ik weer opnieuw moet beginnen.
Groet Ina
[De niet-tekstgedeelten van dit bericht werden verwijderd]

Hoi Ellen,
De naam is 'Orshof therapie'.
Daarover wil ik je zeggen, blijf alstjeblieft heel erg kritisch.
Denk alstjeblieft 10 keer na voordat je met iemand in zee
gaat die roept:
"je hebt een whiplash, daar zal ik je wel eventjes vanaf helpen."
Tot nu toe is het voor de vele therapeuten en medici nog steeds zoeken
wat mensen met een (chronische whiplash) echt kan helpen, al is het alleen
maar doordat een whiplash-letsel niet bij iedereen op dezelfde plek
zit en niet iedereen dezelfde klachten heeft.
Verder is het aan een ieder persoonlijk wat je wel of niet probeert.
Over de Orshoftherapie waar jij het over hebt, kreeg ik vorig jaar
informatie in handen, dat zet ik in een apart bericht,
dit is al zo lang.
groetjes,
Anneke Fasol
Anneke Fasol

NPP presenteert richtlijnen medisch traject na verkeersongevallen
Het Nationaal Platform Personenschade heeft een zestal richtlijnen over het
medisch traject bij het afwikkelen van personenschade door
verkeersongevallen gepresenteerd. De richtlijnen dienen als aanbeveling voor
alle bij de schaderegeling betrokken beroepsgroepen. Deze aanbeveling is
vanaf 1 december 2000 van kracht.
Het Verbond is verheugd dat er door het NPP weer een project is gerealiseerd
dat door alle partijen gedragen wordt. De aanbeveling beschrijft dat iedere
belangenbehartiger of schadebehandelaar die verantwoordelijk is voor de
afwikkeling van een personenschade moet beschikken over een gekwalificeerd
medisch adviseur. Deze adviseur is verantwoordelijk voor het medisch
traject. Ook is in de aanbeveling opgenomen dat als een belangenbehartiger
of de schadebehandelaar afwijkt van een medisch advies dit alleen mag als de
beslissing is voorzien van een motivatie. Een ander aspect van de
aanbeveling is de waarborg van de bescherming van de gegevens van het
slachtoffer.
Met deze aanbeveling wil het NPP een bijdrage leveren aan een meer
transparant medisch traject binnen het gehele proces van afwikkeling van
personenschade bij verkeersongevallen. Na een jaar zal de werking van de
aanbeveling worden geëvalueerd.
Het Nationaal Platform Personenschade is een samenwerkingsverband van de
ANWB, Epertisebranche, Nederlandse Vereniging van Geneeskundig Adviseurs bij
Verzekering Maatschappijen, Slachtofferhulp Nederland, Vereniging van
Letselschade Advocaten en Verbond van Verzekeraars. Het doel van het NPP is
verbetering van de personenschaderegeling. De voorzitter is de heer W.
Deetman, burgemeester van Den Haag. (SCHADE)
Met vriendelijke groet Peter
pbosman@...
ICQ.no: 85676184

hoi jolanda
wat is je verhaal herkenbaar.
ook hier in brabant is het een ramp met de thuiszorg.
ik weet niet hoeveel verschillende hulpen ik al heb gehad en iedere keer
weer een nieuwe.
dan het probleem van komen....vaak bellen ze inderdaad niet af of 5 min.
voor ik weg moet.
vorige week weer mis....ik moets naar de revalidatie en mijn man blijft dan
thuis metde jongste waar de hulp dan op past....mijn man was om 3 min. voor
9 thuis tot 9.20 ....zij zei later dat ze een half uur voor de deur had
gestaan mooi niet dus.
nu is het eindelijk goed geregeld ...2 dagen per week 3 uur dezelfde waar ik
het erg goed mee kan vinden ( voor zo lang het duurd natuurlijk.)
het is toch van de zotte dat hulpen al mogen en kunnen bepalen of je zorg
nodig hebt of niet...hiervan gaan mijn haren overeind staan hoor!!!!
inderdaad de sint tijd hakt er wel in...maar door de revalidatie...wat
aanwijzing hoe anders het kan...ben ik er beter uitgekomen als de andere
jaren.
mag ik vragen hoe oud jouw kinderen zijn...ik heb er nl ook 4 en het geeft
nogal eens problemen....misschien heb je wat tips voor me
groetjes lidia.

Hai Ellen, het heeft te maken met het risico dat hij loopt. Op het moment
dat jij een maand helemaal hersteld bent moet je weer een jaar ziek zijn
om voor WAO in aanmerking te komen. Snap je dat hij je dan zo lang mogelijk
ziek houdt totdat hij zeker weet dat je echt hersteld bent ....
Groetjes Elaine

Wie heeft wel eens gehoord van een behandeling, die alleen in België wordt
gegeven?
De naam weet ik niet precies: het klinkt als "orslow" ?
Ellen.
[De niet-tekstgedeelten van dit bericht werden verwijderd]

Vraagje over: gedeeltelijk werken.
Ik ken iemand, die na de eerste WAO-keuring ( dus als je al in de WAO zit)
gedeeltelijk gewoon werkt en gedeeltelijk therapeutisch werkt. De werkgever
heeft dan liever dat het aantal uren gewoon werken zo laag mogelijk wordt
opgegeven en wil de resterende uren onder therapeutisch werken laten vallen.
Wie kan mij uitleggen wat zijn belang hierbij is?
Ellen.
[De niet-tekstgedeelten van dit bericht werden verwijderd]

hoi lotgenoten,
hier snap ik nou niks van.
mijn vaste hulp is ziek, en zal zo als het er nu naar uit ziet niet meer
terug komen.
ik krijg dus vervangende hulp, nu kreeg ik maandag een hulp die dan
voorlopig vast zou komen voor 3 ochtenden.
zodat ik niet telkens een weer een ander zou krijgen, ik blij.
eindelijk weer een beetje vastigheid.
mis dus!!!!!!!!
vanmorgen zou ze weer komen, maar er kwam niemand.
ik dus maar bellen om half 10 naar de thuiszorg, wat er aan de hand was.
ze wisten dus van niks, en zouden wel even bellen.
toen kreeg ik een telefoontje, dat er een ander hulp kwam.
deze kwam wel eens eerder hier.
en wat blijkt, de hulp die dus eigenlijk zou komen.
wilde niet hier werken waarom, nou ze begreep me niet, vond niet dat ik wat
had, snapte niet dat ik zo jong 31 jaar ziek was, je ziet toch niks aan me.
ik kon makkelijk ook wel wat dingen doen.
en wilde hier dus niet meer komen.
maar afmelden deed ze niet.
terwijl ze daar maandag niks over gezegd had, ik vond juist dat het wel
klikte, niet dus.
dit hoorde ik van de andere hulp.
gelukkig kon een andere hulp dus nog even komen om te helpen, want ik ben nu
wel af na sinterklaas avond, met 4 zingende en gilden kinderen om me heen.
ik heb nu weer veel pijn, en dan komt dit er ook nog eens bij.
morgenochtend is de thuiszorg weer bereikbaar, ik wil toch wel een
verklaring.
onbegrip, van een thuiszorghulp, is toch eigenlijk te gek voor woorden.
veel liefs allemaal jolanda van Rumpt

Hallo allemaal,
Ik heb al een tijd niet meer geschreven op de lijsten omdat ik midden in de
overgang zit van volledige WAO met aanvulling van de werkgever naar alleen
nog maar WAO en een lopende ontslagaanvraag, wat de nodige rompslomp en
energie kost. Ik lees echter wel alle mailtjes, maar kom dus niet aan
schrijven toe waarvoor mijn excuses, en nog een welkom aan alle nieuwe mensen
op de lijst.
Omdat de eerste "reïntegratie deskundige " van AD Nederland door mijn
advocaat en mij was geweigerd omdat ze een heel dubieus intake rapport had
geschreven met allerlei verdraaiingen van feiten en waarheden.
Is mijn advocaat met het voorstel gekomen om een andere "arbeidsdeskundige
in te huren waar de tegenpartij dus mee akkoord ging.
Dit werd de dhr. JJ. Ridder van het bedrijf HELING & PARTNERS uit Assen,
omdat mijn advocaat goede ervaringen met dit bedrijf had vond hij het niet
nodig om er bij te zijn dus kwam de dhr Ridder op 24 juni j.l. bij mij thuis
voor een intake gesprek.
Dit werd echter een heel vervelend gesprek omdat de dhr Ridder mij wel eens
eventjes binnen 2 uur aan een behandelingsplan, reintegratieplan, omscholing
en nieuwe baan wou helpen zonder ook maar enig moment open te staan voor
mijn beperkingen en whiplash problematiek in het bijzonder.
Hij vergat hierbij ook maar eventjes dat ik tot die tijd al 83 verschillende
behandelingen/ onderzoeken bij 13 verschillende artsen, behandelcentra en
reïntegratie bedrijven had gehad en op eigen initiatief vele pogingen had
ondernomen te reïntegreren binnen mijn oude functie, helaas allen zonder het
gewenste resultaat.
In het gesprek vroeg ik hem hoe hij over het WINNOCK dacht, hij vond dus dat
het WINNOCK goed werk deed en dat hij daar regelmatig mensen naar toe
stuurde.......??????? sterker nog, in die week had hij er weer een
bespreking.
Nadat ik hem mijn visie over het WINNOCK had verteld en hem enkele
voorbeelden had gegeven, kwam het WINNOCK verder niet meer ter sprake, hij
vroeg mij om contact te mogen opnemen met mijn werkgever zodat hij de
mogelijkheden kon bekijken voor een eventuele reïntegratie, ik vertelde hem
dat ik dat al lang met mijn werkgever had bekeken en ook alle medewerking
had gehad omdat zij mij ook niet kwijt wilden en ik dus niet in zag wat hij
daar voor meerwaarde in kon zijn, maar dat hij dat dan maar moest doen.
Het rapport zou i.v.m. met zijn vakantie binnen een week klaar zijn, echter
na lang aandringen van mijn advocaat heeft hij het rapport op 24 augustus
gemaakt (2 maanden na de intake) en je snapt het al, met veel verdraaiingen
van feiten en veel fouten, waarbij er 2 wel heel erg grof waren.
In de rapportage stond dat ik hem verboden had om contact met mijn werkgever
op te nemen, en hij mij een behandeling bij het WINNOCK had aangeboden maar
omdat ik dat niet zag zitten dit waarschijnlijk zonder effect zou zijn.
Je begrijpt dat ik hier dus flink pissig over was, komt in driedelig grijs
met dikke leasebak mij binnen 2 uur wel eventjes aan een nieuw en gezond
leven helpen, laat dan ruim 2 maanden zijn notities liggen voordat hij de
rapportage maakt en zet daar dan ook nog onwaarheden in.
Op de vele verzoeken van mijn advocaat om deze zaken te wijzigen in de
rapportage, kwam pas na 2 maanden een wijziging over wat minder belangrijke
zaken maar de 2 bovengenoemde fouten wilde hij niet recht zetten, sterker
nog, hij vind dat het WINNOCK een toegevoegde waarde voor mij zou betekenen.
Dus jullie zijn gewaarschuwd voor het bedrijf HELING & PARTNERS
(www.heling.nl) en dan speciaal voor de dhr Ridder en neem altijd deze
gesprekken op, ook ik heb dus nu een memorecorder gekocht, dit zal mij dus
nooit meer gebeuren.
groetjes,
jan bout

Reactie Ellen:
Heel slordig, hoor Tilly!!! Zou toch niet mogen gebeuren.
De psychologe had jou zelf even moeten bellen en het je moeten uitleggen.
Dat doe je niet schriftelijk, dat is ongebruikelijk in zo'n contact. Je
verandert niet van melkboer!!! (en die zou het nog even gezegd hebben).
Wat je doet, hangt van jezelf af. Vind je het contact met zo waardevol, dat je
er voor naar Den Haag wil gaan?
Misschien kan je het laten afhangen van het gesprek van volgende week. Zie dat
dan als een kennismakingsgesprek en kijk of het kan klikken.
Het is vandaag kennelijk de dag van de veranderingen, want ik kreeg ook al een
telefoontje (van mijn verzekeringsmaatschappij).
Bye, Ellen.
[De niet-tekstgedeelten van dit bericht werden verwijderd]

Hi allemaal,
Hier raak ik nou van de wijs van:
Heb ik vanmorgen om negen uur een afspraak bij de psycholoog, waar ik al een
aantal keer geweest ben!! De laatste maanden had ik geen afspraak meer
gehad, dus het was even geleden. Dit i.v.m. mijn operatie, het ziekenhuis en
omdat ik een aantal weken niet zoveel mocht lopen. Ik was hier dus keurig op
tijd, maar na een half uurtje wachten, het was inmiddels half tien, ben ik
toch even gaan vragen, of ze me niet vergeten waren. Toen ik zei voor wie ik
kwam, vroeg men mij, of ik geen briefje van mijn psychologe had gehad. Nee,
die had ik niet gehad.
Wat bleek: m.i.v. 1 december, was zij overgeplaatst naar een kantoor in Den
Haag. Als ik wilde, kon ik daar naartoe, anders kon iemand anders in
Rotterdam dit overnemen. Maar, als iemand anders het zou overnemen, dan
moest ik wel in 't kort alles weer gaan herhalen en voor mijn gevoel
eigenlijk geheel overnieuw beginnen. Eerlijk gezegd, was ik hiervan een
klein beetje van slag. Ik heb wel een afspraak voor volgende week gemaakt,
maar ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik moet. Zal ik nou een afpraak in
Den Haag maken of hier in Rotterdam blijven???? Het is misschien ook wel
lastig om steeds naar Den Haag te moeten, maar dan hoef ik niet van voren af
aan te beginnen. Met haar was ik al zover en had een behoorlijke band
opgebouwd. Waarschijnlijk is het briefje dus nooit bij mij aangekomen.
Groetjes Tilly.

Wij willen u graag nog even herinneren aan de volgende gebeurtenis die
binnenkort plaatsvindt.
RECHTSTREEKS "TOETSPRATEN" MET ELKAAR
Datum: Woensdag, December 6, 2000.

Hallo allemaal,
Even wat notities van de beheerderkant.
POST en FOTO'S
Het kan zijn dat post van jullie aan ons, met vragen en opmerkingen wat
langer duren dan gewenst. Wouter heeft de laatste tijd een zieke periode
gehad, Linda is op dit moment even op adem aan het komen in een
ontspanningsoort, en helaas heeft Nanda haar beheertaken voorlopig moeten
neerleggen door persoonlijke zaken; ze zal zich nu met enkele belangrijke
projecten bezig gaan houden.
Ook de aankomende tijd zal een drukke tijd worden omdat Wouter vanaf begin
volgend jaar regelmatig een aantal dagen in het buitenland zal zijn voor
behandeling (zie http://mine.at/whiplash), maar we hopen dat met jullie
support en bijdrages alles toch gewoon door kan blijven gaan.
Ook het publiceren van de foto's heeft door ziekte, drukte en
privacy-opmerkingen vertraging opgelopen, maar we hopen binnen enkele weken
toch de foto's van alle ontmoetingen tot nu toe op het internet geplaatst te
hebben, op een beveiligde pagina.
WHIPLASHFORUM
Ons whiplashforum ook weer verdubbeld qua capaciteit, omdat de berichten
blijven komen. Kijk en schrijf daarvoor op http://messages.to/whiplash
Ook op die manier vinden vele mensen een weg om elkaar te steunen en te
informeren . Er staan vaak interessante nieuwtjes bij.
WHIPLASH-NL-PLUS- lijst
Omdat we er tot nu toe niet veel kenbaarheid aan hebben gegeven is het
diverse mensen niet bekend dat we ook nog een whiplash-nl-plus-lijst hebben.
Deze lijst is vooral bedoeld voor mensen die al wat langer whiplash hebben,
en voor wie bijv. het hectische juridische gebeuren al een gepasseerd
station is. Dat is een kenmerk , geen eis. Iedereen is er welkom, en je kunt
daar behalve over whiplash en ook over niet-whiplashzaken praten . Ook
hebben we daar geen e-mailservice voor je zodat opmaak van berichten niet
verbeterd wordt. Aanmelden is heel makkelijk. stuur een e-mail naar
whiplash-nl-plus-subscribe@egroups.com of kijk op
http://www.egroups.com/subscribe/whiplash-nl-plus
WHIPLASH-FAMILIE NEDERLAND
Het project is een jaar vertraagd, maar het ziet er naar uit dat het nu toch
gaat lukken. Al diverse mensen waren eraan begonnen maar door omstandigheden
moesten we het steeds weer uitstellen: de whiplash-familie. Een speciale
internetpagina waar mensen elkaar beter kunnen leren kennen, waar
'profielen', foto's en grote bestanden uitgewisseld kunnen worden. Nog even
geduld en je krijgt alle info in je bus. Deze pagina is alleen voor
whiplashers en met wachtwoord te bereiken.
JURIDISCH ADVIES
Misschien dat het ons lukt een letselschadeadvocaat bereid te vinden vanaf
volgend jaar ad-hoc adviezen te geven in tegenpartij-zaken die hier op de
lijst geschreven worden .
KERST EN NIEUWJAARSBORREL
Verder zijn we druk bezig met de voorbereidingen van de kerst- en
nieuwjaarsborrel op 28 december in Schoorl, welke een exotisch tintje heeft.
We hopen de internetpagina daarvoor z.s.m. op poten te hebben staan. Je kunt
er van uit gaan dat het extra genoeglijk zal worden. Tijdig aanmelden en
reserveren is van belang. Stuur je aanmelding aan
whiplash-ontmoeting@egroups.com of bel Carina (020-7720590)
hartelijke groeten
Linda Bäcker Wouter van Eldik

Hoi Lidia.
Goed van je dat dit je nu wel lukt!
Ik noem het wel eens cynisch : ik ben van de werkverschaffing ...
of ik zeg : ik delegeer.
Het uit handen geven wordt er niet leuker op/mee .. maar het er mee omgaan
lukt beter voor mij.
Knap van je dat je dat nu ook kunt!
Veel sterkte nog verder.
( ) __( ) Liefs, Esther.
/ \
| @ @ |
\ * /
--o00o------o00o------

Hoi lieve Marijke,
Ik zal je wel missen met je grappen in het PH....
Hoop toch nog contact met je kunnen houden in de
toekomst.............hou je taai...............en all the
best............
Marzie :-))

Lieve en beste lotgenoten,
Voor mij is de tijd om te gaan gekomen (vanavond gaat de stekker er
uit)......ik moet afscheid nemen....
en zoals de sfeer nu is vind ik dat niet eens erg meer.
Misschien kom ik nog terug als alles weer geïnstalleerd is op mijn nieuwe
adres maar zeker weten doe ik het niet (meer).
Het gaat jullie allemaal goed.....denk aan je Whippiegrenzen...en aan
jezelf...bedankt voor alles wat jullie voor me geweest zijn ......en wie
weet waar en hoe dan ook komen we elkaar nog wel eens tegen...
Lieve groetjes en voor een ieder een knuffel
Marijke Aartsen.
P.s. Kan een van de lijstbeheerders mij vanaf vanavond 5 dec.2000 van de
lijst halen (ook de zweepslag).
En nogmaals dit e-mail adres blijft wel maar is van mijn ex. dus ik zie die
mail niet meer.

hallo allemaal
hier weer een stukje over mijn revalidatie.
de afgelopen week was ik erg moe....achteraf niet alleen van de revalidatie
maar ook de drukte rond 5 dec.
ze hebben met praten ernorm geholpen om alles op een rijtje te zetten...ik
het nl. veel problemen met alles te overzien en te regelen( voorheen was dit
mijn sterkste punt) .
ik heb een aantal zaken iemand anders laten doen zoals alle cadootjes
inpakken en bij de goede persoon in de zak doen.
ook ben ik meer bezig andere mensen in te schakelen met hulp bij de kinderen
zoals halen en brengen naar sporten...ik wilde alles zelf doen en moet
helaas inzien dat het niet meer mogelijk is
de oefeningen waren wat zwaarder omdat ik nu over de grens ging die bepaald
was...dus nu gaat het met de conditie weer berg opwaarts.....achteraf ging
het herstel niet slecht en nu deze week kon ik het weer goed aan.
ik ben nu bezig goede structuur in mijn leven te brengen ...vnl dingen die
iedere week gebeuren in plannen en rust en inspanning in schema af te
wisselen....geeft meteen een stukje rust omdat ik het dan niet hoef te
onthouden.
ook ben ik er nu achter dat ik straks door de revalidatie niet meer
kan,....maar het geen wat ik doen met meer rust en zeker geen meer pijn ....
de balans vinden is voor mij wel erg moeilijk.
ook krijg ik weer meer zelf vertrouwen en wat andere denken is hun
zaak...als ik weet dat iets goed is is dat ook zo.(dit is voor mijn een hele
grote stap)
wij werken met het boek `` pijn de baas`` en ik heb vaak het gevoel dat het
voor mij geschreven is...het is zo herkenbaar en daardoor ga ik ook meer
nadenken.
dit was het weer voor deze week
groetjes lidia.

Hoi Imelda,
Ik heb bewondering voor je. Je bent een enorme doordouwer. Na al de
berichten van de laatste tijd, heb ik me vaak afgevraagd hoe dit allemaal
voor jou moest zijn. Als er iemand verdiend succes te hebben met een
training ben jij het wel.
Groet Ina

Hoi Peter J,
Ik wens je heel veel sterkte en ik hoop je snel weer op de lijst te zien. Ik
zal je humor missen!
Groetjes,
Corinne

Hallo Allemaal,
Afgelopen week was mijn eerste week bij het RAC in Nijmegen. Veel indrukken
opgedaan, kennis gemaakt met de groep en vooral ook kennis gemaakt met de
werkwijze van het RAC.
Het programma van afgelopen week bestond uit:
Trainen (2x 1,5 uur per dag)
Sessies: * Werken met doelen
* Weken in een groep
* Persoonlijke effecitiviteit
* Ontspannen
* Medisch dossier
De dagen zijn lang, van 9 tot 5, met een uur lunchpauze. Ik denk dat
iedereen hier zich wel voor kan stellen dat als je van niksdoen overgaat
naar een werkweek van 40 uur (want dat is het in feite) je bij dag 2 al
zoiets hebt van: *moe*
Eigenlijk stond deze week wel (voor mij althans) in het teken van moe zijn.
De lichamelijke training valt erg mee. De belasting is erg laag en ik heb
niet het idee dat ik mezelf overbelast. Eigenlijk gaat het best goed. In de
sportzaal is geen enkel toestel wat ik niet kan gebruiken en ook het
fietsen, roeien en lopen valt erg mee. De pijn die ik al had word niet
versterkt en ook de te verwachten extra spierpijn is uitgebleven
Wat erg tegenvalt is het volgen van de sessies (2 per dag). De onderwerpen
zijn meer dan intressant. Er word veel ingegaan op de beleving van pijn en
hoe dat nou eigenlijk allemaal technisch gezien in elkaar zit. Echter..het
is voor mij heel erg moeilijk om bij te houden. Eigenlijk heb ik het idee
dat het allemaal langs me heen gaat. Ik hoor wat ze vertellen..waar de
groepsgesprekken over gaan. Maar verder..het blijft niet hangen. Het ene oor
in, het andere oor uit. De eerste dagen had ik zoiets van: ja..misschien
moet het wennen.
Maar ook van de vrijdag sessies heb ik niks begrepen. Ik heb daarom
oefeningen voor thuis meegekregen, maar die werken niet erg motiverend. Een
ervan is bijvoorbeeld het bekijken van een foto of plaatje. Die daarna
wegleggen en dan beschrijven wat er op de foto stond.
Het opnemen van de foto gaat naar mijn idee prima. Het wegleggen en daarna
beschrijven gaat helemaal niet. Mijn hersenen hebben zoiets van: foto? waar
dan? moesten we daar wat mee doen?
Ik heb zelfs geen flauw idee of er een bloem of een auto opstond.
Maargoed...ik oefen door.
Wat ook niet meevalt is de constante aanwezigheid van tl-verlichting. Ik
wist wel dat ik daar sinds de whiplash gevoelig voor was, maar dat het zo
erg was, heb ik nooit gedacht.
Zodra ik binnenkom, voel ik een misselijkmakende steen in mijn maag liggen
en het licht zelf is *zo* irritant. Opvallend is, dat wanneer het licht
uitgaat, het bijna direct weg is..alsof er iets van mijn schouders valt.
Vrijdag hebben we samen met de neuroloog de foto's en scans bekeken met
behulp van een lichtbak. Ik heb geen idee wat voor lampen daar in zitten,
maar een blik was genoeg om mijn maag om te draaien en me *echt* ziek te
voelen. Ik zweette, zat te trillen en heb 2x overgegeven. Heel raar...en ook
heel eng. Zo erg heb ik het nog nooit gehad.
Verder is de groep waarmee ik het traject doe, erg gezellig. Ondanks dat het
eigenlijk allemaal verschillende mensen zijn, kunnen we het prima vinden. De
groep is onderling verdeeld in 4 chronische rugklachten en 4 whippies.
Vooral het laatste viel me mee. Ik had niet gedacht dat er zo 'veel' zouden
zijn. Hoewel we alle vier wel verschillende klachten hebben, komen we zo
langzamerhand ook veel overeenkomsten tegen. Het RAC heeft als regel dat we
onderling het niet over onze klachten mogen hebben, maar dat gebeurd toch..
Omdat je veel bewuster met jezelf en de klachten bezig bent(ik althans),
vind ik het niet meer dan normaal dat je dan de behoefte hebt om daar over
te praten.
Al met al een hele vermoeiende week en het afgelopen weekend bestonden mijn
nachten uit 12 tot 14 uur. *heel* veel dus.
Deze week sluimert de vermoeidheid van vorige week nog door en ik denk dat
het lange dagen gaan worden.
Ik laat jullie de belevenissen van aankomende week weer weten.
Liefs, Imelda

Beste Han,
Heeft jouw P&O afdeling je er op gewezen dat als je mee doet met spaarloon
dit bedrag er af mag worden getrokken ? Concreet: als je nog niet mee deed
met spaarloon zou je misschien op je werk kunnen afspreken dit met
terugwerkende kracht te doen (vanaf 1/11) en hoef je niet het ziekenfonds uit.
Groetjes Elaine

Hoi,
Het is te zot voor woorden maar nu kreeg ik bericht van mijn werkgever dat
ik over de loongrens ben gegaan, met wel 1%, en dus uit het ziekenfonds zal
moeten en dus moet overstappen op een particuliere ziektekostenverzekering.
Niet aparts aan zou je zeggen maar als je weet dat de peildatum 1 november
2000 is en mijn werkgever zeer waarschijnlijk deze maand de ontslagaanvraag
de deur uit zal doen en ik me dus voor 1 of 2 maanden als zodanig moet
verzekeren kijk je toch heel wat anders hier tegen aan.
Bovendien heb ik dus op dit moment echt mijn kop er niet naar staan om me
met dat soort kost bezig te houden. Offertes aanvragen, naast elkaar leggen,
afsluiten bleeeeeeeh !!!!!!!!
Maar goed, ik zal er wel niet onderuit kunnen en daarom wil ik jullie vragen
naar jullie ervaringen met ziektekostenverzekeringen. Er zijn natuurlijk
twee aspecten te weten: e.e.a. moet betaalbaar zijn en de behandelingen die
wij moeten ondergaan (wellicht binnenkort revalidatie bij het Roesingh)
moeten natuurlijk wel vergoed worden.
Ik hoop dat jullie reacties me een hoop uitgezoek scheelt.
Bedankt maar weer!
Groeten,
Han

Hallo allemaal,
Als je voor het Whiplash Praathuis mIRC gebruikt kan het gebeuren dat het
mIRC-programma, als een virus wordt gezien door de laatste versie van Norton
Antivirus.
Voorzover wij het hebben kunnen nakijken is niets minder waar, tenzij een
ander programma het mIRC-programma besmet heeft , maar die kans is erg
klein.
Sommige virusscanners staan nou eenmaal een beetje te streng afgesteld en
een onlangse update van Mcafee leidde al tot een complete crash van Windows.
Dus geen probleem met mIRC ondanks dat Norton dat verteld.
vriendelijke groeten
Wouter van Eldik
_ " _
(_ \ | /_ )
( / | \ )

Beste Whipies / lotgenoten / lijstbeheerders.
Door diverse omstandigheden , waarbij we helaas keuzes moeten
maken heb ik besloten om mij tijdelijk aftemelden van de lijst.
Voor hen waar ik regelmatig contact mee heb ben ik natuurlijk altijd
nog bereikbaar op mijn eigen e-mail adres.
Jullie allen groetend
Peter J. Vonk
Ps beste Wouter , wil jij mij van af dinsdag 12 dec. op no mail zetten.
alvast bedankt.

Hoi allemaal,
enige tijd geleden maakte ik al melding van 2 arresten van de Centrale raad
van Beroep. Over niet objectiveerbare ziektes.
Ik zie deze als een doorbraak.
Hier de uitprintbare teks van één van deze.
Prettig weekend.
Peter Bosman
pbosman@...
Nr 487-2000, Centrale Raad van Beroep, 6 september 2000, AAW 5, WAO 18
Bron: Bureau Justex Zutphen
Datum actualiteit: 28-11-2000
Genoegzaam aangetoond verband tussen door gedaagde doorgemaakte ziekte en
vermoeidheidsklachten; vergelijking met het Chronisch Vermoeidheidssyndroom
(CVS).
Blijkens brieven van gedaagdes behandelend artsen wordende
vermoeidheidsklachten van gedaagde, welke steeds op consistente wijze zijn
gepresenteerd, door die artsen als alleszins reëel beschouwd.
Voorts komt uit de rapporten van de ingeschakelde deskundigen een zelfde
beeld naar voren.
Deze artsen zijn overtuigd van het realiteitsgehalte van gedaagdes klachten
en twijfelen er niet aan dat die klachten het gevolg zijn van gedaagdes
ziekte en/of behandeling.
Verder kan uit de brieven en rapporten van bedoelde artsen worden afgeleid
dat binnen kringen van medici op zich in den brede wordt erkend dat na
chemotherapie en/of bestraling zich - extreme - vermoeidheidsklachten kunnen
voordoen, ook op langere termijn.
De Raad begrijpt uit de voorliggende informatie dat deze klachten weliswaar
niet bij alle patiënten worden aangetroffen, en dat voorts de mate en duur
daarvan ook per patiënt kunnen verschillen, maar dat klachten van een duur
en intensiteit zoals waarmee gedaagde heeft te kampen niet uniek zijn en
vaker worden aangetroffen.
Tevens leidt de Raad uit de beschikbare medische informatie af dat, in
gevallen waar dit laatste aan de orde is, evenmin omstreden is dat
dergelijke vermoeidheidsklachten en in een bepaald causaal verband staan met
de doorgemaakte ziekte en/of de daarvoor ondergane therapie.
Situaties waarin het zogeheten Chronisch Vermoeidheids Syndroom (CVS) aan de
orde is kunnen niet zonder meer op één lijn worden gesteld met een situatie
als in casu aan de orde, welke laatste situatie zich op een wezenlijk punt
van eerstgenoemde onderscheidt, nu in het onderhavige geval sprake is van
een duidelijk aanwijsbare medische voorgeschiedenis, bestaande uit het
doorgemaakt hebben van een ernstige ziekte en het daarvoor ondergaan hebben
van een intensieve en ingrijpende behandeling.
De Raad komt tot de slotsom dat in het geval van gedaagde op toereikende
wijze objectief is komen vast te staan dat hij op de hier in geding zijnde
data als gevolg van zijn ziekte en de in verband daarmee door hem ondergane
behandeling te kampen had met chronische vermoeidheid en daarvan nog in
zodanige mate beperkingen ondervond dat hij buiten staat moet worden geacht
tot het verrichten van arbeid in een grotere omvang dan 16 à 20 uur per
week.
Het Landelijk instituut sociale verzekeringen, appellant.
mrs. H. van Leeuwen, T. Hoogenboom, J.W. Schuttel

Hoi allemaal,
Een poosje terug bood iemand aan om het whiplashrapport te kopieeren voor de
geinterresseerden... ik zelf ben daarin erg geinteresseerd maar aangezien ik
2 virussen op mijn computer heb gehad (waaronder een hele hardnekkige) heb
ik geen flauw idee wie en wanneer iemand het vroeg...
Zou diegene dat nog een keertje willen melden?!
Alvast ontzettend bedankt!
Lieve groetjes, Jannet

4.4.3. E-mail
Bij de parlementaire behandeling van het nieuwe artikel 13 is naar voren
gekomen dat zowel het kabinet als de Tweede Kamer e-mail onder de
bescherming van artikel 13 grondwet (GW) wil brengen. Bijzondere
beveiligingsvormen
(encryptie) zijn daarbij niet vereist. In de systematiek van artikel 13 is
e-mail het meest vergelijkbaar met telefoon, maar vertoont het ook een
overeenkomst met post, in die zin dat e-mail evenals post een vorm van
uitgestelde communicatie is. Zoals ook het geval is bij het briefgeheim, zal
opslag van e-mail tijdens transport, of aan het begin en het einde van het
transport, ook onder de bescherming vallen. Aangenomen moet worden dat de
bescherming van e-mail onafhankelijk is van het gebruikte transportmiddel
(gewone telefoonlijn, ISDN, radio- en televisiekabel).
Met vriendelijke groet Peter
pbosman@...
ICQ.no: 85676184

Beste Filis,
Net als bij sommige anderen lees ik onderaan jouw mail ook
verontschuldigingen voor het feit dat je je hart wilt luchten, omdat het
niet zo goed met je gaat.
Ik wil graag de wens uitspreken, voor jou en alle anderen, dat je excuses
daarvoor niet meer nodig zijn. Je mag je zo voelen, je mag het van je
afschrijven, het is goed zoals het is.
Misschien heb ik makkelijk praten. Ik ken echter ook het "schuldgevoel" van
ziek zijn, je te kort voelen schieten. Waarschijnlijk is dit voor ons
allemaal herkenbaar. We hoeven onszelf daarom niet kleiner te maken. En dat
anderen het nog slechter hebben, doet nix af aan je eigen pijn; die is er
ook. Misschien werkt het zo dat het ons gerust stelt als we de erkenning
krijgen dat het wel o.k. is. Maar we hoeven niet bang te zijn, want ieder
van ons krijgt en geeft op de lijst. En als het soms meer halen dan brengen
is, nou, dat is ook niet zo erg toch?
Sterkte en een hartelijke groet van Liny

Hallo allemaal,
ik maak lang niet genoeg gebruik van de lijst. Ik geniet van de zweepslaglijst,
de whiplashlijst (zoveel herkenning) lees alles mee, leef ook mee, maar heb
zelden de fut te reageren. Onuitgesproken medeleven, daar heb je niet zoveel
aan, hè?
Door het lezen van alle berichten leer ik jullie allemaal wat kennen, jullie
verdriet, pijn en ook jullie humor.
Nanda, ik vind het heel vervelend dat je dit overkomt. Waarschijnlijk gaat dit
je behoorlijk wat energie kosten (emotioneel en fysiek), daar hebben we vaak al
zo weinig van. Ik wens jou (en Frank en jullie kinderen uiteraard) heel veel
sterkte en kracht. Ik denk aan je.
Marzie, jautsch!!! Ik heb geen idee of je je al wat beter voelt (gekneusd kan
wel ff duren, hersenschudding erbij....), ik zag alweer wat mooie en grappige
albums voorbij komen. Ik wens jou ook heel veel sterkte en rust. Heb je iemand
die je kan helpen en een beetje kan verzorgen?
Ik zelf zit er ook aardig door op het moment. Over een dag en een maand mag ik
mijn 8-jarig jubileum gaan vieren (nieuwjaarsnacht van 92 op 93 (10 minuutjes
over 1...net "gelukkig nieuwjaar" geroepen)...kettingbotsing, geen gordels
achterin...au). Dat 't ook net op zo'n feestdag moet gebeuren, daar word ik
iedere keer fijn aan herinnerd.
Ik ben bijna 3 weken thuis geweest...pijn..ietsje te veel gedaan. In de 2e week
ging het ook erg op mijn gemoed werken. Ik was zo onmogelijk verdrietig, zag het
nut van dit bestaan niet meer zo heel erg in. Ik probeer er altijd zo min
mogelijk bij stil te staan dat op mijn 24e heel veel veranderd is. Ik probeer me
te focussen op alles wat ik wel kan. Dat lukte me niet meer. Ooooh, de
frustratie. En gatver...al dat onbegrip.
Het feit dat (ook al probeer je er niet bewust bij stil te staan) er ergens in
je achterhoofd je er altijd rekening mee houd. Zoveel keuzes: als ik dit doe,
dan riskeer ik veel pijn, dan kan ik niet werken (of ik ga wel werken en maak 't
mezelf erg moeilijk). Werk is me zo heilig.
Dus gisteren dapper ( oh ja echt dapper) naar het werk, daarna naar de podo
orthesioloog. Ik kon niet meer zitten, nauwelijks staan. Had de kracht niet meer
om boodschappen te doen (2 minuutjes , om de hoek).
Op het werk: "is dat nog steeds van je whiplash??????"
AAAAAAAAAAAAAAAAAAAH. (Ja, ik wou ook dat het overging)
Ik kan dan maar beter mijn antwoorden kort houden (ik wil eigenlijk gillen!!!!)
"Wat heb je gedaan dan?"
nee, ik heb niet geturnd, geen berg beklommen, niks raars.
Ik ben naar mijn moeder (71) geweest omdat ze niet in orde was. Een vriend was
zo lief mij erheen te rijden. (wel 5 uur dus in de auto gezeten). Ik
baaaaaaaaal. Ik zou dit normaal nooooit doen, als ik naar mijn moeder ga, blijf
ik minstens 1 nachtje slapen. Op het werk (grootste deel WAO-er, werk 16 u.
p.w.) probeer ik altijd zo uitgerust mogelijk te zijn. Ik ben altijd vrolijk
(van nature....voel ik me ook echt gezegend mee, serieus, als ik niet zo
positief was zou ik het veel zwaarder hebben). Doordat ik een behoorlijke
balans (lees: me erg aanpas aan mijn situatie) heb opgebouwd ben ik de laatste
jaren weinig uitgevallen. Het voelt alsof ik er op aangekeken werd (wat heb je
gedaaaaaan dan?)....
Okay, ik wou even mijn hart luchten...bij deze.
Ik heb van de week nog met Peter B. gechat: Peter bedankt!!!!
Ik wil echt meer gebruik maken van de lijst, we vinden hier zo veel steun, maar
ik kan niets beloven.
Jullie willen niet weten hoeveel "concepten" ik voor de lijst heb geschreven, om
ze uiteindelijk maar weg te gooien, omdat het allemaal "oud nieuws" is.
Sorry, het was allemaal erg negatief, lees ik.. En ik weet dat dit nare gevoel
weer gaat verdwijnen en dat er zoveel mensen zijn die het veel en veel
moeilijker hebben. Maar het heeft me wel opgelucht om het even van mij af te
typen.
Bedankt voor het luisteren allemaal,
groetjes Filis
[De niet-tekstgedeelten van dit bericht werden verwijderd]

Hallo allemaal.
Vanmorgen heb ik de hoorzitting bij de Uszo gehad, de sfeer was vriendelijk.
Ik heb alles voorgelezen uit een pleidooi wat ik de afgelopen maand stukjes
bij beetjes geschreven heb. Ik heb nu gezien hoeveel tijd hierin gaat
zitten. Ik kan mij nu voorstellen als je dit overlaat aan iemand van de
vakbond of een advocaat, dat dan alleen enkele puntjes aangestipt worden. Ik
had wel advies gevraagd bij bureau rechtshulp en het wao platvorm. Tevens
had ik overal mijn medische dossiers opgevraagd, mijn woning was de
afgelopen tijd dan ook 1 grote papieren puinzooi. Ik zag ook regelmatig door
de bomen het bos niet meer. Gelukkig is het mij met al toch gelukt om er een
redelijk verslag van te maken, waarvan ik ook direct een kopie heb gegeven
aan de mensen van de hoorzitting.
Tevens heb ik hen ook nog alle belangrijke stukken van medische
verklaringen(kopieën) gegeven en geel gemankeerd wat belangrijk is.
Ik heb het gesprek ook opgenomen op een memorecorder, hier was ook geen
bezwaar tegen.
Ik heb ook aangegeven dat het RAC op gebied van whiplash niet meer toe
tevoegen heeft dan een gedragsmatige visie en conditieverbetering, maar dat
zij niet de mogelijkheden in huis hebben om whiplash cliënten van de
klachten af te helpen. Tevens heb ik aangegeven dat de
verzekerings(keuringsarts ) het intake verslag van het rac niet had dienen
te gebruiken voor de keuring. Deze intake is gericht op het feit of cliënt
eventueel te begeleiden is met gedragsmatige aanpak. Dit staat ook duidelijk
op het voorblad van het intakerapport van het RAC.
Het zal waarschijnlijk 2 maanden of langer duren voor ik de uitslag krijg.
Ik ga nu mijn bed in, de pijp is helemaal leeg.
Groetjes Yvonne Beekhuis

Beste mensen,
Ik lees het een en ander over WAO en WW.
Onderandere bij Liny.
Bij mij is het zo: ik ontvang loon voor de tijd dat ik werk. De rest van
de tijd zit ik in de WW en moet hiervoor solliciter (terwijl het mij
verboden is om meer te werken)
Wordt ik nu gedeeltelijk afgekeurd - en hoe erg het ook klinkt maar daar
hoop ik nu eindelijk op - dan krijg ik loon en gedeeltelijk WAO en ben
ik dus van het gezeur van de WW af.
Ik hoop dat jullie het nog een beetje begrijpen.
Christien

Ha Ina en Elaine,
Ik haak er even op in...
Zulke gesprekken heb ik ook gehad met het RAC. Ik wilde met de taxi daarheen
komen omdat eigen vervoer daarheen wegens de afstand niet te doen is (voor
mij). Het RAC stelde openbaar vervoer voor. Dat zou beteken dat ik elke dag
minstens 2,5 uur reistijd heb. Dat vond ik een beetje te veel van het goede.
Bij het RAC werken inderdaad ook mensen die met de trein komen en die
inderdaad ook 2 uur onderweg zijn.
Maarja...dat zijn wel gezonde mensen met een goede conditie. Ik had geen
enkele zin om na een zware dag bij het RAC nog eens een paar uur onderweg te
zijn. (geen energie voor trouwens ook)
Ik ga dus gewoon met de taxi. "Ze" zijn er niet blij mee. Want ook dit een
een vorm van pijngedrag wat ze bij het RAC willen tegengaan.
Maar....ik kan er niet mee zitten.
Groetjes, Imelda

Nou Marzie,
Dat kon d'r ook nog wel bij....niet dus. Wat ontzettend beroerd voor je. Ik
wens je veel beterschap en sterkte.
Groetjes, Liny

Wij willen u graag nog even herinneren aan de volgende gebeurtenis die
binnenkort plaatsvindt.
RECHTSTREEKS "TOETSPRATEN" MET ELKAAR
Datum: Woensdag, November 29, 2000.

Hallo Elaine,
Wat goed van jou om hier nog aan te denken.
Het is redelijk rustig aan het front. Ik weet niet of ik al geschreven heb
dat ik op het Roessingh psychologische testen krijg. Ze willen een
psychologisch rapport voor me maken waarmee ik een bewijs in handen krijg
dat ik geen baat heb bij dit soort reïntegratiepogingen. Ik ben zelf bang
dat het weinig helpt, ze doen toch wat ze zelf willen.
Vorige week had ik contact met mijn advocaat. Volgens hem moet ik meewerken
omdat de tegenpartij dit anders tegen me zal gebruiken en de ervaringen van
zijn medisch adviseur zijn goed. Ik heb hem toen gezegd dat ik liever op
mijn eigen ervaringen af ga en eerst een gesprek wil waarin ik mijn vragen
kwijt kan. Dit kon volgens hem, hij zou een afspraak maken bij mij thuis
zodat ik niet hoef te reizen. Ook de behandeling gaat volgens zijn zeggen in
mijn eigen huis plaats vinden. Mooi, ik wil best een aantal fitnessapparaten
in de garage.
Zaterdag morgen weer een verrassing, een afschrift van een brief van mijn
advocaat naar de tegenpartij waarin hij hen vraagt een uitgebreid onderzoek
door het FACT te bekostigen. Vreemd, ik wist niet dat ik had gezegd dat ik
er aan mee werkte, dus gisteren weer gebeld. Dom geklets, misschien betalen
ze niet en dan hoef ik niet mee te doen. Maar als ze wel betalen, en ik
weiger? Ik zie de bui al weer hangen. Ik moest zelf maar eens naar Rhoon
bellen om antwoord op mijn vragen te krijgen. Naam van de contactpersoon,
telefoon nummer en dat is het dan.
Toch wel weer moeilijk allemaal. Op 12 december is mijn behandeling in Den
Haag bij Tavi gepland. Stel dat het helpt en ik krijg in die periode ook dat
onderzoek bij het FACT. Ik weet niet zo goed wat ik hier allemaal mee moet.
Ik wil geen toestemming vragen want verwacht dat de tegenpartij die niet
geeft. Ik heb daar zondermeer al tamelijk veel moeite mee. Het is mijn
lichaam en ik ben niet van plan aan de tegenpartij te vragen wat ik daar mee
mag doen. Maar ik wil ook zo graag mee doen aan het onderzoek. Ik hoop zo
dat het wat oplevert in eerste instantie een paar pijnvrije maanden voor
mezelf en in de toekomst een beetje hoop voor ons allemaal.
Daarnaast wacht ik nog op de beslissing van de rechtbank. Donderdag zijn de
6 weken verstreken, dus het kan niet lang meer duren. Weet je wat gek is,
het kan me eigenlijk allemaal geen donder meer schelen. Ze zoeken het maar
uit. Ik heb me een aantal weken geleden voorgenomen om me van de hele heisa
niet meer zoveel aan te trekken. Resultaat heeft het toch niet als je doet
wat ze willen. Deze instelling bevalt me prima, ik hoop dat ik dit vast kan
houden. Als er nieuws is horen jullie het wel.
Groet Ina

hoi christien,
geef nooit op!!!!!!!!!!!!!
ik wil zelf ook dat alles achterde rug was maar helaas, het zal nog lang
duren.
hierbij komt nog dat ik niet werkte toen, omdat ik zwanger was.
ik krijg geen uitkering, onze reserves zijn op.
voor de zwangerschap werkte ik wel, eigenbedrijf en altijd d'r voor gewerkt.
ook stond ik ingeschreven bij het arbeidsbureau, maar tot dat de bevalling
geweest is niet bemiddelbaar.
het ziet er haast naar uit dat we ons huis moeten verkopen, maar ik blijf
vechten.
ik heb de laatste adem, en niet zij.
hoe moeilijk we het nu ook hebben, ik voel me ook rot door dat getouw trek.
maar ik denk maar zo, meer kunnen ze me toch niet afnemen.
dus als je toch nog een beetje kracht kunt vinden, zet hem dan op.
want jij hebt het laatste woord!!!!!!!!!!!
groetjes jolanda van Rumpt

Hoi Christien,
Ik ril helemaal als ik dit soort verhalen lees en ik denk dat dat voor ons
allemaal op gaat.
Velen van ons hebben dit soort gevoelens gehad, ik ben alleen bang dat ze
juist op een dergelijke houding uit zijn.
Het is gewoonweg een erg oneerlijke strijd.
Ik baal er op dit moment net zo van. Ik heb zelfs de laatste dagen met de
gedachten gelopen om gewoon tegen alle adviezen in te gaan werken vanaf
januari. Ik zal dan wel zien waar het schip strandt maar zo houdt ik in elk
geval mijn baan. Het stomme is alleen dat ik weet dat dat niet goed af zal
lopen met het gevolg dat je dan weer allerlei verwijten krijgt in de zin van
"ik heb je gewaarschuwd" en "nu moet je het zelf maar weten"
Kortgezegd DACHTEN wij allemaal in een democratisch land te leven. MOOI NIET
DUS!
Ik wil je veel sterkte wensen en ik denk toch niet dat je het op moet geven
hoor.
Groeten,
Han

Hallo Lijstgenoten,
hierbij een berichtje wat ik vond; misschien vinden jullie het
interessant.
groetjes van els.
PATIENTS WHO SUFFER CHRONIC PAIN DISSATISFIED WITH TREATMENT
Patients in chronic pain are so dissatisfied with the efficacy of their
prescription and over-the-counter (OTC) pain control medications that 78%
are willing to try new treatments and 43% would spend more on a treatment
if they knew it would work, according to a national survey.
http://neurology.medscape.com/30389.rhtml?srcmp=neur-112200
<a href="http://neurology.medscape.com/30389.rhtml?srcmp=neur-112200"
it Here</a

Preventie whiplashongevallen onvoldoende
Op 2 november is het eerste exemplaar van het Whiplash Rapport 2000, het
verslag van een expertmeeting georganiseerd door de Whiplash Stichting
Nederland, overhandigd aan de heer Kalis, directeur Gezondheidsbeleid van
het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. In het rapport wordt
opgeroepen om meer aandacht te besteden aan het voorkomen van
wiphlashongevallen.
De expertmeeting was georganiseerd om met een brede vertegenwoordiging van
deskundigen vanuit diverse invalshoeken - whiplash en preventie, diagnostiek
en behandeling, whiplash en arbeidsintegratie - te discussiëren over de
knelpunten in de whiplashproblematiek. De werkgroep Whiplash en preventie
werd voorgezeten door de heer Kremer van het Personenschade Instituut van
Verzekeraars.
De werkgroep heeft voorgesteld om een voorlichtingscampagne over de gevolgen
van verkeerd rijgedrag te ontwikkelen. Deze campagne zou een gezamenlijk
initiatief van alle bij verkeersveiligheid en whiplashproblematiek betrokken
organisaties moeten zijn. Ook zouden deze partijen een gezamenlijke lobby
richting de auto-industrie en de overheid moeten voeren om de productie van
whiplashveilige auto's te bevorderen.
Daarnaast adviseert de werkgroep om de informatievoorziening van
verschillende partijen aan whiplashpatiënten beter op elkaar af te stemmen.
Een breed plan van aanpak zou direct in de eerste fase na een dergelijk
ongeval moeten worden opgesteld. Tot slot adviseert de werkgroep een betere
registratie van whiplashslachtoffers. WA-verzekeraars en huisartsen spelen
daarbij een belangrijke rol.
Bondig, 16 november 2000
Met vriendelijke groet Peter
pbosman@...
ICQ.no: 85676184

Gedragsregels
De meeste verzekeringsmaatschappijen zijn lid van het Verbond van
Verzekeraars.
Deze instantie heeft speciaal voor de behandeling van personenschades een
zogenaamde bedrijfsregeling in het leven geroepen.
Deze regeling heet gedragsregels bij de behandeling van letselschade in het
verkeer.
Hierin zijn diverse bepalingen opgenomen over de vaststelling van
aansprakelijkheid en schade, het nakomen van termijnen, de medische
expertise en de begeleiding door belangenbehartigers.
Met vriendelijke groet Peter
pbosman@...
ICQ.no: 85676184

Boek 6 Artikel 96 Burgerlijk Wetboek.
1. Vermogensschade omvat zowel geleden verlies als gederfde winst.
2. Als vermogensschade komen mede voor vergoeding in aanmerking:
a redelijke kosten ter voorkoming of beperking van schade die als gevolg van
de gebeurtenis waarop de aansprakelijkheid berust, mocht worden verwacht;
b redelijke kosten ter vaststelling van schade en aansprakelijkheid;
c redelijke kosten ter verkrijging van voldoening buiten rechte, wat de
kosten onder b en c betreft, behoudens voor zover in het gegeven geval
krachtens artikel 57 lid 6 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering
de regels betreffende proceskosten van toepassing zijn.
Met vriendelijke groet Peter
pbosman@...
ICQ.no: 85676184

Medische keuring
Binnen het gehele medische traject neemt één aspect een bijzondere plaats
in: de medische (eind)keuring, ook wel medische expertise genoemd.
Zodra de medische situatie stabiel is terwijl er nog steeds klachten zijn,
kan in bepaalde gevallen een medische keuring door een onafhankelijke arts
nuttig zijn.
Deze arts zal een onderzoek verrichten en een rapport vervaardigen waarin
hij aangeeft welk letsel is opgelopen, hoeveel invaliditeit er is ontstaan,
welke beperkingen er zij en of er nog medische behandeling mogelijk is.
Meestal vormt het rapport van deze arts de basis voor de verdere
afwikkeling. Vooraf wordt besproken hoe deze keuring zal verlopen.
Het gaat dan om de vraag welke arts gaat keuren, welke vragen gesteld zullen
worden en welke medische informatie wordt meegezonden bij de
keuringsaanvraag.
Soms kan er discussie ontstaan met u of uw belangenbehartiger over de
medische keuring, bijvoorbeeld over de vraag welke arts de keuring moet
verrichten.
Soms is het dan zinvol om twee artsen te benoemen, één naar keuze van elk
van de partijen.
Wanneer er geen overeenstemming kan worden bereikt over de aanwijzing van
een arts kan aan de rechter worden gevraagd om een arts te benoemen.
Met vriendelijke groet Peter
pbosman@...
ICQ.no: 85676184

Hoi allemaal,
Zo heel af en toe reageer ik de laatste tijd nog maar op de lijst. Eerst
verweed ik dit aan het druk zijn op school, de kerst komt er weer aan en
dan begin je rond deze tijd de kids alvast weer het een en ander aan te
leren.
Tot ik vorige week op school weer een brief kreeg over de REA-aanvraag.
Wederom een afwijzing ondanks de hoorzitting.
Toen heb ik tegen de directeur gezegt: laat het hele zooitje maar
zitten. Ik heb er geen zin meer in. Ik geloof dat ik mijn WW en mijn WAO
toestand maar af ga zeggen, dan probeer ik vanaf heden maar rond te
komen van het geld dat ik verdien van 2 1/2 dag werken.
Al dat gezeur, ik ben het zo ontzettend spuugzat.
Nu ik de WAO niet bij de USZO had moeten aanvragen maar bij Cadans....
Weer zo'n hopeloze keuring en al het gezeur van dien. Nee dank je
lekker. Voor mij hoeft het allemaal niet meer. Beh!
Telkens weer krijg je te horen: wegens geen ziekte of gebrek is uw
aanvraag afgewezen..... En dan krijg je de zoveelste klap op je kop. Nu,
drie jaar na het ongeluk weet ik nog steeds niet waar ik aan toe ben en
ben ik weer helemaal terug bij af. Om moedeloos van te worden.
School is nu zover dat ze niet wachten op de subsidie van REA maar het
gewoon zelf allemaal bekostigen. Geweldig!
De directeur is nog de vechtlust zelve, en wil een rechtzaak aan voor
REA. Ze doen maar, daar heb ik niet zo heel erg veel mee te maken.
Maar de rest?
Ik zie er geen gat meer in.
Zo, dit moest ik even kwijt, bedankt voor jullie lezend