Hallo Freya
Ja hard, maar waar. Of ze hebben geen negatief antwoord verwacht, of ze
weten niet hoe ze erop moeten reageren of inderdaad ze stellen de vraag als
opening en zijn niet geinteresseerd in het antwoord.
Tja, dat is echt erg wanneer mensen denken dat je aan iemand kunt zien hoe
men zich voelt!
Goed zo, dat je blijft hopen! doe ik ook.
Groetjes Natacha
Hoi Thea
Ja, dat was dan inderdaad een oplossing geweest
Groetjes Natacha
Hallo Ayessa,
Een ding: wees met alles heel voorzichtig. Vooral met manuele zaken. Het
meeste herstel is altijd natuurlijk herstel wat het best bevorderd wordt met
rust en nog eens rust. Ook zacht massages kunen verlichting geven....zeker
het eerste half jaar zou ik weinig of niks laten therapieen, er zijn
simpelweg geen echte behandelingen. Geef het lichaam zijn kans en hopelijk
hoor je bij de 80% waarbij het weer redelijk in orde komt.
Ja een neuropsycholoog kan concentratiestioornissen vaststellen met
testen(kan iedereen hoor en vooral zelg kun je het het beste !!). Maar het
begrijpen van whiplash is vaak ook erg gebrekkig. Ook zij hanteren
grotendeels het tussen-de-oren-geloof. Wat je bij een klinisch psycholoog
moet doen zou ik niet weten. Feit is dat geestelijke en emotionele
verstoringen lichamelijk (neurologisch en biochemisch) verankerd zijn en dat
gaat er helaas bij de meeste psychologen nog steeds niet in en dat is een
aardige miskenning van de whiplashproblematiek !!
hartelijke groeten
Wouter
_ " _
(_ \ | /_ )
( / | \ )
Hallo Hans,
ik las je berichtje over het onderzoek van de whiplashstichting wat in hun
blad stond. Ik ben hier erg benieuwd naar en wil ook wel meewerken aan dit
onderzoek.
Helaas ben ik alleen (nog) geen lid van de whiplashstichting en ook (nog?)
geen lid van de zweepslaglijst. Daarom het volgende verzoekje: als het niet
te veel moeite is, zou je dan dat onderzoek naar mijn priveadres willen
sturen?
Mijn emailadres is: linekedlb@libertysurf. nl
Als het niet lukt is het gewoon pech; maakt niet uit!
Kijk maar,
alvast bedankt en sterkte met de wl.
Lineke
Nu de tegenpartij blijkbaar tastbaar aandacht krijg, wil ik u het laatse
nieuws niet onthouden. Het is nogal wat informatie, lees het desnoods 2x.
Bij vragen omtrent verzekeringen kunt u zich gewoon blijven melden. liefst
via de lijst of anoniem via de lijstbeheerders:
Peter Bosman
Laatste Nieuws rond Verzekeringspraktijk
Obscure netwerken van sommige verzekeraars
Slachtoffers van letselschade worstelen met veel problemen. Eerst willen zij
weten wat hen is overkomen. Dan willen zij herstellen van hun letsel, voor
zover dat mogelijk is. Vervolgens zullen zij hun leven weer moeten oppakken
voor zover dat mogelijk is: de zelfwerkzaamheid thuis en hun eventuele
beroep. Intussen moeten zij zich met of zonder hulp van anderen bekommeren
over de schadevergoeding, gesteld dat zij verzekerd waren of dat er een
aansprakelijke tegenpartij is.
Alsof dat niet genoeg is doen verzekeraars vanaf het ontstaan van het letsel
al het mogelijke om een redelijke schade-uitkering niet te hoeven betalen,
of in het uiterste geval zo min mogelijk uit te keren (zie voor alle
achtergronden en details de 15-de Editie 'Arbeidsongeschiktheid, Ziekte en
Letsel' van 24 juli 2000).
Sommige verzekeraars hanteren daarbij tot dusverre ongehinderd dubieuze
kanalen, waarlangs zij met succes pati ėnten of hun dossiers leiden. Een
voorbeeld:
Mevrouw K. is verkeersslachtoffer buiten haar schuld. De tegenpartij is
aansprakelijk gesteld. Verzekeraar Interpolis moet gaan betalen. Maar met de
schade-uitkering wil het na 12 jaar nog steeds niet vlotten . :
De beweerd overdrukke verzekeraar Interpolis achtte het na vele eerdere
chicanes kort geleden ook nog gewenst om de (medische) gegevens van mevr. K.
uit de besteden aan buro B&S&H, Brunschot & Summeren & Hagoort,
Arbeidskundige Adviezen en Letselschaderegeling BV; Een vreemde zaak, want
op welke juridische gronden was Interpolis daartoe bevoegd - zonder pati ėnte
en haar gemachtigde Stichting Werkgroep 1970 daarin fatsoenshalve te kennen?
Dat is namelijk strijdig met onder meer de Wet Aansprakelijkheid
Motorvoervoertuigen en de Wet Persoonsregistratie?
Maar daar bleef het niet bij:
Buro B&S&H laat de medische dossiers van schadegerechtigden van Interpolis
beoordelen door hun medisch adviseur Dr. J. van D., oprichter-mede-eigenaar
van VeDu, Medische Adviseurs;
Dr. J. van D. van VeDu is geen onbekende van de Stichting Werkgroep 1970;
Hij behandelde eerder een gedupeerd letselslachtoffer op medische én
juridische onoirbare wijze; Opvallend genoeg was hij voorheen leidend
medisch adviseur van . Interpolis.
Verzekeraar Interpolis werd daar - toen wij haar deze casus schriftelijk
meldden - niet koud of warm van; Zij negeerde al onze vragen over deze
gemelde obscure gang van zaken en volstond met in haar antwoord fijntjes,
glashelder en met ingehouden genoegzaamheid te wijzen op . de kwaliteit van
het gerenommeerde B&S&H.
Deze praktijk staat niet op zichzelf. Regelmatig melden letselpati ėnten ons
dit uitbestedings-geschuif met pati ėnten of hun dossiers langs een of meer
zogenaamde Schaderegelaars. Die zijn de oh zo drukke verzekeraars graag ter
wille onder het mom van arbeidsdeskundig-, keurings-, screenings-, second
opinion- en/of juridisch centrum, instituut of bureau ten behoeve van
onderzoek, keuring, bijstand en advies.
Soms ontbreekt voor hen de zogenaamde gewenste specifieke verzekerings-,
medische of andere deskundigheid. Dan wordt de pati ėnt uiteraard naar een
volgende (medische) expert verwezen. Of deze is wel zo vriendelijk om het
slachtoffer met een (soms zelfs onaangekondigd) bezoekje te vereren.
Het is onze ervaring, dat deze verzekeraars ook zich langs deze weg voorzien
van rapportages, gespreid over en gemaakt door bureaus, die buiten elke
controle staan, met name buiten de controle door de Medische Inspektie!
Praktijken, die te vaak het daglicht niet meer kunnen verdragen.
De verzekeraar in kwestie kan zich vervolgens te allen tijde de handen in
onschuld wassen door te zeggen: Ondanks onze zware kwaliteitstoetsing van
door ons ingeschakelde verzekerings- en medische experts komt het bij
uitzondering voor dat door hen fouten worden gemaakt. Wij blijven tot het
uiterste alert om deze situaties te beperken.
Met vriendelijke groet:
P.Bosman
P-Bosman@...
bosmanp@...
Hallo allemaal
een toevoeging voor het blunderboek:
ik slaap de laatste tijd slecht, en kon er vanmorgen dan ook niet goed
uitkomen. Eerst even snel douchen en een goed ontbijt was de oplossing die
ik daarvoor had bedacht. Ik heb altijd geleerd dat een goed ontbijt een
belangrijke basis is voor een hele dag energie.
In de koelkast vond ik echter een restje yoghurt die -na het geproefd te
hebben- ook nog eens naar salami smaakte (ligt ook in de koelkast; alles
smaakt nu naar salami)
Dus ik schiet gauw in mijn allerongemakkelijkste schoenen om aan de overkant
even een nieuw pak yughurt te halen. Halverwege de trap bedenk ik mij dat ik
mijn portomonnee vergeten ben dus ik weer naar boven.
Bij de bakker snel de yoghurt gepakt (ja de bakker verkoopt yoghurt!),
betaalt en binnen een minuut sta ik weer voor mijn eigen deur....
zonder sleutels, want die liggen binnen.
Gevolg:
* De yoghurt is zuur vanwege het warme weer en geen koelkast in de buurt.
* Ik heb de hele dag lopen strompelen op die *#&%hakken alleen bedoeld om 5
min. op te paraderen. En nu heb ik er dus een marathon op gelopen. Nl.
afstanden bedoelt voor de auto (stond te ver weg) en die ook te doen zijn op
de fiets (is pas in elkaar getrapt) heb ik vandaag dus MEERDERE MALEN
gestrompeld en gestruikeld en half huilend afgelegd op die XXX-schoenen.
Drie dikke blaren heb ik (had ik vanmiddag al; maar ik moest nog even
door....) in de verbandtrommel in de auto (helemaal heen gestrompeld...) zat
natuurlijk geen geschikt materiaal meer.
Uiteindelijk heb ik grote stukken op blote voeten door de stad gelopen en
snel bij V&D sokken gekocht om de pijn iets te verzachten....
En bruistabletten voor vermoeide voeten voor als ik ooit nog thuis mocht
belanden...
En geloof het of niet , maar ik werd ook nog eens ongesteld vandaag! Normaal
altijd op donderdag (de laatste 5 jaar op een donderdag....) maar nu moest
het natuurlijk wanneer ik mijn huis niet inkon waar notabene 6 pakken
maandverband liggen!!!!! Nu dus 7...
En net nu is er in dit studentenhuis natuurlijk niemand thuis.
's Avonds om 22.00 uur kreeg ik een telefoontje; ik mocht naar huis komen;
huisgenoten hadden mijn wanhopige briefje gevonden...
Dus weer gestrompeld naar de auto (lopen zag ik echt niet meer zitten) en nu
ben ik binnen.
Alleen de auto moet nog weg... het is nu 03.30 uur en de auto moet nog
weg!!!
Dat betekent ook nog eens teruglopen. Ik denk dat ik maar even iemand ga
verrassen met een onaangekondigd logeerpartijtje; bij Vincent mag je
namelijk wel de auto voor de deur parkeren...
Misschien toch maar een navelpiercing nemen en daar de sleutels maar aan
hangen...
Wens me sterkte! Ik ga nu maar eens blaren doorprikken. Met een stanleymesje
denk ik maar...
Doe dit thuis niet na!!!!
Een traan,
Lineke
Hallo Thea,
Ja dat zou een leuk idee zijn!
Even ingaande op bovenstaande en je vraag omtrent je slaapproblemen;
enkele maanden terug had ik ook heel ernstige slaapproblemen. Mijn vader
heeft reuma en slikt hiervoor ook slaapmedicatie, maar dit was toch iets
waar ik liever niet aan wilde. Maar wanneer je weken achter elkaar niet
slaapt wordt het echt te veel; ik was niets meer; ik was ontzettend labiel
en overemotioneel.
Ik kon helemaal niets meer aan en in die tijd was ook niemand welkom om
langs te komen want dat kon ik werkelijk niet aan. Als ik dit zo schrijf
lijkt he t allemaal wel mee te vallen omdat ik dit nu eigenlijk ook heb
alleen dan in een mildere vorm. Op dat moment was het gewoonweg niet te
harden. Ik ben met deze klachten naar de huisarts gegaan en heb ook mijn
weerstand tegen slaapmedicatie geuit.
Samen zijn we tot het volgende gekomen; hij gaf me voor 5 nachten medicatie
mee, zodat ik een paar nachten goed zou kunnen slapen, en dan zouden we
verder zien. Met die 5 pillen heb ik ongeveer 2 maanden gedaan, alleen
ingenomen wanneer ik echt de hele nacht niet sliep en pas ook wanneer het
weer de zoveelste nacht was. Het heeft me enorm geholpen om weer in een
normaal slaapritme te komen en om emotioneel op een wat acceptabeler niveau
te komen.
Op de lijst las ik in die tijd de volgende tip:
leg een handdoek onder het hoofdeinde van je matras, zodat je matras net
iets hoger komt te liggen bij je hoofdeinde. Hoe dit precies werkt weet ik
niet, maar ik heb het geprobeerd en ik sliep zowaar. Als ik weer wat beter
slaap haal ik de handdoek weg, zodat ik wanneer het weer wat slechter gaat,
er weer een handdoek onder kan leggen.
Ik hoop dat je wat aan deze tip hebt.
Verder loop ik vaak te malen als ik naar bed ga, dus ik probeer zoveel
mogelijk af te krijgen en in elk geval de slaapkamer op te ruimen voordat ik
naar bed ga. De dingen die ik niet af heb gekregen maak ik in gedachten zo
onbelangrijk mogelijk en ik leg de nadruk op wat ik allemaal WEL heb gedaan.
Ook schrijf ik sinds enige tijd in een dagboek en dit helpt me om alles een
beetje van me af te schrijven ( ik heb te maken met veel onbegrip uit mijn
omgeving).
Tot slot; wat mij ook heeft geholpen en misschien een beetje belachelijk
klinkt; ik heb een poos bij mijn ouders geslapen (kwam toevallig zo uit) en
heb daar de kat mee naar bed genomen; lekker op de dekens. Dat beest spint
zich een ongeluk en ik zit met mijn gedachten bij het geluksgevoel van de
kat i.p.v. bij de sores van de dag. Heerlijk ontspannend werkt dat monotone
tevreden geknor!
Ik hoop dat je wat hebt aan deze 'tips'.
Zet 'm op Thea! Laat die nek jou er niet onder krijgen!
Liefs
Lineke
Hallo allemaal,
een lange mail met het risico vreemde reacties te krijgen, maar ik hoop dat
ik er mensen mee op het goede spoor kan zetten.
Ik zou graag willen dat je het verhaal goed leest, misschien een paar keer
en als je er niet uitkomt mag je me prive mailen; linekedlb@... .
Afgelopen vrijdag had ik een feestje van mijn vorige stage; alle mensen die
werkzaam zijn op dit centrum voor kinder- en jeugdpsychiatrie waren
uitgenodigd. Een heel grote groep mensen dus, en ik zag er dan ook
behoorlijk tegenop. 's Middags had ik wat geslapen, dus vol goede moed heen;
bovendien wilde ik graag mijn ex-collega's weer eens spreken.
Het feest werd gehouden op een heel grote boerderij die volledig was
omgebouwd tot leefruimte. Om het huis lag een heeeeeel grote tuin met veel
paadjes en veel kleine tuinhuisjes met elk een eigen sfeer. Het feest was
heel vrijblijvend.Je mocht komen waar je wilde en als je even rust nam in
een van de vele huisjes, kamers of in de tuin werd dat geaccepteerd en
veelal niet aan opgemerkt.
Aan het eind van de avond (tegen 03.00 uur terwijl ik niet eens had verwacht
dat ik dat zou halen!!) kwamen de laatste aanwezigen aan de praat bij het
kampvuur. Het gesprek gingen over mensen, je doel in je leven en wanneer je
wist dat je dit had gehaald.
Dit allemaal aan de hand van het bekende schilderij 'De schreeuw" (van ??).
Ik probeer een weerslag te geven van het gesprek, hoewel dit uiteraard
altijd afbreuk zal doen aan het echte gesprek. De sfeer was zo perfekt in
harmonie met het onderwerp van het gesprek....
(Dit kon ik o.a. op maken uit het feit dat ik voor het eerst sinds lange
tijd uitstekend uit mijn woorden kwam en me heel precies kon uitdrukken...)
Mensen schreeuwen. Iedereen schreeuwt in zijn leven. Het hardst schreeuw je
misschien wel in de puberteit. Kijk mij! Schreeuw je dan, kijk mij ouder
worden, of kijk juist helemaal niet naar mij en laat mij wezen wie ik
probeer te zijn nu. Dit schreeuwen duurt lang.... en begint steeds weer
opnieuw, terwijl je ook soms minder hoeft te schreeuwen; je vind een beetje
je eigen weg.
Sommige mensen blijven hun hele leven schreeuwen en zullen nooit die rust
kennen van niet meer HOEVEN schreeuwen. Zij zullen misschien denken dat ze
gelukkig zijn maar toch misschien ergens dat knagende gevoel hebben; wat mis
ik nog? Ik heb een baan, een leuke baan. Ik heb een leuke vrouw/man en twee
leuke kinderen. We hebben een eigen huis en dat precies ingericht zoals we
dat wilden. Het lijkt allemaal perfect te zijn. Maar is dat het doel? Het
doel is misschien wel 'niet meer hoeven schreeuwen'; in harmonie leven met
jezelf. En ook maar duidelijk op een heel ander vlak in harmonie met je
omgeving. Maar als je niet meer hoeft te schreeuwen en je in harmonie leeft
met jezelf, leef je dan niet automatisch ook in harmonie met al het andere?
Sommige mensen blijven schreeuwen...
Op dit feest ontmoette ik iemand die niet meer hoefde te schreeuwen... Hij
was er al en kende het gevoel van niet meer hoeven schreeuwen. Het gevoel
waar ik nu naar op zoek ben.
Hij heeft mijn ogen geopend, want waar ben ik? Ik schreeuw. Ik schreeuw nog
heel veel en heel hard, want dat heb ik nodig. Nu wel. Maar... ik weet ook
wat er is als ik niet meer schreeuw. Als ik niet meer hoef te schreeuwen,
want dat gevoel heb ik al gekend. Dat gevoel had ik VOOR het ongeluk....
Ik leefde in harmonie met mezelf. Bijna in perfekte harmonie. Ik schreeuwde
heeeeeel zachtjes; dat ik er bijna was. Dat ik er al was. Wat was dat een
goed gevoel.
En toen dat ongeluk. En nu schreeuw ik weer. Maar ik ben al een tijd aan het
schreeuwen. Wat heb ik al veel geschreeuwd in die korte periode na het
ongeluk. En ik ben weer op weg! Ik heb geschreeuwd in mijn omgeving. Over
het onbegrip, gevochten voor, mijn eigen ik, die ik bijna kwijt was geraakt,
maar net op tijd begon ik weer te schreeuwen en nu nog steeds -een beetje
midden in mijn schreeuw- merk ik dat mijn adem opraakt. Nee, mijn adem raakt
niet op, dat zou betekenen dat ik meer wil schreeuwen dan ik eigelijk kan.
Dat is niet zo. Ik zie het einde van mijn schreeuw. Ik zie dat de schreeuw
de goede kant op gaat; naar het licht; mijn lichaam uit; niet meer mijn
lichaam in. En de schreeuw is er bijna uit. En dan hoef ik niet meer te
schreeuwen.
Het schreeuwen is wel fijn, want zo kom ik waar ik wezen wil. Bij mezelf;
mijn eigen gevoel mijn eigen ik.
Maar de rust als je niet meer hoeft te schreeuwen die wil ik weer bereiken.
En het maakt me niet uit hoe lang ik nog schreeuwen moet; als ik maar de
goede kant op ga. En schreeuw zolang ik het nodig heb. Tot ik weer ben waar
ik wezen wil. Ik wil schreeuwen zonder ongeduld te voelen, maar het
vertrouwen hebben dat ik er wel weer kom. En dat heb ik, dankzij deze
bijzondere man; dank je wel!
Ik hoop dat ik jullie een beetje een weerslag heb kunnen geven van het
gesprek. Van het gevoel en de sfeer die er heerste. Ik voelde me zo sterk!
Ik kom er wel; ik heb er weer alle vertrouwen in en schreeuw nog even lekker
verder. Ik ga genieten van het schreeuwen!
Ik hoop heel erg dat dit verhaal op jullie overkomt zoals het op mij
overkwam. En dat jullie ook dat gevoel krijgen wat ik nu heb; IK KOM ER
WEL!!
Ik gun het jullie allemaal van harte om ook dit gevoel te krijgen. Het maakt
je sterk! Schreeuwen maar!
Heel veel liefs,
Lineke
Hallo Maria
Ik heb er dan ook een flinke tijd op moeten wachten. Hiervoor kon ik alleen
bij mijn vriend of bij mijn ouders emailen. Omdat we daarvoor weer
samenwoonden en Vincent (mijn vriend) zijn computer meenam toen we apart
gingen wonen had ik dus niets meer.
Vincents vader heeft nu een 'nieuwe' voor mij in elkaar gezet m.b.v. mijn
(heeeeel) oude computer en nu heb ik voor een heeeeeeel zacht prijsje een
toppertje!!!
Hoef ik eindelijk niet meer als ik 'op bezoek' ben met het schaamrood op
mijn kaken en een of andere rotsmoes naar boven te sluipen om wat mailtjes
in hoog tempo door te werken.
Nu doe ik het op mijn gemakje op MIJN computer met MIJN instellingen en kan
ik ook nog eens alles opslaan wat ik op wil slaan.
Heel MIJN outlook staat in het teken van de lijst :-))
Ik vrees dat dit over afgelopen zaterdag ging, dus mijn reactie is een
beetje laat. Niettemin hoop ik dat je een fijne vakantie hebt gehad, en dat
je vergeten was je WL in je koffer te stoppen....
Geniet ervan Mariaa, het is je gegund!
Sterkte bij de vliegreis...
Liefs Lineke
Gert-Jan schreef:
Je moet invullen dat je dat op dit moment niet weet. Schrijf op dat dat
afhankelijk is van de ontwikkelingen in de toekomst. Na een jaar krijg je
een keuring door een arts. Ze kijken of je je eigen werk kunt verrichten,
dat heet dan maatgevende werk.
Uiteindelijk zul je na de medische keuring in de molen komen bij een
arbeidsdeskundige. Je gegevens worden in de p.c. gestopt en er rollen
gewoon baantjes uit die je nog wel kunt/mag doen. Dit is afhankelijk van je
herplaatsingsmogelijkheden bij je eigen werkgever. Men kijkt niet naar
opleiding ervaring en of leeftijd.
De arts maakt een z.g. belastbaarheidprofiel. De arbeidsdeskundige gaat met
deze gegevens aan de slag.
Nogmaals schrik niet als je afgekeurd wordt voor je eigen werk maar dat je
wel b.v. kippen kunt inpakken of bonsaiboompjes mag knippen.
Dit zijn dan de z.g. theoretische functies.
Wat je dan nog met deze baantjes zou kunnen verdienen heet weer theoretische
verdiencapaciteit.
vanuit je theoretische verdiencapaciteit en je verdiensten van je vorige
baan gaan ze een berekening maken en vanuit die berekening kom je in de WAO.
Hoeveel procent hangt weer af van die berekening.
Indien je voor meer dan 15% wordt afgekeurd wordt je gezien als
arbeidsgehandicapte. Er zijn dan voor jou en de werkgever diverse subsidies
te krijgen om je weer aan het arbeidsproces te laten deelnemen.
Een hele moeilijke berekening.
Als er nog vragen zijn stel ze gerust. Het is een moeilijke materie.
Zelfs bij Cadans snappen ze er geen bal van....
Succes
Joop
Dag Gertjan.
Ik heb gewoon ingevuld dat ik, gezien mijn huidige klachten, in alle
redelijkheid geen werkmogelijkheden zag bij mijn werkgever.
Ik werkte als directeur bij een stichting. Natuurlijk kon ik 10 minuten
enveloppen dichtplakken, om maar wat te noemen. Maar daarna zou ik pijn in
mijn handen krijgen en bovendien had onze stichting niet dagelijks zoveel
enveloppen dicht te plakken. En dat gold eigenlijk voor alle werkzaamheden
die ik kon bedenken.
Succes bij het goed invullen, Jeannette
Ik ben al jaren geleden gestopt.Ik verhuisde van Groningen naar
Voorburg voor m'n opleiding,en toen stopte het.
Mijn vader heeft nog 12 paarden op stal staan,hij fokt ermee.
De kinderen v mijn zussen zijn zeer goede dressuurruiters.
Ik werkte i/d gezondheidszorg,maar nu niet meer want ik ben 100%
afgekeurd.Er wordt wel eens gezegd,wat was er eerder,de kip of
het ei.De problemen bij mij zijn begonnen met de nek en niet met
de overspannenheid.Mijn huisarts wilde hier niets van horen,maar
heeft uiteindelijk wel de verwijskaart/brief geschreven.Bij die
specialist ben ik daar niet over begonnen omdat je nooit teveel
iniatief moet nemen over wat je mankeerd,want daar houden ze niet
van.
Nee verder geen therapie, ik slaap met een nekkussen.
En in september begint de behandeling, dus verder is het afwachten.
Er kan nu ook nog niets gezegd worden over eventuele rest-
verschijnselen,de kans dat die er zijn,is wel reeeel,gezien de tijd
en het geweld diverse therapien.
Een beetje wijzer geworden?
sterkte met alles en groeten
Trix
Beste lijst- en lotgenoten,
ook ik moet eraan geloven het WAO aanvraag formulier moet ingevuld worden.
Nu lukt het invullen van mijn naam e.d. nog wel maar er staat ook een vraag
in of ik zelf mogelijkheden zie voor werk dat ik ondanks mijn medische
klachten zou kunnen verrichten bij mijn huidige of een andere werkgever.
Nu weet ik niet goed wat in te vullen. Ander werk met dezelfde verdienste
dat minder belastend zou zijn is er bij mijn werkgever niet. Maar je kan
wellicht wel werk doen dat minder verdient. Heeft iemand hier ervaring mee
en kan iemand mij adviseren wat hier in te vullen.
Alvast hartelijk bedankt voor jullie medewerking.
Gertjan.
Aangezien onze pc een tijdje geleden op "tilt"heeft gestaan, ben ik mijn
oude ICQ-nummer kwijt en alles wat in mijn bestand stond. Nu heb ik een
nieuw nummer en zou graag mijn bestand weer vullen degene die mij zijn
nummer geeft voeg ik toe. Ik weet dat dit niets met het onderwerp van de
mailinglijst te maken heeft maar wil het toch even op de lijst zetten.
Degene die mij het ICQ nummer door willen geven gelieve dit prive te mailen
daar ik daglijsten ontvang. Ik hoop nu snel weer op orde te zijn :-)))
Groetjes Ingrid de Ruijter
r.deruijter1@...
Hallo allemaal.
Ik lees jullie berichten nog niet zo lang maar kom zo af en toe berichten
tegen waaruit ik begrijp dat er mensen zijn die sporten.
Wat doen jullie dan zoal ?
Ik zou graag weer iets doen waar mijn conditie van verbeterd en als ik er
ook wat gewicht door kwijtraak zou helemaal mooi zijn.
Door al dat rustig aan doen zijn er de nodige pondjes bijgekomen.
Groetjes Mary
Hallo Mary,
Ik ga 2 x per week naar de sportschool, al bijna 3 jaar. De whiplash heb ik
3 1/2 jaar. Ik hang eerst 3 kwartier aan allerlei apparaten. Een aantal om
m'n nek- en schouderspieren sterk te maken en een aantal die de beruchte 4
B's aanpakken (benen/billen/buik/borsten). Ook steppen/fietsen voor de
conditie. In de sportschool waar ik heen ga is ook medische begeleiding, al
was die van mening dat ik geen enkele oefening mocht doen waar m'n
nekspieren bij betrokken waren. Ik heb er gewoon zelf een aantal
uitgeprobeerd en voel zelf welke wel en welke niet goed voor me zijn. Heb
daarover ook overleg gehad met m'n behandelend fysiotherapeut gehad, die me
heel duidelijk sommige dingen verbood. Maar gewoon afgaan op je eigen
intuitie helpt ook. Je voelt vanzelf wel wat je wel en niet kan.
Daarna doe ik 3 kwartier aquafitness in water van ongeveer 32 graden. Zonder
dat water zou ik de fitnessoefeningen niet kunnen doen vanwege de belasting.
De combinatie vind ik ideaal. In het water kan ik bijna alles meedoen., maar
doe absoluut niets met m'n armen omhoog. Ook ga ik af en toe even door m'n
knieen, zodat m'n schouders/nek onder water zijn, vanwege de belasting. Ik
kan meestal niet onthouden wat de volgorde van de oefeningen is, maar als je
goed kijkt is er geen enkel probleem. Voor sommige oefeningen bedenk ik
gewoon eigen varianten en daar heeft de trainster geen enkel probleem mee.
Ze waarschuwt me ook vaak als een oefening belastend is voor de nek.
Ik haat sporten, echt waar, ik heb er nooit iets aan gevonden. Maar ik heb
er een baat bij! Ik heb geen M-brace, of hoe dat ding ook mag heten, nodig,
omdat m'n nekspieren het opvangen. Door de training. Ook door het gebruiken
van energie krijg je nieuwe energie. Ik voel me na het sporten veel en veel
beter. Ik heb 6 weken niet mogen sporten door een operatie en kan echt
merken dat het stukken minder met me gaat. Veel meer pijn en minder
beweeglijk. Deze week ben ik weer begonnen. Ik heb er duidelijk baat bij.
Helaas kan ik niet zeggen dat m'n conditie echt goed wordt, ik ga ook niet
meer presteren. Ik kan nog steeds geen extra kilo's bij de apparaten doen of
oefeningen langer doen, maar dat geeft niet. Ik voel me toch beter en zonder
sporten zou ik me veel en veel slechter voelen.
Hoe een hekel ik er ook aan heb, ik kan het je van harte aanbevelen. Ik heb
er tenminste veel baat bij. En wat ik ook erg belangrijk vind, je hebt het
idee dat je nog iets in eigen hand hebt, dat je je situatie iets kunt
veranderen. En ieder beetje extra energie, hoe weinig ook, is voor ons
meegenomen, toch.
Als je het eng vindt om op eigen intuite af te gaan dan is fysio fitness
misschien iets voor je? Ik heb begrepen dat dat tegenwoordig in veel
plaatsen wordt gegeven.
Groetjes,
Rietje van Luijn
Hi Thea,
Als je nog een half potje van die melatonine wilt , (dosering 3mg per tablet)
bel of schrijf me even prive. je kunt het zo krijgen, ik heb er niet zo veel
baat bij.......en heb minder slaapproblemen....
groetjes Wouter
_ " _
(_ \ | /_ )
( / | \ )
Hallo Thea,
Helaas weet ik alles van slaappoblemen,maar sinds 2 jaar gebruik ik,
Melatomatine het is een natuurlijk middel en ik slaap er goed op.
Te koop bij de drogist of de reformzaak.
Het is echt het proberen waard.
gr Trix
Hoi Leon10
Ja, dat heb ik ook, ben ook nog niet zolang lid. Soms zit ik te lang achter
de computer waardoor ik dat dan later weer moet bezuren. Maar het is zeker
weten leuk!
Groetjes Natacha
Hoi Thea,
ik wil nog even reageren op dit stukje uit een mail over slaapproblemen.
Ik heb mijn tekst en jouw reactie hierop voor de duidelijkheid maar even
laten staan.
Ik denk dat je daar helemaal gelijk in hebt.
De steun en de herkenning die je hier vindt is hartverwarmend. En dat
terwijl we elkaar eigenlijk niet eens ECHT kennen. Het feit dat je in
hetzelfde schuitje zit maakt dat er zoveel begrip is. Dat bedoelde ik te
zeggen in de bovenstaande zin.
Die ene overeenkomst, de whiplash dus, maakt dat we vaak aan een half woord
genoeg hebben om elkaar te begrijpen. En dat terwijl sommigen in hun
prive-situatie, of het nu thuis is of op het werk, zo vaak moet knokken voor
erkenning.
Liefs,
Nan.
Jeannette,
Dank voor je reactie.
Ik geloof dat het Willem was die dit middel al aangaf en ga het dan ook
met mijn huisarts overleggen.
Fijn dat het bij jou werkt.
Groet van Thea
Hi Thea,
Melatonine is een hormoon, dat je lichaam zelf aanmaakt en dat maakt dat je
slaap krijgt.
Als mensen ouder worden, dan wordt de aanmaak minder.
Melatonine wordt ook gebruikt bij een jetlag.
In Nederland was het eerst in de vrije verkoop, maar nu nog alleen op
doktersrecept.
Ik koop het altijd in de USA, waar het in iedere drogisterij te koop is.
Bye, Ellen.
Hoi Mary,
ben ik blij dat ze een paar nachtjes bij opa en oma mag logeren.
Dat klinkt heel herkenbaar. mijn oudste is 6 1/2 en die heeft is nu zijn 2e
week vakantie in gegaan.
Gelukkig kan hij zichzelf heel erg goed vermaken, maar het is wel drukker
dan anders.
Die kleine meid is nu 14 maanden en begint langzamerhand haar horizon te
verbreden. Ze kruipt en begint te lopen, en niets is meer veilig voor haar.
Op zich heel leuk, maar ook wel vermoeiend.
dag heeft.
Ja dat blijft moeilijk he.......
Heeft die paracetamol enig effect bij je??
En wat zijn Bachbloesemdruppels??
Dat is bij veel mensen het geval.....effect van medicijnen of behandeling os
over het algemeen gering, of tijdelijk.....
Ik wens je daar heel veel sterkte bij. Het is denk ik voor velen een extra
gevecht.......ik heb geen tegenpartij dus ik heb dat gevecht niet. (ik heb
een eenzijdig ongeluk gehad) maar aan de andere kant betekent het ook dat we
zelf voor alle kosten moeten opdraaien.
Groetjes,
Nan.
Hoi Imelda, Nancy en anderen.
Ik heb ook een paingone-pen, en mijn ervaring is ook dat het effect gering
is , en tijdelijk.
Maar ja, alle beetjes helpen he......
Dat is mooi meegenomen, heb je hem niet helemaal voor niets aangeschaft.
Ik heb begrepen dat die pen door bijna geen enkel ziekenfonds wordt vergoed.
(mijne niet in ieder geval.)
groetjes terug,
Nan.
Hallo allemaal,
Hartelijk dank aan degenen die hebben gereageerd op mijn vraag over de
M-Brace.
Ik neem deze info mee naar mijn ergotherapeute, ik denk dat we moeten gaan
zoeken naar een andere oplossing. Ik houd jullie uiteraard op de hoogte.
Groetjes,
Nan.
Hoi Brenda,
Dat geld voor mij ook.
Alleen ligt mijn belastbaarheid een heel stuk lager dan die van jou. Ik kan
helaas niet meer werken. Mijn geheugen en concentratie leveren daar teveel
problemen voor op. Maar ik heb zo mijn bezigheden overdag. Onder andere de
verzorging van mijn kinderen, de bezigheden voor de lijst, en een paar
kleine bezigheden in het huishouden.
Ik ben aan het revalideren in het ziekenhuis, 2 keer per week, een uurtje
ongeveer. En ik heb daar inmiddels het nodige van opgestoken. Ik voel me ook
gewoon lekkerder als ik een beetje bezig blijf, binnen mijn grenzen.
Ik vind het nog steeds moeilijk om mijn huishouden uit handen te geven.
Inmiddels hebben we al een tijdje hulp, en dat gaat heel goed. Ze weet wat
er aan de hand is, en dat ik de dag meer kan dan de andere.
Het had mijn verhaal kunnen zijn Brenda.........
Verder probeer ik zoveel mogelijk te genieten van de dingen om me heen,
regelmatig dingen te doen die we leuk vinden, zoals concerten bezoeken enzo.
Ik weet dan vooraf al dat ik daar tol voor moet betalen maar die heb ik er
graag voor over.
Zo werkt het met zoveel dingen he....alle effect is gering, of
tijdelijk......helaas.........
Groetjes,
Nan.
Ayessa,
Dank voor je reactie.
Wat ik al naar Willem schreef zou ik het e.e.a. het liefst op een
natuurlijke manier oplossen. Dit heeft mede te maken met het
feit dat ik zeer snel overgevoelig ben voor medicijntjes.
Desalniettemin leg ik het voor aan mijn huisarts.
Groet van Thea
Willem,
Dank voor je reactie.
De onrust i.v.m. de WAO komt mij zeer bekend voor.
Helemaal geen oog dicht doen er slecht uit zien etc., doch
op moment van keuring er uit zien als een goud haantje.
Bij mijn bezoek aan de huisarts zal ik om het middel vragen.
Alle kleine beetjes helpen. Het liefst zou ik het e.e.a. op een
natuurlijke manier willen verhelpen.
Groet van
Thea
Dag Thea,
Mijn neurologe heeft me op Melatonine gezet. Het eerste recept was 5 mg,
latere recepten waren minder. Het wil nog wel eens helpen om je weer in je
oude slaapritme te krijgen. Het is het enige alternatief, behalve gewone
slaapmiddelen.
Groetjes, Jeannette
Ha Natacha,
Ja, pcies! Hoewel ik weinig zin heb om te winkelen ga ik soms wel. Omdat ik
in een kleine stad woon is de kans groot dat ik een bekende tegenkom. Laatst
kwam ik een collega tegen en we hadden even snel bijgekletst..over hoe het
ging enzo. Blijkbaar zag ik er niet zo heel florisant uit want gisteren
hoorde ik van Jeroen dat ze zoiets tegen hem gezegd had. Aan de ene kant
vind ik dat dan vervelend...ik bedoel..da's nou niet iets wat je graag hoort
natuurlijk. Maar aan de andere kant is het toch wel weer fijn dat het een
beetje te zien is. Een mengeling van gevoelens..
Zou je dat wel kunnen? Kwa de controle van je vingers en het aanhoren van de
tonen bedoel ik? Zelf heb ik op het moment last van dat mijn vingers niet zo
op goede toetsen willen, met typen dan he? Ik heb eigenlijk geen idee hoe
dat gaat met piano.
Heb je er zelf een? Of een keybord ofzo?
Waarschijnlijk niet..:(
"Mijn" Idioot...stuurde me de week na het ongeluk een bos bloemen. Vond ik
dat wel erg attent van 'm. Hij was erg vriendelijk, iets jonger dan ik en
ook erg geschrokken.
Mijn man heeft 'm later nog gebeld, maar hij was niet thuis toen. Z'n moeder
wel...die vond het ook allemaal erg verschrikkelijk. Ze was helemaal
overstuur.
Ik ben niet echt boos op hem persoonlijk geloof ik..meer in het algemeen.
Een beetje boos op de wereld eigenlijk.
Volgens mij moet je het eerst accepteren voordat je beter kunt worden (voor
zover dat gaat dan). Je moet niet vechten tegen je eigen lichaam.
Klink simpel he? Ik weet het...eigenlijk kan ik het ook niet. Ik wil ook
beter worden...en dan wel direct.
Wanneer ik een goede dag heb, dan ben ik in staat gewoon weer te beginnen
met werken zodat alles weer word zoals het was. Of dan ruim ik m'n huis eens
flink op. Dan heb ik echt het idee van 'ja..het gaat weer goed' Maarja,
zolang je niet leert om niet gelijk zo extreem te doen op goede dagen, zit
er weinig vooruitgang in.
Bovendien denk ik niet dat het ooit nog gaat worden zoals het was.
Misschien een idee voor als we weer beter zijn...houden we een
winkelwagenrace..hihih.. Zie je het al voor je?
Groeten, Imelda
Celine
Goed initiatief !!
Uiteraard kun je ook mijn naam en die van mijn vriendin
(Carla Scholte) er onder zetten !!
Henk Bisschop
Hoi allemaal ,
leuk om jullie reacties op mijn brief te lezen.
ik ben van plan nog een paar dagen te wachten met het versturen van de brief
zodat iedereen de kans krijgt om zijn naam onder de brief te
vermelden.Tenminste als degene dat zelf aan geeft.........
Ha Nancy,
Ik gebruik de pen nu iets meer dan een week, maar hellaas doet ie het bij
mij kwa whiplash-pijnbestrijding niet erg goed. Zowel mijn hoofd, nek en
schouder lijken zich weinig aan te trekken van pulsjes die de pen geeft.
Soms heb ik het idee dat wel wel *iets* werkt, maar ik ben niet echt heel
enthosiast.
Waar de pen wel erg goed voor is, bij mij althans, is voor de 'gewone'
huis-tuin-keuken pijn. Zo had ik mooie resultaten bij buikpijn, lage rugpijn
en een verzwikte voet. Oke...dit waren niet echt pijnen waar ik normaal
gesproken pijnstillers voor in zou nemen, maar toch gaf dit me wel een vorm
van verlichting.
Op de beschrijving zag ik dat er ook acupunten zijn voor vermoeidheid en
misselijkheid. Die ga ik deze week maar eens proberen :)
Groetjes,
Imelda
ja celine,
helaas zijn mensen zo egoistisch en alleen met zich zelf bezig of met hun
status.
wens je veel sterkte liefs brenda
Hallo Trix
Was je al gestopt voordat je een whiplash kreeg of juist daarom?
Ik kan op dit moment niet rijden, maar met name met mooi weer gaat het
kriebelen.
Wat voor beroep doe of deed je?
En je had zelf al het idee dat het een whiplash zou kunnen zijn? Heb je
artsen hierover verteld en hoe reageerde men?
Jaaaa, maar het is wel heel vervelend als mensen het andersom gaan zien. Of
zoals bij jou het schuiven op burn-out of iets dergelijks.
Dat herken ik.
Eerst ben ik een jaar naar het buitenland geweest, dan maak je (of hun) al
een selectie van vrienden of niet. Daarna heb ik een hersenschudding gehad
en nog ziekte van Lyme (neurologisch) en nu dus de whiplash. En het is waar
wat je zegt mensen kunnen of willen er niet mee omgaan. Of ze schrikken en
laten niets meer van zich horen. Dan belde ik nog een keer, maar net als jij
heb ik uiteindelijk zoiets van waarom je energie nog erin steken?
Ik heb dus ook nog maar weinig vrienden over.
Dat lijkt me dan inderdaad een goede oplossing.
Heb je naast de manuele th. en fysio nog iets anders geprobeerd?
Groetjes en sterkte Natacha
Hallo Esther,
Sorry voor de late beantwoording maar je het is vakantie en ik was er nog
niet aan toe gekomen.
Mijn zwangerschap is als een plaatje verlopen 9 maanden bijna geen pijn en
ik voelde mij geweldig, ik wist niet wat mij gebeurde.
Over mijn bevalling wil je niets weten want dat was vreselijk, door meerdere
oorzaken en niet alleen de wl.
Drie maanden na de bevalling kwam de grote klap en kwam alles 3 keer zo hard
terug.
Wat een pech.
Maar ook hier leer je weer mee omgaan, het gene wat je er voor terug krijgt
is namelijk zo iets moois dat je daar echt alles voor over hebt.
Toen Judith net geboren was heb ik allerlei dingen dubbel gekocht, 2
aankleedkussens en zo.
Ik had er een boven en een beneden.
'S morgens als ik met haar klaar was gingen we naar beneden en als ze 's
avonds in bed ging, ging ze weer naar boven.
Alle dingen die ik overdag ook nodig had lagen ook beneden het is allemaal
dubbel maar dat geeft niet.
Denk ook als je een kinderwagen of zo iets gaat kopen goed aan de hoogte van
de wagen dat je bv niet met een gebogen rug achter je wagen loopt.
Er is een steun in de winkel te koop waardoor je de kleine in het bad niet
vast hoeft te houden en ga zo maar door.
Met een beetje slim denken kun je het voor jezelf erg makkelijk maken en als
de kleine er een maal is dan groei je daar gewoon in mee.
Ik heb wel gemerkt hoeveel pijn ik ook soms heb als Judith mij nodig heeft
kan ik het altijd op brengen om haar bv op te tillen of zoiets.
Mocht je nog meer dingetjes willen weten ik sta voor je klaar.
Ik wens je veel succes en laat ons even weten als het zo ver is.
groetjes,
Linda Ravensburg
Hallo Celine
De bacterie (borrelia), die de ziekte van Lyme veroorzaakt wordt
overgebracht door teken. Ik heb nooit gemerkt dat ik door een teek ben
gebeten.
Ik had neuro-borreliose, dat betekend dat de bacterie een ontsteking in je
hersenen veroorzaakt. Bij mij zat het daar in de hersenen waar het
spraakcentrum en besturing van je rechterlichaamshelft zit, met als gevolg
dat ik mijn rechterarm eerst niet meer zo goed kon gebruiken, ik dacht
ovebelast, hij deed immers ook pijn. Toen ik rare dingen begon uit te
kramen, dacht ik, wat zeg ik nu, het lijkt wel of ik dronken ben. Ik liep
toen stage, erg hectisch en druk, dat zou evt. een reden kunnen zijn. Toen
we in Parijs veel gelopen hadden, deed mijn rechterbeen zo raar, niet echt
wat ik wilden. Maar we hadden veel gelopen..... Ja, alles was wel te
verklaren.
Uiteindelijk na een bezoek aan een neuroloog, een MRI, Lumbaal punctie
(ruggenprik) en te veel nare onderzoeken is gebleken dat het dus ziekte van
Lyme was. Ik heb toen 3 weken met een infuus rond gelopen waardoor ik 1 uur
per dag de antibiotica liet lopen.
Ik heb geluk gehad, sommige mensen zitten in een rolstoel voordat ze er
achter komen.
Ik schrijf nu alleen heel slordig.
Ja dat is waar en als ik soms verhalen van anderen lees dan heb ik toch wel
geluk.
Nou ja, ik denk dat het al zou opluchten om hem te laten weten wat hij mij
heeft aangedaan. Misschien denkt hij wel, ik hoor er niets meer van dus het
zal wel meevallen, dan kan ik hem uit die droom helpen! Ik zeg niet dat het
mij niet had kunnen gebeuren, maar om vervolgens helemaal niets van je laten
horen......
Misschien wil ik wel helemaal geen antwoord, daarom wil ik denk ik ook niet
bellen....
Maar ik ben er nog niet helemaal uit, meestal heb ik wel de neiging om het
te doen wanneer ik een beetje in een dip zit.
Maar dat zit ik nu niet hoor.
Groetjes Natacha
Hallo Joop
Ik heb persoonlijk geen ervaring met het RAC, maar als ik al die verhalen zo
lees wordt het inderdaad hoog tijd voor bijv, een artikel of iets
dergelijks. En belangenverstrengeling is natuurlijk helemaal absurd!
Ik vindt het een goed initiatief van je Joop en ik hoop niet dat mij die
ervaringen van mensen die bij het RAC zijn geweest te wachten staat.
Succes en groetjes Natacha
Hallo Lydia
Ja, daar heb ik ook aan gedacht en heb het dan ook gevraagd. Hij zei dat hij
of de juridische afdeling dat wel even zouden doen, maar ik wacht er nu al
een tijdje op. Ik wacht nog even af en anders is hij het misschien vergeten.
Verder baal ik er enorm van, omdat ik weet dat en leuk werk + leuke
collega's met wie je allemaal prima kunt opschieten zeldzaam is. Dat zie ik
o.a. ook aan de verhalen op de lijst. Mijn ex-collega's hebben het extra
druk als ik niet, of niet volledig kan werken, toch zeiden zij dat beter
worden veel belangrijker is en dat ik mij niet druk hoefde te maken om hun.
Dat ik dat kwijt ben vindt ik erg.
Begrijp je?
Groetjes en liefs Natacha
Hoi Ramona
Ja, dat doe ik ook wel, maar mijn moeder werkt ook en als ze al thuis is en
ik wil daarheen, moet ik eerst weer met de auto een stukje rijden. Maar ik
vraag haar wel geregeld of ze bij mij komt, maar ieder dag is dat niet te
doen.
In het begin heb ik heel veel geslapen, maar als ik nu overdag ga slapen,
dan kan ik 's avonds niet meer slapen denk ik. Maar soms ben ik zo moe dat
mijn ogen gewoon dichtvallen.
Natuurlijk duim ik voor je.
Groetjes, succes en sterkte
Natacha
Hoi Thea
Ik kon vanacht ook niet slapen. Ik heb dat gelukkig niet elke nacht. Ik kon
eerst niet in slaap vallen en toen het eindelijk lukte was ik om 4.30 uur
weer wakker. Ben nog blijven liggen, beetje in een boekje bladeren, weer
proberen te slapen, maar ben om 6.00 uur opgestaan om mijn e-mail te
bekijken. Ik heb geen goede tips voor je helaas.
Maar ik kan me heel goed voorstellen dat als het vaker gebeurd het enorm
vervelend kan zijn.
Sterkte
Liefs en groetjes Natacha
Beste whiplash vrienden en vriendinnen,
Als jullie informatie willen over medicijnen of medische vragen hebt dan kan
ik, als dat op mijn vakgebied ligt, beantwoorden.
Ik ben zelf produktmanager bij Roche Nederland ( de grootste farmaceut van
de wereld) en gespecialiseerd in bloedonderzoek.
Ik ben medisch opgeleid (klinische chemie en bloedstolling)
Helaas heb ik een auto ongeluk gehad en een whiplash opgelopen.
Mijn voornaamste klachten : hoofd en nekpijn (cervicale 2 en 3) en
vermoeidheid.
Omdat ik zelf tramadol gebruik, hier wat uitgebreide achtergrond informatie.
Groeten Ayessa
Moedig om het een en ander van je af te schrijven.
Het is alleen jammer dat het anoniem moet gebeuren.
Ik wilde dat ik zelf de energie had om te vechten .
Alleen al vanwege het feit dat ik al 6 jaar tegen een
muur oploop en nergens verhaal kan halen.
Succes en sterkte met de voortgang van alles.
Groet Thea
Beste ,
Ben teneinde raad. Heb nu in die 6 jaar dat ik whiplash heb al zoveel
kussens en matrassen uitgeprobeerd. Toch wil het maar niet lukken
om een paar uurtjes achter elkaar door te slapen.
Ook de huismiddeltjes, van een glas melk met honing tot een borrel,
helpen niet.
Wie van jullie heeft nog suggesties voor een aangename nachtrust.
Ik denk dat ik dan overdag wat beter kan functioneren, wat me nu
absoluut niet lukt. Zelfs de Lijstmailtjes gaan meestal langs me heen.
Laat staan dat ik er op kan reageren, wat me tenzeerste spijt. Maar
het is even niet anders.
Groetjes van Thea
Sorry Natacha, ik heb per ongeluk het mailtje verstuurd dat ik zaterdag niet
kon versturen; is dus al verouderd.
Excuses,
Lineke
Hoi Brenda,
Ja Meisje zo zie je maar dat mensen alleen maar met zichzelf bezig zijn en
hoe belangrijk het is om op dat moment dat ze een aanrijding veroorzaken hun
leventje is.Tot.....ze het slachtoffer zelf worden en dan zijn ze......vul
het zelf maar in.
Ik moet je wel vertellen dat de eerste aanrijding mij emotioneel meer gedaan
heeft dan de tweede, de laatste keer ben ik vanaf de klap alleen maar met
mijn klachten en hoe die zouden veranderen naar verloop van tijd bezig
geweest. Begrijpelijk natuurlijk want hoe takel je nu weer af. Wat gebeurt
er nu weer in je gezin , hoe ga ik hier weer mee om.En opnieuw het gevecht
aan te moeten gaan met de tegenpartij, wat nu veel moeilijker is, want wat
was er eerst en welke klachten nu.
Ik probeer nu zoveel mogelijk rust te nemen en kijk wel wat er op me
afkomt.Veel goeds zal het niet zijn. Maar ik ben nu wel een stuk slimmer dan
de eerste keer en laat het kaas niet van mijn brood eten. Ik lust het zelf
te graag :-)))
Laar maar komen , ik ben er ook nog.
Groetjes van Celine
Hallo Celine, wat ben ik blij dat er nog mensen onder "ons" zoals jij bestaan,
die de fut kunnen opbrengen om op dat belachelijke artikel van de
Consumentenbond te reageren. Zou je mijn naam er ook onder willen zetten?
Groetjes en liefs, Freya L. Holtrop
[De niet-tekstgedeelten van dit bericht werden verwijderd]
Hallo Natacha,
enige tijd geleden kreeg ik van jou je telefoonnummer om eens iets af te
spreken. Dat mailtje heb ik (blijkt achteraf) opgehaald bij mijn ouders.
Toen ik je wilde bellen kon ik namelijk je nummer niet meer terugvinden.
Navraag leerde mij dat het ook niet bij mijn vriend in de computer stond,
dus staat het bij mijn ouders in de computer. Alleen zijn zij beide niet zo
bekend met computers en kunnen dus het nummer niet terugvinden.
Morgen ga ik naar mijn ouders, en hoop dan dus je nummer weer te vinden,
maar aangezien ik dan in Gieten zit, is mijn vraag of je morgen (zondag)
misschien heel toevallig nog geen plannen hebt?
Je kunt me eventueel hierover bellen:
Groningen: 050 - 313 34 30
Gieten: 0592 - 26 34 27
Mijn excuses dat het allemaal zo lang duurt
Lineke
Ingezonden brief van een lid dat graag anoniem wil blijven, maar wel het
verhaal wil vertellen.
U kunt gewoon op de lijst op reageren, de persoon zal anoniem reageren.
ingezonden brief persoon A
+++++++++++++
Vanmorgen maar eens gebeld met de verzekering, omtrent het feit dat ik een
klacht wilde indienen, over de afhandeling van mijn zaak, nu inmiddels twee
jaar geleden. Men heeft de zaak uitbesteed (Rijnmond-R-dam) aan bureau
Kremer in Diemen, waar de schade behandeld wordt door Dhr. Suidgeest.
Het hoofd van Rijnmond verzekeringen afd. schade. (Dhr. van het Hof)
stond mij wel te woord.
De reden dat ik gebeld heb en daarbij mijn advocaat alsmede het schadebureau
Kremer passeerde, was gelegen in het feit dat Dhr. Suidgeest, geen enkel
voorstel lanceerde en pas recentelijk met het voorstel kwam.... 10.000
pikken en stikken, daar gaat nog mijn eigen kosten vanaf van 2500,- heb ik
7500,- in het handje, voor diverse blijvende letsels, die structureel zijn
en waar ik veel last van ondervind, dagelijks. En dat terwijl hij
(Suidgeest) geen enkel medisch causaal zag en wilt zien.
Hoe naļef ik was... Dhr. Suidgeest kon ik niet passeren, voordat men mij
belde, had het hoofd schade afwikkeling, Dhr. Suidgeest geraadpleegt.
Mijn advocaat vind het ook een prima schikking en vind dat ik tevreden moet
zijn ! Nou dat ben ik niet, vind van mezelf dat ik meer waard ben en zie
het e.e.a. als een morele genoegdoening, dit is een andere benadering dan
smartengeld !
Heb inmiddels een advocaat in het noord/oosten van het land geconsulteerd,
maar in verband met vakantie zal ik hem pas later bezoeken. Ik wil zijn
mening horen. Deze persoon werkt alleen voor slachtoffers en NIET voor
verzekeringen.
Je kan m.i. niet twee heren dienen, iets wat blijkbaar ook in mijn zaak
gebeurt.
De jurisprudentie komt redelijk overeen met hetgeen Suidgeest (tegenpartij)
mij voorstelt, maar het geen mij als mens is overkomen, is niet te betalen.
Morele genoegdoening moet voldoende zijn om het moraal weer op te beuren,
dat lukt zeker niet met een bedrag van 10.000,- waar nog kosten van af gaan!
Je blijkt als slachtoffer van een misdrijf niet serieus genomen te worden,
door een "tegenpartij" die alleen maar uit is om zoveel mogelijk eigen
belang te dienen, en met leugens en arrogantie en treinering, feitelijk de
klachten nog ernstiger te maken. Dit schijnt het verzekeringswezen te mogen
doen met personen, immers heb je nooit de bewijslast om dergelijke
maatschappijen juridisch aan te pakken, ze duwen je nog verder in de stront
dan dat je al zat. Onmenselijk en een bijna dierlijk gedrag wordt hier
tentoongesteld. Vraag ik me in het bijzonder af.. waarom mensen premie
moeten betalen......en de verzekering zelfs, een schadebemiddelings bureau
(Bureau Kremer) inschakelt om juist die schade niet te betalen maar nog meer
schade aan te richten. Een wolf in schaapskleren.
Ik wil me vooralsnog niet mezelf bekend maken, mij is een handschoen
toegeworpen en ik moet mijn degen nog uitzoeken, ik buig niet !!
++++++++++++++++++++++++++++++++
Als u uw verhaal anoniem op de lijst wilt vertellen neemt u dan telefonisch
contact met ons op en stuur het verhaal naar whiplash-nederland@egroups.com
dan kunnen wij het plaatsen. We kunnen natuurlijk geen veranwoordning nemen
voor de inhoud van ingezonden brieven.
vriendelijke groeten
Wouter van Eldik
_ " _
(_ \ | /_ )
( / | \ )
hallo allemaal,
nou ik beb de stoute schoenen maar aangetrokken en ben accoord gegaan voor
een eerste onderzoek.
hierin zal ik allemaal testen moeten doen , o.a. bij DBC en MindatWork.
aan de hand van de uitslagen gaan we verder kijken wat ermogelijk is.
ik ben benieuwd, natuurlijk moet er eest een financierder worden gevonden.
mijn beurs is leeg :-)))
ik zal jullie proberen op de hoogte te houden
groetjes hans p.
wat erg voor jullie zeg, die achter mij op was geknald als eerste die moest
naar een feest en zat onwijs te balen, was alleen druk om haar afspraakje op
te bellen.
Ha Leontien,
Ik heb nu de 1e week achter de rug en het is inderdaad (te) zwaar.
Morgen wordt het nog een een zwaardere dag, eerst 2 uur werken, dan
ergo, dan fysio , uurtje pauze, en dan maatschappelijk werk. Het is mij
de vraag hoe ik die dag doorkom. Maar goed, ik kijk het deze week nog
even aan, en als ik inderdaad aangenomen wordt, dan ga ik even contact
opnemen met de arbo, dat ik gewoon ook nog eens 12 uur in de week kan
werken. Het zal dan toch echt (tijdelijk) minder moeten worden, anders
stort ik echt in. Maar goed, eerst maar hopen, dat ik aangenomen wordt.
Ik hou je uiteraard op de hoogte!
liefs van Ramona
Hallo Freya,
als mensen aan mij vragen hoe gaat het met je, dan zeg ik ook vaak "gaat
wel". Maar vervolgens krijg ik weer het verwijt, "je zegt ook nooit eens
dat het goed met je gaat!". Mmmm, misschien gek hoor, maar dat gaat het
ook niet, moet ik er dan om liegen? Gelukkig kan ik bij de mensen die
echt belangrijk voor me zijn, wel zeggen hoe het zit, en daar gaat het
eigenlijk ook om. Maar toch, ik blijf me irriteren aan die kortzichtige
mensen.
liefs van Ramona
Hoi Jeroen van Blitterswijk.
Jouw mail is van 19-07 maar nu reageer ik pas, want ik was op vakantie.
Jouw mail was toen aan Nanda gericht, maar ik ben zo vrij te reageren. Want,
vo zo ver ik de nog ongelezen mails een beetje heb doorgekeken, is hiet niet
zo veel reactie op gekomen. Als dit wel was, dan sorry.
Het is me ontgaan of je samen woont. En hoe lang haar WL heeft. EN haar naam
ool ontgaan, of heb je dat niet verteld ?
In ieder geval is geduld erg belangrijk. Probeer niet boos te worden als ze
een afspraak of zo vergeten is. Ook al is dat net gezegd.
Ook wel gehad : Ben ik aan het eten koken ..... kom ik er achter als het
bijna klaar is dat er geen vlees is ........ loop naar de koelkast .......
o, sjips ........ ligt nog in vriezer.
Zulke dingen zijn ook vervelend voor jou, als je samen woont ...... maar
probeer niet boos / geirritreerd te raken ....... voor haar is dit ook erg
vervelend.
Of als ze iets niet snapt wat je vertelt vraagt ...... soms lijkt het wel
chinees wat ik hoor. Iests heel simpels snap ik soms niet.
Als je samen woont, schrijf dan als bijv. de koffie op is dat op een
lijstje. Geef dat lijstje vaste plaats ....... anders zit je echt eens
zonder koffie ofzo
Vraag wel of je kunt helpen , maar probeer wel te weten wat ze zelf kan,
zonder dat ze over haar grenzen gaat. Ik bedoel : Niet alles uit haar handen
nemen, ook al bedoel je het goed.
Mocht je nog vragen hebben ..... stel ze hier gerust.
Groetjes, Eshter ( Kessel)
Hallo allemaal.
Een aantal van jullie weet het al : We zijn weer terug van vakantie. We zijn
in Nederland gebleven : dus veel regen. Maar de kinderen hebben zich prima
vermaakt, dus hadden we ook vakantie.
Even geen ther. geen verzekering ...... ff niks ...... heerlijk.
Alleen : heel veel pijn gehad. Dus de WL was duidelijk aanwezig. :-((
Das het vervelende van WL ...... zelfs op vakantie gaat hij mee. Dus : ben
ik ook op vakantie beperkt in mijn doen. Maar ja ........ accepteren .....
daar is ook veel over geschreven op de lijst.
Mocht iemand op antwoord wachten van mij ...... maar het komt niet .......
dan : foutje van deze kant ...... vraag het dan gerust nog eens hoor.
Er staan nog zo'n 200 mails. Gelukkig op uhmmmmmm oja onderwerp.
Gelukkig helpt Martin mij.
Groetjes, Esther
Hoi allemaal,
ik ben d'r weer. Het was lekker weer in NoordHolland.
Nog niet alle post gelezen, maar al gezien dat er zinnige acties ondernomen
worden.
M.b.t. activeringsprogramma's: ik heb een positieve indruk van DBC (op basis
van de info die ik mocht ontvangen van henzelf).
Groeten,
Liny
Hoi Ramona,
Ja ik schrijf veel gedichten en gedichtjes
ik ben alleen nog op zoek naar iemand die mij
uit kan leggen hoe ik er een mooie
achtergrond bij kan maken
zodra ik daar uit ben dan
zul je er nog wel meer van mij op de lijst
zien verschijnen.
Er zijn er trouwens al een stel geweest hoor
liefs Marijke.
Hoi Celine
Zou je mij ook aan je lijst toe willen voegen?
Groetjes en liefs
cor
c.vandee@...
hallo wippies,
hier is een link van Fes-international
ga maar eens kijken wat dit allemaal inhoud
ik ga er mee in zee
http://www.europlus.nl/advscripts/detailmember.asp?no=22
groetjes hans p.
Hoi Celine
Zou je mij ook aan je lijst toe willen voegen?
Groetjes en liefs
Marijke.
Oh ja Celine,
Je mag mijn naam ook onder de brief zetten voor het geval dat nog niet
duidelijk was :-))
Groetjes Ingrid de R.
Hoi Celine,
Ik ben het helemaal eens met je boze brief aan de consumentenbond. Ik heb
het ook gelezen maar had de energie er niet voor om me druk te maken. Ik
dacht bij mezelf, de echt wl-ers weten wel beter en ik ken mezelf en de paar
mensen die mij goed kennen begrijpen me, maar ik ben echt blij dat jij het
er niet bij hebt laten zitten want je hebt gewoon gelijk!!!! Als jij het
niet doet en de rest denk hetzelfde als ik komt er geen brief binnen bij de
consumentenbond en wordt een wl nooit eens serieus onder de loop gebracht.
Bedankt dat je het zo voor ons opneemt.
Groetjes Ingrid de R.
hahahah wat heb ik smakelijk zitten lachen, ik zie het helemaal voor me, ik
herken dit helemaal, heb zelf ook honden en dit had mij ook kunnen
overkomen.
zal ik er een van mij vertellen van afgelopen week, luchtbed gekocht en dus
oppompen, lukte maar neit en we waren al melig, en toen hoorde ik net of het
bed weer leegliep, ga toch effe verder kijken wat denk je moesten er 2
stoppen in, wat wij er aan het inpompen waren liep het de andere kant weer
uit. dus je kunt wel nagaan dat je dan niet meer bijkomt
liefs brenda
Dag Esther (de Rooy), en allemaal.
Even een (late) reactie van me.
Het is steeds een zoeken naar wat je op dat moment wel of net niet kan. Soms
kun je iets doen, met op dat moment een goed gevoel, omdat het ging...toch.
En daarna valt het erg diep, omdat het ...toch blijkbaar minder goed
ging...dan je dacht dat het ging!!
Dit blijft steeds het afwegen van...waar ik mijn energie aan uit
geef.......nu nog......heb ik er wel zin.......dit zo te doen........en
anders doe ik het in ieder geval niet meer!!
Mijn ervaring is, als ik deze afweging duidelijk maak voor mezelf, dat ik
soms nog op een bepaalde manier nog heel veel kan. En daardoor zelfs voor
sommigen ook niet te volgen ben, wat ik soms doe.
Dat ik dan alle stappen overweeg, voordat ik deze zet.....daar staan ze niet
bij stil, of willen/kunnen dit niet. Het is hun probleem, en niet de mijne!!
Ze zien me daarna toch
niet, en dat is maar goed ook...!!
Het is dan mijn keus te doen met mijn mogelijkheden/energie op momenten dat
ik dat wil. En dan lijkt het alsof je wel steeds meer kan, omdat je het goed
timed op jou eigen energie en mogelijkheden.
Dat begrijp ik Esther zo in deze fase nu. Ja, en acceptatie, er is al zoveel
op de lijst hierover gemailt he? Zelf vraag ik me af me nog steeds na 15jaar
WL af of dit wel mogelijk is dit te accepteren. Ik denk dat ik dat diep in
mijn hart ook nog steeds niet doe, zeker niet met vlagen. Het vliegt me nog
steeds
zo een stevig aan, dat het leven nu zo totaal anders is, dan van te voor.
Andersom heb ik andere dingen ontdekt die echt de moeite waard zijn voor
mezelf. Dingen die je van te voor wel zag...en eigenlijk ook niet....omdat
het leven er zo anders uitzag.....onvergelijkbaar met nu. En nu heb ik of
laat ik de ruimte voor deze dingen verder te mogen ontdekken, wat ook heel
goed voelt.
En je direkte omgeving spelen in deze fase een heel belangrijke rol.
Huisgenoten kennen je een beetje en weten hoe je was en wat je leuk vond
voor de WL. En nu laat je zoveel, omdat het je niet (meer) lukt.
Probeer dit nieuwe boek(zo zie ik het)....wat het eigenlijk is ...een leven
met een WL....samen met je direkte mensen om je heen of even
daarbuiten(vrienden, die dan ook vrienden blijven met jou en een
WL!!).....door te nemen
en....zeker ook te lezen. Dat is het leven nu...samen aan dit nieuwe
boek.....waar echt heel veel mooie dingen in staan.....weet ik uit eigen
ervaring!!
Indertijd zei de neuroloog (na 3 maanden WL, wat ik toen nog niet wist wat
een WL was)
tegen mij; ga maar huis, even 14dagen rust en je bent weer aan het werk.
Mooi niet, ik mocht toen gelijk de WAO in, wat ik nog uit kon stellen een
paar jaar. Hoe moet je niet vragen, achteraf gezien dan!
Mag ik vragen, waarom je dit zo fout vond je woede te uiten? Persoonlijk
denk ik dat dit zo heel erg goed is dit te doen...nu samen.... Want dat
opkroppen doet wel veel pijn hoor!!!!
En gelukkig vond je begrip aan de andere kant...
Heel begrijpelijk dat vermijden, echter je bent er wel weer op af gestapt en
hun je verhaal verteld, met begrip daarna van hun zijde naar jou toe. De
pech heeft maar een klein hoekje nodig he, zo zie je maar weer,...wat even
omkijken kan veroorzaken, zoals bij jou nu.
Ik hoop dat je wat heb aan mijn reactie nu naar je.
Heb je behoefte meer te reageren, dan merk ik het wel, okee??
Fijne week Esther en allemaal, misschien en hopelijk met meer zon voor ieder
van ons.
Lieve groeten, Ria van B.
Hoi Natacha,
Bedankt voor je welkom en jammer dat je ook een whipl hebt.
Onze huisdieren zijn 2 katten en een konijn, dus hun verzorging valt
reuze mee.En wat ik niet kan,doet Rob.
Leuk paarden, alleen jammer dat je ze niet meer kan borstelen.Ik kom
uit paard verslavende fam, heb zelf vroeger fanatiek gereden.
Ik heb al die jaren zelf het idee gehad dat het een whipl zou kunnen
zijn,alleen Rob is niet medisch geschoold en ik wel.Maar je wordt murw
gepraat door iedereen.Er is nu ook een last van me afgevallen,je moet
me niet verkeerd begrijpen,psychisch ziek is net zo erg.Alleen ik heb
nu zo iets van,eindelijk gerechtigheid.Bij wijze van spreken het zit
inderdaad "tussen m'n oren", alleen het heeft een lichamelijke
oorzaak.
In onze vriendenkring zijn er ook mensen afgevallen,omdat ze het niet
willen of kunnen begrijpen.Het heeft wel een tijdje geduurd,maar nu
zeg ik,dat is hun probleem en niet de onze.Ik inversteer hier ook geen
energie meer in.
Toen de diagnose whipl gesteld was,heb/ben we een brief opgesteld en
deze rond gestuurd,zodat ik niet meer iets hoef uit te leggen.Want
dat
kost teveel energie.
gr Trix
Hoi Celine,
Prima stukje.
Wil je mijn naam er ook onderzetten.
Bedankt en groeten
Trix
Beste Jolanda,
Wat een verhaal zeg. Sommige mensen hebben ook nooit geluk. Gaat het weer
een beetje. Een terugslag hebben als je een leuke vacantie hebt gehad is tot
daaraan toe maar dit is dubbel op.
Sterkte,
Gertjan.
Beste Brenda,
Ik heb inderdaad soortgelijke ervaringen. Ik werk drie dagen in de week
(maandag, woensdag en vrijdag). Als ik een rustig tempo aanneem en vaker
korte pauzes inlas kan ik veel meer. Maar als je op je werk zit kan je vaak
niet je eigen tempo bepalen (je wordt geleefd door anderen). Als je dan
thuis wel het een en ander kan doen vraagt iedereen zich weer af -- hoe kan
hij dat wel daar en niet hier. heb je ook soortgelijke ervaringen en wordt
je ook zo moe omdat steeds maar uit te moeten leggen.
Gertjan.
beste Brenda en Natacha,
Bedankt voor de felicitatie. Lopen is best geschikt als lichaamsbeweging en
ontspanning voor whiplashers (mits je geen rugzak draagt). Probeer het maar
eens (niet meteen 50 km per dag hoor).
Gertjan.
Hallo allemaal,
Zoals de meeste van jullie inmiddels weten ben ik afgelopen woensdag voor
een intake gesprek bij DBC geweest. Ik was, gezien alle negatieve verhalen
over het RAC, wat sceptisch maar het gesprek ging prima. Men was zeer
geinteresseerd, stelde goede vragen en luisterde ook goed. Men zou een
rapport schrijven en naar mijn werkgever opsturen.
Gisteren heb ik zelf ook keurig een rapport ontvangen. Het rapport ziet er
goed uit en men heeft er ook in weergegeven wat ik verteld heb. M.a.w. ik
ben nog steeds positief over het DBC. Als mijn werkgever en het GAK het
goedkeuren kan ik binnenkort met de behandelingen beginnen. Hier zal ook een
gesprek met een psycholoog bijzitten. Ik weet niet wat ik hiervan moet
denken maar aan de andere kant kan die me wellicht helpen het allemaal niet
zo zwaar in te zien en me het beter laten "accepteren".
Tenslotte wil ik nog even aangeven dat ik morgen een gesprek heb met mijn
leidinggevende. Die hebben me de laatste tijd behoorlijk zitten frustreren
dus die zal ik morgen eens even heel erg duidelijk maken wat een whiplash is
en hoe je hier het beste mee om kan gaan.
Als ik iets meer over het DBC weet laat ik het wel weer even weten.
Met vriendelijke groet,
Gertjan.
Die hebben wij waarschijnlijk gemist ( die brief/wijzigingen van Wouter) kan
er niets over vinden.
Wij kennen enkel jouw versie :-) Wil je ons m nog n keertje toesturen?
Met de hartelijke groeten,
Sylvia & Hans Stukart
Stukart@...
Dag Hans,
Nee, we hebben er geen ervaring mee, dat niet.
Ik heb de naam echter in webferret ingevoerd omdat we
heel nieuwsgierig waren wat het zou kunnen zijn en of
het mogelijk ook iets voor ons zou kunnen betekenen/zijn.
Webferret gaf ons de volgende URL, oftewel de website van FES-
international.
http://www.fes.de/
We hebben nog niet alles doorgespit, maar.....
die metingen op basis van Blankenship, wat is dat? (Nooooit van gehoord)
en heeft dat iets met WL te maken?
Met de hartelijke groeten,
Sylvia & Hans Stukart
Stukart@...
Hallo allemaal,
Hier weer even een kleine bijdrage van mij voor het blunderboek.
* 's avonds krijgt onze hond als wij aan de koffie gaan ook altijd iets
lekkers.
Zo ook van de week.........ik loop naar de kast en pak uit zijn rode doos
(waar alles voor hem inzit) een koekje en geef het aan hem..........
...........hij kijkt me echter geheel verbouwereerd aan......trekt zijn neus
op........kijkt nog eens vragend naar mij.......en druipt zonder koekje
af........
Ik kijk eens naar mijn hand........en wat denk je..........sta ik daar met
een MIE nestje (voor de bami) in mijn hand...........
Tja geen wonder dat Wodan op de loop ging.........arme hond.......met zo'n
baasje......
Hartelijke groet,
Linda B äcker
*Ik noem je: bloemen
Ik noem je: merel in de vroegte
Ik noem je: mooi*
En wij maar zuigen, maar telkens als we er dan wat bij willen doen gaat ook
alle lucht er weer in :-(
Sylvia & Hans Stukart
Stukart@...
Beste Jeannette,
Ik denk dat wij een grote groep Whiplash pati ėnten vertegenwoordigen en dat
dit representatief genoemd kan kan worden.
Aansluiting met een Whiplash stichting, die niet eens in ons is
ge ļnteresseerd althans daar weinig of niets mee doet, lijkt mij geen partner
in de strijd, daar waar het betreft gestalte te geven naar het RAC toe,
juist het RAC wordt door WSN gestimuleerd.
De intentie van Joop is eerlijk en integer, dus waarom niet proberen middels
een schrijven proberen RAC op hun verantwoording en miscommunicatie te
wijzen.
Mijn zegen heb je Joop. Plank Gas :-)))))))))
Wordt trouwens eens tijd om onze internet groep/lijst eens van een naam te
voorzien, en als zodanig wellicht in acties en/of anders naar buiten toe op
te treden. Wellicht is het hierbij noodzaak de lijstbeheerder van u
gedachten op de hoogte te brengen.
Tot zover.
Met vriendelijke groet:
Peter Bosman
P-Bosman@...
bosmanp@...
Hoi Celine
Zou je ons ook aan je lijst toe willen voegen?
groetjes hans en sylvia
Dag Joop,
Prima idee eens constuctief met het RAC te gaan praten. Ik zou alleen
trachten er een officiele instantie bij te betrekken. Als wij dit
bijvoorbeeld samen met de Whiplash Stichting gebeurt, denk ik, dat een
dergelijke uitnodiging voor een gesprek een zakelijker - en dus betere -
indruk maakt alsmede basis heeft.
Het is maar een idee. Mogelijk dat de Stichting er ook brood in ziet om met
andere, vergelijkbare, instellingen zo een gesprek aan te gaan. Je zou dan
kunnen denken aan een soort 'keurmerk' zodat WL-patienten weten naar welke
instelling zij verwezen worden en wat zij daar precies verwachten kunnen. Op
deze wijze voelt het RAC zich waarschijnlijk minder aangevallen omdat ook
naar andere instellingen critisch gekeken wordt.
Groetjes, Jeannette
geachte "collega's"
zoals ik de laatste tijd heb gezien heb ik met jullie een heel groot
verschil, als ik bezig blijf, dit doen een beetje dat doen, op mijn manier
en op mijn tempo gaat het veel beter met me dan dat ik thuis blijf zitten en
op bed of bank ga liggen, want dan ga ik hangen en dan ben ik weg,
ik hoop dat dit zo blijf, ik werk 32 uur, ik doe de hele dag van alles wat
dus zit niet de hele tijd op mijn plaats, misschien is dit wel mijn geluk
hoor. Huishoudelijk werk daarin tegen kan ik helemaal niet, dan ligt ik
gelijk plat van de pijn, de ene kant ben ik hier heel blij mee want ik ben
24, maar aan de andere kant werkt het ook tegen me, natuurlijk.
voor mij is het enige wat help, luisteren naar mijn lichaam hoe ver ik kan
gaan en regelmaat, maar pijn heb ik altijd.
ik hoop dat het over gaat net als bij jullie hoop ik op een wonder, ben
overal geweest bijna elke pagnost gehad enz. Moet zeggen dat het wel
verlicht maar de pijn weg helaas niet.
heeft iemand nog meer deze ervaring?
brenda
hoi mail genoten
ik wil iedereen die nieuw is op de lijst welkom heten.
ik ben vervroegd terug van de vacantie.
waarom, regen, regen en nog eens regen.
en de caravan was van de auto afgeschoten zo tegen de vangrails aan.
en ik natuurlijk weer iets doen wat ik niet moest doen.
de caravan optillen en weer aan de auto hangen, zodat we toch nog op
vacantie konden alleen lukte het mijn man niet en de schade veel wel mee dus
toch nog met goede moet opvacantie.
maar al gauw had ik weer hefige pijn aan de rechter kant, en kon mijn arm
niet meer gebruiken.
de pijn gierde door de rechterboven kant van mijn lichaam en heb de hele
week pijnstillers geslikt.
door de regen konden we niet buiten zitten en de jongste kon al hele maal
niks beginnen op de camping, die kan nog steeds niet lopen. dus de rust die
ik dacht te krijgen bleef uit, mijn man was al de regen ook al zat en zei,
we gaan naar huis, waar het al die tijd droog is geweest.
op de camping kwamen mensen ons helpen om de caravan op de auto te krijgen
want het alleen nog modder en dus alleen weg krijgen was niet mogelijk, ik
mocht niet helpen van ze en hier mee was ik erg blij want ik was net weer
een beetje herstellende van de vorige keer.
maar al met al was het een mooie omgeving en hebben we door het los schieten
van de caravan veel geluk gehad het had erger kunnen zijn, en we hebben er
nader had ook veel lol om gehad.
goetjes jolanda van rumpt
Hoi Celine en Ben.
Een zeer goed initiatief.
Mag er a.u.b. mijn naam ook onder?
Joop
Dag allemaal,
Na het lezen van weer allerlei ingekomen stukken over de begeleiding van het
RAC lijkt me de tijd eens aangebroken iets meer richting RAC te beginnen.
Ik stel voor om een brief te schrijven naar de centrale directie van het
RAC.
In deze brief wil ik mijn bedenkingen en de bedenkingen van vele van jullie
bespreekbaar maken.
Ik wil hun uitnodigen om met enkele Whiplashers die ervaring met hun
begeleiding hebben in gesprek te gaan.
Doel: Duidelijkheid krijgen over hun mogelijkheden en onmogelijkheden.
Hun verstrengeling met diverse instellingen bespreken
Hun manier van rapporteren
Hun benaderingswijze, niet echt clientvriendelijk
Hun specifieke begeleidingsmethode t.a.v. whiplash.
Het psychologiseren van een whiplash
(wat hun aanpak betreft ligt de beschrijving van de consumentengids aardig
dicht in hun buurt)
Met dit alles probeer ik te bereiken dat ze hulp op maat gaan bieden.
Dat ze het niet slagen van een begeleiding niet wijten aan de niet
gemotiveerde client.
Dat ze zich eens gaan afvragen dat bij een whiplash misschien wel een andere
begeleiding nodig is dan voor rugpati ėnten.
Ik wil er verder wat "druk" achter zetten om ook aan te geven onze
bevindingen te gaan publiceren. Er zijn vlgs mij wel dagbladen die zich
willen verdiepen in de belangenverstrengelingen van een RAC.
De kop "de whiplash klant is koning... vergeet het maar!!!
Of whiplaschers door belangenverstrengeling in de kou! lijkt me ook een
goede.
Let wel het is niet mijn bedoeling het RAC aan de schandpaal te nagelen maar
wel om duidelijkheid te scheppen in hun mogelijkheden en onmogelijkheden.
De pati ėnt mag en moet daar niet de dupe van zijn.
Graag verneem ik van jullie of deze stap "wijs" is.
Groet
Joop.
Hallo allemaal,
Op verzoek van een praathuis bezoeker nog even wat herhaling voor de
duidelijkheid over de keuringsarts.
Je keuringsarts kan en mag geen behandelingen of therapieen voorschrijven
!!! Ze zijn geen praktiserend arts , dat mag niet, i.v.m.
belangenverstrengeling. Dat is niet zo'n handige positie soms. zeker niet
voor onbekende ziektes. .
De keuringsarts mag alleen kijken of je in staat bent tot werken en je
voldoende onderneemt ter bevordering van mogelijk herstel.
De keuze van welke behandeling ligt altijd bij jezelf. Ga wel naar een
medicus die je whiplash serieus neemt. In principe is je huisarts
uitgangspunt om je door het medische circuit te leiden. Dat dat regelmatig
niet zo goed gaat is een ander verhaal..... zorg voor een goed
huisarts......of een goede neuroloog....of een goede andere medicus.... dat
zijn de basis zaken...Daar moet je echt werk van maken. Als iemand je
klachten niet serieus neemt moet je echt een ander nemen !!
De tijd is echt voorbij dat de arts boven je zou staan !! Jij bent de kkant
en dus koning.. wel wennen nog voor sommige artsen.
Een keuringsarts kan zelfstandig beslissen over de gehele situatie en kan
verzoeken naar een bepaalde medicus te gaan voor een onderzoek zodat ie zich
een beter beeld kan vormen over je situatie. Daarbij hoeft ie niet de door
jou geraadpleegde medici te volgen, hij hoeft zelfs niet eens hun rapporten
te lezen (of contact met ze opnemen).
Sommge keuringsartsen trekken zich wel veel van de gewone goede medische
rapproten aan, maar sommige voelen zich boven alles verheven en leggen elk
rapport naast zich neer.
Vaak laten ze je dan beoordelen door een door hen gewenste neuroloog en
psycholoog. Vaak niet de handigste zeker wat betreft whiplash.Maar je hoeft
ook niet klakkeloos naar de door hem gevraagde medici te gaan. Je kunt ook
bespreken dat het er eentje is die jij ook ziet zitten en die je klachten
begrijpt.
Belangrijk is dus dat je een keuringsarts hebt die whiplash serieus neemt.
Is dat er niet dan kun je het best een andere keuringsarts vragen omdat een
vertrouwensbasis ontbreekt.
Het is dus van belang dat je een goed contact voor elkaar krijgt met de
keuringsarts.....
Maar wat ie keuringsarts ook doet, alles is aan te vechten in een
beroepszaak of rechtzaak. Wees daar s.v.p. niet bang voor ondanks je
whiplashziekte !! Als je goed voor jezelf opkomt nemen ze je sowieso meer
serieus. !! Laat zien hoe je alles doet om beter te worden, en dat je dat
samen met je medicus bespreek ten oordeelt. Verschuil je daarachter a.h.w..
Maar het is gewoon zo, sommige keuringsartsen doen behandelingsadviezen en
daar zijn ze helemaal niet voor !!.
In beroepszaken worden medische rapporten (bijna) altijd wel serieus
genomen. Dus laat je s.v..p niet overdonderen door zo'n keuringsarts en
zijn (commerciele) belangen. Soms moet je op je strepen staan..... soms moet
je daarbij wel veel honing gebruiken.
De huiarts/neuroloog/.... bepaald (adviseert) jouw behandeling samen met
jou.
Jij bent altijd nummer 1 , de medicus is nr 2 en de keuringsasrts is echt
pas nr 3.
Zie de keuringsarts dus nooit als medicus, dat is ie niet, tenminste niet
praktiserend en over behandelingen mag ie dus ook geen uitspraak doen. Maar
ze pushen wel met dat RAC en dat is een zaak die eens nader onderzocht zou
moeten worden..
Ga dus beter niet een medisch gesprek aan met zo'n keuringsarts, vertel wat
je allemaal niet meer kunt, waarom je niet kunt werken, hoe je leven
veranderd is door de ziekte/ongeluk en hoe goed je met de huisarts en
neuroloog aan de behandeling bezig bent, wat dan ook, dat je er alle
vertrouwen aan hebt en hoopt op genezing. Die behandeling kan op advies van
de neuroloog ook zijn een jaar lang rusten om natuurlijk herstel zoveel
mogelijk te bevorderen. Langdurig rust is zo belangrijk bij whiplash. Hoe
ziekte en behandeling medisch in elkaar zit is niet jouw zaak , daar heb je
de medici voor om dat uit te leggen Als je daarover een discussie begint
verlies je altijd. Verwijs alle zaken terug naar de huisarts/neuroloog/etc.
In alles heb jij de integriteit van je persoonlijke lijf (en geest) en dus
mag niemand je iets doen (behandelen) wat jij niet wilt.
Het is wel handig als je daar wat medische verklaringen voor hebt.
Ik hoef hier niet te vertellen dat er in dit hele gebeuren natuurlijk
machtsspellen gespeeld worden en dat daar trucjes voor zijn. Een goede
advocaat is dan ook erg belangrijk.. Soms moet je diep tasten in je sociale
vaardigheden of het iemand anders laten doen of in ieder geval iemand
meenemen.
En ik weet uit ervaring dat dit met een whiplash helemaal niet gaat vaak.
Laat je handicaps zien, vertel over alles wat niet meer gaat .....een
waslijst......houd je niet groot, maar laat de werkelijkheid zien, anders
snij je jezelf in de vingers.
Ik kan je verder alleen adviseren om naar je intu ļtie te luisteren daarin en
je hoofd erbij te houden. Vertrouw op je diepste zelf, je kunt het.!!
Het leven is en blijft een mysterie dat ontdekt dient te worden.
hartelijke groeten
Wouter
_ " _
(_ \ | /_ )
( / | \ )
Het artikel over Mind at work heb ik op de zweepslaglijst geplaatst.
Bye, Ellen.
Hallo Celine,
Prima brief aan de consumentenbond.
Wil je mijn naam er ook onder zetten?
Anja Boelema
Hallo Ayessa,
Je keuringsarts mag geen enkele behandeling voorschrijven !!! Ze zijn g één
praktiserend arts , dat mag ook niet, i.v.m.
belangenverstrengeling.......(de positie van het RAC is dan ook een zeer
dubieuze in deze).
De keuringsarts mag alleen kijken of je voldoende onderneemt voor mogelijk
herstel. De keuze ligt echt bij jou, maar ga dan wel naar een medicus die
je whiplash begrijpt. Het oordeel van een behandelend neuroloog of zo is
veel belangrijker.
Maar een keuringsarts mag alles negeren in principe en een eigen oordeel
hebben. Dat is natuurlijk weer aan te vechten in een beroepszaak of
rechtzaak. Daar worden medische rapporten (bijna) altijd wel serieus
genomen.
In alles heb jij de integriteit van je persoonlijke lijf (en geest) en dus
mag niemand je iets doen (behandelen) wat jij niet wilt. Het is wel handig
als je daar wat medische verklaringen voor hebt.
Heel veel sterkte en succes en bewandel jouw weg.
hartelijke groeten
Wouter
_ " _
(_ \ | /_ )
( / | \ )
Hoi allemaal ,
leuk om jullie reacties op mijn brief te lezen.
ik ben van plan nog een paar dagen te wachten met het versturen van de brief
zodat iedereen de kans krijgt om zijn naam onder de brief te
vermelden.Tenminste als degene dat zelf aan geeft.
En als we niks van ons laten horen dan zal er weinig veranderen
Of we van de consumentenbond iets horen......we wachten af.
Aan Wouter :
Bedankt dat je in de brief ook duidelijk jou mening en stem hierin hebt
laten horen , hij klinkt al weer een stuk professioneler.
we gaan ervoor!! Samen !!
Groetjes van Celine
Hoi Ramona,
Je mailtje wilde ik beantwoorden, maar omdat ik al moe was wiste ik het per
ongeluk.
Dus nu vanavond maar even een nieuw mailtje.
Het programma is wel erg zwaar als je dat in combinatie met je werk moet doen
zeg. Dat is toch geen revalidatie meer.
Iedereen snapt dat dat niet kan, dus ook je werkgever en de artsen, mag je toch
aannemen, denk ik.
Nou meid, veel succes en sterkte en...... ja ik zal voor je duimen hoor!
Gr. Leon10
[De niet-tekstgedeelten van dit bericht werden verwijderd]
Hoi Marianne,
Nou, als ik jou zo hoor, kun je er gewoon van uitgaan, dat die klachten van
je arm door de Whiplash komen hoor. Veel mensen hier op de lijst hebben
dezelfde klachten. Ik ben er zelf nu ook van overtuigd dat het daardoor
komt.
Maar ja, er moest gewoon op dat moment wat gedaan worden aan die dode arm,
dus.
Iemand zei vorige week hierover: als een neuroloog niet ziet dat het door de
WHiplash komt is hij niet bij de tijd!! Daar heeft hij gelijk in vind ik
persoonlijk.
Ik denk ook dat geen neuroCHIRURG een net niet of een piepkleine hernia wil
opereren. Ik laat het in elk geval niet doen ALS ze het ooit zouden willen
doen!
Mijn arm klachten nu zijn nog steeds: uitstralingen vanuit de nek naar mijn
arm, een vaak moeie arm, lam gevoel. Vooral mijn schouder wil gewoon mijn
arm niet dragen.
De Fysio Fytness is op zich goed om in beweging te blijven en daardoor te
voorkomen dat je meer last krijgt; van een verbetering merk ik ook niets.
Ik vind het fijn zo in beweging te zijn, maar het doet wel pijn en ik ben er
na ook heel erg moe, maar dat heb ik er graag voor over. Als ik na de fysio
nog wat doe ben ik er gewoon niet BIJ. Afgelopen donderdag was het ook zo
sof. Zette ik even koffie en ....maakte er wat van zeg. "Oh oh , kijk toch
uit!" zei mijn vriendin. Dat is wel balen dan.
Ik ga niet meer zo vaak in de verdediging, helpt toch niet veel, dus.
Het is wat je zegt: belangrijk er mee te leren leven, je grenzen te leren
trekken en keuzes te maken, maar dat valt inderdaad in de praktijk niet
altijd mee.
Ik merk zelf dat ik sinds ik 2 weken geleden op deze lijst kwam verslaafd
geraakt ben hieraan Even nog snel kijken..... en ja dan heb je soms de
neiging bezig te blijven. Ik internet in elk geval