Whiplash nl1

Imelda,
Ik hoop dat die storm gaat liggen en je daarna mag luisteren van de
stilte die er komt na de storm.
Het is heel herkenbaar wat je allemaal schrijft.
Bij vlagen komen zulke dingen ook bij mij naar boven.
Ben ik boos op alles en iedereen. En ineens krijg je dan een
telefoontje van een lotgenoot en is het heerlijk om even alles van
je af te blazen en voel je daarna de rust en gaan de tranen vaak de
vrije loop; een heerlijke verkwikkende regenbui..
Sterkte Christien

hallo Ina.
wat nou het best is moet je zelf bepalen maar mijn idee is dat je even
kontakt op moet nemen met de mensen die wel achter je staan.
die zouden misschien wel wat kunnen doen .
bv naar de rechtszitting komen om hun bevindingen te vertellen Of om
het e.a op papier te zetten wat jou kan helpen .
ik denk dan aan je werkgever , rev, arts en zo mogelijk de arbo arts
of iemand die bij de papieren kan komen en het verhaal kan bevestigen.
je kunt ook aantonen dat je nu bij het Roessingh bent dus die kun je
ook vragen of ze het willen bevestigen op papier .
dat zijn dingen die zijn nog wel te regelen voor de tijd .
heb je dat ook op papier ??
dan kun je dat ook zeggen !
ook zou ik je ( eerste) advocaat benaderen en zeggen dat hij/zij het
wel op een rare manier afhandeld !!
ze zijn nu duidelijk niet op de hoogte van de dingen dus hoe kunnen
ze dan jou zaak behandelen??
de eerste advocaat moet de dingen toch goed doorgeven !
ook dat ze nergens geen info vragen van dingen die voor je pleiten
is geen goede zaak .
als ze ook met een verhaal komen dat het niet aantoonbaar is geeft me te
denken over de motivatie van deze mevrouw .
maken ze zich er niet met een jantje van leiden af ???
het gaat wel om jou uitkering en ze worden betaald om hun werk goed te
doen maar dit lijkt er niet erg op vind ik .
anders dan kun je misschien dreigen om een klacht in te dienen ??
als je alle gegevens hebt dan moet je maar kontakt opnemen en alle gegevens
aan je ( niet goede ) advocaat geven en die op het hart drukken dat het
wel over jou gaat !!
ik heb ook geen enkel idee hoe makkelijk je van advocaat kunt wisselen .
weten anderen dat !!!!!!!!! WIE ~????
anders zou je deze aan de kant kunnen zetten !!
heb je ook aan de pals groep gedacht ?????
je kunt bij de whiplashstichting er meer info over vragen.
wie niet waagt die niet wint !
je kunt de situatie uit leggen en dan kijken wat er gebeurt.
wat me ook opvalt is dat alle rechtbanken klagen dat ze het zo druk
hebben dat de misdaad niet voldoende gestraft kan worden en iemand die
ziek is weten ze wel snel te vinden .
IK zou het zeker niet op z'n beloop laten want dan KAN? het niet goed
gaan.
zorg er ook voor dat je in iedergeval niet alleen naar de rechtbank
gaat !!
er ontgaan je vast dingen en iemand anders kan misschien nog iets aanvullen
als je toch iets vergeet te zeggen.
ZET WEL ALLES OP PAPIER !!!!!!! wat je wil zeggen !!!!
in hoeverre de tegenpartij echt wat kan als het mis gaat dat weet ik
niet.
maar ze zullen het vast proberen gezien de reacties die ze geven.
de afspraak die je hebt in het ziekenhuis zou ik gewoon afzeggen en
proberen of je zo snel mogelijk daarna weer kunt komen.
er vallen wel eens vaker mensen uit die een afspraak gemaakt hebben dus
dat is gewoon proberen en de zaak warm houden door regelmatig te bellen
of je er al tussendoor kunt .
ik weet niet of ik je hiermee geholpen heb maar ik heb het wel
geprobeerd.
laten even weten hoe het nu verder met je gaat .
*
*************************************
met vriendelijke groeten : Martin

Beste lezers,
Voor diegenen die te maken hebben met werk/wao perikelen is dit misschien
een site waar informatie te vinden is.
http://www.leefwijzer.nl/home.html
en een onderdeel daarvan:
Helpdesk Gezondheid, Werk en Verzekeringen
e-mail helpdesk@...
Internet www.bpv.nl/hdindex.html
Telefoon:
U kunt de Helpdesk telefonisch bereiken op elke werkdag
van 12.00 tot 20.00 uur op telefoonnummer 020 - 4 800 300
Teksttelefoon: 020 - 4 800 301
groeten,
Anneke

Peter, Lidia, Marleen, Han, Tilly en CorH en iedereen,
Bedankt voor de reacties en veel sterkte nog!
PS weet u al iets meer lidia?
vele groetjes
kris

Hoi allemaal,
Tijdje radiostilte geweest, maar ik zit in een revalidatietraject bij
(jawel) 't WINNOCK. Op zich best baat bij, al was het alleen maar omdat ze
meer aan het sporten hebben gekregen -nou ja sporten; fitnessen meer-, daar
was ik erg bang voor geworden.
Verder krijg je in het traject met de groep waar je in zit een aantal
sessies met een arbeidsdeskundige, een medicus (in ons geval een neuroloog)
en een psycholoog. Als je t zelf wilt, en alléén als je dat zelf wilt- kun
je individuele gesprekken hebben met een van de leden van het
begeleidingsteam.
Ze zijn inderdaad nogal radicaal en wat mij betreft regelmatig kortzichtig
in hun visie (pijnstillers en hulpmiddelen zijn een absoluut taboe), maar ik
wil wel even een misverstand uit de weg ruimen (de indruk werd bij mij nl.
wel gewekt). Het is niet zo dat ze ontkennen dat er sprake is van pijn, ze
ontkennen ook niet dat die pijn een lichamelijke oorzaak kan hebben. Ze zijn
dus in ieder geval geen lid van de Paarse Brandnetel. :)
Je moet wel aardig stevig in je schoenen staan of dat ter plekke aanleren.
De voornaamste instructies zijn "bepaal je grenzen en hou je daar ook aan"
en "laat je niet leiden door de pijn". Klinkt tegenstrijdig en dat is het
dus op veel momenten ook. Je moet stevig in je schoenen staan wil je tijdens
de trainingen je grenzen kunnen handhaven, ze stellen je wat dat betreft
voortdurend op de proef.
Daarentegen zijn ze ook weer behoorlijk uitgesproken in hun mening dat de
hervatting van het werk in kleine en haalbare stappen moet gebeuren. Daar
hameren ze continue op. Ze begeleiden je ook tijdens het herintreden op
zich. Ze praten bv. ook met je directe chef of afdelingshoofd en je
bedrijfsarts, zodat duidelijk wordt dat het integratieplan -wat je zelf
opstelt en níet het WINNOCK- ook gevolgd moet worden. Daar kan ik dus wel
weer helemaal achterstaan. Ze vormen met jou ook een front richting je
werkgever.
Althans, die indruk krijg ik van wat er bij ons in de groep gebeurt. Ik ga
zelf niet meer aan het werk bij mijn oude werkgever, dus ik kan zelf niet
nagaan wat daar dan in de praktijk van terecht komt, maar het klinkt goed.
Anyways, ik dacht laat ik maar even een "ervaringsdeskundige" laten
luchten... :)
Overigens ben ik van mening dat de training absoluut niet geschikt is voor
mensen die niet redelijk stabiel zijn met de whiplashklachten, het is 3
weken full time aan de slag in het behandelcentrum en dat is fysiek
behoorlijk zwaar. Als ik hier aan was begonnen op het moment dat ik in de
Ziektewet zat in verband met nekklachten, was ik compleet ingestort.
Groetjes,
-Maud

Beste lezers,
Ik kreeg zojuist een telefoontje dat ik volgende week donderdag voor de
rechtbank in Zutphen moet verschijnen. Ik werd gebeld door een mevrouw die
ik helemaal niet ken. Ze was door mijn advocaat benaderd om deze zaak te
behandelen. Hier word ik dus bloednerveus van. Er was me gezegd dat het
waarschijnlijk april ging worden voor mijn zaak voorkwam dus het komt als
een complete verrassing.
Voor de duidelijkheid moet ik misschien even vermelden dat het om mijn WAO
uitkering gaat. Deze is stopgezet toen ik weigerde naar het RAC te gaan voor
een behandeling.
De dame die me belde, wist niet dat ik nog steeds bij het Roessingh in
behandeling ben. Weet ook niks van een advies van mijn revalidatiearts om
het eerste jaar zeker nog niet te werken. Heeft geen informatie gevraagd bij
mijn Arbo arts want ze wist niet eens dat die weg was. Heeft mijn werkgever
niet benaderd die me altijd door dik en dun heeft gesteund. Ze is dus
absoluut niet op de hoogte van de hele situatie.
Een bla bla verhaal dat het moeilijk objectief aan te tonen was. En nog even
dat ik zelf daar ook mag gaan zeggen wat ik er van vind. Door de advocaat is
altijd gezegd dat ik voor de tijd eerst een onderzoek zou krijgen door een
whiplashvriendelijke neuroloog. Dit is nog niet gebeurd en kan nu dus ook
niet meer.
Op deze manier zie ik het dus helemaal niet zitten. Moet ik zelf actie
ondernemen en mijn werkgever en revalidatie arts om advies vragen of alles
maar over me heen laten komen. Het beroerde is, dat ik na volgende week
donderdag niks meer kan veranderen als het mis loopt. De tegenpartij heeft
al verklaard dat zij ook niks vergoeden als ik geen WAO van het USZO krijg.
Als het USZO vindt dat mijn whiplash niet bestaat dan kunnen ze zich daar
mooi achter verschuilen.
Tot overmaat van ramp heb ik die dag ook nog een afspraak in het Leyenburg
ziekenhuis in Den Haag. Ik denk dat ik gek word. Hoe los ik dit allemaal op,
ik weet totaal niet wat me te wachten staat.
Kom alsjeblieft met goede advies, want ik weet helemaal niet wat ik moet
doen.
Groet,
Ina

Hallo allemaal,
Gister een gesprek gehad met de decaan en een aantal prolemen opgelost.
Ik kan mijn tentamens spreiden, over een onbepaalde periode, de stage kan ik
volgend jaar doen, op dit moment ben ik net in staat om twee dagen in de
week naar school te gaan en dat is al zwaar, de overige drie dagen loop je
normaal gesproken stage. Dus ik ben hartstikke blij dat ik wat kon regelen,
scheelt me heel wat kopzorgen en energie.
Vrijdag moet ik naar mijn neuroloog, twee weken geleden ben ik bijna flauw
gevallen doordat de pijn in mijn nek ineens zo erg toe nam, ik werd
draaierig en licht in mijn hoofd. Dus heb ik mijn neuroloog gebeld, nou wil
hij me een injectie gaan geven, maar ondanks mijn gevraag wil hij niet
zeggen wat, maar ik wil geen spuit tot ik weet wat het is en waar voor. Het
was de eerste keer dat ik me toen zo voelde en helaas was ik ook nog eens op
school, maar ik kon op een rustig plekje gaan zitten, waar ik me wat beter
ging voelen, later ben ik met een vriendin naar huis gereisd, zij woont
gelukkig vlakbij, alleen kon ik ook niet reizen, erg beangstigend.
Liefs, Sabine

Hoi Linda,
ik heb er weer om gelachen hoor! Grappig, ik zou mijn blunders
eigenlijk ook door moeten geven, maar ik schaam me er een beetje
voor... Ben blij dat jij daar duidelijk geen moeite mee hebt!
liefs van Ramona

Hallo Irene
Ik heb ook net een keuring gehad bij het GAK, ik weet eigenlijk niet
of het soortgelijk is.
Voordat ik erheen ging heb ik mijn lijstje met al mijn klachten erop
meegenomen (omdat ik anders de helf vergeet).
Ik heb antwoord gegeven op haar vragen: Hoe het ongeluk was gebeurd,
hoe mijn dagindeling is, wat mijn klachten zijn (lijstje erbij), hoe
dat gaat met autorijden, of ik zelf vind of ik al kan werken.
Op mijn brief stond ook dat ik rekening moest houden met een
lichamelijk onderzoek, maar dat heb ik niet gehad.
Ze was heel aardig en dacht mee over oplossingen.
8 weken daarna zou ik weer een oproep krijgen en wanneer ik dacht
dat ik misschien eerder weer kan werken zou ik zelf contact opnemen.
Succes met je keuring.
Groetjes Natacha

Hallo Astrid,
Wat knap van jou, dat je niet kwaad was, op diegene die jou ongeluk had
veroorzaakt. Maar ik vind, dat zulke mensen vaak doelbewust de levens van
andere in gevaar brengen, door toch in de auto te stappen, zoals ook uit
jouw verhaal blijkt.
Diegene die mij heeft aangereden, had geen rijbewijs, auto was van een ander
en hij was volledig onder invloed. Nou, ik was behoorlijk boos. Zulke mensen
moeten gewoon niet achter het stuur stappen.
Sterkte
Tilly.

Esther, ik begrijp je goe zenne :) Maar ik vraag me gewoon af of je dat
maximale herstel wel op die manier bekomt? Ik weet ook, op mijn manier in
ieder geval niet.
Pff Esther, jij stelt zo van die moeilijke diepe vragen he. Ik wil wel
antwoorden zenne mar god sta me bij ik weet het antwoord niet. Ik denk dat
ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik het voor mezelf doe, maar ook als ik
zeg dat ik het voor een ander doe. Moeilijk manneke zenne.
Ik weet niet of dat belangrijker is zenne. Op sommige gebieden wel, maar op
andere daarentegen, moet eerst mijn lijf meewillen, voor ik mijn innerlijk
kan gebruiken.
Zalige uitdrukking!! (Ik dacht eerst dat er stond "Of zal je reet roesten").
Wederom, ik weet het niet. Ik vind dat natuurlijk belangrijk wat anderen
vinden, maar ook niet in overdreve mate. En daarbij, het meerendeel vind
mijn lijf toch gehandicapt. Ik eigenlijk ook....
Niet mee eens. Ik BEN al een klein stukje gefaald door 1 keer te blijven
plakken. Wat moet het dan zijn als ik opgeef?
maar natuurlijk meiske, ik ken je toch. Bedankt voor je eerlijke reactie
zenne
Veel liefs
Kris

Hallo allemaal,
ik lees steeds dat mensen vol woede en wrok zitten ten opzichte van de
"schuldige".
Als ik bij mijzelf te rade ga ben ik niet echt boos geweest op de
veroorzaker van mijn whiplash. Ik baal natuurlijk wel stevig omdat er nog zo
veel is en waar ik niet aan kan deelnemen. Maar echt kwaad, nee. Ik heb
zoiets van, het is gebeurd, het is niet anders. Kwaad zijn heeft geen zin
want terugdraaien kan niet.
Totdat het volgende gebeurde. Ik hoorde dat diezelfde man (inmiddels 81 of
82 jaar) weer auto reed. Mensen die met hem gesproken hadden kregen de
indruk dat hij zeer afwezig was. Mijn conclusie, niet verantwoordt dat hij
nog auto rijdt. Toen moest ik even slikken. Ik hoop van ganse harte dat hij
niet nog iemand aanrijdt.
Zelf zijn eigen kinderen vinden het onverantwoord.
Ik moest dit even met jullie delen.
Waarom snappen zulke mensen niet dat ze veel voordeliger zijn met een
taxi-kaart? Ze kunnen zoveel besparen. Zowel financieel als o.a.een whiplash
bij diegene die zij aanrijden.
Vriendelijk groetjes,
Astrid E.

Whiplash
De meest belangrijke cognitieve stoornissen en fysieke klachten die in
meer of mindere mate opgetreden:
1. Hoofdpijn
2. Pijn in de nek en/of schouders
3. Bewegingsbeperking rechterarm (krachtverlies bij optillen)
4. Tintelingen (vooral s'nachts) op handrug
5. Slapeloosheid(door pijnklachten) en vermoeidheid
6. Misselijkheid
7. Zweten bij geringe inspanning
8. Soms slecht zien ( met ogen knipperen voor scherp zicht !)
9. Oorzuizingen
10. Tempo, aandacht, concentratie en verstrooidheid
11. Stemmingsverandering ( emotie en irritatie)
12. Opnemen van informatie en desorientatie (boeken lezen)
13. Onhandigheid ( dingen laten vallen en stoten)
14. Last met rekensnelheid (acalculie)
15. Tastzin (stereo agnosie)
16. Post traumatische depressie
Ronald Koldenhof

Hoi Peter J.
Ja, voor mij ook.
Mijn zoontje speelt wel eens met politieautootjes. Er zit geen sirene op,
dat doet hij zelf ... TAAAAAAATUUUUUUUU TAAAAAAATUUUUUU.
Of hij speelt met Lego. Soms irriteert daat gerammel van een blokje zoeken
mij behoorlijk. Net of alles met factor 10 ( minstens ) verergerd wordt
Factor Tien Tijd, noem ik het dan maar.
Ja, klinkt bekend. Ik wil het dan volgen , maar snap er geen bal van. Van
series al helemaal niet.
Ja, Factor Tien Tijd dus. Zulke geluiden kunnen heeeeeel vervelend zijn. Of
gerammel van bestek .....De stofzuiger is voor mij helemaal vreselijk.
ja, klopt.
Kun je er warmte op hebben?
Heb je wel eens gedacht op Carina Dumais een kruiden recept te vragen? Mijn
pijn is verminderd er door!
Mijn benen willen ook niet zoals ik wil. Soms 1 been. sooms beide. Soms
alleen tenen. Soms alleen een plek op het been. Maar heel vervelend. Net of
ik soms door mijn benen zak.
En dat spelde prikken is ook vervelend.
TV kijken is erg vermoeiend. Vooral als er met lichtende beelden wordt
gewerkt. Ik kijk ook erg weinig.
Ik kan, als gevolg van WL geen auto meer rijden. Maar ook meerijden is
vermoeind.
Ik heb wel eens wat geschreven over van Gemert Therapie. Een optometrist in
Rhoon, onder Rotterdam. Ze weten daar veel van WL. Het eerste onderzoek /
bezoek is gratis en vrijblijvend.
Ja, kan me voorstellen. Sterkte hoor!
Heb je wel eens iemand van support gebeld? Ook fijn om je verhaal daar kwijt
te kunnen. Ik bedoel het niet verkeerd hoor, want hier kun je ook je hart
luchten. Maar een Pc praat niet terug en een support wel.
( ) __( ) Groetjes, Esther.
/ \
| @ @ |
\ * /
--o00o------o00o----

Hallo Ingrid,
rot voor je dat er zoveel gedoe om je heen is... maar wel fantastisch dat je
naar Mind at Work "mag". Wie weet helpt het!! En anders leer je er vast wel
wat van. Alvast heel veel sterkte met alles.
Mijn "tegenpartij" is Achmea... ik dacht al waarom vinden ze het toch zo
jammer dat het RAC voor mij niet lukte ;-)
Groet van Inge :-)

hallo
het is wat laat maar toch wil ik degene bedanken die reageerde toen ik weer
een een dip had
met name cor ...bedankt voor je electronische kaart...zowaar ik moest er
lachen
nu gaat het weer wat beter..na de nodige huilbuien.
morgen moet ik naar de ravalidaitearts en hoor ik of ik verder mag met het
programma ...even spannend dus.
groetjes lidia

Hoi Ina,
Ik heb nog wel weken een soort schuldgevoel gehad, van heb ik het wel goed
genoeg geprobeerd enzo... Ik ging er al met gemengde gevoelens heen hoor,
hoewel er toen nog geen of weinig negatieve ervaringen op de lijst hadden
gestaan. Aan de ene kant, als zij nou zeggen dat ze mij kunnen helpen, nou
dan probeer je dat toch!! Come on, make my day!! De arbo arts zag het
helemaal niet gebeuren maar hij zei, ga er maar heen, laat ze het dan maar
bewijzen dat ze het kunnen, dan sta je in elk geval sterk voor het USZO. Aan
de andere kant, gewoon al de werkwijze, dat whiplashers en rugklachten
hetzelfde behandeld werden... en hun motto dat als je lichamelijke conditie
beter wordt dat ALLES dan gelijk beter wordt... het betuttelende toontje
waarmee je te woord gestaan wordt... de wijze waarop ze je uitspraken
volledig uit hun verband rukken... alleen al het rapport, ik wilde het laten
lezen aan de revalidatie arts, die zei dat hoeft niet want als je er 1
gelezen hebt heb je ze in feite allemaal gelezen... zegt wel iets. Ik heb
het al van meerdere mensen op de lijst gelezen, in het rapport wordt wel
uitgebreid je problemen beschreven (en zwaar uitvergroot, naar wij dachten)
maar niet wat je allemaal wel kunt, doet en zelf hebt uitgevonden. Trouwens
ik had ook het gevoel dat ik wel MOEST gaan, en achteraf bleek dat dus ook:
de WAO keuringsarts (v) had tegen de arbo arts gezegd, als ze niet gaat geef
ik hier geen WAO voor...
*&@)($&$# net of moest ze een cadeautje uit eigen beurs betalen... maar
goed, ik ben geweest, mijn geest heeft duidelijk te kennen gegeven dat ik
dit niet aankon en uiteindelijk heb ik toch die WAO "gekregen"...
Enne, verontschuldigen?? Die fysio zei dat ik niet sliep omdat ik zoveel
piekerde. (en dus eigen schuld) Maar dat was het hem nou net. ik piekerde
niet eens. Voelde me om 17.00 uur best goed. Ging naar het hotel, warm eten,
lekker warm bad (speciaal om kamer met bad gevraagd heerlijk...) nog even tv
kijken, en dan slapen. Het vreemde was dat mijn lichaam wel volkomen
ontspande maar mijn hoofd niet. De geluiden en indrukken van overdag bleven
als een wervelstorm in mijn hoofd ronddraaien. Had ook helemaal geen
spierpijn ofzo. Alleen mijn hoofd kwam niet tot rust. Kon al die indrukken
blijkbaar niet verwerken.
Ben jij zelf ook bij het RAC geweest, misschien heb ik het ook wel gelezen
hoor maar ja wl he...
Groet van Inge :-)
PS ja lachen ben ik nog steeds niet verleerd. Pas afscheids"feestje" gehad
op mijn werk, vroeg ik aan mijn naaste collega (dus waar ik tegenover zat en
ook hetzelfde werk deed) of "de nieuwe" wel wat was. Nou ja zegt ze, ze doet
haar werk ...maar we kunnen haast nooit bulderend lachen. Dat was mijn
gevleugelde uitspraak: wat er vandaag verder ook gebeurt, we hebben in ieder
geval weer bulderend gelachen. Toch fijn dat mensen dat van je onthouden.

Hoi Kris ,
Wat jij nu vertelt probeer ik ook al tijden van de daken te schreeuwen,
maar het werkt nog slecht , jij zegt het op z,n bels , ik probeer het
op z'n hollands, Laat ze toch allemaal kletsen, luister naar je lichaam
probeer er mee te leren leven . zoek rust voor je lichaam EN geest.
Probeer te genieten van wat je nog wel kunt, en trek je van de rest niets
aan.
Laat je niet opnaaien , je moet dit . je moet dat. Als je iets hoort of ziet
en je staat er zelf achter , ok probeer het MAAR NIET OM DAT MEN ZEGT
DAT HET MOET
Alleen beste kris ,Ik ben ook zo,n domme hollander die wel weet hoe het
moet maar zo g.............. eigenwijs. je blijft toch zoeken , en proberen
en hopen.
KAP met dat zoeken en zoek rust.
Sorry Kris ik kap er mee
groetjes Peter J.

hoi mede wippies.
Help ik wordt gek , gestoord ben ik al.
Het word de laaste tijd steeds gekker met me,
kan steeds slechter tegen licht (de zon is helemaal verschrikkelijk geluid
wordt ook een echt probleem.
Ik zat vanavond westewind te kijken , werd compleet krankjorum van het
beeld den het geluid,
Wilde het toch eigenlijk wel zien, maar wist echt niet waar ik het zoeken
moest tot over maat van ramp zat mijn vrouw terwijl ze mee keek ook nog in
de krant te bladeren iedere keer als ze met de krant knisperde , leek het
wel oorlog.
iedere beweging en geluid dat ze maakte was mee te veel , mijn nek deed
vreselijk zeer zodat ik met mijn handen m'n nek warmde en masseerde, maar
dan gaan mijn boven armen vreselijk zeer doen tot overmaat van ramp werden
mijn boven benen en billen compleet gevoel loos (komt wel vaker voor dan
voelen ze compleet dood aan gaat dan later over in spelde prikken en op het
eind weer redelijk normaal.
Die bewegende beelden op de TV wordt voor mij een steeds groter probleem ,
is het zelfde als in de auto , ook daar focus ik mij zoveel mogelijk op een
voorligger, om maar zo min mogelijk bewegende beelden te hoeven opvangen.
PFFFFFFFFf ...baaal baaaal baaaal
groetjes Peter J.

Hoi Ina,
Het is een beetje laat, maar ik wil je graag nog even bedanken voor het
artikel over fenomenen bij whiplash dat je op de lijst hebt gezet. Ik vond
het erg interessant om te lezen. Ik vind het prettig om te weten wat er
allemaal in mijn lichaam gebeurt omdat ik daardoor beter met mijn klachten
om kan gaan.
Nogmaals, heel erg bedankt!
Corinne

Lieve Imelda,
wat kun jij goed je emoties verwoorden, de tranen schieten me in mijn ogen.
Zo herkenbaar is jouw verdriet en zijn jouw gevoelens!!!! Machteloosheid,
overgeleverd zijn aan wat..., vechten niet alleen tegen jezelf maar ook nog
tegen je omgeving!
Ik zou zoveel voor je willen doen, maar het enige is je te laten weten dat
wij er zijn. Ik denk dat iedereen deze fase heeft gehad, en nog regelmatig
in meer of mindere mate heeft. en op dat moment zie je nergens meer licht.
Imelda, deze storm raast voorbij! Er komen echt wat betere tijden, maar
misschien toch op een andere manier zoals jij altijd gedacht hebt, blijf er
in geloven!!!!!
Voor de buitenwereld probeer je vaak groot te houden, want die snappen er
niets van. Probeer ze eens een copy te geven van dat stukje tekst dat laatst
door Ina op de maillijst is gezet. Ik gebruik het ook, het is een duidelijk
stukje over onze klachten en gevoelens en je hoeft zelf niets meer uit te
leggen! Probeer het!!!!
Ik weet verder ook niet zoveel te zeggen, maar ik leef met je mee en weet
dat wij je begrijpen en blijf spuien hier!!!
Heel veel sterkte en liefs!
Marleen

Lieve mensen allemaal,
Ik moet het vragen, ik zit er al lang mee. Ik hoop echter dat ik niemand
kwets of tekort doe met deze mail. Dit is NIET mijn bedoeling!!! Ik heb
respect voor ieders beslissing en omgang met zijn of haar whiplash, maar ik
zit met vragen en stel ze maar. Don't shoot me.
Waarom wil iedereen toch steeds revalidatieoefeningen doen, een kuur
volgen, medicijnen nemen, behandelingen links, rechts....
Pas op, als je een gebroken been hebt, dan leggen ze je in het gips en dan
betert dat. Men is zot als men dat gips dan niet zou gebruiken. Maar,
ofwel ben ik fameus slecht ingelicht, whiplash is niet op een bepaalde
manier op te lossen.
Luisteren naar je lichaam en genoeg ontspanning, brengen verlichting, meer
zit er toch niet in?
Hoor mij, 21-jarige belg, gaat jullie de les lezen? Nee, nogmaals niet
mijn bedoeling! Ik vraag het me af, misschien wil / kan iemand me op andere
gedachten brengen.
Ik luister ook niet naar mijn lichaam, ik ontspan mezelf bijna nooit. Ik
weet het, ik ben dan ook wel maf te noemen. maar sinds het ongeval is dat
al wat ik nog heb aan MIJN leven, dan even niet met iemand rekening gehouden.
Wat kan ik nog presteren, hoe kan ik mezelf overtreffen? "Normale" mensen
doen dit constant, zij betalen geen (of toch weinig) tol.
Ik wil, maar ik zal dit blijven doen, tot ik erbij neerval en iemand of iets
me op de meest pijnlijke manier heeft duidelijk gemaakt "DIT IS JE GRENS, je
bent te ver gegaan". Is dit iets van, ik pijnig mezelf graag? neen, maar
wel de enige manier waarop ik mezelf nog enig respect kan geven met dit
klote lijf.
De enige behandeling die ik soms eens doe (als ik tijd heb) is een
cranio-sacrale therapie in warm water. Dit is eigenlijk een massage in
het warm water. meer niet. Rustgevend, voor de rest doet dat niets.
Zo, dit was zowat hetgene waar ik al een tijdje mee rond loop
Als er me iemand wil terechtwijzen, hou u niet in he :)
Vriendelijke groetjes
kris

Dag Imelda,
Ik ben steendood, kom net thuis van school, maar las uw mail en moet gewoon
reageren. Als er fouten of onsamenahngende dingen in staan, vergeef me dan
alstublieft.
Ik laat voor eventuele andere lezers uw mail staan he.
Velen van ons denk ik, herkennen hier veel van. Ik in ieder geval wel, en
daarom dat ik toch ga trachten om eens lekker kalmkes uitgebreid te
reageren.
Uw ongeval is veronderstel ik een half jaar geleden? Wel, het mijne is nu
bijna 2 jaar geleden, en ik heb nog steeds de gevoelens die u beschrijft,
maar ik heb er in de loop van de tijd ook andere, positievere bijgekregen.
Daar zal ik straks verder op ingaan.
Degene die mijn achterkant zo mooi vond, was een vrouw, van middelbare
leeftijd. Die teef (sorry) zag mijn rijbewijs en zag dat ik nog maar enkel
maanden dit bewijs had, waarop ze zei: "Ah, gij zijt nog maar pas aan het
rijden". Ik na mdat zo enorm slecht op he. Precies of ik was ik fout. Zij
ook tegen mij "En hoe moet ik nu morgen mijn kinderen afhalen?" Weer zo,
van kon jij niet beter uitkijken. Ik stond verdomme stil toen haar Chique
Volvo mijn gat en leven ramde.
Die vrouw zal ik nooit vergeven, want inderdaad, zij heeft ook niets.
Net als uw omgeving is mijn omgeving even klote, met enkele uitzonderingen
die de regel bevestigen. Hier lig ik vooral wakker van, en van het feit dat
ik niet weet hoe ik het later moet gaan bolwerken. Hoe ik mijn vriendin een
goede toekomst kan geven, kinderen...??
Ja, Imelda, ik weet uw leeftijd niet, maar deze snotter van 21 jaar heeft
dus vele soortgelijke gevoelens als u. Ik denk / pieker over serieuze zaken
als kinderen, toekomst, financiën,... In vergelijking met mijn klasgenoten,
precies nen ouwe vent. Qua fysiek in ieder geval wel jka.
Briefjes gebruik ik niet, ik kan niet schrijven. Alle, niet kunnen
schrijven is veel gezegd, maar het kost me enorm veel moeite en ben uitgeput
tegen dat ik het briefje heb geschreven. Gevolg, ik vergeet zowat alles.
Ik wil mijn vroegere leven ook graag terug ja, want ik vraag me af wat of
wie ik nu dan zou zijn. Waar ik me allemaal mee zou bezig houden.
En hier ben ik dan beland op mijn positievere gedachten.
Waar zou ik me mee bezig houden? Niet met mailen met jullie lieve mensen
allemaal. Ik zou niet zo gevoelig zijn en ik zou me niet zo goed kunnen
inleven in het verdriet / pijn van een ander.
Ik ga niet zeggen dat ik vroeger een ongevoelige zak was zenne, maar er is
een duidelijk verschil. In dat opzicht ben ik veel verbeterd als mens.
Ik denk niet dat ik mijn vriendin, die ME heeft zo goed zou begrijpen als
dat ik dat nu doe. Ik zou nooit zo dankbaar kunnen zijn voor kleine
dingen, zoals een lief woordje, een beetje begrip, een beetje steun,....
Ik zou het zelf ook moielijker kunne geven.
Ik ben me in mijn vorig leven wel aan het afschilderen als een ongevoelige
kloot. Dat was niet zo, maar als we allemaal eerlijk zijn moeten we denk ik
toegeven dat het ons als mens soepeler maakt.
Pas op, ik ben nu vrij positief, en ik heb regelmatig hetzelfde gevoel als
u. Ik wil ook eens rust, ik wil ook eens goed slapen en zonder pijn
opstaan. Ik wil nog eens vrijen zonder pijn, eens dansen, eens spelen met
mijn hondje, eens terug racen, voetballen, ravotten met mijn kleine neefjes,
lesvolgen zonder sterven van de pijn, terug schrijven....
Maar ik probeer me toch ook op te trekken aan de positieve dingen die ik
er noodgedwongen bij heb gekrege.
En, ik zal wel zot zijn, maar soms denk ik, als ik al de
rotzakken in deze wereld zie, meer specifiek in mijn wereld, "Dank u, dat
het ongeval een begrijpende mens van mij heeft gemaakt". Niets is mij te
raar, niets is mij te veel als het op gevoel op aan komt.
Zo, ik ga stoppen, want ik wil nog een mailleke sturen :) Hopelijk had u er
iets aan, en sterkte Imelda.
Vele lieve begrijpende (!) groetjes, Kris
PS. Ik heb nooit geweten hoe een blikopener werkt. moet je nu naar voor of
naar achter draaien, en waarom snij ik me altijd? :)))

Hoi Ramona,
shit dat je revalidatie stopt, maar ik denk dat dat nu de beste optie is. Ik
heb in precies dezelfde situatie gezeten als jij. Ik moest ook stoppen omdat
ik het lichamelijk en dus uiteindelijk geestelijk ook niet meer aankon. Ik
kon thuis helemaal niet meer functioneren, dus ik was blij dat we sgestopt
zijn met de therapie. Ik moet wel zeggen, dat ik zelf al in mijn hoofd had,
dat revalideren geen zin had, maar dat de revalidtie-arts en het team het
laatste woord daarin heeft gesproken.
Tuurlijk voel je je dubbel nu, je had waarschijnlijk ook zulke hoge
verwachtingen van dit programma. Na een baal periode zul je merken, dat dit
echt de enige oplossing is en als je weer een beetje tot rust gekomen bent,
vanuit deze situatie ook weer wat meer kunt ondernemen. Waarschijnlijk kun
je ook weer een beetje je sociale leven oppikken en daaruit weer wat nieuwe
energie halen. Probeer nu niet te denken, dat je niets aan het
revalidatie-programma hebt gehad, want ik denk dat het nu wel duidelijker is
dat je moet leven volgens jouw patroon en regelmaat. Iets wat jezelf voor de
revalidatie misschien nog niet helemaal door had. Ikzelf heb nee leren
zeggen tijdens mijn revalidatie, iets waar ik nu heel veel aan heb.
Ik was uiteindelijk blij dat ik gestopt ben, en ben er nu van overtuigd dat
ik daarmee ook niet verder gekomen zou zijn.Alleen rust in je omgeving en
gedachten helpen mij om sterker te zijn en op de juiste momenten iets te
ondernemen. En soms is daar wel eens een anti-depressiva een juist
hulpmiddel bij. Ikzelf ben na de revalidatie nog 1 jaar naar de psychologe
geweest, zodat ik toch een heleboel kon spuien en dus veel spanning kwijt
was. Maar vooral heeft zij mij doen inzien, dat je heel veel dingen op
meerdere manieren kunt bekijken! Niet altijd al het negatieve zien, maar
juist proberen de lichtpuntjes eruit te vissen.
Dit is niet makkelijk, ook ik heb regelmatig mijn dipjes, zeg maar gerust
zeer vaak, maar dat is toch ook geen wonder!
Ramona, heel veel sterkte, maar denk eraan je bent niet alleen!!!
Liefs Marleen

Hoi Ben,
ben (geen dubbel woord) jij soms psygiater??
Je spreekt in iedergeval met zeer veel levens wijsheid,
ik heb er altijd groote bewondering voor hoe goed een ander
(jij in dit geval ) sommige dingen op papier weet tekrijgen.
leuk voorbeeld in deze , als je bang voor een hond ben maakt
hij daar meestal graag misbruik van. als je echt niet bang ben
voor honden bedenken zij zich wel 2 keer voor ze je aanvallen
(hebben ze dan meestal het lef niet meer voor)
Volkomen mee eens , en heus ik weet dat het zo werkt, maar je moet
er af en toe is aan herinerd worden, dat is vlgs mij ook oa de steun
van deze lijst.
het grootste probleem is , dat het niet op alle fronten werkt,
mijn baas zei ook vaak je moet meer plositief denken, tuurlijk
klinkt goed maar hoe positief ik ook denk , mijn lichaam roept
mij toch weer terug naar deze wereld en zet je weer op je
benen en moet je toch weer erkennen dat je toch met je
beperkingen moet leren leven.
Werkt 99 van de 100 x
(maar die 100ste keer was net belangrijk )(toch maar de wekker zetten)
dat heb ik redelijk goed geleerd van een haptonoom, maar dat werkt
alleen maar BEWUST en niet onbewust.
Nou ja , daar heb ik ook niet zoveel moeite mee hoor.
Mijn zoons krijgen ook altijd een dikke zoen (op d'r wang ) en een
knuffel.
och, kweenie.
Groetjes Peter J.

Ha Allemaal,
Na een half jaar van verdriet worden mijn gevoelens ineens overheersd door
boosheid.
Als een razende wervelstorm door mijn hoofd grijpt de woede allesverslindend
om zich heen.
Niets heellatend van mijn vriendelijkheid en tolerantie, gaat ie maar door
en door en door.
Ik wil het niet, maar ik heb het totaal niet in de hand. Als de storm even
gaat liggen, is er een moment van stilte..daarna komt de wanhoop, de paniek
en direct daarop weer die storm.
Ik kan er 's nachts niet van slapen, van de boosheid en de wanhoop,
radeloosheid. Uren lang lig ik te denken aan hoe *hij* het nou in zijn
stomme hoofd kon halen om achterop mijn panda te rijden. Hij keek niet uit
en remde niet of veels te laat. Net zo oud als ik is ie en zijn twingo was
er erger aan toe dan mijn panda. *hij* zou slapeloze nachten moeten hebben,
niet ik. *hij* heeft mijn hele leven overhoop gegooid. De enige keer dat hij
misschien nog aan me zou denken is wanneer iemand een opmerking maakt over
zijn nieuwe auto. "Mooi he? Ja..die ouwe was totall-loss. Nee, zelf heb ik
niks" Hij niet nee..
In een fractie van een seconde was het gebeurd en ik voel de klap nog als ik
plots moet remmen.. Als automatisch kijk ik in mijn spiegel en verwacht de
groene twingo van heel dichtbij te aanschouwen. En hij...hij weet het niet,
dat ik al een half jaar thuis zit. Hij weet het niet dat mijn leven op geen
elk punt meer hetzelfde is als vroeger..
De storm raast door, het is allemaal *zijn* schuld.
Het is niet alleen de boosheid richting de veroorzaker van deze ellende die
mij 's nachts wakker houdt. Ook mijn omgeving moet er aan geloven.
De mensen om mij heen laten me duidelijk merken dat het zo wel genoeg is
(uitzonderingen daargelaten), dat het tijd is om mijn leven weer op te
pakken, dat het tijd is dat alles weer gewoon word. Hoe kunnen ze dat nou
van mij verlangen? Denken ze dat ik het leuk vind, om dag in dag uit te
geconfronteerd te worden met mijn eigen gebreken? Denken ze dat ik het wel
leuk vind, al die aandacht rond mijn persoontje? Als ik dat zou willen..dan
schrijf ik wel een boek.
Nee! Ik wil niet zielig zijn! Ik wil geen slachtoffer spelen! Ik zou maar oh
zo graag mijn leven weer oppakken, maar het *gaat* gewoon niet.
Het rapport van het RAC helpt daar niet echt bij. Mijn geheugen en
concentratie zijn op alle punten "zwak". Het enige wat redelijk positief is,
is mijn mentale snelheid: bovengemiddeld.
Het RAC geeft als verklaring voor o.a mijn geheugen dat ik een beetje
'afzak' als ik alleen maar thuis zit te niksen. Mijn hersenen worden niet
meer getraint op zo'n manier en gaan achteruit. Ook zoiets waar ik me boos
om maak, want wat een onzin is dat zeg..
Ik snap dat mijn technische kennis inderdaad afzakt als je die niet
bijhoud..maar het halverwege een zin niet meer weten wat je aan het
vertellen bent heeft daar mijn inziens helemaal *niks* mee te maken. Het zou
een mooie boel worden zeg, als gebrek aan geestelijke uitdagingen mijn
dagelijkse leven op *deze* manier zou beinvloeden.
Maargoed..mijn omgeving vind dit wel een hele mooie verklaring. Ik ben
alleen wat 'stoffig' op het moment. In de maand bij het RAC zullen ze het
stof wel van me afkloppen en ben ik weer als nieuw. Liefst eerder nog, zodat
het zo snel mogelijk achter de rug is allemaal..
De storm...inmiddels uitgeroeid tot een heuze orkaan, raast maar door..
Boos op mezelf..op mijn lichaam. Het doet niet wat ik wil. Ik wil me kunnen
bewegen zonder rekening te houden met 'the day after'. Een te drukke dag
zorgt voor een dag of twee 'verplichte' rust.
Van alles laat ik uit mijn handen vallen en van pure frustratie daarover
gooi ik er nog vanalles achteraan. Ik heb briefjes, plakkertjes,
lijstjes...alles om maar niks te vergeten. En *nog* krijg ik het voor
elkaar...
Halverwege een verhaal heb ik geen idee meer waarover het gaat. Woorden
liggen op het puntje van m'n tong maar komen er niet uit. Van de week was ik
geheel in tranen omdat ik niet meer wist hoe de blikopener werkte. De
blikopener nota bene..van alle apparaten is dit toch wel de simpelste!
Boosheid, omdat ik me geen volwaardig mens ben zo..zo boos.
Radeloosheid, ik mis mezelf.
Frustraties, omdat ik niet zo kan doen als ik zou willen.
Machteloosheid, omdat ook maar niemand enig idee heeft hoe lang het gaat
duren en *of* het wel overgaat.
Verdriet, omdat de mensen in mijn omgeving me niet de steun geven die ik
verwachtte.
De storm raast maar door en ik heb er genoeg van..ik zou zo graag een stukje
rust vinden, zodat ik in elk geval 's nachts weer een beetje kon slapen.
Liefs, Imelda

Hallo allemaal,
even een kort berichtje van mij, heb het heel druk met heel veel dingen,
veel gedoe in de familie (vader moet met een chemotherapie gaan beginnen)
heel veel gedoe met de tegenpartij en mijn werkgever.
Volgens mijn werkgever mag ik gaan beginnen bij de Stichting Mind at Work
in Almere. Er moet alleen nog een officieel accoord komen voor de kosten
(reizen, hotel etc.) en dan kan ik daar 23 oktober gaan beginnen.
Bovendien hoorde ik net van mijn huisarts dat het Rug Advies Centrum niet
echt onpartijdig meer is. Deze club is opgegaan in de Achmea groep van
verzekeraars!!!!!
Waren er nou al gesprekken geweest met het RAC???
groetjes
Ingrid v. Tuyl
[De niet-tekstgedeelten van dit bericht werden verwijderd]

Dag Irene,
Mij viel het onderzoek voor de definitieve WAO erg mee. Ik had me niet
opgemaakt, geen horloge of armband aan (te zwaar voor de polsen), geen tas
maar een rugzakje en ik had alle klachten thuis op een rijtje gezet. Het
gaat er vooral om dat zelfs de dagelijkse dingen te veel voor je zijn, want
ze vragen wat je de hele dag doet. Dus alles kan wel, maar heel kort. Dus
kort lezen, kort TV kijken etc. Ook vooral aangeven dat er een gat gevallen
is in het sociale verkeer.
Succes, Jeannette

Hallo,
ja je leest het goed, mijn revalidatie in Katwijk stopt. Als het goed is
, is aankomende week mijn laatste week. Ik had zelf natuurlijk al een
tijdje twijfels of is er wel verstandig aan deed om door te gaan,
twijfels omdat ik maar geen verbetering en eerder verslechtering merkte.
Maar zoals je in het verslag gisteren hebt kunnen lezen, had ik
afgelopen dinsdag het gesprek met de neuro-psycholoog, en de therapeuten
hebben in overleg de beslissing voor me genomen. Ben wel blij dat ik hem
niet zelf heb hoeven nemen, en dat zei het toch ook inzagen. Als ik
doorga, ga ik er lichamelijk en geestelijk aan onderdoor. Zowel
lichamelijk als geestelijk ben ik op dit moment te zwak, waardoor de
revalidatie totaal geen zin heeft.
Ik voel me een beetje dubbel, aan de ene kant blij, opgelucht omdat ik
niet nog 6 weken op mijn tandvlees hoef te lopen. En aan de andere kant
verdrietig en is er de vraag
depressief ben (in lichte vorm waarschijnlijk) waar ik het eigenlijk
totaal niet mee eens was. Maar toen hij de punten allemaal ging
benoemen, kan het toch wel waar zijn was. De volgende stap is nu dus het
onderzoeken of ik wel of niet depressief ben....
Als ik het wel ben, dan moeten we dat eerst aan gaan pakken, en mezelf
geestelijk sterker maken. ALs dat gelukt is kunnen we weer aan een
revalidatie-programma gaan denken om me ook lichamelijk weer sterker te
maken. Maar ja, als het het toch niet is.... wat dan?????? Dat weten we
nog niet, maar het is nu nog een beetje koffie-dik kijken. Donderdag heb
ik weer een gesprek met hem en dan zien we wel weer verder.... het is
niet anders....
Liefs van Ramona

Hoi Elaine,
Met alle respect, maar haal je niet teveel op je nek ?? dieet en therapie en
whiplash, en ...etc...
Laat je advocaat dat goed afhandelen. zorg natuurlijk wel voor een goede
advocaat...
Tuurlijk , kan ik eindelijk duimen draaien met nog nut ook :-))))))
groetjes
Wouter
_ " _
(_ \ | /_ )
( / | \ )

Hallo Elaine,
Het is niet echt prettig om tot die conclusie te moeten komen, maar wel de
harde realiteit.
Ze geven je inderdaad het gevoel dat jij in de beklaagdenbank zit. Zo word
je dubbel slachtoffer, eerst het ongeval en dan nog eens die onredelijke
behandeling.
Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Het lijkt er vaak op dat ze niet
beseffen hoe ze mensen psychisch belasten met deze behandeling. Dat komt je
genezing niet ten goede. Als je hier rekening mee houdt is het misschien
iets makkelijker om er niet te veel aandacht aan te schenken. Moeilijk
blijft het echter, je voelt je zo vernedert.
Deze reactie kan ik me heel goed voorstellen. Dat had ik ook op een bepaald
moment. Zal je echter niet meevallen. Het makkelijkst krijg je een
vergoeding als andere instanties zoals een ziektekostenverzekering of je
werkgever kosten declareren. Dit is dan ook de veiligste manier. Als je zelf
rekeningen indient word je maandenlang aan het lijntje gehouden en krijg je
uiteindelijk vaak niks vergoed.
Probeer die hele tegenpartij een beetje te vergeten en laat je advocaat dat
zoveel mogelijk regelen. Gebruik je energie liever voor positieve dingen.
Sterkte en veel succes met je eerste revalidatie dag.
=========
Groet,
Ina Hoegen

hallo Ronald (& Ben?)
ik dacht dat er wel het e.a werd georganiseerd( ook door de
whiplashstichting) en dat er ook wel al een aantal "deskundigen" waren die
voor de whiplashers opkwamen maar desondanks zijn er nog steeds artsen en
andere zgn ( oa. verzekerings)deskundigen die het bestaan en de ernst ervan
niet inzien ,dit ten nadele van de mensen die whiplashletsel hebben
het zal wel een kwestie "van tijd zijn" .
*
*************************************
met vriendelijke groeten : Martin

Hallo,
Ik ben Irene en ik heb sinds juni'99 een whiplash, nadat ik mijn opleiding
(gelukkig) in juni heb afgerond zit ik thuis. Ik voel mij nog niet of
nauwelijks in staat om te werken.
Ik ben nu bezig met het aanvragen van bijstand en een WAJONG uitkering. Nu
heb ik een oproep gekregen voor een arbeidsongeschiktheidsonderzoek. Dit is
een gesprek en eventueel lichamelijk onderzoek.
Nu is mijn vraag:
Heeft iemand ervaring met zo'n keuring en zo'n lichamelijk onderzoek?
Ik weet absoluut niet wat ik kan verwachten.
Ik hoop dat iemand me kan helpen!!!!
groetjes
Irene

Hallo allemaal,
Het heeft even geduurd, maar hierbij toch een verzameling van
belevingsverslagen van de ontmoeting in Gieten .
Helaas moesten toch de nodige mensen afhaken op het laatste moment waardoor
de opkomst wat lager was als gehoopt , anderzijds waren er ook 2 bezoekers
die geen lid waren nog van onze whiplashlijst.
tot de volgende keer.................
hartelijke groeten
Wouter van Eldik
============================================================
============================================================
Ontmoeting 30 september 2000 in Gieten.
Een heel warm gevoel en dat te midden van mensen die je voor die tijd niet
persoonlijk kende.
Zoals je "bent"gewaardeerd worden, geen gedachten in je hoofd "kan ik dit
volhouden, geen twijfelachtige opmerkingen, je niet stoer hoeven houden".
Totale ontspanning en rust in jezelf.
Een gevoel dat ik sinds het ongeluk 4 jaar geleden niet meer kende.
Bedankt Allemaal!!! Lineke je had alles prima geregeld!
Liefs Boelo en Anja.
O nvergetelijk
N ieuw
T reffen,
M agnifieke
O ntspannende
E nergievolle
T egemoetkoming,
I ntens
N ooitgedacht
G evoel.
=================================================================
=================================================================
ONTMOETINGSDAG 30 september 2000 in Gieten.
Hallo allemaal,
om te beginnen wil ik Lineke en Wouter bedanken voor de moeite die jullie in
de organisatie hebben gestoken.
De Internet site zag er zeer verzorgd uit en de routeplanner is door
menigeen dankbaar gebruikt.
Hotel Braams was een super locatie voor ons al Whiplashers en vinden we
geen goeie nieuwe locatie,dan gaan we toch gewoon opnieuw naar Gieten.
Ik vond het een gezellig familie hotel, waar we de aanwezige mede
Whiplashers dan ook als familie onder elkaar ontvingen.
Het eten en drinken wat uit de hotel keuken kwam smaakte echt goed.
Een pluim voor de kok. De mensen van de bediening waren vriendelijk en
sommigen zelfs zeer belangstellend en mee denkend naar de Whiplash
problematiek.
De weergoden werkte erg mee, zodat we de hele middag lekker buiten
konden blijven. Heerlijk rustig was het overal. Geen muziek.
Er is nog heel wat informatie uitgewisseld betreffende div. hulp middelen.
Persoonlijke gesprekken en natuurlijk ook gesprekken over de P.C. waren
niet van de lucht.
Het was ook leuk, dat er twee Whiplashers aanwezig waren, die nog geen
lid waren van de lijst, maar wel geïnteresseerd in ons als groep.
Een er van (diegene die wel een p.c. heeft) is inmiddels al lid geworden.
Rust gelegenheid was er te over, waar ik denk toch wel bijna iedereen
gebruik van gemaakt heeft.
Aan het eind van de avond waren er nog een paar mensen met een restje
energie, die zij in het zwembad hebben geprobeerd kwijt te raken.
Diegenen die de pap een beetje op hadden, hebben in die tijd lekker de
beentjes gestrekt.
De afsluiting was met een klein groepje nog even in een luie stoel om de
tafel met een glaasje.
Gelukkig hoefde ik niet meer te rijden. Met mij bleven nog enkelen slapen
in het hotel om pas de volgende dag in alle rust te kunnen vertrekken.
Ik heb genoten.......vond het een bijzondere ervaring om met die
Whiplashers zo onder elkaar te zijn.
Ik heb in Gieten ook al vele positieve geluiden gehoord van mensen dat ze
het zo lekker vonden zichzelf te kunnen zijn op deze manier, terwijl het
vaak zo is dat je met je behoefte aan een beetje rust russendoor altijd op
valt.
Zeker voor herhaling vatbaar.......
Bedankt allemaal, dat jullie er waren.......het was een bijzonder fijne dag.
hartelijke groeten
Mariaa
P.S. ~Declaratie tegenpartij!!!!!!!!!!!!!!!
Als tip: misschien is het mogelijk voor sommigen om de reis en
verblijfkosten van zo'n weekend te kunnen declareren bij de tegenpartij.
==================================================================
==================================================================
Hallo Allemaal,
Vanuit Geldrop waar inmiddels de computer weer langzaam op gang komt.
Lineke en Wouter bedankt voor de fantastische locatie, voor herhaling
vatbaar.
De treinreis heen was spannend, kon ik het wel aan zou ik niet in de
verkeerde trein stappen.
Maar gelukkig kwam ik toch aan op station Assen waar Lineke de moeder op me
stond te wachten. We zijn toen even bij de moeder thuis geweest ik ontmoete
daar even ria die daar logeerde.
Naderhand in het hotel de rest van de groep ontmoet, erg gezellig al had ik
zelf moeite met het comuseren met de anderen hoedat komt weet ik niet.
We hebben gezellig gegeten en naderhand nog wat gezwommen.
Zaterdagavond laat pas naar bed en morgens de trein weer naar huis, alles
bij elkaar heeft het me genoeg energie gekost, maar ik zou het zo weer over
doen.
Bedankt mensen voor de gezellige dag
groetjes CorH
====================================================================
====================================================================
Beste allemaal.
Zaterdag was het zover, de eerste ontmoeting van de whiplash lijst.
Ik woon in Arnhem, en dat is een flink stuk van Gieten af.
De rit ging goed en toen ik in Gieten aankwam bleek dat ik de eerste was
(met uitzondering van de mensen die er al een dag waren)
Maar na een kwartiertje kwam Ria aan, het eerste kontakt was heel leuk en
daarna begon het snel druk te worden, Lieneke (bedankt voor het organiseren,
was heel erg tof), Cor H, Peter J en de rest.
Omdat het zo lekker weer was zijn we buiten op het terras gaan zitten en
daar zijn we niet meer vanaf gekomen.
Druk kletsend over vanalles en nogwat ging de middag supersnel voorbij.
Omdat mijn ouders de volgende dag 24 jaar getrouwd waren moest ik s'avonds
om zes uur weer weg. En daar heb ik mijn lesje wel van geleerd. Ik met mijn
whiplash op een dag bijna 4 uur in de auto is een beetje teveel van het
goede. Maar ik had het er wel voor over. Ik heb geweldig genoten en hoop dat
er snel weer een ontmoeting plaatsvind ergens bij mij in de buurt. (ik ben
op zoek naar een geschikte lokatie hier in Arnhem)
Mensen bedankt allemaal en tot snel!
Heel veel groetjes van Patricia
==================================================================
==================================================================
Ontmoeting in Gieten
Lekker eten, gezellig kletsen met mensen die je begrijpen en genieten van
het mooie weer.
Het is nu bijna een week later en ik ben nog niet helemaal
bijgekomen.................maar het was het waard!
Verder vond ik de locatie schitterend, met hele vriendelijke bediening,
goede stoelen en een mooie tuin.
En de mogelijkheid om even plat te liggen en te rusten vond ik ideaal.
Kortom: een aanrader ...........ik heb genoten!
Natacha
====================================================================
====================================================================
ok, hier dan De tien regels van mij
Gieten,
ten eerste : een 10 voor degene die de organisatie in handen hadden,
perfecte locatie.
ten tweede : zeer gezellig
ten derde : familie gevoel
ten vierde : erg veel er- her-kenning
ten vijfde : jezelf kunnen zijn
ten zesde : veel praten, veel luisteren
ten zevende : één v/d hoofdzaken van gesprek; de pc
ten achtste : zeer vermoeiend
ten negende : een week nodig om bij te komen
ten tiende : het was het allemaal dubbel en dwars waard
allemaal bedankt dat ik jullie heb mogen ontmoeten, en.....................
tot een volgende keer hé!!
Groetjes hans p. alias The Butcher.
================================================================
================================================================
Hallo mede wippies,
voor hen die niet mee geweest zijn is het balen,
Ik heb genoten van deze dag,
Ik zag er best wel tegen op,het is een lange rit, hou ik het wel vol,
wordt je daar wel geaccepteerd, als je er de hele dag <bijhangt
(ik ben niet 1 van de jongste en het is overwegend jong wat je op de lijst
tegen komt.) heb je toch wel spijt als haren op je hoofd, het was toch zo'n
240km enkele reis.
Maar het is buiten verwachting gegaan , geen oponthoud onderweg,
het werd mooi weer, toen ik daar aan kwam was alles prima geregeld
er lagen matrassen in onze zaal en er was een hotelkamer gereserveerd
voor hen die daar gebruik van wilde maken.
daar heb ik dan ook vlak na de middag dankbaar gebruik van gemaakt,
zodat ik s'middags heerlijk fit was.
We hebben de hele middag heerlijk (ontspannen) buiten zitten kletsen
en koffie drinken , en s'avonds gezellig samen gedineerd.
Ook alle lof voor de serveerster die ons de hele dag aan heb moeten
horen, een schat van een meiske, even als onze Lineke, ook voor haar
alle lof , kosten nog moeite gespaard om het ons zo makkelijk mogelijk
en vooral naar ons zin te maken.
Lineke van deze plaatst (nou durf ik) nog een hele dikke smakkerd.
Ook lof aan onze Wouter , Prima georganiseerd Wouter (Ik val niet zo op
mannen maar anders had je ook een smakkerd gekregen je moet het helaas doen
met een pluim van deze kant.)
Verder iedereen die er was alsnog bedankt voor de onvergetelijke dag, want
uit eindelijk hebben jullie er met z,n alle voor gezorgd DAT het een
vergetelijke dag is geworden.
Sorry wouter, het moest een kort stukje worden , maar hoe vertel ik dit nou
in het kort
Groetjes Peter J.
================================================================
overige reacties in deel 2 over enige dagen

hoi jeannette,
ik las dat je bij dr. stenvers in amsterdam ben geweest.
ook ik moet daar heen weet alleen nog niet wanneer, weet jij of er een
wachtlijst is??
hoe was de arts zelf, en wat vindt hij van wl.
hoe kan ik het beste naar hem toe gaan, moet ik nog wat mee nemen ofzo.
hoe was je bezoek bij dr. stenvers??
ik hoop dat je nu alles kan afronden en verder kan gaan met leven als
whippie.
groetjes jolanda van Rumpt.

TIPS BIJ LETSEL.
UW VEILIGHEID EN GEZONDHEID VOOROP.
Eerste Hulp - Huisarts/ evt. later doorverwijzen naar
fysiotherapeut/specialist;
Vastlegging door politie bij verkeersongevallen en bedrijfsongevallen
Bedrijfsongevallen ook de arbeidsinspectie/ Arbodienst waarschuwen
Getuigenverklaringen; foto's van plaats van ongeval/ stand van voertuigen.
waarschuwen familie/ werkgever
SCHADEASPECTEN BIJ EEN AANSPRAKELIJKE PARTIJ
Autogordel wel of niet gedragen; alle contacten met tegenpartij laten
verlopen via uw belangenbehartiger; huisbezoek met tegenpartij ook met uw
belangenbehartiger erbij en van te voren de situatie bespreken.
let op aandacht voor eerdere klachten voor ongeval
let op aandacht bij psychische aspecten bij bepaalde problemen
let op aandacht problemen op het werk
let op aandacht bij gezinsproblemen
VASTLEGGEN
Aantekeningenschrift bijhouden; kosten ziekenhuisopname; kinderopvang;
reiskosten gezinsleden.
Aan te schaffen nachtkleding; nota's zorgverzekeraar indienen; afgewezen
nota's als bewijs opvoeren aansprakelijke verzekeraar, evt. vervangende
huurauto regelen en ongevallen inzittenden verzekeraar in kennis stellen
evt. via assurantie tussenpersoon.
Autoschade taxatie kan evt. een second opinion worden gevraagd bij andere
schade expert
THUISZORG
St. Thuiszorg een indicatiestelling verzoeken voor huishoudelijke hulp.
Rekening te houden met huisgenoten, kinderen, omvang huis, boodschappen,
huisdieren etc.
WHIPLASH KLACHTEN
Na ongeval pijn in de nek, hoofd, schouders, gevoeligheid voor licht, geluid
en drukte. Later concentratieproblemen, vergeetachtigheid etc. zijn aspecten
die bij een whiplash kunnen passen.
WERKNEMER
verlies aan verdienvermogen calculeren, zoals gemist overwerk, toelagen,
onregelmatigheid, bonussen, toekomstperspectief, beoordelingen,
salarisoverzichten ook van periode voor het ongeval bewaren etc.
WERKGEVER
loonschade verhalen op tegenpartij.
ONDERNEMER
hulppersonen/ vervangers inschakelen, zodat het bedrijf verder kan.
OVERLIJDEN
altijd een belangenbehartiger raadplegen
Met vriendelijke groet
Peter
P-Bosman@...
bosmanp@...
ICQ:no. 85676184

Lieve mensen,
Morgen begint mijn revalidatie bij Top Vorm, elke zondag wil ik een stukje
schrijven over hoe de afgelopen week ging ....
Beginnend met hoe de afgelopen week ZONDER revalidatie of therapie
ging ....
Klote dus ... heb 3 dagen overdag een halve dag geslapen (lukte me nooit)
van moeheid. Daarnaast zag ik natuurlijk tegen het gesprek met de
tegenpartij op (vrijdag, zie ander mailtje), was ook niet erg bevoorderlijk.
Wel was ik heel erg gemotiveerd om aan de therapie te beginnen, ben al
begonnen met het dieet Een Leven Lang Fit. Erg moeilijk om vol te houden, is
best ingewikkeld, veel reformartikelen gehaald. Heb al mijn hulptroepen op
geroepen zodat ik met een gerust hart eraan kon beginnen (helaas heeft de
tegenpartij HIER ook problemen mee ...)
Pijn in nek en schouders. Alsof iemand met naalden in mijn zenuwen naar
mijn schouders prikt.
Nu nog proberen om mijn motivatie terug te krijgen want dat is door de
tegenpartij helemaal de grond in geboord ...
Duimen jullie voor me ?
Liefs Elaine

Mijn verontschuldigingen aan alle mensen die zeurden over de tegenpartij
en waarvan ik dacht "valt toch allemaal wel mee!"
Mag ik nu even ?
Ik heb vrijdag de tegenpartij op bezoek gehad en ik ben zoooo boos !
Ze hebben hier 3 uur gezeten en er is teveel gebeurd om alles op te noemen.
Ik dacht toch echt dat IK het slachtoffer was en daardoor enige rechten had
Nee, volgens de tegenpartij heb ik een schade beperkende plicht. En dat
houdt bv. in dat mijn osteopaat niet vergoed gaat worden (terwijl ze weten
dat ik er al vanaf 3/5 loop !!!) dat ik thuiszorg in huis moet gaan halen
terwijl ik nu de hulp net op de rails heb en dat ik terwijl ik morgen begin
met mijn revalidatie bij Top Vorm daar misschien niet eens TOESTEMMING
voor krijg !
Dat mens (juriste van de tegenpartij) vroeg of ik de klachten van net na het
ongeluk kon omschrijven. Moest ik uit mijn dagboek oplezen ... vond ze raar !
En ze heeft echt 3 keer gezegd dat ze niet haar dag had omdat ze eigenlijk
vrij was en moe was zo op de vrijdag middag.
Mijn advocaat zei me dat het vast allemaal wel mee zou vallen en dat ik me
beslist moet concentreren op het beter worden en op de therapie die morgen
begint.
ik heb daar eerlijk gezegd moeite mee, ben zo boos ! Heb me ook voorgenomen
om nu van alles te gaan declareren bij de tegenpartij, tot het wassen en
kammen van mijn maltezer hondje toe ! Dus mensen die nog tips hebben !! :-)
Nogmaals al die anderen die ook zo negatief zijn over de tegenpartij:
sterkte !
Liefs Elaine

Beste allemaal,
hier weer een bijdrage voor het blunderboek........hij gaat lekker hoor
:-)))
sta ik 's avonds voor ik naar bed ga mijn gezicht schoon te maken, denk ik
.....nou...de geur is wel verdwenen van die gezichtslotion...... en ik kijk
dus.......ja hoor.....sta ik mijn gezicht schoon te maken met mijn fles
lenzenreiniger......:-))))
ach.....die vloeistof is toch ook steriel...nietwaar....?
1 geluk........mijn lens lag nog niet in de gezichtslotion :-)))
********
en verder haal ik van de week mijn jongste zoon uit de creche....zegt de
juf......doe maar eens aan mama vertellen.....wat was mama vergeten?......
ik had dus geen idee......ik dacht wel bij het wegbrengen....wat pakt hij
allemaal aan zijn broek....
.....had hij dus geen onderbroek aan......
.....nou dat zit dus niet zo fijn denk ik als je een spijkerbroek aan
hebt......
********
groetjes
Linda Bäcker
*Waar gelachen wordt
komt geluk graag binnen*

Hoi Ronald ,
dit lijkt mij een zeer goede aan zet.
groetjes Peter

Dag Hans p.
Indertijd wilde de tegenpartij een nieuw onderzoek. Ik ben toen onderzocht
door de neuroloog Stenvers in Amsterdam. Aangezien mijn klachten vooral van
cognitieve aard waren, wilde hij een neuropsychologische onderzoek.
Dat is uitgevoerd door mevrouw B.F.H. Baart, neuropsycholoog
in Amsterdam.
Het onderzoek omvat een gesprek over het ongeluk en een reeks van testen.
Dat is wel vermoeiend maar aan de andere kant ook interessant. Ik heb
alleen maar lof voor de wijze waarop ze het onderzoek heeft uitgevoerd en de
uitvoerige en deskundige rapportage. Uiteraard heb ik een kopie van haar
rapport + conclusie ontvangen, ik meen van haar rechtstreeks. Ook heb ik de
mogelijkheid gehad om het rapport met haar persoonlijk te bespreken.
Stenvers heeft na afloop een eindconclusie op papier gezet. Hij adviseerde
een invaliditeitspercentage van 2. Dat betekent dat de ongevallenverzekering
2 procent van de verzekerde som gaat uitkeren. Dus de
verzekeringsmaatschappij van de tegenpartij alsmede mijn eigen
ongevallenverzekering. Over dat lage percentage heb ik me niet druk
gemaakt. Volgens de advocate is dat moeilijk aan te vechten. Aangezien ik
volledig afgekeurd ben, is mijn maandelijks inkomen voor mij veel
belangrijker.
Groeten, Jeannette

Waarschijnlijk het beste om "whiplash" refereeravonden per regio te
organiseren om de betrokken artsen en therapeuten te overtuigen.
Op zo'n avond moet je dan een aantal vooraanstaande artsen en andere
deskundigen laten discuseren met de aanwezige personen.
Ik denk dat de whiplash nederland vereniging hier een organiserende rol moet
spelen. Er zijn ongetwijfeld studies gaande op dit gebied en als die er niet
zijn dan moeten die er komen.
Groeten Ronald.

Hoi Jan, Peter en Ramona,
Ik wil ook graag even mee doen. Ik denk dat de heren toch te snel conclusies
trekken. Opkomen voor jezelf in een mailtje dat je rustig achter je computer
tikt, is heel iets anders dan het woord doen tegenover een arrogante arts.
Tevens laat Ramona in haar berichtjes vaak blijken dat ze graag wil opkomen
voor een ander. Dit wil nog niet zeggen dat ze dat ook voor zichzelf kan.
Juist mensen die snel in de bres springen voor anderen, zijn nog wel eens
geneigd zichzelf te vergeten.
Waarschijnlijk is Ramona er door schade en schande al lang achter gekomen
waar haar zwakke punten liggen en kunnen wij dat aan de hand van een paar
mailtjes niet beoordelen.
============
Groet,
Ina

Hoi Hans,
Zelf heb ik ruim een jaar geleden een neuropsychologisch onderzoek gehad.
Dat ging gesplitst in een paar delen.
Ik zal wat voorbeelden geven van wat het onderzoek inhield:
Op de computer moest ik aangeven bij tal van soorten klachten, welke op mij
van toepassing waren, en zo ja in welke mate dat mijn leven beïnvloedde, dat
ging dan door middel van het geven van een cijfer.
Er werden rijtjes woorden opgelezen, en daarna moest ik ze dan
herhalen.....vervolgens werden ze nogmaals opgelezen.....weer moest ik ze
herhalen......en dan na 5 minuten moest ik ze nogmaals proberen op te noemen
Via een soort multiple choice moest ik vele vragen beantwoorden, ook hele
rare.....deze vragen gingen vooral om te kijken of ik depressief was.
Bijv. ga je weleens uit; hou je van dansen, ga je weleens
dansen.....haha....ik hou dus wel van dansen.....maar ik zie het al voor
me.....nu dansen met dat slepende been van mij.....lijkt me geen
gezicht....dus bij de vraag ga je weleens dansen had ik nee
ingevuld......dus zeiden ze....je bent depri....nou ja zeg.....
Zo ook vragen als: denk je weleens aan zelfmoord..........ga je graag op
visite, heb je 's morgens moeite met op gang te komen etc.
Ze kwamen met korte stripverhaaltjes......bestaande uit 3 tot 7 losse
plaatjes die ik dan zo snel mogelijk in de goede volgorde moest leggen.
Er werd een verhaaltje voorgelezen.....wat ik daarna zo exact mogelijk moest
proberen na te vertellen.
Ze legden me tekeningen (figuren) voor......die ik dan even later uit het
hoofd moest proberen na te tekenen.
Ik kreeg een groot vel papier met daarop misschien wel 100 rijtjes met
allerlei groepjes met puntjes (zoals de punt . op de computer) en dan moest
ik zo snel mogelijk alle groepjes van 4 omcirkelen.
Ze vroegen naar betekenissen van spreekwoorden.
Ook hoofdrekenen werd gedaan......en een soort mozaïek figuren......maar ik
weet niet meer precies hoe die zaten.
Oh ja en nog een stapel plaatjes waarin steeds iets ontbrak.....en ik moest
dan ontdekken wat...
Bijv. een gezicht zonder neus (die is dus gemakkelijk...)
Persoonlijk vond ik een aantal vragen best lastig.....zeker omdat je
antwoorden door hun verkeerd geïnterpreteerd worden (bijv. zie hierboven met
de vraag over dansen.)
De uitslag bij mij was duidelijk: ik had gelijk.........zoals ik al had
gezegd was mijn korte termijn geheugen duidelijk minder dan het zou moeten
zijn......
Wat ik zo jammer vond is dat je daar een aantal uur getest wordt......en
vervolgens in 2 zinnen de uitslag krijgt.....en verder gebeurde er ook niks
meer mee....
Nou ik hoop dat je iets aan mijn reactie hebt......in ieder geval succes met
het onderzoek!
Groetjes
Linda Bäcker
*Slechts de onwetende wordt kwaad
de wetende verstaat*

Lieve Ramona,
ik hoop van harte dat je er baat bij hebt, Ik vind het
ook erg moedig van je dat je het volhoud,
Maar ik zet grote vraag tekens bij het geheel,
groetjes Peter J.

Hallo,
je bent hier weer een nieuw verslag van mijn revalidatie week aan het
lezen...
dinsdag: psychologie
fietsgroep
fysiotherapie
woensdag: conditiegroep
donderdag: manuele therapie
ergo therapie
vrijdag: zwemmen
ontspanningsgroep
Nou het viel me allemaal wederom erg zwaar deze week. Bij het fietsen
moesten me 25 minuten, 3 minuut rust, 10 minuten fietsen. Ik had een
belastbaarheid van 25 watt, maar mijn hartslag rees de pan uit en ik
viel haast van de fiets, dat we maar verder hebben gefietst met 0 watt.
Het moest wel om het vol te houden!
Bij de conditiegroep ging mijn linkerbeen weer slepen na 3,5 minuut
lopen op de lopende band. We zijn er erachter gekomen dat dit puur door
de vermoeidheid komt! Ben dan gewoon te moe om mijn (zwakke) been nog op
te tillen....
De manuele therapeut had me weer aardig te pakken gehad, helaas moest
mijn bekken weer recht gezet worden. En was mijn ruggegraat weer
helemaal verkrampt en stijf.
Door het rechtzetten van de bekken liep ik vrijdag weer als een oude oma
te schuifelen en liep ik krom van de pijn. Desondanks ben ik toch nog
trots op het aantal gezwommen baantjes
vervolgens 5 op mijn rug en 1 op mijn buik. Je moet niet vragen hoe ik
het deed, want ik lag haast stil in het water. Gewoon geen kracht in
mijn benen, maar ik heb het toch maar mooi gedaan!
Dat was het weer voor deze keer,
liefs van Ramona

Hoi Hans,
Ik heb in 1998 een neuro psychologisch onderzoek gehad. Het duurde een hele
dag, dat onderzoek. De ochtend was bedoeld om over jezelf te praten, je
jeugd, opleiding etc. Hoe en wanneer de whiplash ontstaan was, wat de
klachten waren. Hoe de klachten verliepen, wat je daar al aangedaan had. De
middag bestond uit geheugen testen, concentratietesten,
snelheidreactietesten. Daarna nog een evaluerend praatje hoe je dag gevonden
hebt en of je klachten in de loop van de dag erger zijn geworden. Na een dag
of veertien is het verslag klaar en hoor je het resultaat. Uit mijn testen
bleek dat mijn geheugen best redelijk was, maar dat de concentratie en
snelheid in forse mate afnam, gedurende de dag. Dit kon mogelijk veroorzaakt
zijn door de whiplash, maar omdat ik niet het klassieke whiplash patroon
had, klachten direct na het ongeval, was er volgens haar
hoogstwaarschijnlijk geen sprake van een whiplash.
Haar toen nogmaals uitgelegd dat mijn klachten, direct 100 % verergerd waren
na een behandeling van het kraken van mijn nek bij de chiropraktor. Maar
helaas, ze weigerde dit op te nemen in het verslag.
Verzekeringsartsen die nu dit verslag lezen, trekken dus de conclusie er is
geen whiplash. Dat is dus het gevaar van een psychoneurologisch onderzoek,
indien dit niet objectief gebeurt.
Dus zorg ervoor dat je, al je klachten goed op papier hebt staan, geef deze
persoon dat blaadje. En neem eventueel iemand mee als getuige.
Ik weet voor mijzelf zeker dat ik het haar toen goed verteld heb, maar zij
vond dat ik het verslag aan wilde passen.
Succes, groetjes Yvonne

hallo wippies,
graag wil ik uw aandacht voor het volgende;
volgende week, woensdag om precies te zijn moet ik weer een
neuropsychologisch onderzoek ondergaan.
deze keer in Utrecht bij VERMEULEN&VAN LIMPT
Deze psychologen zijn uitgezocht door de bedrijfsvereniging waarbij ik ben
aangesloten.
Nu is mijn vraag aan jullie:
A: Wie heeft er ervaring met VERMEULEN&VAN LIMPT en zou mij daar iets over
kunnen vertellen.
B: Wie heeft er überhaupt ervaringen met neuropsychologische onderzoeken en
zou daar iets (of alles) over willen vertellen
bedankt voor jullie eventuele reacties.
hans p.

Hallo allemaal
Ik ben zaterdag naar Gieten geweest en heb daar de afgelopen week (en nu ook
nog)flink voor moeten betalen,.............maar het was het waard hoor. Heel
leuk!
Was wel weer een moment waarop ik er weer achter kwam dat mijn grenzen een
stuk lager liggen dan dat ik denk en wil.
Ik heb de afgelopen week mijn mail ook niet echt gelezen......denk eerlijk
gezegd ook niet dat ik dat nog ga doen.
Maar ik zal proberen nu weer van de party te zijn.
Groetjes Natacha

Hallo nieuwe leden,
Ik wil jullie hierbij welkom heten.
Het is wel een beetje onpersoonlijk maar ik kan mijzelf er niet toe zetten
al jullie mailtjes te beantwoorden.........Sorry
Ik ben Natacha, 26 jaar en heb sinds een paar maanden een whiplash doordat
iemand bij ons achterop is gereden.
Ik hoop dat jullie net zoveel aan deze lijst hebben als ik.
Groetjes Natacha

hallo Ronald
als het van toepassing is dan zal ik dat zeker (op een nette manier)
doen :-)))
de artsen kunnen dus zeker op de hoogte zijn ( als ze dat willen)maar
ik blijf het vreemd vinden dat er sommigen zijn die (o.a ) de whiplash zo
veronderschatten.
totdat ze hetzelf overkomt !!
( ik heb het niet over jou hoor:-)))
maar ik weet van een geval dat iemand een H,A had die de whiplash maar
onzin vond ( aanstellerij zelfs) en toevallig een aantal weken later ook
een ongeluk kreeg ( met een whiplash er achteraan) en toen heel anders er
over oordeelde.
het aantal klachten is ook veel groter dan hier staat aangegeven.
maar de meest elementaire zitten er wel bij ,dus opzich zou het normaal
gesproken voldoende moeten zijn.
er ook staat niet bij dat je een whiplash ook op veel andere
manieren kunt krijgen.
dat kan ook verwarring geven ?
ook al staat er " vooral" bij een aanrijding bij ,,,, en dat het
van de " zwieper" komt .
er wordt van uit gegaan dat de arts zo pienter is om het per geval
te kunnen bekijken .
maar als de arts de vorige avond nou eens te diep in het glaasje gekeken
heeft of ruzie met zijn vrouw heeft is hij dan ook zo bij de les dat
hij dat kan en doet??
wat ik ook van andere mensen begrepen heb dat wanneer er geen
objectieve dingen waarneembaar zijn dat het " daarom " veronderschat
wordt door veel artsen .
als je niks kunt zien is er ook niks aan de hand is de redenering.
ik vind dat een zeer irritante houding want dat zou betekenen dat bv
veel geestelijke ziekten ook niet " echt" zouden zijn omdat je alleen
maar af kunt gaan op het gedrag van de patient.
de mensen die zich niet willen aanstellen en zich beter houden dan ze zich
voelen worden bekeken en goed bevonden en diegene die het aanmerkelijk
erger voor doen komen dan het is worden gelooft .
omdat "laatste" te voorkomen worden dus alle mensen maar bekeken op de
manier dat ze zich aanstellen (?).( door bv keuringsartsen).
de beoordeling van ( een aantal , of liever gezegd veel ) letsels wat
niet goed zichtbaar is , is dus sterk afhankelijk van diegene die
het op dat moment bekijkt ,hoe deskundig die is , hoe goed die zich
voelt op dat moment ,hoe druk die het heeft,voor wie hij werkt en in
hoeverre die het verschijnsel ( bv whiplash) op goede waarde inschat .
terwijl **DAT** oordeel wel als min of meer bindend wordt gezien
want het is door een arts bekeken .
welke objectiviteit ??????
de aktieve therapie die min of meer aanbevolen wordt ben ik het niet
mee eens .( wie ben ik:-))
ze zeggen wel dat het ** waarschijnlijk** het beste is ( en dat 't niet
specifiek aangegeven kan worden )maar ik denk dat je vooral in het begin
beter rustig aan kan doen VOORAL MET DE NEK !!
natuurlijk is het goed om je spieren zo goed mogelijk in beweging te
houden ( niks slinkt sneller dan een spier die niet gebruikt wordt)
maar dat "woordje aktief " lijkt me niet een goed advies en dat kan
ook makkelijk verkeerd begrepen worden door mensen( ook al zijn ze arts).
zoals je weet span je de nekspieren ook aan bij veel andere dingen die je
doet dus het blijft best wel oppassen .
ik denk dat wanneer je de spieren wilt trainen dat je dan heel bewust
moet blijven dat je de nek blijft ontzien.
mensen zouden daar goede begeleiding bij moeten hebben denk ik .
er zijn best wel goede oefeningen voor om de nekspieren op een rustige en
goede manier te trainen die bv de klacht dat het hoofd zo zwaar is een
beetje tegen kan gaan.
met de pijnstillers moet je ook weer uitkijken omdat de mensen dan
*denken* dat ze meer kunnen dan verantwoord is.
de (echte) andere klachten die onstaan door letsel van het zachte (
zenuw)weefsel zijn toch nog niet te behandelen maar door training van de
nekspieren te snel en te aktief te doen krijgen de mensen wel meer
klachten.
om dus sommige klachten ( die onstaan door de spieren) een beetje tegen
te gaan zou je dus wel redelijk aktief moeten zijn maar wel met beleidt.
veel rusten , rustig aan, niet te lang achter elkaar, voordat je moe bent
al rusten enz enz en toch zorgen dat je in beweging blijft en er nog
wat van maken terwijl je cognitief ook al veel klachten hebt en de
situatie vaak ook nog zo is dat wanneer je je lichaamlijk wel goed
voelt je cognitief niet goed kunt ( duf , zombieachtig gevoel, hoofdpijn
enz) en wanneer je je cerebraal/cognitief goed voelt dan wil je
lichaam weer niet.
word je er ook niet moe van ???? :-))))))
jij had niet dagelijks met patienten te maken als ik het goed onthouden
heb dus dat is dan verklaar/ aanvaardbaar maar diegene die bv
huisarts is en dus " direkt " als eerste er mee te maken heeft moet
gewoon zorgen dat hij het meest voorkomende " paraat" heeft vind ik en
dat mankeerd er nog wel eens aan .
ik vind het jammer dat bepaalde klachten pas serieus genomen worden als
er bewijzen zijn .
die bewijzen kunnen bv. zijn dat erg veel mensen de klachten hebben of
dat er apperatuur is die het zichtbaar kan maken.
je zou toch anno 2000 mogen verwachten dat bepaalde ziekten en letsels
door alle artsen op een gelijke & goede manier bekeken zouden worden .
ik weet niet of het een ervaringsfeit is (bij het RAC) of alleen
maar een gedachte( zal wel een combinatie zijn denk ik) maar ze gaan er
meteen vanuit dat mensen dat dus *allemaal* doen .
ik zou me erg aangesproken voelen als ze dat tegen me zouden zeggen.
ook al is het maar bij het RAC.
er zijn veel mensen die heel graag weer aan het werk zouden willen maar
alleen al door het gedoe met o.a de verzekeringen erg *gekweld*
worden en de " goeien " moet dus weer onder de " kwaaien " lijden zoals
vaak het geval is.
ik verwijt o.a de verzekeringsmaatschappijen te weinig
inlevingsgevoel naar de mensen toe.
(dat geldt niet alleen voor whiplash mensen hoor)
er gaat te veel over meerdere mensen en het duurt allemaal veel te lang.
het zou allemaal veel effectiever en sneller kunnen als men beter zou
kijken " per geval" ( per mens en niet per nummer) en niet iedereen
over één kam zou scheren.
omdat iedereen nu zgn gelijk is , is ook ahw iedereen meteen
verdacht van fraude als hij een claim indiend .
ik begrijp best dat het e.a gecontroleerd moet worden maar de zaak
steeds zo lang rekken , uitstellen en kijken of ze er met een schiijntje
af kunnen komen is voor veel mensen niet vol te houden en het is toch
best wel raar dat je een ( dure) advocaat in de arm moet nemen om de
zaak te bespoedigen en naar wens te laten afhandelen.
de mensen die het e.a moeten bekijken( bij de verzekering) zijn weer
afhankelijk van andere zgn deskundigen en die moeten eerst weer
gestuurd worden en die moeten het ook allemaal plannen enz .
er gaat ook veel tijd verloren aan burocratische handelingen wat voor het
" slachtoffer" heeeeel vervelend en ook nadelig kan zijn.
maar dit ter zijde :-))want daar hadden we het niet over :-))
wat het RAC aangaat .
mijn indruk is dat ze meer gericht zijn op mensen met lich. letsel (
rugklachten ed) maar dat ze weinig kaas gegeten hebben van de whiplash
althans dat zijn ervaringen van een aantal mensen die er geweest zijn.
ook zijn ze **niet** erg taktisch en invoelend heb ik begrepen.
diegene die er ervaringen mee hebben kunnen je dat beter vertellen dan
ik dat kan .
als ik jou was dan zou ik het aantal uren dat jezelf nog kunt werken aan
het huis maar *** errug **** laag houden ( of dat je het helemaal niet
kunt) want anders kan het je nog weleens tegen vallen .
interpolis is niet de slechtste maatschappij maar als ze er met weinig
geld af kunnen komen dan zullen ze het niet laten .
JIJ moet straks maar zien hoe je het dan weer redt!! en zij zijn er met
een koopje afgekomen.
maatschappijen zijn teveel bezig hoe ze premie zo laag mogelijk kunnen
houden en veel kunnen verdienen maar niet hoe ze de mensen kunnen helpen
zoals ze in de advertenties willen doen geloven.
wil nog wel wat opmerken:
ik vertel je denk ik niet veel nieuws maar ik zet het ook op de lijst
om mijn menig even kwijt te kunnen en anderen te informeren.
misschien kom ik via de mail wel erg pessimistisch , super kritisch,
"anti" artsen en verzekeringen over maar ik blijf heus wel zien dat
het allemaal maar mensewerk is en dat mensen nu eenmaal geen superwezens
en/of onfeilbare robots zijn die geen fouten mogen en kunnen maken .
het gaat mij meer om de mentaliteit van sommige mensen die zelf gezond
zijn en niet kunnen en willen begrijpen wat het is als je " ziek"
bnet.
maar door de dingen (op een menselijk en naar de ander invoelende manier)
te blijven volgen en steeds weer kijken wat er aan verbeterd kan worden
komen we misschien nog eens ergens (?). .
er zijn nu eenmaal tegenstrijdige belangen daar kun je niks aan doen maar
je mag wel voor jezelf opkomen denk ik .
er zijn niet voor niks allerlei belangen organisaties die de mensen helpen
bij dit soort problemen .
maar wie zonder fouten is werpe de eerste steen !!
gr Ben.

Hoi Christien,
Mijn complimenten voor je duidelijke en heldere betoog,
Je mag het geloven of niet ik dacht aan het eind, kijk dit
is zo helder als glas , tja en toen las ik je naam.
Hoe had ik ook durven twijfelen.
Groetjes Peter J.

hoi Christien,
Jammer dat je tel. kosten zo hoog oplopen ,
kan jij niet ofline werken???
Als je Alle berichtjes klaar zet voor verzending en die s' avonds
na 20,00 uur of na 24.00 uur verzend en direct nw post binnen haalt
kost nog geen fl 0,20
Als je niet weet hoe dat moet wil Wouter je best wel doorverwijzen
naar de juiste persoon.
Groetjes Peter J

Hallo Inge,
Ik wil je graag welkom heten op de lijst.
Hier begrijp ik uit dat je al lid was? Ik ben zelf nog niet zo lang bij de
lijst en kan me niet herinneren je naam eerder te zijn tegen gekomen. Deze
herintroduktie is dus zeker zinvol. Vaak kom je dezelfde namen tegen bij de
mailtjes en ik vraag me ook wel eens af, wie die andere mensen zijn. Er zijn
toch meer dan 200 leden.
Fijn dat je tevreden bent over de tegenpartij, regelmatig komen we andere
verhalen tegen. Wie regelt je schade overigens, heb je een advocaat in de
arm genomen of loopt het via een rechtsbijstandsverzekering?
Wil je eens vertellen hoe dat eervol ontslag bij het RAC in zijn werk ging?
Ik heb zelf slechte ervaringen bij het RAC en wil graag weten hoe dit bij
jou is gegaan.
Gezellig al die dieren om je heen. Ik kan me voorstellen dat je daar van
geniet.
Leuk zijn ze hè. Ook ik kan het nog niet opbrengen om daar energie in te
steken. Kunnen we die dingen niet ergens downloaden? Als iedereen z'n eigen
figuurtje heeft, zijn de achternamen ook niet meer nodig.
========
Groet,
Ina Hoegen

hallo Ben
reactie omgeving
Reactie van mensen in de omgeving is verschillend.Je hebt periode'sdat
je je eigen wat beter voelt en dan doe je toch meestal weer teveel(en
dat is nog weinig) de mensen zien dat en denken
''zie je dat nu,het valt wel mee" Ik kan me daar ook wel iets bij
voorstellen. Maar ze zien niet dat je naderhand niets meer kunt,en
weer dagen of langer nodig hebt om je lichaam of geest weer
tot rust te laten komen. De vragen van hoe gaat het worden naarmate het
langer duurt ook minder.(eigenlijk gelukkig,
want het is toch iedere keer moeilijk uit te leggen.)
Er is een periode geweestdat ik dat ook allemaal niet kon maar zo erg is
het gelukkig niet meer.Maar als ik nu iets moet doen waar druk achter
staat,en je moet dit en dat,dan gaat het mis.Dan gaat het geestelijk mis
en uiteindelijk lichaamelijk ook weer. Spanning is ook iets waar ik
nu slecht tegen kan.Dan werkt het gewoon niet meer zoals het moet werken,ik
vind dat zo moeilijk uitleggen.
Geestelijk moe zeg je,maar ik denk dat je bedoelt compleet afgebrand,want
dat is bij mij het woord en dat geld ook voor je lichaam.
Ik kan me toch voorstellen dat het anders is,maar het kon slechter.
Geen bijverschijnselen volgens mij.
Komt nog een keer een verslagje.
Vind je dat niet moeilijk,om daar over te oordelen??
Je moet in iedere geval serieus genomen worden,dat is het allerbelangrijkst.
Groetjes Jan

Hallo Peter,
Ik woon ook in een buurt waar veel geroddeld en geoordeeld wordt ik heb 4
huizen verder een stel wonen die willen geen gedag meer zeggen en negeren me
ze vinden me associaal omdat ik 100% in de wao loop en omdat hun beide
werken vinden ze dat hun belasting teveel zouden betalen aan mensen zoals
ik.
Ze roddelen het door de hele buurt ze hebben best wat mensen achter zich
gekregen en ook enkele niet. Eerst ging ik er bijna aan onderdoor maar nu
denk ik ze hebben wel een zeer laag IQ want ze kunnen niet eens normaal
denken maar oordelen op grond van wat ze denken maar ze durven niet aan je
te vragen wwat er werkleijk aan de hand is dus ze zijn nog knap laf ook.
Dus reageer niet op zulke lui en denk maar als ik het zelf voor mezelf weet
dan is het goed en laat de rest maar in zijn waarde
Groetjes Leida

hallo Peter
hoef je niet te doen hoor.
blijf je zelf.
wij weten wel beter !!!!
als je aan jezelf gaat twijfelen dan gaat de buitenwereld dat ook doen
en wordt het alleen maar erger.
als iemand zich Onzeker voelt dan kun je dat zien in zijn houding maar
anders om werkt het ook !!
als je je onzeker voelt maar je de (lichamelijke) houding aanneemt
dat je je **heel ** zeker voelt dan werkt dat ook weer door op je
geest en GA je je weer ( wat) zekerder voelen.
als je in een DIP zit en je gaat lachen ( gewoon om niets
bijzonders) dan voel je je weer ( iets) beter als even te voren .
het klinkt heel raar < dat weet ik wel
een leuke mop of zo .
( ander) klein voorbeeldje !
mensen doen e.a nog wel eens van nature ( als een soort
bescherming) als er bv iets ernstigers is gebeurd dan zijn er
mensen die grapjes gaan maken .
bv bij een ernstig ongeluk ......
dat doen ze niet omdat ze het niet erg vinden maar omdat ze de emotie
die er bij los komt niet kunnen hanteren of gewoon niet willen .
ze kunnen dan bv hun werk niet doen.( denk aan ambulance en
brandweer personeel of politie)
door humor kunnen ze ( op dat moment) de emotie los laten die
erbij ze opkomt en voelen ze zich weer wat beter .
je kunt nl maar één ( echte) emotie tegelijk hebben.
je kunt dus je emotie beinvloeden door je ( fysieke en
geestelijke) houding
nu je dit weet ( en misschien wist je het allang) zou je het
kunnen proberen wanneer je je weer aan jezelf twijfeld !
neem de houding aan net alsof je het allemaal ** WEL** weet en
kunt als je je onzeker voelt dat misschien toepassen en dat
kan je misschien een beetje helpen !!!!( ? ) .
als je hieraan twijfeld ??
dat mag hoor !!!! geen enkel punt maar er gaat meer in de
mensenlijke geest om dan menig mens weet en ook KAN bedenken .
alhoewel de mensenlijke geest een grote fantasie heeft ...
maar misschien weet je wel dat wanneer je geen wekker hebt en
je moet de andere morgen toch opstaan om bv half zeven dan
kun je dat toch redden door s'avonds tegen jezelf te zeggen dat
je om 6 uur wakker moet worden .
je zult zien dat je dan op tijd wakker bent !!
twijfel je nog ??????
probeer het maar es op een zondagmorgen :-)))
tot zover de curus praktische psychologie :-))
dat bedoel ik !!!:-))
maar er is niemand in het dagelijkse leven die dat zal begrijpen .
behalve de mensen die zelf ook een whiplash hebben.
juist en dat is niet uit te leggen aan andere mensen die meer dan
voldoende energie hebben.
dus daarom bespaar ik me de moeite maar zoveel als ik kan .
als ze het *denken* te snappen dan zijn het OF heel snel weer vergeten
omdat het hun probleem niet is OF de andere keer denken ze dat het al
weer over is ,, bij ons .
ik denk dat het ook HEEL moeilijk is voor een ander OM het te
begrijpen .
daar moeten wij weer begrip voor hebben.( ook al hebben ze het niet voor
ons:-))).
graag gedaan hoor :-))
soms zeg ik wel eens wat goeds :-))))
maar het zijn uitschieters hoor !!:-))
pfffff ben ik blij dat je niet op mannen valt :-)))
maar toch bedankt voor het gebaar !!
alhoewel ............als we bv in Rusland/ midden oosten hadden
gewoon zou het een minder groot probleem zijn geweest :-))
daar is het heel gewoon als mannen elkaar (na lange tijd) ontmoeten dat ze
elkaar kussen ( op de wang).
ben blij dat ik in nederland woon :-))
gr Ben .

Beste allemaal,
Misschien niet echt iets voor deze lijst maar even ter verduidelijking:
om mijn finaciën een beetje op peil te houden heb ik besloten om niet
meer iedere dag mijn mail te lezen. vandaar dat ik ook niet meer
optimaal reageer.
't Kost me nog wel moeite, want ik vind het o zo gezellig al die
berichtjes. Maar de telefoonkosten stijgen tegenwoordig de pan uit en
dat wil ik toch wat zien te beperken

Beste allemaal,
Ik probeer al weken mezelf voor te nemen om meer te reageren op al de
berichtjes, maar het lukt me absoluut niet en ik heb me er nu dan ook
maar bij neergelegt. Helaas ik leef gewoon mee op afstand.
Maar goed, ik las net een mailtje wat onder andere ging over de vraag
hoe je moet reageren op de vraag: hoe is het/ hoe gaat het?
Ik zat daar vorige week zaterdag ook enorm mee. Ik had een reunie van
een vroegere baan. En van te voren had ik me al voorgenomen om niet te
vertellen over het ongeluk. Ik zou me dan zo'n zemel voelen.
Maar het was de hele dag door: Hé leuk dat je er ook bent...hoe gaat het
met je (!) ...... wat doe jij nu? etc.
En toch kom je er dus op of je nu wilt of niet.
's Avonds kreeg ik een mail van een vriend: hoe gaat het.....pfffffft
Spuugzat was ik het ondertussen. Dat schreef ik hem dus ook.
En ik kreeg een reactie terug die me tot nadenken heeft gestemd. Hij
schreef zoiets als: ik weet niet dat jij die dag al tig keer antwoord op
die vraag hebt gegeven, ik alleen hoor jou antwoord aan, ik stel hem
serieus. En al die andere mensen weten ook niet dat je de hele dag al
loopt te vertellen. Je hoort snel genoeg of het een routinevraag is ja
of nee. Bekijk het eens van de andere kant. We willen echt graag weten
hoe het met je gaat en je bent werkelijk geen zemel. Ik vraag het niet
voor niks!......
Ik heb erover nagedacht. Ja, hij heeft gelijk. Ik voel me wel als een
zeur die de hele dag niet anders dan over wl praat, maar dat horen die
anderen niet eens. Helemaal waar. En ik heb me al voorgenomen om er
inderdaad toch maar weer gewoon over te praten en als ik geen zin heb om
erover te praten dat maar weer gewoon aan te geven. Waarom ook niet. zij
verwachten een eerlijk antwoord, dan kan ik ook eerlijk zijn. Als je
maar niet een uur blijft nateuten over die wl, zij zijn er ook nog met
hun vragen en hun achtergrond, toon ook daar belangstelling voor. Dan
sta je open. en als je het allemaal even niet meer kunt volgen, zeg dat
dan.
Pas was hier iemand op visite en die zat al een uur lang over zichzelf
te mekkeren. Toen heb ik gezegt: Meid, ik volg het absoluut allemaal
niet meer, ik ben moe en mijn concentratie is helemaal foetsie. Zullen
we het voor vanavond maar voor gezien houden? Gelukkig pikt ze dit.
Misschien een doordenkertje en een tip voor anderen onder jullie?
Christien

Ramona,
Ik las over je WAO-keuring. Iemand reageerde met: neem iemand mee.
Informeer dan van tevoren wel heel duidelijk of er inderdaad ook iemand
mee mag. Ik had ook navraag gedaan, maar puntje bij paaltje mocht de
persoon niet mee naar binnen.
Om teleurstellingen te voorkomen....
Sterkte met het gesprek!
Neem je beperkingenlijst mee, ze rollen dan bijna van de stoel en jij
staat stevig in je schoenen. Als ze daarna vragen wat je beperkingen op
dat moment zijn dan verwijs je gewoon naar de lijst, en dat blijf je
stug volhouden. Ze mogen best even goed doordrongen zijn wat er met je
aan de hand is.
Groetjes, Christien

Uitvallen van handen en voeten soms tot aan mijn nek, 'dode' tenen
(vooral grote teen). Hoofdpijn, nekpijn, concentratie-stoornissen,
aanvallen
Tegen de hoofdpijn(zeer migraine) en de aanvallen (niet duidelijk hoe of
wat) gebruik ik het middel Depakine, 4 x per dag 300 mg. (Regulier
geneesmiddel wat meestal tegen epileptische aanvallen wordt
voorgeschreven) Het werkt ook goed tegen de pijn in m'n nek en rug. Als
ondersteuning gebruik ik aromatische en ontspannende olieen voor in bad
(die tevens heerlijk ruiken, niet alleen lekker voor de dames, want er
bestaan ook heus wel stoere geuren, ik neem meestal 1 olie en meng die
met wat massage olie, van het echte mengwerk weet ik niet genoeg, daar
begin ik pas net mee)
Voor de hoofdpijn, met misselijkheid als die er nog zijn: Nux Vomica D6
in pilvorm, dat werkt vrijwel gelijk en heb ik altijd in een klein
doosje bij me.
's-avonds heb ik dan ook last van een soort hitte-aanvallen (die worden
gelukkig steeds minder) en dan lijkt het alsof mijn hoofd 'vol' is. Daar
gebruik ik Sulfor D6 voor, 15 druppels per keer en niet vaker dan 2x per
week. (aangezien het opbouwd in je lichaam)
Heb ik echt heel erg veel pijn en lukt het niet met de olieen in bad dan
geef ik mezelf daarna een reiki behandeling of magnetiseer ik het voor
het grootste deel weg, zijn mijn spieren daarna nog steeds te gespannen,
dan doe ik geen moeite meer en neem ik 600 mg van die roze
pijnstiller/spierontspanner waar ik even de naam niet meer van weet.
Ben ik daar al te laat voor en krijg ik dan net eerder een zware aanval
die of aanhoudt of steeds terug ko