Whiplash nl1

Ronald,
Ik zou graag je persoonlijke e-mail adres willen hebben. Is dat
mogelijk?
Christien Glas

Filis,
Wat enorm herkenbaar dat verhaal van jou!! Het lijkt precies mijn
verhaal. Nu heb ik het voordeel dat de kinderen in de klas mij nog wel
eens verbeteren als ik iets verkeerd heb gezegt. Ze moeten er dan enorm
om lachen en denken dat ik een geintje maak. Ik schaam me dan naar maar
laat er niks van merken. Prijs ze enorm, omdat ze op die manier mijn
tweede geheugen gaan worden.
Ook ik heb in de vakantie nagenoeg geen last gehad. Ik ben er wel enorm
van geschrokken. Want: dit betekent naar mijn idee dat ik toch nog
teveel werk. Maar ik wil niet nog minder gaan werken omdat het al zo'n
enorm gezeur is met mijn uitkeringen!!
Als je nog meer wilt weten hoor ik het wel.
Christien

Ramona,
Fijn dat je nu kunt gaan revalideren.
Het is zoals je al zei: je wordt er niet beter van maar je leert in
ieder geval met je beperkingen omgaan. En dat zal best nog wel eens heel
hard slikken voor je zijn, maar hou vol. Schrijf alles maar op de lijst
dan kunnen we met je meeleven. Door blijven knokken. Want al wordt je er
niet beter van, geestelijk wel: je leert een start te maken om om te
gaan met je beperkingen.
Nu ik zelf achter mijn revalidatie sta kan ik zeggen: het was heel zwaar
maar ik heb er enorm veel van geleerd. En, zoals de arts zei:
revalideren wil niet zeggend dat je beter wordt maar wel dat je om kunt
gaan met alle dingen waar je tegenaan loopt na je ongeluk.
Ik lees ook dat je het samen wil gaan doen met je werk. En je schreef
dat je al ontdekt hebt dat revalideren en werken samen heel zwaar is. Ik
heb daar ook ervaring mee en kan wel tegen je zeggen: probeer voor
elkaar te krijgen dat je zo min mogelijk hoeft te werken, want het is
heeeeel erg zwaar. Je hebt alles nodig om de zeilen bij te zetten
tijdens het revalideren. En je hebt ook je tijd en energie hard nodig om
tussendoor bij te komen van alle dingen die je te verstouwen krijgt. Een
goede Arbo arts weet dit. Werk je op therapeutische basis? Dan mag je in
principe vrij krijgen tijdens de revalidatie.
Sterkte joh! We horen nog wel van je.
Christien

Joop,
Ik lees dat je ook al zoveel genoegen beleeft aan Cadans. Dan kunnen we
elkaar de hand schudden. Het is daar werkelijk een hopeloos zooitje.
Maar om toch nog wat aan uitkering te kunnen ontvangen stuur ik ook
iedere week een sollicitatie brief de deur uit. Althans ik doe het zo: 4
brieven in de maand vesturen en ik heb mijn plicht weer gedaan. Ik heb
inmiddels een standaard brief in de computer staan. Die pas ik aan qua
adressen en dan gaat hij de deur uit.
Het ellendige van al vind ik dat er tegenwoordig zo'n hopeloos tekort is
aan leerkrachten in het basisonderwijs en dan kom ik daar aan met mijn
lompe brief. Ik zou zo'n brief gelijk de prullenbak insmijten, maar nee
vraagt dame ook nog of ze een schriftelijke bevestiging terug kan
ontvangen...... Leuk voor die lui......
Als je graag mijn standaard brief wil lezen dan hoor ik het wel van je.
Groeten, Christien

Natacha,
Ik las in een van je berichten dat jij niet begreep dat je fysio kon
zien dat je er beroerd uitziet, terwijl je schrijft dat je je wel zo
voelt.
Misschien is het voor jou een idee om eens aan je fysio te vragen wat
zij dan ziet als jij je beroerd voelt.
Ik voel vaak nml zelf dat ik wit zie en natuurlijk weet ik zelf ook wel
wanneer ik wel of niet beroerd ben.
Toch wilde ik wel eens weten hoe anderen zien wanneer ik mij niet zo
lekker voel. Collega's vertelden het volgende: je ziet wit, je praat
minder, je gaat je stijver bewegen, je ziet er afgetrokken uit etc.
Allerlei opmerkingen door verschillende collega's die er nu niet bepaald
voor gestudeerd hebben om op zulke dingen te letten. Jou fysio heeft er
wel degelijk voor geleerd, door allerlei dingen kunnen zij opmerkingen
dat jij je niet lekker voelt. Ik weet dat mijn fysio toenertijd al wist
wanneer ik hevig zou gaan zweten, dan zei hij: ja, daar komt het weer
hoor, je zult weer heel erg gaan zweten. En hij had het nog maar koud
gezegt of daar begon het dan al. Wanneer ik misselijk begon te worden
was het eenzelfde verhaal.
Ik kijk er dus niet raar van op dat jou fysio dus wist wanneer je je
beroerd voelde. Alhoewel ik het wel raar vindt dat ze nu in principe
door jou bruine kleur niet meer weet of dat wel of niet het geval is. Er
zijn nog veel meer andere mogelijkheden om te merken hoe jij je voelt.
Misschien is e.e.a. verhelderend voor je?
Hartelijke groeten, Christien
P.S. Kweek maar lekker een bruin kleurtje hoor. Ik zie ook liever bruin
dan wit en vind het heerlijk nu mensen zeggen: wat zie je lekker bruin.
Die opmerkingen vind ik leuker dan wanneer ze telkens maar weer zeggen:
wat zie je wit.....

Mary,
Ik lees in een van je berichtjes dat je zoveel last heb van nek en
schouders. Herkenbaar. Door het 'heerlijke' stuur van de meeste fietsen
ga je voorover zitten en je schouders optrekken waardoor je logisch last
krijgt van nek en schouders.
Je kunt twee dingen doen: een opoe-fiets aanschaffen waardoor je meer
rechtop gaat zitten. Of vragen aan je fietsenmaker of hij iets aan je
stuur kan doen waardoor je beter komt te zitten.
Mij heeft het al een heel stuk vooruit geholpen!
Groetjes, Christien

Hallo Els,
Antwoord onderaan.
Inderdaad een zeer fascinerende reeks. Heb hem zelf 2 x
gezien. 1 x op de Nederlandse TV en 1 x op de BRT.
Bijzonder aardig van je om een ieder hierop te attenderen.
Groet van Thea

Ha Natascha/Elaine
Dat heb ik ook. Verschrikkelijk is dat. Elke hobbel, deuk of scherpe bocht
voel ik. De ene dag erger dan de andere, dat verschilt.
Daarbij heb ik inmiddels ook de nare eigenschap ontwikkeld om 'mee te
rijden'. Ik wijs mijn man op alle mogelijke acties van de medeweggebruikers
en mijn voet gaat automatisch in de rem-stand (terwijl die er toch echt niet
is aan de bijrijderskant).
Verder werken mijn refexen wat dat betreft *te* goed. Ik grijp me bij het
minste of geringst al vast aan de deur en de stoel...een soort schrap zetten
voor een eventuele klap.
Naar mijn inschatting komt die klap er dan binnen een paar seconden, in
werkelijkheid is er natuurlijk niks aan de hand.
Bijna altijd krijgen we hier onderweg een discussie over omdat hij denkt dat
ik zijn rijgedrag niet vertrouw en ik onderweg gewoon *te* gespannen ben om
uit te leggen dat dat helemaal niet zo is.
Nee, ik ben niet erg gezellig onderweg...
Groetjes, Imelda

Hoi Thea
Ze (Groningen) beweren dat ze over het hele land zitten zonder wachtlijsten.
Het hoodkantoor zit in Utrecht:
NTN groep,
Winthontlaan 188,
3526 KV Utrecht
tel:030-2881414
Bij ons is ook heel goed aan particuliere thuiszorg te komen. Reguliere
thuiszorg daar is wat moelijker aan te komen.
Ja, als je iemand kan vertrouwen. Het lijkt mij trouwens erg vermoeiend
wanneer je iemand de hele tijd in de gaten moet houden. Maar gelukkig voor
jou is jouw hulp te vertrouwen.
Groetjes Natacha

Hoi Lidia
Ik typ er tussendoor oke?
Ik heb het er even bij gezocht, het hoofdkantoor zit in Utrecht daar kunnen
ze je vast wel doorverwijzen naar in vestiging in Brabant. Ze beweren in het
hele land te zitten en geen wachtlijsten te hebben, dus ..... succes
NTN groep,
Winthontlaan 188,
3526 KV Utrecht,
Tel: 030-2881414
Oh, hebben jullie in Brabant dan zo'n personeels te kort? Anders zou je toch
zeggen dat ze meer personeel aan zouden nemen?
Sorry dit snap ik niet helemaal. Probleem van weg mogen en dat je eigenlijk
niet weg mag....waarom niet? En wat is tegenstrijdig?
Groetjes Natacha

Hoi Nancy
Dankjewel, ik kan niet alle mailtjes goed volgen hoor. Met name de langere
mailtjes, daar kan ik mij tegenwoordig minder goed op concentreren met name
wanneer er hele lange zinnen in staan. Terwijl ik dol ben op uitgebreide
introducties enz. Dus dan maar een paar keer lezen. Bovendien zelf maak ik
soms onbewust ook hele lange zinnen.
Ik heb nu geloof ik 1 dag of 1,5 dag mijn post niet bekeken en zag net dat
ik er zo'n 75 binnen kon halen. Eerlijk gezegd lees ik ze dan ook niet
allemaal hoor. Dat is voor mij niet te doen, ook al zit ik de hele dag thuis
en werk ik op dit moment niet.
Dus laat je alsjeblieft niet gek maken door de mail!
Het moet wel leuk blijven hoor.
Tja, dat is inderdaad het probleem. Ik lees meestal in bed. Dan lig ik op
mijn zij, nek goed ondersteunen op het kussen. En meestal leg ik iets achter
het boek zodat het niet omvalt (stuk van het dekbed). Het boek staat dus ook
op zijn zij en niet recht. Dan hoef je alleen nog maar de bladzijde om te
slaan. En die arm moet je ook weer goed ondersteunen. Anders..... inderdaad
krijg je last van je armen.
Wat een gedoe eigenlijk he, om een beetje comfortabel te liggen.
Als dit niet werkt kun je misschien iemand zo ver krijgen dat die een
standaardje voor je maakt zodat je het boek niet hoeft vast te houden. (zag
ik laatst op de TV)
Succes
Groetjes Natacha

Hoi Ramona
Dit is dus echt een houding waar je niets mee opschiet. Heeft ze geen
vervanger waarmee je zou kunnen overleggen?
Nee, dat lijkt me ook niet.
Misschien zou je anders nog met een revalidatie arts kunnen overleggen dat
het te zwaar voor je is en uitleggen dat je arbo-arts op vakantie is.
En anders is er ook nog je huisarts die je kan adviseren om naast de
revalidatiedagen niet te werken (medisch advies is altijd beter dan advies
dat jijzelf geeft, voor de werkgever). Dan moet je trouwens niet zo'n
huisarts hebben als ik (vervanger, hopeloos)
Ja, ik ben benieuwd.
Succes met het gesprek met je werkgever.
Liefs Natacha

Ha Freya,
Ik ben nu dus 23 en ik heb de wl aan een auto=ongeluk in maart 1997
overgehouden. Ik had net een maand mijn eerste auto-tje, en direct total
loss. In eerste instantie kon ik best met de wl leven, hoofdpijn,
nekpijn en vermoeidheid, wel moest ik mijn werkweek van 37 uur
terugdraaien naan 33 uur. De woensdagmiddag had ik echt nodig om bij te
komen. Maar helaas heb ik in dec '99 een enorme terugslag gehad, niet
alleen waren mijn bestane klachten 10x erger geworden, ik had/heb ook
verlammingsverschijnselen/tintelingen en krachtsverlies aan de
linkerkant, duizeligheid en concentratie-problemen. Nadat ik nu 5
maanden op de wachtlijst heb gestaan, begin ik volgende week met een
speciaal whiplash revalidatie programma in het zeehospitium in Katwijk.
Nu weet je in het kort ook mijn verhaal.
Trouwens het maakt niet uit hoe oud je bent, het is voor iedereen die
een whiplash heeft even erg!
positiever van en dat heeft weer invloed op je hele lichaam.
Enne, nog bedankt voor de knuffels. Ook al heb ik ze niet in levende
lijve ontvangen, ze hebben me toch erg goed gedaan!
liefs van Ramona

Hallo allemaal,
voor wie ge ïnteresseerd is in de werking van het
het brein hierbij de volgende tip.
Elke dinsdagavond op de BBC om 22.00 uur
de serie "Brainstory". Hierin komt het al dan niet
functioneren van de hersenen aan de orde.
Een fascinerende serie, met hierin ook voorbeelden
van mensen wiens cognitieve functies zijn aangetast
door allerlei oorzaken.
Met vriendelijke groet,
Els.

Welkom op de lijst marzie,
groetjes brenda

Hallo Monique,
Sorry, maar ik heb niet gezegd dat je maar 100% in de WAO moet. Dat is niet
iets wat je zelf zo makkelijk regelt. Maar wat ik bij jou denk, is dat je al
je energie in je baan stopt en daarnaast niets meer over hebt. Je bewijst op
deze manier het gelijk van de bedrijfsarts/GAK/USZO of wat voor instantie
het bij jou ook is, want je voldoet aan hun eis tot werk. Aan jou om te
bewijzen dat je het niet redt, bijv. door je regelmatig ziek te melden en
dan bedoel ik dus niet zomaar als baaldag, maar om weer even bij te tanken
voor je over je grenzen heen bent. Je hebt er nl. recht op ook naast je werk
nog iets te kunnen in het leven.
Wat ik met m'n opmerking bedoelde is dat iemand met jouw klachten nooit zo
veel uur kan werken en de oplossing voor je problemen ligt dus in het
verminderen van dat aantal uren. Daar ligt de oorzaak, andere dingen zijn
enkel symptoombestrijding.
Ik denk simpel, als je niet kunt dan kun je niet en dan doe je het niet.
Alleen op die manier bewijs je dat je het niet redt. Het kost energie om je
gelijk te bewijzen, dat weet ik, en die energie stop je nu in je werk. Heb
je nog contact met een bedrijfsarts? Kun je met hem/haar wellicht afspraken
maken over vermindering van het aantal uren?Dat je voorstelt te beginnen met
3 x 4, zodat je telkens tussendoor een dag rust hebt, bijv.? Staat je
huisarts achter je en je werkgever? Jij bent echt de enige die kan bewijzen
dat 25% afgekeurd niet terecht is, hoe moeilijk ook.
Bij mij is het ook niet echt makkelijk gegaan, hoor en 100% ben ik niet
gelijk afgekeurd, ook dat is in fases gegaan. Maar door goed naar m'n
lichaam te luisteren en me ziek te melden voor ik echt helemaal afgebrand
was heb ik de USZO er toch van kunnen overtuigen dat wat ze van me wilden
niet haalbaar was. En ook ik moet brood op de plank krijgen, want ik ben
kostwinner, dus daar zal ik nooit makkelijk over denken. Gelukkig stond m'n
werkgever achter me door telkens weer aan te geven dat ze niets meer aan me
hadden, omdat ik niet meer in staat was goed werk te leveren. Wat overigens
ook echt zo was hoor, het klinkt net of we bezig waren de boel te belazeren.
Dat is het nadeel van e-mail, het is zo zwart/wit, je mist de lichaamstaal
en stemklank om te weten hoe iets wordt bedoeld.
Sorry als ik op je teentjes heb getrapt, dat was beslist niet de bedoeling.
Sterkte,
Rietje

Hallo allemaal,
We zijn heel blij met alle initiatieven voor ontmoetingen met whiplashers in
den lande. Zoals jullie ook merken begint er steeds meer belangstelling voor
te komen.
We zijn al enkele maanden bezig met brainstormen met diversen mensen over
hoe we dat gecoördineerd kunnen laten verlopen waardoor er ook een basis
voor continue ontmoetingen in heel Nederland gelegd kan worden.
Om de kansen op slagen zo groot mogelijk te maken doen we hier graag een
oproep AAN JULLIE ALLEMAAL om per e-mail of in het "echie" mee te werken
aan dat brainstormproces. We verzoeken je daarom vriendelijk z.s.m. op dit
bericht te reageren en je wensen en ideeën s.v.p. kenbaar te maken en te
helpen met
het vinden van lokaties. ELKE suggestie is welkom.
vele handen maken licht werk; help ons met de ontmoetingen....
vriendelijke groeten
Wouter van Eldik
_ " _
(_ \ | /_ )
( / | \ )
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
SOORT ONTMOETING:
café-achtig
gezamenlijk eten
musea - /boswandeling
recreatiepark
sauna/ontspanningoord
andere activiteit..........
......................................
......................................
.....................................
MET WELKE REGELMAAT WIL JE EEN ONTMOETING BIJWONEN
(s.v.p. dit is beslist geen verplichting en alleen een indicatie)
week
maand
kwartaal
jaar
anders :.......
......................
......................
......................
OMVANG VAN DE GROEP HET LIEFST
0-5
5-20
20-50
anders:................
..............................
..............................
..............................
IDEEËN VOOR LOCATIES
(concrete adressen en tel.nr's en korte beschrijving)
(help s.v.p. meezoeken, je kunt te allen tijde ideeën aanleveren)
................................
................................
................................
TEL.NR VOOR VRIJBLIJVEND CONTACT OVER MEEHELPEN
..........................
OVERIGE OPMERKINGEN / WENSEN
...............................
...............................
...............................
...............................
..............................
STUUR JE REACTIE NAAR:
whiplash-ontmoeting@egroups.com
of naar Kruisstraat 27
1357 NA Almere-Haven
Als je over enige tijd nog ideeën voor ontmoetingen en/of locaties hebt, ben
je altijd welkom !!!

Wij willen u graag nog even herinneren aan de volgende gebeurtenis die
binnenkort plaatsvindt.
RECHTSTREEKS "TOETSPRATEN" MET ELKAAR
Datum: Woensdag, Augustus 9, 2000..

Hoi Elaine,
Ik herken het zeker alleen ben ik in een jaar tijd na mijn eerste whiplash
20 kilo aangekomen en die zijn er nooit meer afgegaan.
Mijn vriend toen vond het niet erg want hij hield toch wel van mij ondanks
dat ik niets meer kon, ik heb dat eerste jaar onder
invloed van sybelium waar ik niet goed tegen kon alleen maar geslapen en ben
alleen maar sacharijnig geweest. (achteraf gezien
had ik zoveel pijn dat ik die medicatie echt wel nodig had) Ik sliep elke
dag ongeveer 18 uur en als ik een uurtje op de bank zat wist ik
niet meer hoe ik mijn hoofd moest houden dus ging ik maar weer naar bed. Ik
was zo onzeker dat ik ''zeker'' wist dat hij maar een ander
moest zoeken want ik kon toch niet meer normaal functioneren.(ik kreeg mijn
whiplash dat ik net 22 was geworden en mijn vriend net een jaar kende)
Omdat ik niets kon doen van wat we gewend waren , stappen , verjaardagen,
lezen, bioscoop enz. mocht hij ook niets van me ---vond ik ongezellig. Nadat
de sybelium was afgebouwd en ik verder moest met ibuprofen en paracod. kwam
ik weer een beetje bij mijn positieven.
Na veel gesprekken en dat hij gewoon rekening houd met mij maar ook wel eens
weg wilde
ja hij mankeerd niets en dan is het ook niet eerlijk dat ik hem beperk,
vroeg hij wat me dwars zat. Toen heb ik ook verteld dat het onzekerheid was
en dat ik niet wist hoe mijn toekomst er uitzou zien met of zonder hem, hij
had zoiets van als dat alles is .........en toen zijn we getrouwd om mij een
soort gevoel van zekerheid te geven wat ik heel erg nodig had. Verder zijn
we dit jaar 10 jaar getrouwd en door wederzijds vertrouwen gaat
het goed. Ik kan nog steeds niet overal mee naar toe maar ik doe zonder hem
ook andere dingen die ik wel kan. Hij zit bij een motorclub en op de
clubavonden ben ik blij dat ik twee uurtjes kan blijven ik ben toch geweest
en als ik langer zou blijven ben ik het hele weekend uit de roulatie dus
dan maar zo, ze weten het. Ook kan ik niet meer achterop zitten teveel druk
van de wind en ik hang de verkeerde kant op omdat ik bang ben om te vallen
en dat is heel gevaarlijk want mijn man kan dan geen bochten maken. Ik heb
een autorijbewijs en rij alleen als ik me goed voel. Ik heb mijn spiegels zo
af gesteld dat ik vanuit mijn ooghoeken alles kan overzien, ik rij ook
rustig ik doe alles om het mezelf zo gemakkelijk mogelijk te maken dan heb
je ook de minste stress, ik kan niet met het openbaar vervoer van al dat
stoppen en optrekken en wiebelen raak ik mijn evenwicht kwijt en word ik
misselijk. mijn advies is dan ook over dit alles blijf praten met hem leg
uit hoe je je voelt en laat hem praten over wat hem dwarszit en geef aan als
iets niet gaat, zoek naar dingen die je wel kan misschien kom je zo ook bij
dingen die je allebei leuk vind zodat je andere dingen samen kan doen. Je
kan heel langzaam veranderingen aanbrengen zonder dat je eigelijk merkt dat
het gebeurd en je kan afwachten tot je bepaalde dingen echt niet kunt en dat
breekt er misschien wat, als je keus hebt kies dan voor het eerste.
doe rustig aan en veel liefs van Lydia F.

Hoi allemaal,
Regelmatig plaats ik juridische tips waar een ieder zijn voordeel uit zou
kunnen halen, bvb. uitprinten en meenemen naar je advocaat, of juist niet.
Vaak gaat het om casussen die erg langdradig zijn, heb er nog wel wat :-))))
Het is toch zeer van belang dit te lezen, doe dit dat op momenten dat je je
goed voelt, om daarna in een diepe pijnlijke slaap te vallen :-)))
Ik heb geprobeerd de essentie vaak er uit te halen, zodat het voor de lezer
wat makkelijker is om een en ander te begrijpen, maar dan trek ik de zaak
uit elkaar en dan kan m.i. niet de bedoeling zijn, van het "op juiste manier
verstrekken van informatie.
Wellicht is het mogelijk om bij de lijstbeheerders meer opheldering te
vragen over gepubliceerde stukken. Zaken die niet Whiplash aanverwant zijn
komen op de Zweepslag.
Hopende u bij deze voldoende te hebben geinformeerd.
Met vriendelijk groet:
Peter
P-Bosman@...
bosmanp@...

6. Whiplash-trauma bij aanrijding met gering snelheidsverschil?
Rechtbank Zutphen, 18 november 1999
De casus
Op 13 augustus 1994 werd de auto van R (Renault 18 GTD) aan de voorzijde
aangereden door een achteruitrijdende Volvo, met een daaraan gekoppelde
paardentrailer. R zat op het moment van de aanrijding op de voorstoel naast
de bestuurder in een gedraaide houding, kijkend naar zijn op de achterbank
gezeten dochtertje. De aansprakelijkheidsverzekeraar van de veroorzaker van
het ongeval (hierna te noemen W), had aansprakelijkheid voor de gevolgen van
het ongeval erkend en f 1.580,23 uitgekeerd in verband met schade aan de
Renault van R. R stelde als gevolg van het ongeval een post
whiplash-syndroom te hebben opgelopen, waardoor hij als zelfstandig
agrarisch ondernemer volledig arbeidsongeschikt is geraakt. Nadat er al f
60.000 aan voorschotten was betaald, werd W in kort geding veroordeeld R,
bij wijze van voorschot, een bedrag ad f 150.000 te betalen.
De vordering
R vordert dat de rechtbank voor recht zal verklaren dat hij als gevolg van het
bij het ongeval opgelopen letsel volledig arbeidsongeschikt is geraakt en
dat W alle daaruit voortvloeiende schade aan hem zal vergoeden. R vordert
veroordeling van W om aan hem te vergoeden een bedrag ad f 611.027,48, te
vermeerderen met de wettelijke rente.
Het verweer
W concludeert dat de rechtbank R niet ontvankelijk zal verklaren in zijn
vorderingen. Uitgaande van de richtlijnen van de Nederlandse Vereniging voor
Neurologie (hierna te noemen de Richtlijnen), waarin criteria staan vermeld
die cumulatief zijn vereist en dus zijn aan te merken als conditio sine qua
non, moet vaststaan dat de klachten voortvloeien uit een trauma dat bestaat
uit een plotselinge overrekking van de weke delen van de nek. Dat hiervan in
dit geval sprake is, staat geenszins vast.
Normaal gesproken gaat het bij whiplash-syndromen om kop-staart botsingen
tussen motorrijtuigen waarbij het achteropkomende voertuig met een
aanzienlijke kracht op de achterzijde van de voorrijder botst. Het hoofd van
de inzittende van het aan de achterzijde aangereden voertuig maakt door de
plotselinge geweldsinwerking een plotselinge zeer krachtige beweging in
achterwaartse richting die direct gevolgd wordt, soms mede door het
terugstuiten van een hoofdsteun, door een krachtige voorwaartse beweging.
Het is de combinatie van snel wisselende achterwaarts en vervolgens
voorwaarts gerichte krachten, die volgens sommige deskundigen tot
overrekking van de weke delen van de cervicale wervelkolom
zou kunnen leiden en dientengevolge in sommige gevallen tot een post
whiplash-syndroom. Daarbij moet er wel sprake zijn geweest van een tamelijk
aanzienlijke geweldsinwerking en maakt het uit of de betrokkene de botsing
heeft zien aankomen.
Voor wat betreft het antwoord op de vraag bij welk snelheidsverschil tussen
aanrijdende en aangereden auto een whiplash-syndroom kan ontstaan, blijkt uit
wetenschappelijke publicaties van onder meer de European Spine Society van
september 1997 dat bij een botsing waardoor het achterop aangereden voertuig
een versnelling van 15 km per uur ondervindt geen whiplash-syndroom zal
ontstaan. In dit geval werd het stilstaande voertuig waar R in zat aan de
voorzijde aangereden door een achteruitrijdende personenauto met daarachter
een paardentrailer. De snelheid van die auto zal, gezien bovenvermelde
omstandigheden, vrijwel zeker minder hebben bedragen dan 10 km per uur en
niet, zoals R stelt, 20 km per uur. Het aan de voorzijde aangereden voertuig
zal derhalve door deze aanrijding geen achterwaarts gerichte versnelling
hebben kunnen ondervinden, althans geen versnelling die meer dan 10 km per
uur kan hebben bedragen. Een en ander wordt ook bevestigd door de relatief
kleine schade aan het voertuig van R en de afwezigheid van schade aan de
paardentrailer. Op grond van het een en ander, in onderlinge samenhang bezien,
is er geen ander conclusie mogelijk dan dat hier volgens de daartoe gestelde
regels geenszins gesproken kan worden van een post whiplash-syndroom.
De rechtbank (dit is het belangrijkste stuk !!!!!!!!!!)
Volgens de Richtlijnen bestaat er bij het whiplash-syndroom een discrepantie
tussen de ernst van de klachten en het geheel of bijna geheel ontbreken van
afwijkingen en moet het post whiplash-syndroom door zijn grote frequentie
als een realiteit worden beschouwd, zelfs al zou het berusten op een reactie
van de persoonlijkheid op het doorgemaakte letsel en niet op een direct
blijvende traumatische beschadiging van de nek. Dit brengt met zich dat van
R niet verlangd kan worden dat hij objectief bewijs van zijn pijnklachten
levert. Vast staat dat R reeds op het aanrijdingsformulier heeft vermeld dat
hij pijnklachten had die whiplash-pati ënten doorgaans plegen te uiten en dat
hij vrij spoedig na het ongeval medische hulp heeft ingeroepen. Echter,
gelet op de Richtlijnen, moet tevens vaststaan dat het ongeval aanleiding
heeft gegeven tot een mechanisch te begrijpen geweldsinwerking op de
cervicale wervelkolom. Deze eis brengt met zich dat van belang is om vast te
stellen onder welke omstandigheden het ongeval zich heeft voorgedaan. Nu
partijen van mening verschillen over de toedracht van het ongeval en dit
voor de beoordeling van het causaal verband tussen de aanrijding en het
gestelde whiplash-syndroom van belang is, laat de rechtbank R toe tot het
bewijs van feiten en omstandigheden waaruit de door hem gestelde toedracht
van het ongeval kan worden afgeleid.
(oftewel R -de whiplasher- krijgt gelijk.. de verzekering moet betalen.)
Het commentaar
De rechtbank houdt zich strikt aan de richtlijnen van de Nederlandse
Vereniging voor Neurologie, naar alle waarschijnlijkheid omdat
whiplash-klachten zo moeilijk te objectiveren zijn. Het is dus zaak bij de
beoordeling van schade-dossiers, waarin slachtoffers stellen een post
whiplash-syndroom te hebben, de genoemde richtlijnen te hanteren en alle
daarin genoemde criteria de revue te laten passeren. Hierbij is niet alleen
de medische situatie van belang, maar ook, zoals uit dit vonnis blijkt, de
toedracht van het ongeval.
Met vriendelijke groet:
Peter Bosman
P-Bosman@...
bosmanp@...

Hoi Ria,
Hier een reactie van een mede-wiplasher en voorheen motorrijdster. Ik weet
niet hoe erg je whiplash is, maar ik weet dat ik moeite heb met naar rechts
en links kijken, of als er teveel druk op m'n nek komt. Je moet ook een
lange tijd rechtop zitten. Bovendien, als je geen goeie sjaal om hebt....
kan je kou vatten, en je doet niet 1,2,3 je sjaal even op de motor
goed....... daar moet je Wim voor stoppen.
Die helm op je koppie weegt ook nogal wat..... Ik wil je absoluut niet
ontmoedigen, maar het lijkt me niet geheel verstandig om voor een lange tijd
achterop te gaan zitten... korte stukjes... tjsa als je niet echt veel last
hebt... of je hebt het ervoor over...... wie houdt je tegen.. ;;))).
Heel veel suc6 meid!
Groetjes van Len

Hoi Elaine,
Ja een kilootje meer of minder. Ik weet jammer genoeg uit eigen ervaring dat
het heel erg moeilijk, zoniet onmogelijk is de kilo's kwijt te kunnen. Ik
heb echt alles geprobeerd, maar niets gaf het gewenste resultaat, met als
gevolg dat ik me nog ellendiger en onzekerder ging voelen.
Na bijn 4 jaar heb ik me eindelijk neegelegd met die extra's en je gelooft
het of niet, heel langzaam ga ik een beetjes onsjes loslaten. Het gaat heel
erg langzaam maar het begin is er.
Je zult eerst met jezelf in het reine moeten komen, voor zoverje dat kunt,
met andere woorden, je zal de situatie een plek in je leven moeten geven hoe
moeilijk dat ook is, en dan gaat je lichaam weer voor je aan de slag.
Sterkte ermee,
Liefs Monique

Beste allen,
Vanochtend was ik bij de fysiotherapeut.
De man die mij doorgaans behandeld is met vakantie en indien noodzakelijk
mocht ik contact opnemen met een collega. Deze collega is tevoren geinfor-
meerd over mijn status.
Ik vermeld er nog even bij dat mijn therapeut behandeld volgens methode
v.d. Bijl/Utrecht en de collega volgens methode Eindhoven.
We hebben een aardig gesprek gevoerd waarbij ze mij informeerde dat er
bij de therapeuten onderling momenteel veel overleg is vanwege het feit dat
men er zo langzamerhand achter komt dat zaken met geweld aanpakken
meestal niet tot de gewenste resultaten leid eerder het omgekeerde.
Ze zijn in de praktijk bezig om een middenweg te vinden tussen de 2 ge-
noemde methodes.
Deze overlegsituatie vind niet alleen plaats bij mij in de buurt maar is
zo'n beetje landelijk.
Jarenlang heb ik al diverse soorten therapie meegemaakt en was zelf al
tot de conclusie gekomen dat een harde hand niet altijd de goede hand is.
Bij mij is de methode v.d. Bijl bijzonder effectief en ben er zeer tevreden
mee. Natuurlijk heb ik vaak mindere dagen. Wie niet met wl. Maar sinds
ik bij mijn huidige therapeut onder behandeling ben (iedere week) heb ik
het idee dat ik toch wat beter functioneer.
Ik wilde jullie dit verhaal niet onthouden en hoop dat sommigen van ons
whippies er iets aan heeft.
Groet van Thea

Hai Elaine,
Ik herken dit wel!
Voor de aanrijding was ik ook onzeker hoor
maar nu vooral tegenover mijn vriend
Vind je het echt niet erg dat ik nu al naar bed ga??
Vind je het echt niet erg dat je alleen naar die verjaardag moet??
Vind je het echt niet erg dat jij alles moet doen??
Dat bedoel je vast ook een beetje.
Jazeker herkenning dus..
Maar als je het andersom stelt? als hij dikker was
en wat is nou 5 kilo, je zou hem toch nog steeds een lieverd vinden?
vast wel!
PS. doe ik het knippen nu goed? nachtvlinder haha
grapje natuurlijk..
Groetjes Nancy

Beste Allemaal,
Graag wil ik Peter, Willem, Filis, Wouter en Freya bedanken voor de
inlichtingen die jullie mij gestuurd hebben over het ziekenfonds.
Ik ga er nu uitgebreid mee aan de slag.
Groetjes Anja
[De niet-tekstgedeelten van dit bericht werden verwijderd]

Inge,
Mijn onderzoek heeft alles te maken met de Van Gemert therapie. Ik ben
daarbij betrokken geraakt via mijn behandelingen en werk daar nu actief mee
om de resultaten in kaart te brengen en de therapie verder t ontwikkelen.
Daar is mijn vraag naar informatie op gericht.
Hoe gaat het tot nu toe? Soms is de start wat moeilijk, je lichaam heeft
geleerd te compenseren en moet nu leren die inspanning daartoe los te laten.
Groet,
Ben

Hoi Imelda,
ZO zie je maar weer, ook hier ben ik niet de enigste in. Maar zoals je
zelf ook al zei, als ik dan eens een boek heb uitgelezen en ook nog weet
waar het over gaat, dan ben ik wel heel erg trots op mezelf.
Als ik een boek lees (ook onbekende) dan moet ik me zelf heel erg goed
concentreren en moet het muisstil zijn in mijn omgeving. Gaat iemand
tegen me praten of valt er wat, dan kan ik weer opnieuw met het
hoofdstuk beginnen. HEt nadeel is ook,dat ik sinds mijn wp heel erg snel
afgeleid ben. Dus sommige blz lees ik wel 10x voor het tot me door
dringt, maar ja, als dat het enigste is...
liefs van Ramona

Hoi allemaal,
Meewerken aan een medische expertise?
Inleiding
Regelmatig worden geschillen in de letselschaderegeling voorgelegd aan de
Stichting Klachteninstituut Verzekeringen (de stichting waaronder de Raad
van Toezicht Verzekeringen en de Ombudsman Schadeverzekeringen ressorteren).
Zo ook in de hieronder geschetste situatie, waarin gelaedeerde en de
aansprakelijke verzekeringsmaatschappij het niet eens konden worden over een
gemeenschappelijke aanvraag voor een medische expertise. Benadeelde wenste
dit onderzoek maar de verzekeraar zag hier geen aanleiding toe. De klacht
van gelaedeerde heeft geleid tot de uitspraak van de Raad van Toezicht
Verzekeringen nr. III - 99/34.
De feiten
Klager (hierna te noemen benadeelde) was op 25 februari 1992 betrokken bij
een verkeersongeval, ten gevolge waarvan hij een whiplash-letsel opliep. De
aansprakelijke verzekeraar had diverse malen contact met benadeelde, zowel
telefonisch als via een letselschaderegelaar. Het dienstverband waarin
benadeelde werkte werd in overleg met de werkgever in november 1993
be ëindigd, waarna benadeelde zich vestigde als zelfstandig consultant.
De klacht
Benadeelde stelt dat de be ëindiging van het dienstverband werd veroorzaakt
door het ongevalsletsel en zijn advocaat stelt voor samen met de verzekeraar
een neurologische en neuropsychologische expertise te arrangeren. De
verzekeraar weigert dit. De belangenbehartiger acht dit in strijd met een
actief schaderegelingsbeleid waarbij wordt verwezen naar het feit dat het
gebruikelijk is om bij een whiplash-letsel een medische expertise te
arrangeren. Ook een klacht bij de directie van de verzekeraar brengt geen
verandering in diens standpunt.
Het standpunt van de verzekeraar
Bij de diverse contacten heeft benadeelde nimmer melding gemaakt van
arbeidsongeschiktheid, ook niet na be ëindiging van het dienstverband. Pas in
oktober 1994 kwam dit aan het licht. Op voorhand acht de verzekeraar een
causale relatie met het ongeval niet aannemelijk. Naar aanleiding van het
verzoek tot een medische expertise is er overleg geweest tussen beide
medisch adviseurs, waarna de medisch adviseur aan de verzekeraar adviseerde,
dat een medische expertise geen toegevoegde waarde heeft, omdat benadeelde
geruime tijd niet onder behandeling van een arts heeft gestaan, er slechts
summiere medische gegevens voorhanden zijn en het vooralsnog niet
aannemelijk is dat het ongeval heeft geleid tot arbeidsongeschiktheid. Dit
standpunt blijft gehandhaafd, ook nadat er in januari 1996 een verklaring
van de voormalige werkgever kwam waarin stond vermeld dat het dienstverband
werd be ëindigd vanwege verminderd presteren na het ongeval in februari 1992.
Tussen partijen worden onderhandelingen gevoerd om tot een minnelijke
regeling te komen. Benadeelde stelt door gemiste optierechten een schade van
ruim f4 miljoen te lijden. Ter minnelijke regeling vordert benadeelde een
bedrag ad f250.000. Verzekeraar gaat hier niet op in. Tijdens deze
besprekingen komt ook de mogelijkheid aan de orde de situatie rond de
be ëindiging van het dienstverband te laten onderzoeken. Dit wordt niet
verder geconcretiseerd.
De raad van toezicht verzekeringen
Na de eerste behandeling van de klacht wordt een letselschaderegelaar
ingeschakeld. De letselschaderegelaar heeft in bijzijn van de advocaat en
benadeelde een gesprek gehad met de voormalige werkgever. Verzekeraar en
benadeelde verschillen van mening over de juistheid van de rapportage.
Verzekeraar concludeert dat benadeelde na het ongeval uitstekend heeft
gefunctioneerd en een nieuwe functie heeft aanvaard. In deze nieuwe functie
werd niet aan de verwachtingen voldaan, waarna het dienstverband in
onderling overleg werd be ëindigd. Benadeelde geeft aan dat het verminderd
presteren in verband staat met de zwaardere fysieke belasting waaraan hij
door het ongevalsletsel niet kon voldoen en stelt dat dit in het rapport
onvoldoende wordt weergegeven.
De raad is van mening dat er voor de verzekeraar voldoende grond is voor het
standpunt dat onvoldoende aannemelijk is gemaakt dat er een causale relatie
bestaat tussen het ongeval en de be ëindiging van het dienstverband.
Verzekeraar mocht op de rapportage van de letselschaderegelaar afgaan. De
klacht werd ongegrond verklaard.
Commentaar
De klachtenprocedure heeft ten principale betrekking op de stelplicht en
bewijslast. Een feit dat zich voordoet n á het ongeval is nog niet
noodzakelijkerwijs veroorzaakt d óór het ongeval. De causale relatie zal door
benadeelde moeten worden gesteld en bewezen. Veelal worden aan dit bewijs
geen al te hoge eisen gesteld. In de regel kan de causale relatie worden
afgeleid uit de feiten, zoals een adequaat ongeval, diagnose door een arts
en een medische behandeling aansluitend aan het ongeval.
In deze zaak komt benadeelde rijkelijk laat met de stelling dat zijn
arbeidscapaciteit is aangetast door het ongeval. Dan mogen er ook strengere
eisen aan het bewijs worden gesteld. Verzekeraar acht dit bewijs niet
geleverd. De raad is van mening dat voor dit standpunt voldoende gronden
aanwezig zijn.
Zonder een begin van bewijs, dat door het ongeval de arbeidscapaciteit werd
aangetast, is een medische expertise overbodig. Het is overigens ook de taak
van iedere arts om onnodige medische onderzoeken te voorkomen. Verzekeraar
behoeft hieraan dan ook geen medewerking te verlenen.
(Het is overigens de vraag of de rechter op een verzoek tot een voorlopig
deskundigenonderzoek afwijzend zou hebben beschikt. Zie in dit kader het
artikel over dit onderwerp van mr. J. Schep in PIV-bulletin 1999/7).
(Bekende advocaat werkt o.a. voor Centraal Beheer)( maar mij zeer bekend !!!
Peter:-)))
Met vriendelijke groet:
Peter Bosman
P-Bosman@...
bosmanp@...

hoi Natascha,
Mmm, ja de arbo-arts heeft het laatste woord. Nou ik had dus vandaag de
arbo even gebeld om te vragen hoe en wat. Maar mijn eigen arbo-arts is
met vakantie, kreeg ik een assistent. Weet je van die zei? "Nou als je
geen 12 uur kan werken dan moet je je maar gewoon ziek melden, en dan
krijg je vanzelf weer een oproep voor het spreekuur." Ik dus nogmaals
uitleggen, ik kan nu tijdelijk geen 12 uur werken en ik wil eigenlijk
niet werken op de dagen dat ik revaliatie heb want dat is te zwaar enz.
enzo. . " Ik kan er niet overbeslissen, je arts komt 21-8 weer terug en
dan moet je je nu maar ziek melden en dan met haar overleggen." Einde
discussie, nou vraag ik je toch, wat schiet ik hier nou mee op?!? Ik ga
dus morgen maar gewoon even met mijn chef overleggen wat hij er van
vind, zal ik wel weer een groot probleem krijgen maar ja, ziek melden
vind ik ook geen goede optie. Ik zal dus maar zeggen, wordt wederom
vervolgd...
liefs van Ramona

Hallo,
Heeft iemand van jullie ervaring met het achterop meerijden van een
motorfiets met een whiplash? Wim is bezig met motorrijles en ik zie er dus
wel van komen dat er binnenkort een motor moet komen! Maar of het nu lekker
voor het nekkie is als ik achterop ga, ik weet het niet. En voor ik me nu in
het leer en helm hijs, wilde ik eens vragen of iemand van jullie daar
ervaring mee heeft?!
Groetjes,
Ria v.d Jagt

Lieve mensen,
Weer terug van vakantie wil ik weer actief gaan deelnemen met de lijst.
Ik heb een probleem waar ik graag jullie reacties op wil.
Sinds het ongeluk, nu 5 maanden geleden, ga ik me steeds meer onzeker
voelen. En vooral in mijn relatie is dat vervelend. Ik wil wel 1000 keer
horen hoeveel hij van me houdt. Ben sinds het ongeluk ook 5 kilo aangekomen
en die zitten me aardig dwars, voel mezelf onaantrekkelijk.
Wie herkent dit ?
Groetjes Elaine

Hoi allemaal,
Meewerken aan een medische expertise?
Inleiding
Regelmatig worden geschillen in de letselschaderegeling voorgelegd aan de
Stichting Klachteninstituut Verzekeringen (de stichting waaronder de Raad
van Toezicht Verzekeringen en de Ombudsman Schadeverzekeringen ressorteren).
Zo ook in de hieronder geschetste situatie, waarin gelaedeerde en de
aansprakelijke verzekeringsmaatschappij het niet eens konden worden over een
gemeenschappelijke aanvraag voor een medische expertise. Benadeelde wenste
dit onderzoek maar de verzekeraar zag hier geen aanleiding toe. De klacht
van gelaedeerde heeft geleid tot de uitspraak van de Raad van Toezicht
Verzekeringen nr. III - 99/34.
De feiten
Klager (hierna te noemen benadeelde) was op 25 februari 1992 betrokken bij
een verkeersongeval, ten gevolge waarvan hij een whiplash-letsel opliep. De
aansprakelijke verzekeraar had diverse malen contact met benadeelde, zowel
telefonisch als via een letselschaderegelaar. Het dienstverband waarin
benadeelde werkte werd in overleg met de werkgever in november 1993
be ëindigd, waarna benadeelde zich vestigde als zelfstandig consultant.
De klacht
Benadeelde stelt dat de be ëindiging van het dienstverband werd veroorzaakt
door het ongevalsletsel en zijn advocaat stelt voor samen met de verzekeraar
een neurologische en neuropsychologische expertise te arrangeren. De
verzekeraar weigert dit. De belangenbehartiger acht dit in strijd met een
actief schaderegelingsbeleid waarbij wordt verwezen naar het feit dat het
gebruikelijk is om bij een whiplash-letsel een medische expertise te
arrangeren. Ook een klacht bij de directie van de verzekeraar brengt geen
verandering in diens standpunt.
Het standpunt van de verzekeraar
Bij de diverse contacten heeft benadeelde nimmer melding gemaakt van
arbeidsongeschiktheid, ook niet na be ëindiging van het dienstverband. Pas in
oktober 1994 kwam dit aan het licht. Op voorhand acht de verzekeraar een
causale relatie met het ongeval niet aannemelijk. Naar aanleiding van het
verzoek tot een medische expertise is er overleg geweest tussen beide
medisch adviseurs, waarna de medisch adviseur aan de verzekeraar adviseerde,
dat een medische expertise geen toegevoegde waarde heeft, omdat benadeelde
geruime tijd niet onder behandeling van een arts heeft gestaan, er slechts
summiere medische gegevens voorhanden zijn en het vooralsnog niet
aannemelijk is dat het ongeval heeft geleid tot arbeidsongeschiktheid. Dit
standpunt blijft gehandhaafd, ook nadat er in januari 1996 een verklaring
van de voormalige werkgever kwam waarin stond vermeld dat het dienstverband
werd be ëindigd vanwege verminderd presteren na het ongeval in februari 1992.
Tussen partijen worden onderhandelingen gevoerd om tot een minnelijke
regeling te komen. Benadeelde stelt door gemiste optierechten een schade van
ruim f4 miljoen te lijden. Ter minnelijke regeling vordert benadeelde een
bedrag ad f250.000. Verzekeraar gaat hier niet op in. Tijdens deze
besprekingen komt ook de mogelijkheid aan de orde de situatie rond de
be ëindiging van het dienstverband te laten onderzoeken. Dit wordt niet
verder geconcretiseerd.
De raad van toezicht verzekeringen
Na de eerste behandeling van de klacht wordt een letselschaderegelaar
ingeschakeld. De letselschaderegelaar heeft in bijzijn van de advocaat en
benadeelde een gesprek gehad met de voormalige werkgever. Verzekeraar en
benadeelde verschillen van mening over de juistheid van de rapportage.
Verzekeraar concludeert dat benadeelde na het ongeval uitstekend heeft
gefunctioneerd en een nieuwe functie heeft aanvaard. In deze nieuwe functie
werd niet aan de verwachtingen voldaan, waarna het dienstverband in
onderling overleg werd be ëindigd. Benadeelde geeft aan dat het verminderd
presteren in verband staat met de zwaardere fysieke belasting waaraan hij
door het ongevalsletsel niet kon voldoen en stelt dat dit in het rapport
onvoldoende wordt weergegeven.
De raad is van mening dat er voor de verzekeraar voldoende grond is voor het
standpunt dat onvoldoende aannemelijk is gemaakt dat er een causale relatie
bestaat tussen het ongeval en de be ëindiging van het dienstverband.
Verzekeraar mocht op de rapportage van de letselschaderegelaar afgaan. De
klacht werd ongegrond verklaard.
Commentaar
De klachtenprocedure heeft ten principale betrekking op de stelplicht en
bewijslast. Een feit dat zich voordoet n á het ongeval is nog niet
noodzakelijkerwijs veroorzaakt d óór het ongeval. De causale relatie zal door
benadeelde moeten worden gesteld en bewezen. Veelal worden aan dit bewijs
geen al te hoge eisen gesteld. In de regel kan de causale relatie worden
afgeleid uit de feiten, zoals een adequaat ongeval, diagnose door een arts
en een medische behandeling aansluitend aan het ongeval.
In deze zaak komt benadeelde rijkelijk laat met de stelling dat zijn
arbeidscapaciteit is aangetast door het ongeval. Dan mogen er ook strengere
eisen aan het bewijs worden gesteld. Verzekeraar acht dit bewijs niet
geleverd. De raad is van mening dat voor dit standpunt voldoende gronden
aanwezig zijn.
Zonder een begin van bewijs, dat door het ongeval de arbeidscapaciteit werd
aangetast, is een medische expertise overbodig. Het is overigens ook de taak
van iedere arts om onnodige medische onderzoeken te voorkomen. Verzekeraar
behoeft hieraan dan ook geen medewerking te verlenen.
(Het is overigens de vraag of de rechter op een verzoek tot een voorlopig
deskundigenonderzoek afwijzend zou hebben beschikt. Zie in dit kader het
artikel over dit onderwerp van mr. J. Schep in PIV-bulletin 1999/7).
(Bekende advocaat werkt o.a. voor Centraal Beheer)
maar mij zeer bekend !!! Peter:-)))
Met vriendelijke groet:
Peter Bosman
P-Bosman@...
bosmanp@...

Eind vorig jaar - meen ik - heeft de Consumentenbond een groot vergelijkend
onderzoek gepubliceerd over alle ziekenfondsen in Nederland. Is bijzonder de
moeite waard om aan te vragen. De Condumentenbond heeft haar hoofdkantoor in
Den Haag. Nadat ik hun onderzoek goed bestudeerd had, ben ik overgegaan naar
CZ -Verzekeringen. Daar heb ik eerst nog eens informatie gevraagd. Het
scheelt vele guldens per maand.
Succes, Freya

Een jaar na mijn eerste auto-ongeluk kreeg ik een krakende nek. Een
bevriende manuele therapeut wilde er wel naar kijken en merkte toen dat ik
mijn hoofd vrijwel niet meer naar links of naar rechts kon draaien. Zijn
mening was, dat er een verschoven wervel was, die in de loop van dat jaar
artrose-vergroeiingen had gekregen. Hij heeft mijn hoofd met een kleine ruk
weer los gekregen, waarna ik opeens bovenop/in mijn hoofd een heleboel
kriebels kreeg. Dat was volgens hem, omdat daar al een lange tijd een tekort
aan zuurstof was geweest, wat nu opeens hersteld was. Ik was ook opeens
helemaal "helder", helemaal klaar wakker. Ik heb daarna nooit meer last van
dat kraken gehad en pas bij dit laatste auto-ongeluk heb ik iets dergelijks
gekregen. Alleen dit kraken komt minder vaak voor en doet vrijwel altijd
heel erg pijn. Met manuele therapie is mijn hoofd wel weer helemaal
beweegelijk geworden. Misschien is het bij jou hetzelfde als bij mij die
eerste keer.
Sterkte en liefs, Freya

Hallo Ramona,
wat je mij schrijft "tussen de regels door" heb ik ook hoor!
Het is voor mij nu 4,5 jaar geleden dat ik het auto-ongeluk had en pas het
laatste jaar begin ik aardig in de richting te komen van "accepteren" en nog
maar zelden ga ik mijzelf verdedigen. Dat komt voornamelijk, omdat ik al die
personen die het nu NOG niet weten wat een WL in kan houden en wat het voor
mij betekent, zo min mogelijk benader. Is me veel te vermoeiend. Ik richt
mijn energie zo veel mogelijk op wat ik nog wel kan en dat is soms vrijwel
niets, en soms opeens een heleboel. En soms... waarachtig enkele dagen
achter elkaar een heleboel! Ik ga dus nog steeds vooruit voor mijn gevoel.
Ik weet niet hoe lang geleden jij je WL hebt gekregen. Wel ben je VEEL
jonger dan ik (ik ben 60) en dan kan ik me indenken dat het nog veel
moeilijker voor jou is dan voor mij. Maar ik wil minstends 90 jaar worden en
dat houdt dus ook in misschien nog 30 jaar WL. Ik wens je heel veel sterkte
en veel positieve energie. Als je hier zou zijn zou ik je een heleboel
knuffels geven. Dat haalt die WL wel niet weg, maar de gedachten worden er
positiever van en dat heeft weer invloed op je hele lichaam.
Groetjes, Freya

Beste Filis, (aparte naam trouwens),
Je vond het een uitgebreid verhaal maar het geeft wel goed aan hoe je het
voelt. Ik heb hier en daar wat weggehaald en er wat tussen getypt.
Toch kan wat actiever deelnemen prettig zijn omdat je het gevoel hebt weer
ergens mee bezig te zijn en je kan ervaringen met anderen delen of zelfs
raad vragen (wat je nu een beetje doet).
Lang geleden. Van dit soort getallen schrik ik altijd een beetje omdat mijn
ongeluk op 15 november 1999 is gebeurd en ik denk al lang bezig te zijn.
Geheel mee eens. Ik heb precies hetzelfde. Als ik alleen pijn had en wist
dat het na verloop van tijd overging was ik denk ik gewoon 100% aan het
werk.
Ik heb precies hetzelfde. Ik was met een studie Bedrijfswetenschappen aan de
Open Universiteit bezig. Vergeet het maar, komt niets meer van terecht.
Ik ben jaloers want ik kan juist helemaal niet goed slapen en als ik dan
's-middags ga slapen komt er 's-avonds helemaal niets meer van terecht.
Ik heb gereageerd om aan te geven dat je zeker niet de enige bent met
dergelijk klachten ook al lijken ze in eerste instantie niets met je
whiplash te maken te hebben. De concentratie en geheugen problemen vind ik
ook het moeilijkste om mee om te gaan. Ik word binnenkort behandeld bij DBC
en hoop dat er dan verbetering in komt. Kan je wellicht vertellen wat voor
behandelingen jij al gehad hebt, wellicht kunnen wij daar weer iets van
opsteken.
Sterkte,
Gertjan.

Sabine,
Veel plezier. Je moet zeker een keer thee gaan drinken bij Fortnum & Mason
(weet niet zeker of ik het goed schrijf). Het is te lopen vanaf Piccadilly
Circus (elke Engelsman weet het te vinden).
Gertjan.

Hai Sabine,
Dit herken ik echt heel goed.
Ik wil hierbij wel opmerken dat ik hetzelfde deed voor ik iets mankeerde...
en dat het bij iedereen pas opvalt als je zelf iets mankeert.
Mijn moeder bijvoorbeeld is heel ziek geweest en is het eigenlijk nog wel.
Na een tijdje willen mensen gewoon niet meer horen:
het gaat slecht met me of het gaat ....wel.....
Heeeeee hoe is het???? alles goed???????
Je verwacht als je dat bij iemand vraagt al snel
Jaaaaaaa goed hoor met jou ook alles goed, doeeeeiiiiiii
Hahaha heel erg eigenlijk.
Mensen zitten er echt niet op te wachten wat jij te vertellen hebt
en hoe slecht het wel met je gaat.
Mijn tip is dus maar daar was je zelf ook al achter.....
Degene die echt heel echt belangstelling heeft voor
hoe het werkelijk met je gaat: vertel die hoe het nu is
en ook als het eens heel goed gaat of wel lekker,
maar ook als het echt heel beroerd is met je......
Ze vragen het tenslotte niet voor niets....!
En die andere mensen, je probeert het gewoon een keertje
en verder moet je er gewoon om lachen......
eigenlijk is het ook wel grappig.....
Heeeeee hoe gaat het???? goed???????ok doeiiiiii
Hahaha
Sterkte
Nancy

Hallo allemaal,
Ik heb net mijn verhaal teruggelezen, ik weet dat het wat lang is, maar hoop
dat jullie het toch lezen en eventueel reageren.
Ik ben niet zo heel erg actief op de lijst, over het algemeen lees ik
voornamelijk alleen mee.
De kettingbotsing waarin ik zat gebeurde inmiddels 7,5 jaar geleden.
Wat er zoal met je gebeurd (zowel lichamelijk als emotioneel gezien) hoef ik
jullie niet te vertellen.
Over het algemeen kan ik redelijk goed met mijn klachten overweg. Maar er
zijn periodes (die naar mijn mening veel te lang duren) dat ik dat dus
helemaal niet kan.
De pijn vind ik gemakkelijker te verdragen (okay, niet altijd....er zijn
dagen dat ik wel kan gillen van ellende) dan wat er met mijn geheugen,
concentratie en informatie-opname is gebeurd.
Ik was altijd zo helder in mijn hoofd, overzag dingen, begreep dingen
vrijwel gelijk, had een fotografisch geheugen.
Nu (ik werk 4 x 4 uur), ben ik na een aantal uren "op" zijn volledig leeg.
Ik slaap iedere middag, afhankelijk van wat ik gedaan heb vari ërend van 1
tot 4 uur. (In slechte periodes kom ik op een heel weekend 2 uur mijn bed
uit). Mijn "batterij" moet opgeladen worden.
Als ik te lang "op" ben of vermoeid, krijg ik (onder andere) het volgende:
het is alsof ik lichtelijk aangeschoten ben. Ik zeg en doe dingen die ik
normalerwijze voor me zou houden. Ik ben op de één of andere manier
ontzettend "kletserig", net of er geen grenzen zijn, ik zou mijn diepste
geheimen vertellen. Op dat moment allemaal geeeeeen probleem. Tot later, dan
begin het: Wat heb ik gezegd? Mijn hemel, wat heb ik nou precies gezegd. Ben
ik wel vriendelijk gebleven, heb ik gesnauwd? Ik ben hele stukken van mijn
gesprekken en mijn gedrag kwijt (alsof ik behoorlijk gedronken zou hebben).
Hoe heb ik me gedragen..... daarna komt de onzekerheid (waar ik daarna nog
heel lang mee in mijn maag zit, omdat ik mijn vragen zelf niet kan
beantwoorden, omdat ik het simpelweg NIET meer WEET! ...Poef...weg).
Dan begin ik me te schamen (omdat ik 't allemaal niet meer weet...heb ik me
goed gepresenteerd, heb ik rare onsamenhangende dingen gezegd?) Ik kan er
soms zo wanhopig van worden. En de ellende is dat 't zo'n cirkeltje wordt,
van iedere keer wordt ik nog onzekerder.
Ik neem me voor om de volgende keer "goed" op me zelf te letten, bewust te
zijn van waar ik mee bezig ben. En het lukt me niet!
Yep, daar draait mijn hele verhaal om: ik heb het idee dat ik heel veel
dingen niet bewust meemaak en doe.
Tijdens mijn vakantie (eind mei) heb ik daar 2 weken geen last van gehad.
Ik wordt dan ook door niets "leeggezogen". Geen werk (met mensen die van
alles van je willen), geen huishouden, geen boodschappen, niet koken, geen
familieproblemen. Helemaal niets alleen leuke oppervlakkige dingen.
Okay, waar kwam mijn verhaal nu op neer: veel gaat onbewust, en alles
oppervlakkig houden is goed voor mijn zelfvertrouwen (hahaha)
Mijn vraag: herkent iemand dit? En zo ja.....hoe ga je er in hemelsnaam mee
om.
groetjes Filis

nancy
Hai Wouter,
Daarom lijkt het mij ook zo eng...
maar wekelijks komen mensen met een adres van een chiropractor
aandragen, het helpt echt, die en die en die is er ook geweest.
Wie ben ik dan met mijn klachten waar ik zo van baal, om er
niet heen te gaan, vraag ik mij dan af.
Maar baat het niet dan schaadt het niet, lijkt mij hierbij niet op te gaan.
Dat trekken aan mijn nek en rug lijkt mij zo eng, het doet al zo n pijn...
Ervaringen? nogmaals ik hoor ze graag.
En Jeanette succes en wel lef hebben hoor vind ik altijd weer
om iets nieuws te proberen! Ik hoor het nog wel he?
Nancy

hoi natasja
nee, niet uit de krant. je hebt hier wel via studentengroep of uitzendbureau
maar die komen niet naar mij zit tever van de stad af.
komen ze met verhaal anderen krijgen ook niet en inderdaad mensen die
gewassen moeten worden gaan voor.
klopt zit ik ook bij,nu gaat het iets beter....heb 2 vasten een 3 uur om de
week en andere 3uur iedere week.....maar dan weer het probleem van weg mogen
.....ik mag eigenlijk het huis niet uit is allemaal erg tegenstrijdig.
dankje
groeten lidia

Hallo allemaal,
Sinds ik een wl heb en mensen vragen hoe het is zeg ik ook vaak het gaat wel
of goed. Tenminste als het mensen zijn die het niet zo interesseert of bij
mensen met wie het niet zo klikt. Maar vrienden en familie (die echt
geinteresseerd zijn) zeg ik het anders, maar ik vind het ook niet altijd
leuk om weer te moeten zeggen, het gaat wel en soms als ik me echt beroerd
voel schiet ik dan ook nog eens vol en midden op straat vind ik dat niet
prettig, daar niet alleen. En ik wil ook wel eens over wat anders praten dan
over hoe het met mij is, het is zo al erg genoeg en je wordt er al constant
aan herinnert.
Sommige mensen vragen alleen hoe het gaat, als een soort begroeting, omdat
het hoort en ze weten dat je wat mankeert, maar vaak willen ze alleen horen
dat het goed gaat, dat zijn mensen die het niet uit maakt. Ik merk dat ik
steeds meer selecteer, ik weet nou wie echt wil weten hoet met me is en wie
niet.
Liefs, Sabine

Hallo Jeanette,
inderdaad pas op in manuele en manuele therapie zit een heel groot
verschil....sowiso de eindhovense en utrechtse school.
de eindhovense school is veel grover wat betekend dat ze grote delen in een
keer behandelen....kraken.
dit ben ik helemaal met wouter eens .
ik heb verschillende vormen van kraken ondergaan niet voor mijn wl.
nu doe ik de hele fijne manuele therapie die verduwd per botje dus niets
kraken
helaas bij mij geeft het verbetering als ik er ben en nog even thuis maar
niet blijvend
zeker niet laten kraken in ongeveer de eerste 8 mnd zolang de nek niet
geheel genezen is.
groeten lidia

Hallo allemaal,
Vorige week heb ik mijn stage in een dierenpension- en asiel afgerond. Het
was officieel een stage van vier weken, maar ik heb 'm gespreid van half
maart tot begin augustus (tot vorige week dus) en ondanks alles is het me
gelukt om het af te ronden, twee ochtenden in de week heb ik stage gelopen.
Ben blij dat het gelukt is, ook ben ik er best trots op.
En nou heb ik tot het eind van deze maand vakantie (heb ik nou ook wel
nodig) en dan begin ik met een nieuwe opleiding in Utrecht. Maar daar voor
ga ik eerst nog op vakantie naar Londen, een weekje. Met het vliegtuig, een
echte, ik heb alleen nog maar gevlogen in een klein vliegtuig om een
tandemparachutesprong te maken, dat was vorig jaar en een echte kick, vooral
doordat ik geen extra klachten kreeg, als reactie.
Liefs, Sabine

Hoi Imelda
Ik kan wel boeken lezen die ik nog niet eerder gelezen heb, maar dan
simpele.
Met simpel taalgebruik en korte zinnen. Ik ben vandaag weer aan een ander
boek begonnen (te moeilijk) dan weet ik het na een paar zinnen al niet meer
of ik lees er tussendoor ofzo...
Ik ben nu lid van de bibliotheek en ben begonnen aan de reeks van de flying
doctors, die ken ik wel van TV maar ik had de boeken nog niet gelezen. Die
vindt ik wel leuk en lekker simpel. En korte zinnen dat is voor mij erg
belangrijk, want als ze te lang zijn weet ik aan het einde van de zin niet
meer waar die mee begon.
Heb jij dit al geprobeerd?
Groetjes Natacha

Hoi Hans en Sylvia,
Bedankt voor het nummer, ga zeker bellen en aanvragen. Deze brase lijkt me
een stuk beter dan de 'normale' nekkraag.
Groetjes Sabine

Hoi Ben,
Ik heb niet zo'n goede dag vandaag, dus de mailtjes die ik net gelezen
heb, kan ik ook verkeerd begrepen hebben.
Je vraagt naar info over oogproblemen bij whiplashpatienten. Ik heb net
voor de derde dag een bril op mijn hoofd met een prismaglas rechts die
een aantal klachten moet verhelpen/verminderen. Deze therapie krijg ik
bij Van Gemerttherapie in Rhoon. Veel weet ik er nog niet van, want ik
beviond me in het begin van het programma.
Mocht ik kunnen helpen, dan hoor ik dat graag. Ik heb dus alleen niet zo
gied begrepen hoe ik/wij dat kunnen doen.
Groetjes, Inge K

Haaj Ramona en Natacha,
*gevoel van herkenning*
Ook ik kan me om zulke reacties erg boos maken. De dingen die ik de
afgelopen maanden gehoord heb...bah..
Ik zal er eens een paar op een rijtje zetten. De eerste paar weken van mijn
'thuis zijn' was het erg mooi weer en ik had dus ook een bruin kleurtje van
het niksdoen in de tuin.
"Je hebt geluk, het zonnetje schijnt, het zou allemaal veel erger zijn als
het regende"
"Je kan wel zien dat je vakantie hebt"
"Goh...ik zou wel met je willen ruilen met dit weer"
"Je ziet er gezond uit, ben je al weer aan het werk?"
"Jeetje...wel lekker hoor, dat je zo lang vakantie hebt zonder dat het je
vakantie dagen kost"
Inmiddels is het bruine kleurtje al weer flink gesleten en zijn de
opmerkingen daarover ook wel minder. Maar soms..dan zegt iemand nog wel eens
zoiets en dan denk ik...ja..denken die mensen nooit aan de reden waarom je
dan thuis bent?
Groeten, Imelda

Hoi Christien,
Ik was zelf eerst ook wat argwanend, want ik had ook al veel geprobeerd, dus
ik kan me je gevoelens wel voorstellen. Ik zal proberen uit te leggen wat
mijn therapeute doet/hoe het in zijn werk is gegaan.
De afspraken zijn normaliter een half uur en tijdens dat uur leer je
enerzijds oefeningen (die je thuis dagelijks moet doen) om bepaalde
spiergroepen te versterken. Anderzijds wordt je hele houding bekeken
(zittend, staand, lopend) en leer je betere houdingen aan.
Tijdens de eerste sessie heeft mijn therapeute heel veel tijd genomen om al
mijn klachten met mij door te spreken (ik had ook alles op papier staan en
dat hebben we samen doorgenomen). Vanuit wat ik op dat moment (niet) kon
zijn we begonnen. Eerst heb ik buikspieroefeningen gekregen (als je
buikspieren sterker zijn neemt de druk op je rug af), vervolgens oefeningen
voor mijn beenspieren, daarna oefeningen voor mijn bovenrug en nu ben ik
bezig ook nog 'biceps' te kweken om bij het tillen van dingen de druk van
schouders en nek te verlichten.
Bij het houdingonderzoek bleek dat ik (waarschijnlijk als gevolg van de pijn
en krachte-/stuurloosheid van ledematen waar ik veel last van heb gehad) een
dusdanig looppatroon had ontwikkeld dat ik mijn onderrug niet meer bewoog
tijdens het lopen, waardoor er een constante spanning op mijn rug (en
uiteraard ook nek) kwam te staan. Ik ben dus ook bezig op een andere manier
te leren lopen.
Tot zover wat voorbeeldjes van wat er bij cesartherapie gebeurt. Ik merk
zelf dat na vier maanden mijn spieren stukken sterker zijn geworden en dat
ook mijn conditie van bijna helemaal niets (ik zat de hele dag in huis en
kon hooguit naar de hoek van de straat fietsen om een pakje sigaretten te
trekken... wel een beetje triest dus op je 33e) toch stukken vooruit is
gegaan. Ook de pijn is minder geworden (waarschijnlijk doordat ik meer
spieren heb die de wervelkolom in balans houden bij bewegen).
Ik denk dat het wel heel belangrijk is dat je inderdaad een hele goede
cesartherapeut vindt. De mijne is echt geweldig. Ze doet heel veel moeite om
oefeningen te bedenken die voor een bepaalde spiergroep geschikt zijn, maar
die geen belasting voor je nek vormen.
Wat wel heel belangrijk is dat je zelf inderdaad gemotiveerd bent. Het is
toch wel de bedoeling dat je elke dag thuis je oefeningen doet (het begint
met een paar minuten en bouwt op tot 20-30 minuten). Dus als je dat niet
kunt opbrengen, zou ik er zeker (nog) niet aan beginnen.
Als je nog meer wilt weten, hoor ik het wel
Groeten, Myriam

Haaj Ramona,
Ik haak er even op in..
Ja! Ja! Ja!
Dat heb ik ook! Even een kwartiertje wegleggen, dan gaat het wel. Ik las
vroeger ook veel en het liefst heel lang achter elkaar. Maarja..ook bij mij
gaat dat niet meer.
Wat je zegt...het duurt ontzettend lang, maar het boek gaat wel uit. Dat
geeft dan weer een goed gevoel.
Overgens werkt dat kwartiertje alleen bij boeken die ik vroeger al eens
gelezen heb. Boeken die ik nu voor het eerst ga lezen, daar kom ik niet door
heen. Ik kom niet verder dan bladzijde 1 en dan weet ik nog niet wat er
staat. Om een of andere reden dringen de woorden niet tot me door. Best
raar. Heb jij dat ook?
Groeten, Imelda

m.d.a. Ronald Koldenhof

Ik denk dat ik het een en ander gemist heb maar over welke training gaat
het hier?
En waar kun je het doen?
groetjes Lydia F.

Dag Nancy,
Voor mij is dit ook de eerste keer. Het zal wel een beetje op manuele
therapie lijken. Maandag probeer ik een afspraak te maken en dan laat ik
jullie weten hoe en wat.
Groetjes, Jeannette

Hallo Els,
een beetje een late reactie, een aantal mails waren een beetje zoek geraakt
(ongelezen in verkeerde map gestopt)
Ik zal zeker reageren!
Bedankt dat je me op dit berichtje hebt gewezen!
Liefs
Lineke

Hallo Lidia
Ik ben er sinds kort achter dat er (bij ons in het noordoosten v/h land) ook
particuliere thuiszorginstellingen zijn die ook worden gefinancieerd door de
AWBZ premie, om de tekorten aan zorg op te heffen. Bij ons hebben zij geen
wachtlijsten. Ik zit nu bij een landelijke thuiszorg dus als je interesse
hebt....? zeg je het maar
Waarom is er aan particuliere thuiszorg niet te komen? Bij ons is het eerder
andersom.
Of bedoel je iemand uit de krant?
Misschien helpt het als je de thuiszorg verteld dat je dan ook in de
problemen komt. Lijkt me bovendien erg last om maar af te wachten of ze
komen of niet. En het is hard maar waar: degene die het hardst roept komt op
de eerste plaats, degene die niet roept is altijd de klos wanneer ze niet
genoeg personeel hebben.
Succes
Groetjes Natacha

bedankt voor de info en adres.
brenda

Hoi Ramona
De Arbo-arts behoort jouw belangen te behartigen en ervoor te zorgen dat je
zo snel mogelijk weer beter bent. Wanneer je en blijft werken en de
revalidatie samen doet is dit heel belastend. En dus niet goed voor je
gezondheid. Wanneer je niet zou gaan revalideren is de kans zowiezo groter
dat je er langer last van houd.
Misschien valt het mee. Natuurlijk zit je werkgever er niet op te wachten
dat je minder gaat werken, maar de arbo-arts heeft hierin het laatste woord.
SUCCES.
Groetjes Natacha

Hoi hoi
Sowieso can ervaringen met chiropractor ben ik heel benieuwd naar
wil er binnenkort ook naar toe, maar lijkt mij heel eng..
wat doet hij precies?
Groetjes Nancy

Hoi Joop.
Goed, houden zo Joop.
Succes met solliciteren. nu schiet me het liedje te binnen van de
Janse-baggeband "Solliciteren" , alleen maar 1 regel, de rest ben ik nu
kwijt.
Als je geen abonnement op de krant hebt, kun je vragen of Cadans de
zaterdagkrant vergoedt. ;-))
Groetjes, Esther.

Hoi allemaal,
Ik ga weer een poosje weg, nu lekker naar Frankrijk. Op 21 augustus
ben ik weer van de partij.
Aan alle thuisblijvers en ook de vakantiegangers fijne weken, met
hopelijk mooi weer. Warme zonnestraaltjes in onze nekjes, dat zal
goed doen.
Tot mails,
Groeten van Liny

Hoi Natacha,
Na mijn vakantie ga ik 't vragen, oke? Ik ben nu tot 21 augustus in La
France. Tot dan!
Groeten,
Liny
p.s. Ik heb 't nu dus al een tijd niet gedaan, omdat ik een hersenschudding
opliep half juni. Vind het nu ook spannend om weer te beginnen. Ik bekijk
het eind augustus weer.

Dag allemaal,
Via via hoorde ik dat de Chiropractie Rodermans in Amsterdam succesvol is in
het behandelen van WL-klachten. Mijn neurologe beaamt dat.
Heeft iemand ervaring?
Groeten, Jeannette

Ha Natacha,
hier even een kleine reactie van mijn kant van wat je naar Liny had
geschreven...
Dit maak ik dus ook mee he, het slaat echt helemaal nergens op! Ik ga 1x
in de week onder de zonnebank, gewoon pure ontspanning en verminderd ook
de pijnklachten, maar het nadeel daarvan is dus ook dat ik een lekker
bruin kleurtje heb. Sommige denken dan inderdaad gelijk van "joh, je
ziet er nu goed uit, dus het gaat goed met je." Wat een onzin, tuurlijk
je ziet er als je bruin bent wel gezonder uit, maar dat veranderd toch
niets aan je klachten. Alleen als je witjes ziet zijn je wallen onder je
ogen ook beter te zien. SOmmige zeggen ook, joh als het zonnetje schijnt
voel je je vast een stuk beter en vrolijker... wat the fuck (sorry)
heeft dat nu met mijn klachten te maken. Ik kan me daar toch zo kwaad
over maken, zoals je vast wel merkt. Eigenlijk stom van me, want het is
verspeelde energie, maar ik kan het toch niet laten.
Je ziet dus,dat je ook hier niet de enigste in bent!
liefs van Ramona

Beste allen,
Graag wil ik eenieder die mij handreikingen heeft gedaan
in verband met mijn slaapproblemen hartelijk danken.
De indruk die ik gekregen heb geeft aan dat er nog
mogelijkheden zijn die uitgeprobeert kunnen worden.
Dat ga ik zeer zeker doen.
Groet van Thea

Hallo allemaal,
in navolging op mijn verslag van de eerste week van mijn observatie in
het Zeehospitium, komt hier het tweede deel.
Nou, afgelopen week hebben ze weer heel veel getest en gevraagd, en daar
zijn o.a. de volgende dingen uitgekomen:
- mijn conditie is erg slecht tot matig, een 4 dus. maar ja, dat wist ik
zelf eigenlijk ook al
- mijn motoriek is goed, dus no problemo gehaald
- mijn beweeglijkheid van mijn nek is erg slecht op bepaalde punten als
je het vergelijkt met een "normaal iemand" van 23 jaar. Als ik mijn
hoofd naar links/rechts draai is het redelijk, met mijn oor naar
linker/rechterschouder is slecht. Maar het slechtste is dus met mijn kin
op de borst en hoofd naar achteren
van het normale aantal graden!
Op zich zijn de bovenstaande punten niet een hele verrassing voor me,
want ik bedoel, ik ga niet voor niks in revalidatie. Als alles goed was,
dan had ik er ook niet heen gemoeten. Maar toch schrik je er best van,
als je de harde cijfers (dus de realiteit) zwart op wit voor je ziet.
Gisteren heb ik wel te horen gekregen dat ik ben AANGENOMEN !!! Dat is
dus wel erg goed nieuws, ze hadden wel heel erg getwijfeld omdat ik op
andere punten een 1 had behaald op een schaal van 1 op 10. Maar gelukkig
hebben ze me toch de voordeel van de twijfel gegeven, alleen de
verwachting op verbetering is fifty-fifty. En dat is dus niet bijster
hoog, vandaar dat ik al met al toch niet echt een blij gevoel heb.
Dadelijk ga ik 3 maanden door een kleine hel voor niks, maar ik mag de
moed niet nu al opgeven. Dus ik ga er helemaal voor en hoop op veel
verbetering. AL herstel ik niet, ze leren me wel beter om met mijn
klachten om te gaan, dus ik ga er altijd op vooruit.
Aankomende week zal ik even proberen te regelen met de Arbo en mijn
werkgever dat de 12 uur die ik normaal werk even tijdelijk worden
teruggebracht naar minder uren. Het liefst zou ik alleen willen werken
op de dagen dat ik niet naar Katwijk moet, dat zou dan betekenen dat ik
6 uur in de week zou kunnen werken. Maar ik denk niet dat ze dat
goedkeuren. Deze afgelopen 2 weken heb ik in ieder geval wel gemerkt,
dat de combinatie werken en revalideren veel te zwaar voor me is.
Aankomende week heb ik nog een rustweek en de echte behandeling start
dus in week 33, uiteraard hou ik jullie op de hoogte van de
ontwikkelingen.
liefs van Ramona

Hoi Myriam.
Bedankt voor je briefje.
Is het niet moeilijk om elke dag jezelf weer te motiveren om die oefeningen
te doen?
Ik heb ook oefeningen gehad maar vind het heel moeilijk om mezelf elke dag
te motiveren om ze te doen.
Vooral als je toch al niet zo'n fijne dag hebt.
Heb je met fietsen er geen last van dat je met je armen en schouders steeds
in de zelfde houding zit?
Dat van dat steeds meer snoepen klinkt erg bekend.
Ik probeer nu om iets anders te pakken bijvoorbeeld een appel of om toch
maar iets te gaan doen.
Groetjes Mary

Hallo allemaal,
de aanmelding voor de WSN kan op de volgende manier
schriftelijk:
W.S.N.
Postbus 105
3980 CC Bunnik
telefonisch:
ma t/m vrijdag tussen 10.00 en 12.30 en van 13.00 tot 14.30
tel nr. 030-6565000
fax:
030-6565252
voor algemene informatie:
tel.nr. 0900-1681663 (75 cpm)
DE KOSTEN VAN EEN LIDMAATSCHAP ZIJN DECLAREERBAAR BIJ EEN EVENTUELE
TRGRNPARTIJ!!
GROETJES
hans p.

Hoi Lydia
Dat is al een hele tijd dat je last hebt van w.l.sen. Maar gefeliciteerd,
volgens mij ben je een van de weinigen op de lijst die het heeft
geaccepteerd.
Gelukkig heb je iemand gevonden die je daar bij wil helpen. Ik kan op dit
moment nog maar weinig doen o.a. in de huishouding en vanaf volgende week
krijg ik 8 uur thuiszorg. Ik heb de afgelopen 3 weken 3 uur per week gehad,
maar dat is bij lange na niet genoeg (we wonen redelijk groot).
Maar hoe doe je dat dan? Zeg je gewoon niets of zeg je dat je het al zo vaak
hebt geprobeerduit te leggen?
Maar na 10 jaar kan ik het me heel goed voorstellen hoor.
Groetjes Natacha

Hi Filis,
Het stukje was niet duidelijk leesbaar.
Ik zal het binnenkort nog eens plaatsen als ik een goed ocr programma heb.
Je hebt dus nog niets gemist.
Bye, Ellen.

Ben,
Ik las jou bericht over oogproblemen. Iets wat ik in het begin van mijn
wl eigenlijk niet zo in de gaten had dat het van mijn ogen kwam, maar
waar ik wel degelijk last van had en nog heb.
Maart '98 kreeg ik het ongeluk. Voordien was ik al brildragend.
Na het ongeluk had ik vooral last van zware hoofdpijn, migraine-achtige
hoofdpijn was ik veel misselijk en duizelig. Dit blijkt dus allemaal
door mijn ogen te komen. De optici ën raadde mij prima's aan. Maar liet
wel gelijk duidelijk blijken dat het bij mij zo gesteld was dat het
verlichting zou geven en meer niet. De klap was te hard geweest. En als
mijn bril maar iets scheef zou staan zou ik er weer direct last van
krijgen.
Zijn verhaal klopte helemaal. Het verlichtte. Ik merk direct wanneer ik
weer nieuwe glazen moet hebben. En tot nu toe is dat eens in het half
jaar nodig. Een dure grap. Maar als het enigzins helpt doe je er veel
voor.
Wanneer ik op school een les met ballen heb gegeven weet ik gegarandeert
dat ik daarna ontzettend misselijk en duizelig ben. Dit omdat ik
bewegende beelden heb moeten volgen waar mijn ogen niet toe in staat
blijken te zijn. Dit is net zoiets als kijken naar de t.v.,
voorbijzoevende auto's nakijken, kijken naar schommelende kinderen etc.
Bij het lezen wiebelen de letters konstant voor mijn ogen. Aan het eind
van de dag wordt dit alleen maar erger.
Kortom: behoorlijke focus-problemen.
Wat de chronische vermoeidheid aangaat: wat doe jij daaraan? Het is een
ramp voor mij. Ik heb het gevoel dat mijn accu na een paar uur
inspanning volledig leeg is en ik weer dagen nodig heb om hem op te
laten. Was ik maar moe, als je dan een goede nachtrust hebt is het weer
opgelost. Maar dit voelt anders, alsof iemand al de energie uit je
gezogen heeft. Vaak voel ik dan ook dat ik spierwit zie, ben misselijk
en de duizeligheid is dan vaak op zijn toppunt.
Ik ben benieuwd naar je reaktie.
Christien

Myriam,
Ik las in een bericht dat jij Ceasartherapie doet. Ik zit hard te
overwegen om dit ook te gaan doen. Maar wil graag van jou weten hoe het
een en ander precies in elkaar steekt. Wat moet je doen, waar wordt naar
gekeken en heb je er qua pijn ook verbetering in gezien?
Mijn huisarts raadde het mij aan. Ik heb er net een jaar revalidatie
opzitten en was eigenlijk niet gelijk zo heel erg happig om dit te gaan
doen. Ik heb de therapeute ondertussen al eens opgebeld om te weten hoe
haar werkwijze was. Die vond het heel positief dat ik op deze manier
belde en benadrukte heel sterk dat ik er zelf achter moest staan.
Ik ben nu van plan om mijn hele verhaal van ongeluk tot nu eerst aan
haar te laten lezen. Ik heb alles op papier staan inclusief klachten
lijst. Daarna wil ik een gesprek met haar om te weten wat zij denkt mij
te kunnen biedden en hoe ze te werk wil gaan. Waarna ik even de tijd wil
nemen om erover te denken het wel of niet te doen.
Vandaar dat ik nu ook zo nieuwsgierig ben naar jou bevindingen.
Groeten, Christien

Dag allemaal,
ik stuur jullie hierbij een nieuwe uitgave van dit nieuwsbulletin. Er zit
altijd wel iets interessants bij. Je kunt je er zelf op abonneren.
Jeannette
==================================================================
Volume I - Issue 5 August 3, 2000
AOL Members: Read BEATING HEADACHES online for AOL-friendly links.
Please bookmark:
============================================================
IT'S "JUST A HEADACHE." NOT!
Throughout history, whatever humankind didn't understand engendered myths.
Migraine and migraine sufferers (Migraineurs) are no exception. Medical
science was slow in recognizing that there was such a thing as headache
disorders, so the myths were our only explanations for . . . well, for a
long, long time.
DRUG PROFILES
Confused about headache drugs? Aren't we all? There are triptans,
ergotamines, pills, injections, nasal sprays. New drugs are coming out all
the time to add to the confusion. Check out the new Drug Profiles subject
page. If the drug you're looking for isn't profiled yet, please check back.
New information is added daily.
WHICH ARE YOUR HEADACHES?
Please answer this poll to let us know what kind of headaches bother you.
Having this information will give me a better idea of what you need from our
site.
YACKETY YAK . . . PLEASE TALK BACK
We're not alone with our headaches. The Headaches chat room is open 24/7.
There are scheduled chats on Thursdays at 2 & 9 p.m. Eastern time. Please
join us then, and feel free to use the chat room at other times as well.
============================================================

Hallo Anja,
Wat Peter je verteld is in grote lijnen correct, maar ik wil je toch even op
2 zaken wijzen die misschien van belang zijn:
Ja, je kunt inderdaad van ziekenfonds veranderen, maar dit altijd alleen per
1 januari van ieder jaar. De opzegging dient meestal voor 1 november van
enig jaar schriftelijk doorgegeven te worden. (Ik meen zelf dat er
ziekenfondsen zijn die een opzegtermijn van 3 maanden hebben)
Tweede, veel belangrijker naar mijn mening,de hoofd (basis-) verzekering is
inderdaad bij elk ziekenfonds gelijk, dat is wettelijk bepaald.Maar ieder
ziekenfonds kent "aanvullende verzekeringen". Deze mogen wel per ziekenfonds
zelf ingevuld worden. Daar kun je behoorlijke verschillen vinden in WAT er
vergoed wordt (bv. therapi ën) en HOEVEEL daarvan vergoed wordt (variabel van
100% tot weinig).
Sterkte met het uitzoeken, ik zal eens voor je informeren of er instanties
zijn die de pakketten en vergoedingen van aanvullende verzekeringen naast
elkaar gelegd hebben.
groetjes Filis

Beste Anja,
De ziekenfondsen in Nederland worden geadviseerd door de ziekenfondsraad.
Hier zijn wettelijke bepalingen voor.
Je zal dus ook overal de zelfde richtlijnen tegenkomen.
Van ziekenfonds kan je altijd veranderen, alhoewel ik je adviseer, die gene
die het dichtst bij je in de buurt zit.
Veel succes:
Met vriendelijk groet:
Peter
P-Bosman@...
bosmanp@...

Hoi Inge,
bedankt voor de prijs van de Mbrace, Linda had het ook al doorgegeven.
liefs van Ramona

Beste Allemaal,
Wie kan mij helpen?
Wij hebben nu een particuliere ziektekostenverzekering.
Mijn man heeft kanker en zodoende komt hij in de WAO.Ik heb die Whiplash.
Per 1 januari 2001 komen wij in het ziekenfonds.
Wij mogen zelf uitkiezen bij welk ziekenfonds wij willen gaan.
Ik heb al van 2 ziekenfondsen de voorwaarden aangevraagd. Maar er zijn
natuurlijk nog veel meer ziekenfondsen.
Weet iemand misschien of er ergens iets te vinden is waar de verschillende
ziekenfondsen vergeleken worden.
Of weet iemand een ziekenfonds dat erg goed aangeschreven staat. Door onze
ziekte zullen wij wel meteen een ziekenfonds moeten hebben waar wij zoveel
mogelijk aan hebben. Wisselen zal denk ik niet meer kunnen.
Vast bedankt voor jullie reaktie,
Groetjes Anja.
[De niet-tekstgedeelten van dit bericht werden verwijderd]

Hoi Liny
Als je dit een keer zou willen doen, dan graag. Het hoeft niet direct hoor,
maar als je er een keer bent ofzo.
Maar dat je kunt paardrijden met een whiplash, dat is te gek!
Zover ik weet hebben zij het zelf
Ja, mooi is dat he.
Het spreekt volgens mij er aan bij hoe ik met mijn eigen paard om ga.
Zonder geweld en met wederzijds respect, en ze is superbraaf geworden!
Alvast bedankt
Groetjes en liefs Natacha

Hoi Liny
Hoe is het mogelijk. Ja het kan natuurlijk aan allerlei factoren liggen
bijv. aan hoe je het nieuws hebt gebracht, aan je soort vrienden, aan wat
jullie altijd deden enz.
Maar ik vindt het in ieder geval wel erg leuk voor je!
Lekker flexibel van je vriendin zeg, hoop dat jullie mooi weer zullen hebben
da's heerlijk.
Ik heb de afgelopen dagen een paar uurtjes in de tuin gelegen, met de rug
naar de zon en een zonnebril op. Mijn vriend en mijn moeder zijn vorige week
druk bezig geweest in de tuin om het onkruid (en sommige planten, mijn
vriend heeft niet van die groene vingers) eruit te trekken en nu zijn de
planten en bloemen weer te zien. Ik erger me er nu dus niet meer aan omdat
ik zelf het niet kan doen. Heerlijk. Heb een redelijk kleurtje gekregen.
Heeft het toch nog voordelen om thuis te zitten. Ik was vandaag bij de
fysiotherapeute, die zei: "in het begin kon je echt aan je zien dat je je
niet lekker voelde toen was je zo bleek, maar nu met dat kleurtje is dat
niet meer te zien."
Lijkt me persoonlijk sterk dat je dat aan de buitenkant kunt zien, maar ja.
Nou, liny, veel plezier en doe het een beetje rustig aan he.
Groetjes Natacha

Hoi Ramona,
Wat heerlijk een moeder die niet werkt, kun je altijd even aanwippen.
En als je werkt doe je veel sociale contacten op, o.a. daarom wilde ik ook
eigenlijk niet stoppen met werken.
Maar ik denk dat ik het nu redelijk geregeld heb:
ik heb een indicatie gekregen voor 8 uur zorg = 2 x 4 uur.
Zij komt op maandag en donderdagmiddag (dan ben ik dus in ieder geval niet
meer alleen en heb ik hopelijk een beetje aanspraak),
op dinsdag en vrijdagmiddag heb ik fysiotherapie en als mijn moeder dan vrij
is ga ik daar ook direct even langs. Dat is nog geen 100 meter verderop.
Mijn vriendinnen wonen allemaal redelijk ver weg, ik ken nog een paar van
mijn studie, die nu is afgerond, maar die zijn nu verhuisd. Ik heb een hele
goede vriendin, maar die woont nu ong. 70 km ver weg!
Verder ben ik nogal kieskeurig geworden met vrienden, voor sommige mensen is
het gewoon niet te accepteren dat ik mij niet op en top voel. En dan heb ik
geen zin om er de hele tijd achteraan te bellen, het moet wel van twee
kanten komen vind ik! Dus het is misschien ook wel mijn eigen schuld, maar
dat is een bewuste keuze.
Ik had wel een paar leuke collega's, ze belden laatst nog, ik denk dat ik
daar ook nog maar een keer langs ga.
Tja, en aangezien ik toch niet de hele dag op kan zijn, maar veel plat moet
liggen omdat anders mijn klachten erger worden, heb ik zo wel een dagvullend
programma.
En ik ben lid geworden van de bibliotheek, kan gelukkig nog wel goed lezen,
en dat kan ik dus wel in bed doen.
Bedankt voor je steun. Het betekend veel voor me.
Liefs en groetjes Natacha

Hoi Nancy
Ik heb wel een beetje lol om je verhaal hoor, maar dat is natuurlijk
achteraf. Op dat mo