Whiplash nl1

Hallo,
Allereerst wens ik ieder een gelukkig 2003.
Via deze weg wil ik mijn persoonlijke problemen van mij afschrijven en
misschien kunnen jullie mij raad geven.
Ik dacht dat het met mij beter ging, dus ben ik per 1 oktober van baan
veranderd. Een leuke afwisselende baan bij een vriendin van mij. Aangezien
zij van mijn hele situatie van het begin tot het eind op de hoogte was en
zij mij vroeg om bij haar te komen werken, dacht ik dat ik een juiste keuze
zou maken door deze baan te accepteren.
Ik had het er erg naar mijn zin, echter kon ik het werk niet in vier uur
(die ik per dag mag werken) uitvoeren. Ik heb getracht dit op te lossen door
meer uren te werken. Dit ging niet en heb dit dan ook aangegeven aan haar en
haar partner. Ik moest mijzelf in acht nemen en wilde voorlopig niet meer
dan 4 uur per dag werken. Twee dagen later wilde zij mij ontslag aanzeggen.
In ons contract stond nl dat we wederzijds opzegtermijn van een maand
hadden. Na een bezoek aan het NWI moest ik bezwaar aantekenen, met het
gevolg dat zij mij weer in dienst moesten nemen tot het einde van mijn
contract. Een opzegtermijn van een maand voor werkgever is niet
rechtsgeldig.
Sindsdien is het een drama. Ze wil me werk laten doen zoals
schilderwerkzaamheden, terwijl ik ben aangenomen voor een kantoorbaan,
sturen me weer weg omdat zij geen werk voor mij zouden hebben, waarvoor ik
wel vakantiedagen moet opnemen, willen 30% van mijn salaris terug ontvangen
etc.
Ik zit echt even in een dip en zoals jullie waaarschijnlijk zelf ook
ondervinden zijn dit soort stresssituaties die je moet vermijden. Al met al
is niet alleen een 30-jarige vriendschap kapot, maar ben ik er qua
gezondheid ook weer op achteruit gegaan.
Het is voor mij zaak om zo snel mogelijke een andere baan te vinden maar
door dit alles, heb ik momenteel niet de puf om te solliciteren.
Bedankt dat jullie mij hebben willen aanhoren.
Groetjes
Karin

Hoi Debby
Een beetje laat, maar daarom niet minder gemeent.
Welkom bij deze lijst
Het is ook moeilijk om daarmee om te gaan, ik heb er ook moeite mee hoor,
dat ik afgekeurd ben, aan de andere kant vind ik het ook wel goed zo.
Ik heb nu niet de plicht om te solliciteren, terwijl ik helemaal niet kan
werken. Tsja, en de omgeving, ik kan er een boek over schrijven.
Wat krijg je voor reacties als ik vragen mag, en hoe ga je ermee om???
Hoe gaat het bij de praatgroep, is het daar alleen praten over de pijn, of
leer je ook hoe je met pijn om kan gaan.
Zou je daar iets meer over kunnen en willen vertellen??
Jij ook heel veel sterkte met alles.
Groetjes Marjan

De Tweede Kamer heeft bepaald dat als het heel lang duurt voordat rekeningen
voor geleverde thuiszorg worden ingediend, deze moeten worden
kwijtgescholden.
Het kan nu jaren duren voordat cliënten van de thuiszorg de rekening krijgen
thuisbezorgd. In het ergste geval moeten vaak nabestaanden de rekening
betalen omdat de zorgvrager die de zorg ontvangen heeft is overleden.
Agnes Kant van de SP en Erica Terpstra van de VVD noemden dit eerder een
vorm van onbehoorlijk bestuur. De maatregel geldt ook voor bewoners van
verpleeghuizen en verzorgingstehuizen. (ES)
bron: zorgkrant
groeten
Wouter
_ " _
( _\ | /_ )
( / | \ )

6 januari 2001 - 6 januari 2003.
Geschreven ter "ere" van mijn tweejarig whiplashjubileum,
voor mijn ouders, mijn broers, mijn familie en mijn vrienden.
Ook voor hen is het twee jaar geweest.
Lieve ....,
Ik ben niet dood en toch ben jij mij een beetje kwijt.
Ik ben niet weg en toch zal een deel van mij nooit terug komen.
Ik ben zomaar ineens veranderd en niemand zag het aankomen.
Onverwacht en ongewenst, meestal overkomt dit iemand anders,
nu ben ik die iemand.
Mijn leven op zijn kop, mijn leven door de war, mijn leven is veranderd.
Mijn toekomstbeeld is stuk, mijn plannen overbodig, mijn dromen weggevaagd.
Een nieuw leven,
Een nieuwe toekomst,
Een nieuwe ik.
Ik ontken, dit kan toch niet gebeurt zijn ?
Ik schreeuw, dit wil ik niet, dit is niet eerlijk !
Ik huil, ik moet dit accepteren, maar hoe doe ik dat ?
Het is zo onwezenlijk, wie verteld mij wat er aan de hand is ?
Het is zo onredelijk, wie erkent mijn klachten ?
Het is zo oneerlijk, wie komt er voor mij op ?
En jij ?
Je bent geschrokken, meestal gebeurt dit iemand anders
en nu ben ik die iemand.
Je troost me, het is heel erg, maar het komt vast wel weer goed.
Je staat klaar, wat kan ik voor je doen ?
Je zucht, wat is er toch met je aan de hand ?
Je schud je hoofd, waar is de oude ik gebleven ?
Je gromt, waarom gaat het nou niet beter ?
Wat jij wist, is verandert, de onzekerheid slaat toe.
Wat stuk is, kun jij niet maken, hoe graag je ook zou willen.
Wat jij wilde, is nu niet meer mogelijk, de plannen zijn veranderd.
Je wilt wel, maar je weet niet hoe, met wat, wanneer, waarom.
Je bent boos, je bent gefrustreerd, je bent verdrietig.
Met één klap ben jij ook ineens slachtoffer geworden.
Deze weg is moeilijk, ik val en moet weer opstaan. Ik ben boos,
gefrustreerd, verdrietig, toch moet ik accepteren. Mijn nieuwe ik, mijn
nieuwe leven omarmen en weer verder gaan. Het is een proces, zoals alles dat
is, het is een rouwproces, een bouwproces, een trouwproces. Maar in de storm
van mijn emoties, vergeet ik soms de jouwe. Ook jij moet rouwen, bouwen en
opnieuw trouwen. Ik kan jouw pijn niet dragen, ik heb mijn eigen bord al
vol, ik kan je frustratie niet verlichten, want ik draag hetzelfde kruis,
ik kan je niet voordoen, want ik worstel zelf nog met de vraag.
Ik wil graag dat je weet dat ik het wel zag, dat ik je niet ben vergeten,
dat ik ook jouw pijn zie, zoals jij dat nu al een tijd bij mij doet. We
hebben gebotst, we hebben elkaar beschuldigd, we hebben elkaar pijn gedaan,
uit onbegrip, frustratie en verdriet. Ik vraag van jou inlevingsvermogen,
hulp en begrip. Je doet je best. Soms gaat het goed, soms ook niet, daar is
geen schuld, slechts situatie, onvermogen, onwetendheid. Dat zie ik nu.
Ik wil je vertellen dat ik weet dat je echt je best doet, dat jij het soms ook
niet meer weet, dat jij ook rouwt, dat jij ook moet leren accepteren. Ik wil
je laten weten ik het niet kan oplossen, maar dat ik me wel ook in jou kan
inleven, je kan helpen waar ik kan, je begrijpen als je stuk zit, je mag het
van me vragen. Ik wil het zelfs graag.
We moeten allebei schreeuwen, leren, huilen en accepteren
We moeten allebei leven met een nieuwe ik, met een nieuw leven.
We zijn allebei slachtoffer, leerling en held.
Misschien kunnen we om de beurt praten en luisteren ?
Misschien kunnen we elkaar helpen en steunen ?
Misschien kunnen we ons in elkaar inleven ?
Misschien samen ?
xx Annemieke xx.

WAO'er moet baan zoeken
Van onze verslaggever Gijs Herderscheê
AMSTERDAM - Volledig arbeidsongeschikten die jonger zijn dan 55 jaar moeten
vanaf februari verplicht meewerken aan hun terugkeer op de arbeidsmarkt. Het
gaat om een groep van 250- tot 350 duizend WAO'ers. Volgende maand begint
een project dat deze volledig arbeidsongeschikten weer aan het werk moet
helpen.
UWV: vrijblijvendheid uitkering is voorbij
Dit zegt Tjibbe Joustra, voorzitter van de raad van bestuur van het
Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen (UWV), in een gesprek met de
Volkskrant. Het UWV voert onder meer de werkloosheidswet WW en de WAO uit.
Het uitvoeringsinstituut roept de komende jaren bijna alle volledig
arbeidsongeschikten op die jonger zijn dan 55 jaar en niet langer dan negen
jaar een uitkering ontvangen. Zij moeten in het gesprek aangeven hoe zij hun
toekomst zien en welk werk zij denken te kunnen doen. De oproep voor een
gesprek is niet vrijblijvend, benadrukt Joustra. Ook zijn de WAO'ers
verplicht ondersteuning van een reïntegratiebedrijf te accepteren.
In februari krijgen de eerste drie groepen van vijfhonderd WAO'ers in
Maastricht, Hengelo en Alkmaar een uitnodiging van het uitvoeringsinstituut.
De oproep geldt niet voor zelfstandigen met een
arbeidsongeschiktheidsuitkering WAZ en jonggehandicapten met een
Wajong-uitkering.
Eind september ontvingen bijna 800 duizend mensen een WAO-uitkering. Van de
ongeveer 300 duizend mensen met een gedeeltelijke uitkering heeft het
merendeel werk. De resterende half miljoen arbeidsongeschikten is de groep
waarop het UWV zich nu richt.
Het uitvoeringsinstituut wil ook beginnen met het doorverwijzen van
arbeidsongeschikten die in principe tot pensionering een uitkering
ontvangen.
Werknemers die sinds 2001 in de WW of WAO terechtkomen worden direct
doorverwezen naar een bemiddelingsbedrijf.
De werkgelegenheid bij het UWV zelf zal de komende jaren sterk afnemen. Nu
werken bij de uitvoeringsinstantie nog 22 duizend mensen, in 2006 zijn dat
er naar verwachting nog zo'n 12 duizend. Dat is mede het gevolg van de
beoogde herziening van de WAO, waarover in politiek Den Haag consensus lijkt
te bestaan.
© de Volkskrant
groeten
Wouter
_ " _
( _\ | /_ )
( / | \ )

Hoi Allemaal,
Wat een bekend verhaal is dit toch.
Ook bij mij wil/kan een arbeidsdeskundige niets doen. Het is psychisch en ik
moet eerst dat maar zien op te lossen. Zelfs mijn vorige belangenbehartiger
vond dat. Gelukkig ben ik toen overgestapt naar een andere partij waar ik tot
op heden zeer tevreden over ben.
Laten we maar denken dat de mensen die het allemaal op onze psyche schuiven
zelf niet helemaal sporen.
Groetjes en laten we ons niet klein krijgen door dit soort praat.
Karin Homan

Hallo Annemieke,
Wat heb je dat prachtig opgeschreven zeg!
Waarschijnlijk voor velen van ons zeer herkenbaar.
Ik werd er stil van!!
Ben benieuwd naar de reacties van de mensen (je
ouders, familie en vrienden) voor wie je het schreef.
Laat die nog maar es weten.
Ik wil je hierbij graag heel veel sterkte toewensen.
Dat 2003 een beter jaar voor je zal zijn!
groeten,
Christa

Hallo Wouter,
Ik had hier al over gelezen bij ons op de kabelkrant.
Ik ben een 'gelukkige' die in Hengelo woont. Toen ik dit las begon bij mij
meteen de stress weer op te zetten. Op dit bericht stond alleen dat de mensen
voor een proef worden opgeroepen. Ik denk dat dit er dus opgezet is na
aanleiding van het stuk wat jij hier beschreven hebt.
Met de tegenpartij heb ik alles gelukkig rond en ik dacht dat ik nu van het
'gezeur' afwas. Valse hoop blijkt nu.
Ik zie mij geen enkel werk doen jammer genoeg. Ik heb veel rust nodig zoals
zoveel van jullie en heb behoorlijk veel klachten. Nu maar wachten of ik een
oproep krijg wat wel zal gebeuren want ik val in de doelgroep.
Zelf denk ik dat de mensen die ten onrechte in de WAO zitten het weer
'kapot' gemaakt hebben voor de mensen die echt in een WAO thuishoren.
Groetjes
Wilma C

Hallo Karin,
Wat zul jij ontzettend teleurgesteld zijn. Juist van een goede vriendin die
van je situatie weet verwacht je zo iets niet.
Ik zou in jouw plaats ook gedacht hebben dat dit de juiste keuze was.
Ik kan me heel goed voorstellen dat je hier een behoorlijke tik van aan de
oren hebt gehad. OOk dat ze je nu helemaal nergens mee tegemoed komen vind ik
erg voor jou. Wat ze nu allemaal doen met die vakantiedagen en loon inhouden
kan dat allemaal maar zo?
Ik wens je veel sterkte en hoop dat dit probleem snel voor je afgehandeld
is. Ook al zal de teleurstelling in je 'vriendin' je misschien nog lang
parten spelen.
Groetjes
Wilma C

Hallo Annemieke,
Wat een geweldig gedicht heb je gemaakt, zo duidelijk wat jouw gevoel weer
geeft. Ik kan me voorstellen dat heel veel mensen hierdoor geraakt zijn en
zichzelf erin herkennen. Bij mij werd na mijn ongeluk zelfs een relatie erdoor
beëindigd.
Toch ben ik ondanks dat ik een heel ander iemand ben geworden, wel in mijn
voordeel veranderd. Mijn kijk op het leven, de zin ervan, de bedoeling van
alles. Het geeft me een zicht in een andere dimensie. Ik ben spirituele lessen
gaan volgen, helaas nu niet meer, maar wie weet. Ik ben ver van mijn kinderen
gaan wonen, ik heb meer gekozen voor mezelf. Ik heb het contact met mijn
broers en zussen zo goed als stopgezet en ik voel me er goed bij.
Ik mag van mezelf nu eindelijk rusten en mezelf zijn, ik heb veel meer
innerlijke rust. Alleen de fysieke klachten zijn natuurlijk balen en mijn
beperkingen stellen me vaak genoeg teleur. Maar ik denk dat ik het allemaal
wel een plaats heb gegeven en leef met de dag. Ik begin elke dag met een
glimlach naar mezelf.
Bedankt dat je dit wilde delen.
Liefs
Genoveva
http://212.0.231.195/bergboek/boek/Boekdetail.asp?ID=2220

Reïntegratieplan UVW zaait verwarring
De FNV wil dat het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen (UWV) snel
duidelijkheid geeft over het plan om langdurige WAO'ers beneden de 55 jaar
verplicht te reïntegreren. Uitlatingen van UWV-directeur Joustra in De
Volkskrant en een persbericht van het instituut zelf, zaaien verwarring, zo
schrijft de FNV aan het UWV.
Het instituut dat onder meer de WAO-uitkering verzorgt, kondigde afgelopen
weekend aan een pilot met langdurige WAO'ers te starten. In de regio's
Maastricht, Hengelo en Alkmaar worden 1500 arbeidsongeschikten opgeroepen
voor een persoonlijk gesprek over de mogelijkheden tot werkhervatting.
Volgens Joustra is de oproep "niet vrijblijvend" en zijn de WAO'ers
"verplicht" ondersteuning van een reintegratiebedrijf te accepteren.
FNV-bestuurder Agnes Jongerius: "Ik vind het uitstekend dat het UWV het aan
het werk helpen van de arbeidsongeschikten serieus ter hand gaat nemen en
mensen niet slechts oproept voor een herkeuring. Veel WAO'ers zitten thuis
terwijl ze zelf nog genoeg mogelijkheden zien. Maar het UWV zorgt wel voor
onrust door te suggereren dat mensen het recht op een uitkering verliezen
als zij het oneens zijn met het reïntegratieplan van het UWV". Volgens
Jongerius heeft het UWV geen wettelijke mogelijkheden de uitkering in te
trekken: "Het gaat immers om volledig arbeidsongeschikten"
© 2002 FNV
groeten
Wouter
_ " _
( _\ | /_ )
( / | \ )

Hoi allemaal,
Even een tijd weer niets van me gehoord maar daar ben ik dan weer,
voelde me lamlendig de afgelopen weken, continu hoofdpijn en een
krampgevoel in mijn armen/ schouders en nek en die moeheid, om gek
van te worden!
Gisteren heeft mijn advocaat contact met me opgenomen, aangezien zij
in November te horen kreeg dat de tegenpartij zou willen schikken maar
nog niet wist voor welk bedrag... Gister wist ze dat dus wel en ze was er
nogal beledigd over, en ik zelf eigenlijk ook wel... ? 10.000,= en daarmee
moet de zaak afgedaan zijn!!!!!!!!!!!
Ze vond het zelf een idioot laag bedrag aangezien er nog helemaal geen
duidelijkheid is over hoe het nu verder gaat in de toekomst. Ze stelde voor
om een medische expertise te laten uitvoeren en een arbeidsdeskundige
bij de zaak te betrekken... nou weet ik niet precies wat dat allemaal
inhoudt maar dat klinkt een stuk beter, zo komt er een beetje licht in de
duisternis voor beide partijen.
Nou goed, als ik wat meer weet laat ik het jullie weten en ik moet er toch
wel even bij zeggen dat ik vindt dat ik een top advocaat heb... Die weet
tenminste van aanpakken!
Groetjes
michelle

Hallo allemaal,
Maakt u hoge kosten vanwege uw handicap of ziekte? Of bent u
arbeidsongeschikt en heeft u een lage uitkering? Dan is de kans groot dat u
in aanmerking komt voor de aftrek van buitengewone uitgaven. Die
belastingaftrek kan u honderden euro's opleveren.
Belastinggeld terug! Buitengewone uitgaven 2002
Door Kees Dijkman
U heeft te maken met een handicap, een chronische ziekte of met
arbeidsongeschiktheid. Dan heeft u meestal hogere kosten dan een ander.
Kosten die geen enkele instantie vergoedt. Aantoonbare kosten maar ook
verborgen kosten, omdat u door uw handicap of ziekte vaak niet kunt kiezen
voor goedkope oplossingen. Al die kosten bij elkaar maken het leven duur. Om
u tegemoet te komen, bestaat er een speciale belastingaftrek: de
buitengewone uitgaven. De aftrek van buitengewone uitgaven is helaas niet
eenvoudig. Er gelden allerlei gedetailleerde regelingen, grenzen en
beperkingen. Toch is de aftrek soms eenvoudiger dan u denkt. Vooral voor
mensen met een lage uitkering, die op grond van standaard aftrekposten vaak
al belastinggeld kunnen terugkrijgen. Dat geldt bijvoorbeeld voor de heel
veel mensen met een Wajong uitkering of met een WAO uitkering op
minimumniveau.
* Krijgt u geen aangiftebiljet thuisgestuurd waarop u buitengewone uitgaven
kunt opvoeren, vraag er dan een op bij de Belastingdienst.
* Vraag zo nodig hulp bij een adviseur van uw belangenorganisatie. Ook de
Belastingtelefoon 0800-0453 kan goede diensten bewijzen.
* Heeft u meer tijd nodig om uw buitengewone uitgaven op een rijtje te
zetten, vraag dan vóór 1 april uitstel voor de aangifte, tot 1 juli 2003.
* Dit artikel bevat alleen globale informatie. Wilt u precies weten hoe de
regelingen er uit zien, bestel dan de uitgebreide brochure
'Belastingaangifte 2002 in verband met handicap of ziekte' bij de CG-Raad.
Die brochure kost EUR 5, inclusief verzendkosten. Kijk op www.cg-raad.nl
voor meer informatie, of bel de bestellijn (030) 2916650. De brochure is
vanaf begin februari 2003 beschikbaar.
Voorwaarden
Om te beginnen worden de volgende voorwaarden gesteld voor de aftrek van
buitengewone uitgaven:
* De uitgaven moeten direct verband houden met handicap of ziekte, of met
een verzekering tegen die kosten.
* Kosten die u vergoed heeft gekregen kunt u niet opvoeren als buitengewone
uitgaven.
* U kunt alleen kosten opvoeren die u gemaakt heeft voor uzelf, voor uw
echtgenoot of fiscaal partner en soms voor uw kinderen of inwonende
verwanten.
* U moet de kosten op zijn minst aannemelijk maken en vaak zelfs aantonen
met schriftelijk bewijsmateriaal. Houd daarom een nauwkeurige administratie
bij van uw buitengewone uitgaven, in een ordner of in een boekhoudprogramma
op de computer. U hoeft tegenwoordig geen specificatie meer mee te sturen,
maar u moet uw kosten wel kunnen verantwoorden als de Belastingdienst daar
om vraagt.
* Er zijn wel speciale aftrekposten voor arbeidsongeschikten, chronisch
zieken en ouderen, waar u ook gebruik van kunt maken als u geen aantoonbare
extra kosten heeft.
Drempel
U kunt niet alle kosten die u maakt in verband met handicap of ziekte als
buitengewone uitgaven aftrekken voor de belasting. Er geldt een drempel van
11,2% van uw zogenoemde 'drempelinkomen'. Dat is uw totale inkomen box 1
(inclusief hypotheekrenteaftrek en zelfstandigenaftrek), box 2 en box 3,
waarbij vervolgens al wel rekening is gehouden met aftrekbare kosten voor
kinderopvang, maar nog niet met de persoonsgebonden aftrek (zoals
alimentatie en giften).
Bij het bepalen van de drempel gelden onder- en bovengrenzen. De drempel is
altijd tenminste EUR 718 voor alleenstaanden en EUR 1.436 voor fiscaal
partners (zoals gehuwden), hoe laag uw drempelinkomen ook is. De drempel is
hoogstens EUR 5.594, hoe hoog uw (gezamenlijke) drempelinkomen ook is.
Alleen als u meer buitengewone uitgaven heeft dan de drempel, mag u die
meerkosten aftrekken.
Partners
Mensen die het hele jaar fiscale partners waren, moeten bij het aangeven van
buitengewone uitgaven rekening houden met elkaars inkomsten en uitgaven.
Bent u gehuwd of geregistreerde partners, dan beschouwt de Belastingdienst u
als fiscale partners. Woont u langer dan zes maanden op hetzelfde adres en
voert u een gezamenlijke huishouding, dan mag u zelf beslissen of u door de
Belastingdienst als fiscale partners wilt worden aangemerkt. Ouders en hun
kinderen onder de 27 jaar worden nooit als elkaars fiscale partners
aangemerkt.
Was u het hele jaar fiscale partners, dan doet u wel elk apart
belastingaangifte. Maar voor het berekenen van de drempel moet u beide
inkomens bij elkaar optellen. Daarna telt u ook uw gezamenlijke buitengewone
uitgaven bij elkaar op. Komt u boven de drempel uit, dan mag u vervolgens
zelf bepalen bij welke van de twee partners u de aftrek opvoert.
Hier gaat het om
Buitengewone uitgaven wegens handicap of ziekte zijn onder te verdelen in
een aantal hoofdgroepen. Hieronder een globaal overzicht.
Premies zorgverzekeringen
Alle premies tellen mee. Niet alleen de premies die u zelf betaalt (voor het
ziekenfonds, een particuliere zorgverzekering, een aanvullende verzekering
of een reisverzekering voor medische kosten), ook de premies die uw
werkgever of uitkeringsinstantie voor u afdraagt. De gegevens hierover vindt
u op uw jaaropgave. Alleen de AWBZ premie blijft buiten beschouwing.
Geneeskundige hulp
Het gaat om de kosten die u zelf draagt voor (para)medische zorg en die dus
niet vergoed worden door uw zorgverzekeraar. Denk bijvoorbeeld aan het eigen
risico dat u heeft bij uw zorgverzekeraar, aan eigen bijdragen en aan
behandelingen die niet in het verzekeringspakket zitten.
Geneesmiddelen
Ook hier gaat het om kosten die u niet vergoed krijgt. Bijvoorbeeld omdat u
een eigen risico heeft bij uw zorgverzekeraar of omdat de medicijnen die u
gebruikt niet zijn opgenomen in het Geneesmiddelen Vergoeding Systeem (GVS).
Hulpmiddelen
Hulpmiddelen zijn zaken die voornamelijk door mensen met een handicap of
ziekte gebruikt worden en die rechtstreeks verband houden met die handicap
of ziekte. Woningaanpassingen worden ook als hulpmiddel aangemerkt, maar
alleen voorzover ze voor uw eigen rekening komen en dan nog voorzover de
woning er niet of nauwelijks door in waarde stijgt. Veel hulpmiddelen worden
vergoed of verstrekt door de zorgverzekeraar of door de gemeente. Helaas
gelden er vaak eigen bijdragen en maximale vergoedingen, waardoor u zelf
toch nog veel kosten maakt. Die kosten kunt u opvoeren als buitengewone
uitgaven, behalve als het gaat om een eigen betaling omdat u door het
gebruik van hulpmiddelen andere kosten bespaart.
Vervoer
Het gaat hierbij alleen om de extra vervoerskosten die u maakt in verband
met uw handicap of ziekte. Reiskosten voor het vervoer naar artsen en andere
behandelaars kunt u volledig opvoeren (openbaar vervoer of kosten voor het
gebruik van eigen auto), mits ze niet vergoed worden. Reiskosten voor het
bezoeken van een zieke huisgenoot kunt u opvoeren, als die huisgenoot
minstens een maand lang op een afstand van meer dan 10 km verpleegd worden.
Hierbij kunt u de kosten van openbaar vervoer volledig opvoeren en de kosten
voor het gebruik van een eigen auto à EUR 0,17 per kilometer. In sommige
gevallen kunt u ook extra kosten opvoeren voor leefvervoer (privé-vervoer),
namelijk als u hieraan meer uitgeeft dan een ander met een vergelijkbaar
inkomen en gezinssamenstelling. Helaas is dat vaak lastig aan te tonen.
Hulp thuis
Denk hierbij aan de eigen bijdragen voor gezinsverzorging en huishoudelijke
hulp door de thuiszorg of aan andere kosten voor huishoudelijke hulp in
verband met ziekte of handicap, die voor uw eigen rekening komen. Is uw
inkomen hoger dan EUR 25.775, dan is de aftrek beperkt. De Belastingdienst
gaat er namelijk van uit dat alle mensen met een hoger inkomen normaal
gesproken zelf kosten maken voor huishoudelijke hulp. Die kosten hebben dan
niet meer met uw handicap of ziekte te maken, maar gelden voor iedereen en
zijn dus niet meer aftrekbaar. De Belastingdienst hanteert hiervoor een
gedetailleerde tabel.
Dieetkosten
U kunt alleen de kosten opvoeren zoals die genoemd worden in de
gedetailleerde officiële tabellen. Die tabellen staan in de brochures van de
Belastingdienst en van de CG-Raad over buitengewone uitgaven.
Kleding en beddengoed
Blijkt 'uit algemene kennis of uit eerdere aangiften' dat uw handicap of
ziekte inderdaad zulke extra kosten met zich meebrengt, dan mag u EUR 300
per persoon opvoeren, zonder verder bewijsmateriaal. Kunt u schriftelijk
aantonen dat u meer dan EUR 600 extra kosten heeft gemaakt voor kleding en
beddengoed, dan mag u standaard EUR 750 opvoeren.
Extra aftrek
* Was u op 1 januari 2002 meer dan 45% arbeidsongeschikt en tussen de 18 en
65 jaar oud, dan mag u EUR 730 opvoeren als arbeidsongeschiktheidsaftrek.
* Was u op 1 januari 2002 65 jaar of ouder, dan mag u EUR 730 als
ouderdomsaftrek opvoeren.
* Komt u niet in aanmerking voor de arbeidsongeschiktheidsaftrek en ook niet
voor de ouderdomsaftrek, maar waren uw buitengewone uitgaven de afgelopen
twee jaar wel hoger dan de drempel? Dan mag u toch een extra aftrekpost
opvoeren, het chronisch ziekenforfait, van EUR 730. Net als de
arbeidsongeschiktheidsaftrek en de ouderdomsaftrek kan het chronisch
ziekenforfait ook gelden voor uw partner.
* Heeft u een gehandicapt kind dat nog geen 27 jaar is, heeft u twee jaar
lang de drempel voor de aftrek van buitengewone uitgaven gehaald en kwam dat
beide keren voor minstens een derde deel door kosten in verband met de
handicap van uw kind, dan mag u EUR 730 opvoeren als extra aftrek voor een
chronisch ziek kind.
Vermenigvuldiging
Haalt u voor het tweede achtereenvolgende jaar de drempel, dan mag u de
aftrekbare buitengewone uitgaven met 1,25 vermenigvuldigen. Haalt u voor het
derde achtereenvolgende jaar de drempel, dan mag u de aftrek zelfs met 1,5
vermenigvuldigen. In beide gevallen geldt als voorwaarde, dat uw
drempelinkomen niet hoger is dan EUR 27.847.
Altijd aftrek
Veel mensen komen in aanmerking voor de aftrek van buitengewone uitgaven,
ook al hebben ze geen aantoonbare extra kosten hebben vanwege handicap of
ziekte. Dat komt vooral doordat de premies voor het ziekenfonds (zowel het
'werkgeverspremie' dat de uitkeringsinstantie betaalt, als de
'werknemerspremies' die u zelf betaalt) als buitengewone uitgaven worden
aangemerkt. Ook de standaard arbeidsongeschiktheidsaftrek (als u meer dan
45% arbeidsongeschikt bent) en de ouderenaftrek (als u 65 jaar of ouder
bent) helpen flink mee bij het halen van de drempel. Daardoor is de aftrek
van buitengewone uitgaven altijd interessant voor u in de volgende
situaties.
* U woont zelfstandig en u heeft alleen een Wajong uitkering of een WAO
uitkering op minimumniveau.
* U en uw partner verdienen samen minder dan anderhalf keer het minimumloon.
* U bent 65 jaar of ouder en u heeft alleen AOW. Verkeert u in één van de
genoemde situaties en maakt u geen gebruik van de aftrek van buitengewone
uitgaven, dan is de kans groot dat u geld laat liggen. Heeft u bovendien ook
nog aantoonbare extra kosten, dan worden uw aftrekbare buitengewone uitgaven
nog hoger, en krijgt u ook meer belastinggeld terug.
Tekst © Kees Dijkman. Deze informatie wordt u aangeboden door de Chronisch
zieken en Gehandicapten Raad Nederland (CG-Raad), met dank aan het Nationaal
Revalidatie Fonds (NRF) en de belastingservice van het ANGO Adviespunt
Handicap en Recht. De genoemde bedragen gelden voor het belastingjaar 2002,
waarvoor u aangifte doet in 2003. De tekst is met de meeste zorgvuldigheid
samengesteld, maar u kunt er geen rechten aan ontlenen.
[ W.van.Eldik | 10/1/2003 ]

Hallo Allemaal,
Wellicht kennen we nog de uitzending van vinger aan de pols waar whiplash in
een psychologische hoek werd geplaatst en achteraf bleek dat de arts die dat
in balans moest trekken maar was afgezegd voor de uitzending.
Nu is de Avro met het volgende begonnen: vanaf 6 januari is er een site
inclusief radioprogramma waar actuele medische problemen gemeld kunnen worden
voor eventuele aanpak. Misschien een aardig idee als een ieder zijn/haar
whiplashprobleem met de medische zorgsector ook daar eens deponeert. Hoe meer
hoe beter lijkt me. Wie weet wordt de Avro wakker en wie weet ook nog wel wat
meer mensen.
Lees onderstaand bericht over de inspectie voor de gezondheidszorg en een
samenvatting van de aankondiging van de Avro
Bent u als patiënt onzorgvuldig of verkeerd behandeld ? Meld het!
Want hoe eerder misstanden in de zorg aan het licht komen, hoe beter deze in de
toekomst voorkomen kunnen worden. AVRO biedt via internet en Radio 1 een
platform waarop mensen melding kunnen maken van problemen die zij ondervinden
in de zorg.
Elke week op maandag tussen 14.00 en 14.30 uur op Radio 1:
Het Medisch Meldpunt.
http://www.medischmeldpunt.nl/?type=klachten

Hallo Hans,
Een interessant lang epistel. Natuurlijk is er heel wat mis bij medische
behandelingen, medische beoordelingen, medische keuringen, zeker als het
moeilijk te duiden letsel is. Ook zijn verzekeringsmaatschappijen meestal
niet zo coöperatief bij het vergoeden van letselschade. Maar wat je schrijft
is regelmatig te kort door de bocht m.i. . Dat is jammer want met te kort
door de bocht gaan wordt de boodschap wel heftiger, maar komt de
feitelijkheid en daarmee geloofwaardigheid in de verdrukking. Natuurlijk kun
je terecht kwaad zijn vanwege de veel misstanden, echter bij argumenteren is
het belangrijk feiten en vermoedens en meningen goed te onderscheiden.
Laat het duidelijk zijn dat ik me heel erg bewust ben van de misstanden die
er in maatschappelijk, politiek, sociaal, medisch en juridisch terrein
aanwezig zijn. Toch heeft het m.i. geen zin om alles over een kam te
scheren. Nog steeds worden veel whiplash-patiënten wel in hun klachten
erkend door de medici, juridici, UWV's, werkgever, familie, vrienden etc.
ook al is er soms een zware weg voor nodig.
En laten we wel zijn, als we naar de bron willen van alle ellende moeten we
vooral ook bij onszelf zijn en bij onze medemensen. Nederland is een
handelsland waarbij handel en economie nr 1 is. Onze cultuur definieert waar
wij voor kiezen en wat we belangrijk vinden. Wij kiezen de politici, en de
politiek maakt wetgeving, ook voor de medische en juridische wereld.
De medici en juridici handelen binnen de geest van de wet, doen ze dat niet dan
dienen ze aangepakt te worden door justitie. Naast dat er veel goed gaat
worden bij al deze schakels op veel gebieden fouten en malversaties begaan en
zijn vele zaken nog lang niet open en verantwoord geregeld. Ook bij de
instanties die dat weer moeten aanpakken gaat naast veel goed, ook veel fout.
Het is en blijft mensenwerk en mensen laten zich niet alleen leiden door
nobele ideeën, maar ook door eigen belang.
Laten we alleerst onderkennen dat veel whiplashers, misschien de meesten
wel, (helaas) niet eens bij een neuroloog komen, zeker niet in de beginfase.
Ten tweede wordt er, in de gevallen dat men wel bij een neuroloog (of andere
specialist!) komt, vaak niet een foto gemaakt. Wordt dat wel gedaan dan is
er een grote keuze en ongestructureerdheid in welke foto's. Vaak is er op
foto's niet zo 1,2,3, wat te zien wat duidt op het whiplash-fenomeen, te
meer omdat met niet eens goed weet waar men in geval van whiplash op moet
letten. En welke foto's moet je dan maken als je niet eens zeker weet waar
je op moet letten. Met name op dat gebied is nog veel onduidelijk en
onuitgewerkt in protocollen.
Ten derde, en dat is zeker heel juist geconstateerd, wordt er zelden na
verloop van tijd een tweede serie foto's gemaakt ter vergelijking. Iets wat
natuurlijk altijd zou moeten gebeuren, zeker ook in het kader van op te bouwen
expertise, en om de structurele versnelde verslechtering van disci etc. te
kunnen constateren die in 40% van de gevallen ontstaat, en het vaststellen van
ander letsel.
Echter wederom de vraag: wat kan men daar medisch aan doen ?
Ook in het geval van whiplash kan een goede foto, of liever goede foto's wel
veel zeggen, maar lang niet alles. Dat erken je zelf ook, als er maar
langdurig tijdsverloop in zit. Op basis van een foto een relatie tussen de
klachten en het ongeval ontkennen is dus maar in een beperkt gedeelte van de
gevallen. Ook is dit vooral een juridisch belangrijke vraag, medisch veel
minder. Ook niet voor de UWV's. Op basis van een foto het
(post)whiplashsyndroom erkennen is lastig omdat er nog geen eenduidig protocol
voor is. Simpelweg omdat er nog te weinig eenduidig is vastgesteld. Ook is dat
niet na 6 maanden maar na de foto die meestal wel eerder gemaakt wordt, indien
die gemaakt wordt.
Ten tweede dien je onderscheid te maken in consulten (met foto's) voor
juridische erkenning van whiplash en consulten voor medische behandeling van
whiplash. Met de toegenomen nadruk in onze politiek en maatschappij op (weer)
werken worden deze zaken (ook door medici) nogal eens teveel gelijkgesteld.
Voor behandeling is er aan whiplash nl. nog weinig eer te behalen. Maar dat is
vaak wel de eerste reden om een neuroloog te bezoeken. Daarmee vervalt voor
behandeling de vereiste voor foto's althans dat is vaak een gehoorde stelling
van medici. Medisch verantwoord handelen vergt echter m.i. wel adequate foto's
(ook in de tijd) om elk letsel dat ontstaan kan zijn zo spoedig en zo goed
mogelijk op te sporen.
Wat wel een groot gemis is dat er weinig of geen fundamenteel onderzoek is
m.b.t. whiplash of dat het geheim gehouden wordt. Dan wordt je nooit wat
wijzer en zul je nooit weten wat er gedaan kan en behoort te worden.
Verder is de termijn van 6 maanden slechts van belang om volgens de
neurologenvereniging een definitie-onderscheid te maken tussen
whiplashsyndroom, en postwhiplashdroom. Waar dit onderscheid in terminologie
vandaan komt en welke waarde het heeft heb ik nog nergens kunnen ondekken en
ook taalkundig klopt het niet. post = na (in de tijd gemeten) Een
postwhiplashsyndroom is dus een sydroom (een complex aan samenhangende
klachten) welke na een whiplash (de heftige voor- en achterwaartse beweging
van het hoofd ten opzichte van de romp) ontstaat. Dus die term gaat in
principe al de eerste dag na het ongeval in en is algemeen.
Wel is het zo dat vlak na het ongeval nog weinig gezegd kan worden of
eventuele klachten als een postwhiplashsyndroom geduid dienen te worden,
wanneer wel is onduidelijk. Je zou uit de richtlijn van de Neurologen
vereniging kunen afleiden dat dat 6 maanden is, maar dat wordt nergens beweerd
of onderbouwd. Men noemt het gewoon na 6 maanden postwhiplash. Wat erg
opmerkelijk en zelfs onjuist is, is dat deze opmerking staat in de richtlijn
ter bepaling van functieverlies ten behoeve van juridische rapportage. In een
dergelijke richtlijn hoort alleen functieverlies gedefinieerd te worden, niet
medische verschijnselen of medische terminologie.
De opmerking dat als geen verband is tussen pijnbeleving en pijngedrag of als
er geen medisch oorzaak van de klachtengevonden kan worden een
psychiatrische beoordeling overwogen dient te worden, bevat geen passage van
een termijn van 6 maanden. Echter het lijkt mij dat bij elke whiplasher er
een relatie is tussen pijnbeleving en pijngedrag. Een bepaling van
funktieverlies door een psychiater lijkt me dan ook nooit nodig; (kan een
psychiater zoiets überhaupt wel?). De beperking dat we dan alleen naar de nek
gekeken wordt is ook erg vreemd. De richtlijn is er voor bepaling van
funktieverlies en niet om de definiering dat een postwhiplashsyndroom tot
enkel en alleen een beperking van de beweging van de nek leidt. Dat is ook
nog nergens medisch vastgesteld. De klachtenlijsten zijn bekend.
Wat die richtlijn betreft is de extra paragraaf die besteed wordt aan
whiplash totaal overbodig. Met de algemene (neurolgische) richtlijnen ter
bepaling van funktieverlies kan men, ook in geval van het
postwhiplashsyndroom, perfect uit de voeten. Eigenlijk voegt deze paragraaf
niets toe, dan alleen een percentage van 5% algeheel funktieverlies bij
whiplash, hetgeen echter strijdig is met de rest van de richtlijn. In het
algemene gedeelte van de richtlijn staat ook een heldere paragraaf over
neuropsychologisch onderzoek en beoordeling van funktieverlies. Met name bij
whiplash, mits goed uitgevoerd, zeer bruikbaar en nuttig.
De richtlijn bevat de termijn van 2 jaar waarin de meeste neurlogische
aandoeningen (ook whiplash) meestal een stabiel karakter hebben aangenomen.
En dus kan whiplash i.h.a. pas na 2 jaar stabiel vastgesteld worden.
Algeheel funktieverlies is (gelukkig) niet hetzelfde als
arbeidsongeschiktheid, en de WAO is een verzekering tegen inkomensdaling
door langdurige ziekte, niet een verzekering om bij arbeidsongeschiktheid
een vast bedrag of percentage uit te keren.
Reïntegratie zoals dat gepromoot wordt door de UWV's ter verlaging van het
aantal WAO-ers staat in principe los van de schadeloostellingen
verzekeringsmaatschappijen. Theoretisch is het zo dat een beoordeling door
de UWV niet gebruikt kan worden door de verzekering om haar
schadeloosstelling te bepalen. Bij een UWV-bepaling hoeft er geen medisch
rapport te zijn en kan men er ook makkelijker van afwijken. Juridisch ligt
dat anders. Beide kriteria zijn verschillend, al zal men er praktisch wel aan
willen referenen, maar de polissen zijn simpelweg verschillend.
Ook begint het reïntegratiegebeuren niet na 6 maanden omdat de richtlijn die
termijn noemt bij de definiering van het woord postwhiplashsyndroom. Het
reïntegreergebeuren is sinds enige tijd een rechtstreeks gevolg van de wet
Poortwachter die dat reïntegratieplan eist. En daarom zijn er nu zoveel
reïntegratiebedrijven, niet in de laatste plaats vanwege ook het aanvankelijk
behaalde redelijke succes. Of dat wordt volgehouden is de vraag, in ieder
geval creëert de wet Poortwachter wel een stabiele vraag. Het grappige is dat
als je nu na meer dan een half jaar terugkeert op het werk dit direct aan het
reïntegratiebedrijf wordt toegeschreven en vroeger aan je wilskracht en inzet
(en verbeterde gezondheid). Ook medici kunnen wat dat betreft heerlijk
manipuleren met statistiek: kom zo vroeg mogelijk als je een whiplash dreigt
te hebben: dan is het herstelpercentage, de herstellingskans, het hoogst. Ja,
ja, dankzij of ondanks dat blijft de vraag !!!!
Nogmaals de richtlijn gaat over funktieverlies, niet over medische
beoordeling ter behandeling. Ook de makers van de richtlijn lijken dat bij
de vasstelling ervan regelmatig uit het oog verloren te hebben.
Borea is de brancheorganisatie; reïntergreren is geen beroep :-))) Ach als
iedereen geïntegreerd is kunnen we die bedrijven weer opdoeken:-))) Ze zijn
er alleen omdat er geld mee te verdienen is, niet omdat ze ons zo haten denk
ik, integendeel zou je haast zeggen. Het is alleen zo jammer dat het clubje
beroepspesters steeds groter lijkt te worden. Maar was het ooit veel beter ?
Dat is een belangrijke opmerking. Dit gebeuren snijdt aan twee kanten hout:
bij een juiste werkwijze zal whiplash meer erkend moeten worden als we mogen
aannemen dat echte zware whiplashers ook echt niet kunnen werken en
reintergreren dus zal moeten mislukken. Slaag je werkelijk (!!) dan is dat
misschien voor de werkloze whiplasher met voldoende restcapaciteit ook een
prettige zaak. De praktijk van reïntegratierapporten strijden echter nogal
eens met medische conclusies en zijn nog steeds niet zorgvuldig ondanks de
wet op de privacy.
En ga je door het stof om een beetje te werken uit angst je uitkering te
verliezen, dan snijdt je je zelf dubbel: het werk zal niet lang lukken en
weg is dus je baan na verloop van tijd, de uitkering was al weg. Het hele
keuringscircus begint weer.
Belangrijkste partij die het tussen de oren kan verklaren zijn de medici.
Het is vooral zaak dat zij echt onafhankelijk hun werk kunnen doen en niet
afhankelijk zijn van een van beide partijen voor vaststelling van
rapportages, of dat dat door anderen, echt onafhankelijken, gebeurt. Verder
is meer medisch onderzoek noodzakelijk om goede medische protocollen op te
stellen, zodat men zich niet met een jantje-van-leiden van een behandeling
of beoordeling af kan maken.
Mevrouw Vogelaar is geen SER-lid (meer):
Mevrouw drs. Ella Vogelaar (53) is per 1 januari 2003 benoemd tot voorzitter
van de raad van commissarissen van Unilever Nederland. Zij volgt daarbij
dr. Adriaan van Es op, die de raad van commissarissen per 1 januari 2003
verlaat. Mevrouw Vogelaar is sinds 1 januari 2000 lid van de raad van
commissarissen van Unilever Nederland. Daarnaast vervult zij diverse
functies als interim-manager en adviseur. Op dit moment is zij onder andere
voorzitter van de brancheorganisatie van private reïntegratiebedrijven. Ook
is zij lid van de raad van toezicht van het GVB in Amsterdam en de
Hogeschool van Utrecht. In het verleden bekleedde Ella Vogelaar diverse
andere functies. De afgelopen 2,5 jaar was zij voor het Ministerie van
Justitie projectleider van de Taskforce Inburgering. Daarvoor was zij
vice-voorzitter van de FNV, lid van de SER, lid van de raad van
commissarissen van uitzendbureau Start en vice-voorzitter van het Centraal
Bestuur Arbeidsvoorziening.
De raad van commissarissen van Unilever Nederland bestaat in de nieuwe
samenstelling uit de volgende personen: a.. Mw. drs. C.P. Vogelaar (vanaf
1 januari 2003 voorzitter), Prof. J. Bunt, Mr. J.A.A. van der Bijl,
Drs. P.J. Vos, Mr. J.W.B. Westerburgen.
Verzekeringmaatschappijen gaan niet alleen zo met whiplashers om, maar met
alle letselschadegevallen. Ook bij een gebroken been etc. wordt het
funktieverlies tussen de oren verklaard, dat geldt voor alle langdurige
ziektes. En ook de UWV's gaat het niet alleen om whiplashers, maar om alle
WAO-ers, vanwege politiek druk.
Willen we wat aan deze onheuse zaken doen dat is het belangrijk gezamenlijk
de meningen en feiten juist op een rijtje te krijgen. Zeker is, dat er
corruptie en fraude in het spel is, dat die soms maffiavormen heeft, maar het
spel is wel wat complexer en genuanceerder als in het voorgaande bericht
beweerd wordt. En beweringen moeten dan ook veel diepgaander gestaafd worden.
Ook is de kans erg klein dat je met zulke grove samentrekkingen van feiten
de vinger er op de juiste plaats tussen krijgt om schakels los te krijgen en
processen om te vormen. Jouw stellingname zou een politieke omvorming van
Nederland betekenen in de orde van een revolutie en dat zie ik 1,2, 3 nog
niet gebeuren, zeker niet vanwege whiplash.
Alleen sommige politici en medici gaan kort door de bocht met: wat ik niet
op apparaten zie of niet snap bestaat niet, en psychologische zaken heb je
altijd zelf in de hand. Dat is ook nog nooit bewezen, maar het klinkt leuk
voor de gelovende kiezers vanwege het heersende volksgeloof daaromtrent.
Toch bestaan wij en zullen we onze stem langzaam maar zeker laten doordingen
in die werelden. Daarbij is natuurlijk alle hulp noodzakelijk voor eendracht
en kracht.
hartelijke groeten
Wouter van Eldik
_ " _
( _\ | /_ )
( / | \ )

Hoi Allemaal,
Zoals ik al vaker heb aangegeven is de richtlijn van de Commissie Forensische
Neurologie gebaseerd op een totaal enzijdige voorstelling van (medische)zaken.
Ik heb voor een brief aan die "gasten" jullie steun gevraagd en van een aantal
die steun ook gekregen in de vorm van een handtekening. Voor diegenen die de
brief willen ontvangen kun je mij mailen op:
izerinalin@z...
Nogmaals bedankt voor jullie steun want die Richtlijn moet, als het even kan,
van de verzekeringstafel verdwijnen. Als dat lukt, medisch gezien is die
richtlijn pure fraude, is dat hopelijk een stapje in de goede richting.
Lukt het niet, nooit geschoten is altijd mis en op je reet blijven zitten
schiet ook niet op.
Hans Bregonje.

Hallo Mensen
Jullie hebben me 300 mailtjes gegeven ;-)
is ook wel heel lief van jullie maarre dan duurd het even voordat jullie
antwoord krijgen hoor ;-)) maar ik heb me deze keer wel voorgenomen om sommige
mailtjes bij elkaar te voegen dan gaat het iets sneller.
jullie horen wel weer van me
Groetjes Jolanda Gruyters

Hallo Astrid,
Ik ben het volkomen met je eens de daders worden beter verzorgd dan de
slachtoffers. Het is een tijd geleden dat ik wat van je gelezen hebt.
Hoe gaat het verder met je? Je woont nu in Twente las ik lijkt mij een mooie
omgeving. Hoe ben je daar terecht gekomen? Waarschijnlijk zal ik wel het een
en ander gemist hebben, want er is met mij erg veel gebeurd. Ik ben intussen
gescheiden en oma geworden van een kleinzoon en ook nog een aantal keren in
het ziekenhuis gelegen op de afd.CI, dus je ziet het ging niet goed.
Voor de rest ben ik bezig een ander huis te zoeken in Zoetermeer want waar ik
nu in woont wordt verkocht vanwegen de scheiding.
Ik zou het erg leuk vinden om nogeens wat van je te horen je kan mij ook prive
mailen gwasmus@...
Maar hoe ver is jou zaak nu ze kunnen toch niet verwachten dat je vanuit
Twente naar Barendrecht heen en weer gaat reizen, op je motor zeker. Af en
toe zou je die mensen wensen dat ze zelf eens iets op liepen, misschien piepen
ze dan wel anders.
Het gaat je goed en hopelijk hoor ik nog wat van je als je het leuk vindt.
groetjes en liefs van Gerda

Hallo Marjan,
Als ik jou was zou ik eerst willen weten voor hoeveel geld ze willen
schikken. Als dit een redelijk bedrag is ging ik hier mee accoord.
Stel dat je verder onderzoek moet hebben heb je natuurlijk grote kans dat ze
het op het verleden gaan schuiven, Dit kun je dan denk ik wel weer aanvechten
maar ook hier gaat veel tijd en energie inzitten.
Ik kan me voorstellen dat je van dit alles vreselijk baalt.
Ikzelf ben wel accord gegaan met een schikking maar ik vond dat ik ook een
redelijk bedrag heb gekregen. Dit is voor iedereen natuurlijk oook weer
anders.
Sterkte bij het nemen van een beslissing.
Groetjes
Wilma C

Verband tussen depressies en chronische pijn duidelijk aanwezig
Aanhoudende hoofd- of rugpijn kunnen veel meer betekenen dan een slecht
weekje op kantoor. Een nieuwe studie toont aan dat mensen die in een zware
depressie zitten, dubbel zo vaak last hebben van chronische pijnen, als
mensen die geen depressie hebben. In vijf Europese landen werden 18.980
patiënten onderzocht. 17% had last van chronische pijnen en 4% had een zware
depressie. 43% van de patiënten met een zware depressie had ook chronische
pijn. Hoofd- en rugpijn waren de meest voorkomende klachten.
Deze bevindingen kunnen gevolgen hebben voor het vaststellen en behandelen van
depressies. Nu men weet dat het vaak om een combinatie gaat van depressie en
chronische pijn, zullen patiënten beter reageren op geneesmiddelen die beide
symptomen behandelen. Tot nu toe schreven dokters vaak andere medicatie voor
voor depressies dan voor chronische pijn.
Auteur: Wim Vanweerts
----
Source:Stanford University Medical Center
Date:2003-01-16
Depression And Chronic Pain Linked In Stanford Study;
May Influence Diagnosis And Treatment
STANFORD, Calif. - A persistent, long-lasting headache or an endlessly
painful back may indicate something more serious than a bad week at the
office. A new study finds that people who have major depression are more
than twice as likely to have chronic pain when compared to people who have
no symptoms of depression. This study could change how depression is
diagnosed and treated, say Stanford School of Medicine researchers.
"This is potentially a really important finding," said Alan Schatzberg, MD,
the Kenneth T. Norris Jr. Professor of Psychiatry and Behavioral Sciences,
who participated in the study published in the January issue of the journal
Archive of General Psychiatry. "This will change how we view pain and
depression."
Schatzberg said previously published research hinted that people with
depression may be more likely to experience chronic pain and that depressed
people with chronic pain may respond better to a class of drugs that treats
both symptoms. If the relationship exists, then pain may be a symptom that
guides doctors to the drugs they prescribe for depressed patients.
After hearing anecdotal evidence that certain drugs are more effective in
depressed people who also have chronic pain, Schatzberg and his colleague
Maurice Ohayon, MD, PhD, associate professor of psychiatry and behavioral
sciences at the Stanford School of Medicine, tested the correlation using
data collected previously by Ohayon. These data included information from
18,980 people in five European countries who agreed to answer health
questions over the phone.
Among the participants, 17 percent had chronic pain and 4 percent had
symptoms of major depression; however, 43 percent of those with major
depression also had chronic pain. Of the symptoms, headaches and backaches
were most commonly found in depressed people. People who had pain for 24
hours were also more likely to have major depression, indicating that
continuous pain increases the likelihood of having a major depressive
disorder diagnosis.
Schatzberg said he had no idea so many of the patients he treated for
depression may also need treatment for chronic pain. "I was totally shocked,"
he said. Now he'll know to ask his depressed patients if they also have
chronic pain that should be treated, he said. He added that other doctors can
monitor their chronic-pain patients for symptoms of depression.
When doctors first diagnose a person with depression, they use a checklist
that includes symptoms such as changes in mood, appetite and sleep patterns
to determine the severity of the person's depression along with the
appropriate treatment. Schatzberg suspects that the presence of chronic pain
should be added to this list as a symptom for assessing depression. He said
that by more precisely diagnosing a person's symptoms doctors have a better
chance of prescribing medication that will be effective in that patient.
The question now is which comes first: the depression or the pain. "We all
have a certain amount of pain," Schatzberg said. "It could be that the
perception of pain is greater in depressed people." He pointed out that many
people with depression reported more headache, back pain or limb pain rather
than pain stemming from disease.
Schatzberg added that future studies will look at how people with depression
and chronic pain respond to different drugs used to treat depression.
Stanford University Medical Center integrates research, medical education
and patient care at its three institutions - Stanford University School of
Medicine, Stanford Hospital & Clinics and Lucile Packard Children's Hospital
at Stanford. For more information, please visit the Web site of the medical
center's Office of Communication & Public Affairs at
http://mednews.stanford.edu .
Note: This story has been adapted from a news release issued for journalists
and other members of the public. If you wish to quote any part of this
story, please credit Stanford University Medical Center as the original
source. You may also wish to include the following link in any citation:
http://www.sciencedaily.com/releases/2003/01/030116073638.htm
groeten
Wouter
_ " _
( _\ | /_ )
( / | \ )

Wouter Bos wil minister voor chronisch zieken- en gehandicaptenbeleid
PvdA-lijsttrekker Wouter Bos is voorstander van een coördinerend minister
voor chronisch zieken- en gehandicaptenbeleid. Hij zei dit afgelopen
zaterdag tijdens een verkiezingsbezoek aan Emmen en Groningen. Hij legde
het verkiezingsbezoek af met Jan Troost, voorzitter van de Chronisch zieken
en Gehandicapten Raad Nederland (CG-Raad).
De PvdA-lijsttrekker had Troost uitgenodigd een dag mee te gaan op
verkiezingsbezoek. De CG-Raad juicht het idee toe van een aparte minister voor
het chronisch-zieken- en gehandicaptenbeleid. Vanzelfsprekend houdt de CG-Raad
vast aan het principe dat de overheid zoveel mogelijk integraal beleid moet
maken. Bij alle wetten en regelingen moeten de belangen van mensen met een
handicap of chronische ziekte direct worden meegenomen. Tot op heden gebeurt
dit echter in onvoldoende mate.
Dit wordt duidelijk wanneer men de 'prestaties' van de overheid in het
toegankelijk maken van het openbaar vervoer in Nederland bekijkt. Daarom is
een coördinerend minister zeergewenst. Hij of zij zou een goede aanjager
kunnen zijn van een integraal (of inclusief) beleid, dat eindelijk een
effectief beleid zal zijn. Op de website van de PvdA wordt het voorstel voor
een coördinerend minister toegelicht in het 'Manifest Gehandicapten' van deze
partij. Kijk hiervoor op www.pvda.nl.
groeten
Wouter
_ " _
( _\ | /_ )
( / | \ )

Hoi,
Het beroemde Kip-Ei verhaal.
Als je depressief bent, voel je meer. En als je een ernstig ongeval doormaakte
kun je van de pijn depressief worden. 1 keer raden wat TP's ervan gaan maken.
Ik doe een gok:
U was al depressief of u werd depressief door sociale onvrede. In beide
gevallen zou u de door u nu ervaren pijn als veel minder ervaren indien u niet
depressief was. U moet multi-diciplinair worden geholpen om van uw dus
"somatiserende" gedrag te worden verlost.
Lukt dat niet, ligt dat niet aan de pijn tgv ongeval, doch aan uw
persisterende waanidee dat u toch wat mankeert. Als u dat gedrag vol wil
houden, prima, maar daar betalen wij niet voor.
Gaat u maar via de WW richting Bijstand.
Hans.

Woordkramer (uit Nederlands verkeersrecht september 2003)
Bij aanvang van het schaderegelingsproces stellen slachtoffers steevast de
vraag: Wanneer kan mijn zaak definitief worden afgewikkeld en hoe lang gaat
het allemaal duren? Het antwoord luidt dan: uw lijf bepaalt. Met andere
woorden: eerst moet gewacht worden tot het slachtoffer in een medische
eindtoestand verkeert. Dat is het moment waarop de behandelend artsen
duidelijk te kennen geven dat verder herstel er niet meer inzit en dat het
slachtoffer moet leren te leven met de beperkingen die hij of zij dan nog
heeft. Helaas leert de praktijk dat het einde van de schadeafwikkeling ook
na het bereiken van de lang verwachte medische eindtoestand nog lang niet in
zicht is.
Eerst breekt nog de tijd aan van de rituele dans tussen de beide medisch
adviseurs. Die gaat niet alleen over de vraag welke disciplines hun
onafhankelijk oordeel zouden moeten vellen en over de te kiezen
vraagstelling, maar vooral ook over de persoon van de deskundige. Beide
medisch adviseurs beschikken over lijsten van daartoe geschikt geachte
kandidaten en er is weinig voorstellingsvermogen voor nodig om te bedenken
dat de overlap tussen die beide lijsten niet bijzonder groot is. Als het dan
eindelijk tot een gezamenlijke opdracht aan één of meer deskundigen is
gekomen, komt het niet zelden voor dat de deskundige de opdracht niet
aanvaardt, omdat men zich liever aan de eigen praktijk en patiëntenzorg
wijdt dan aan een juridisch geschil.
Maar nadat al deze hobbels zijn genomen, het slachtoffer is onderzocht en
een deskundigenrapport op tafel ligt, is de strijd vaak nog niet gestreden.
De kwaliteit van de rapporten kan behoorlijk uiteenlopen. Als er wel een
solide rapport ligt, gebeurt het nog dat de medisch adviseurs van partijen -
na zich erover gebogen te hebben - het rapport net zo weten uit te leggen
dat de geschilpunten met name over de causaliteit nog altijd overeind
blijven staan. Dit gebeurt vooral bij slachtoffers wier klachten in medische
zin minder makkelijk objectiveerbaar zijn. Niet zelden moet er dan toch een
procedure aan te pas komen.
Woordkramer wijst in dit verband op de uitspraak van het Hof Den Bosch d.d.
25 maart 1999, VR 1999, 181. In die zaak oordeelde het hof dat er
zwaarwegende en steekhoudende bezwaren tegen een deskundigenbericht moeten
zijn, wil het rapport door de rechter terzijde worden gelegd, vooral wanneer
de deskundigenexpertise tot stand is gekomen op voorstel van de verzekeraar
en waarbij de verzekeraar een aanzienlijke invloed heeft gehad op de
vraagstelling en de inhoud van het aan deze expert voorgelegde dossier,
terwijl de expertise als afronding van een debat tussen partijen was
bedoeld.
Gelet op bovenstaande tendens geven veel partijen de voorkeur aan het
entameren van een voorlopig deskundigenbericht. Ook dat pad loopt echter
niet altijd over rozen. Hoe moeten rechters zonder rugdekking van een
medisch adviseur bepalen of een deskundige wel of niet geschikt is om over
een bepaald soort letsel te rapporteren? Hoe weten zij welke vragen relevant
zijn? Zit daar niet een element van willekeur in?
Na de invoering van het nieuwe wetboek van burgerlijke rechtsvordering zijn
de mogelijkheden van het deskundigenbericht behoorlijk verbreed. De nieuwe
regeling is te vinden in artikel 197 Rv, maar de extra's zitten hem in
artikel 200 Rv, waarin de mogelijkheid wordt gecreëerd de eigen
partijdeskundige in contact te brengen met de door de rechter benoemde
deskundige en hen inhoudelijk te laten discussiëren over afwijkende opinies
ten aanzien van een bepaald geschilpunt. Ook is het nu mogelijk dat de
deskundige na het uitbrengen van zijn schriftelijke rapportage ter zitting
wordt uitgenodigd om een nadere toelichting daarop te geven, zelfs in
combinatie met een getuigenverhoor (zie Rechtbank Haarlem, 25 september
2001, TvP 2001, nr 10). In het oude recht was dit niet mogelijk (zie Hof
Amsterdam, 3 oktober 1990, NJ 1991, 335).
Het voordeel van deze nieuwe regeling is dat de eigen deskundige een
zinvolle bijdrage kan leveren aan het niveau van het debat over het rapport
van de door de rechter benoemde deskundige. Door de procesrechtelijke
garanties die aan de waarheidsvinding zijn verbonden zal het belang van de
eigen deskundige waarschijnlijk toenemen. Juist door een mondelinge
voorlichting van de rechter, gewaarborgd door hoor en wederhoor van alle
betrokkenen, kan de rechter tot een meer afgewogen oordeel komen, meer
begrip krijgen over het waarom van afwijkende opinies. Het mondeling debat
kan er ook toe leiden dat medici en juristen elkaar beter leren verstaan en
elkaars taal spreken. Medische causaliteit is tenslotte iets wezenlijk
anders dan juridische causaliteit.
Juist omdat aanspraken van het slachtoffer in letselschadezaken dikwijls
staan of vallen met de medische onderbouwing is het toe te juichen dat het
nieuwe wetboek van burgerlijke rechtsvordering mogelijkheden in het leven
heeft geroepen om de kwaliteit en de betrouwbaarheid van het oordeel van de
door de rechter benoemde deskundige te waarborgen.
Probleem is wel dat het vaak niet gemakkelijk zal zijn datgene wat de
deskundigen ter zitting te berde brengen behoorlijk in een proces-verbaal
vast te leggen. Daar kunnen de deskundigen zelf natuurlijk op toezien, dus
dat probleem lijkt niet onoverkomelijk. Wel zal dit systeem tot een
aanzienlijke stijging van de proceskosten gaan leiden. Voor diegenen die net
boven de toevoegingsgrens zitten en die de kosten van de deskundigen zelf
moeten dragen, kan de drempel van toegang tot de rechter hierdoor te hoog
worden. Het is dan ook aan te bevelen alleen in complexe zaken met een groot
belang alles uit de kast te halen.
Behalve de wetgever heeft ook een aantal organisaties zich over de
knelpunten in de waarheidsvinding door deskundigen gebogen. Zo heeft het
Platform Personenschade (NPP) aanbevelingen gedaan ter stroomlijning van het
medisch traject bij de regeling van personenschade (zie H. Voers, De
NPP-richtlijnen ten aanzien van het medisch traject, TvP 2001, nr 2). Verder
is in LSA-verband recentelijk een commissie in het leven geroepen die zich
vooral wil bezighouden met bevordering van de kwaliteit van de medisch
deskundige als rapporteur. Over hoe dat in het vat gegoten zou kunnen
worden, beraadt men zich thans nog. Ook bij de universiteiten buigen knappe
koppen zich inmiddels over deze problematiek. Vooral Leiden en Amsterdam
laten van zich horen (zie Akkermans en Van, De medische expertise bij
personenschade: knelpunten en mogelijke oplossingen, TvP, 2002, nr 2).
Woordkramer kan deze ontwikkelingen alleen maar toejuichen. Maar het is zo
op het oog wel een beetje ieder voor zich. Dus spreekt Woordkramer de hoop
uit dat de slogans van het nieuwe kabinet: "handen ineen" en "geen woorden
maar daden" ook de initiatiefnemers van deze 'expertgroups' zullen
aanspreken.
groeten
Wouter
_ " _
( _\ | /_ )
( / | \ )

Hallo allemaal,
Ik heb een WAO uitkering via Cadans en een AOP uitkering via Relan,
daarbij werk ik nog 20 uur per week. Nu heb ik een andere baan, weer
voor 20 uur echter mij nieuwe werkgever is niet aangesloten bij Cadans
of Relan maar bij het Gak! Komt mijn uitkering nu in gevaar? Moet ik
dan weer gekeurd worden bij het GAK? Wie weet hoe dit werkt?
Groeten,
Lianne

Nederlands Verkeersrecht 2003, 16 Hof Den Haag, 27 maart 2002
Whiplash; causaal verband.
Waar tussen partijen op zichzelf niet in geschil is dat door een ongeval in
dit geval het risico van het ontstaan van schade in de vorm van
whiplashletsel en psychische klachten in het leven is geroepen en op grond
van de weergegeven passages uit de deskundigenrapporten voorshands
geoordeeld moet worden dat dit risico zich verwezenlijkt heeft, acht het hof
daarmee voorshands het causaal verband tussen het ongeval en die schade
gegeven.
Of een deel van die schade ook zonder het ongeval zou zijn ontstaan en de mate
waarin dat het geval is, kan op grond van het thans voorhanden bewijsmateriaal
niet beoordeeld worden. Het hof acht voorshands voldoende aannemelijk dat het
slachtoffer als gevolg van het whiplashletsel in beperkte mate
arbeidsongeschikt is geworden. Voorts acht het hof op grond van de algemene
ervaringsregels voorshands voldoende aannemelijk dat het slachtoffer als
gevolg hiervan vermogensschade heeft geleden.
Volgt toewijzing van het voorschot.
(betreft appel van een kortgeding-vonnis)
groeten
Wouter
_ " _
( _\ | /_ )
( / | \ )

Hoi Allemaal,
Er is nogal veel te doen, enige commotie dus, over het al of niet erkend
worden van whiplash. Daarover het volgende:
Er lopen huisarsten, revalidatieartsen, andere doktoren en niet te vergeten
familieleden in bosjes rond die de klachten van whiplash volledig erkennen,
begrijpen.
Daat gaat het niet om.
Worden de problemen, die mensen met tegenpartijen hebben soms door al die
mensen veroorzaakt en opgelost ? Nee dus.
Dat komt door het officiele standpunt over whiplash van bv.de Commisie
Forensische Neurologie en Verzekeringsmaatschappijen zelf.
Hoe luidt dat standpunt dan?
Commissie Forensische Neurologie: Klachten na 6 maanden niet meer te
verklaren vanuit lichamelijk letsel ten gevolgen van ongeval.
Verzekeringsmaatschappijen: Man made disease.
Dat is de officiele erkenning die wij allen krijgen voor klachten die langer
duren dan 6 maanden. Hoe leuk het ook verpakt wordt.
Er is officieel geen letselverklaring voor de persisterende klachten waar
20% mee kampt. Het gevolg van dat officiele standpunt is dat je mischien wel
WAO krijgt, maar dat kan nooit op grond van technisch bewezen ziekte of gebrek.
Was dat wel het geval, was het hele probleem immers allang opgelost.
Een en ander leidt tot niet, met name van verzekeringszijde, aflatende
verhalen over "tussen de oren" ,somatiserende patienten, patienten met
sociale onvrede, patienten die in de officiele stukken van bv Winnock
"Failures"(mislukkelingen) worden genoemd als ze er niet in slagen om van
hun idee dat ze toch wat mankeren,af te komen.
Bij mij moet je dus niet zijn als er negatief over jullie gesproken wordt.
NIET ik doe dat. Maar zoals wel vaker gebeurd wordt, de vervelende verhalen
brengende boodschapper die verhalen niet in dank afgenomen. En al helemaal
niet als je en neuroloog die onzin verkondigt een neparts noemt. Als die dat
nepstandpunt maar "invoelend" genoeg brengt is er kennelijk niets aan de hand.
"Whiplash" is een simpel gebeuren. Primair nekletsel en zeer wel mogelijk
hersen/hersenstam/ruggemergletsel. Maak daar een gezellige mix van en klaar
is kees. En het enige wat onomstotelijk medisch/technisch kan worden
aangetoond zijn de degeneratieve veranderingen die in de loop der tijd na een
whiplash ontstaan en ernstige nek en andere klachten kunnen veroorzaken.
En of er bij jullie direct na ongeval een foto werd gemaakt en bij
aanhoudende klachten na 1 a 2 jaar weer en die foto vergeleken werd met de
eerste weten jullie zelf het beste. Niet gebeurd en toch ernstige
(nek)klachten? Vraag er dan om.
OP www.orthopedie.nl heb ik de redactie daarover vragen gesteld.
Wil je dat lezen zoek dan onder "vragen aan de redactie" bij de vorige
vragen blz 4(mischien inmiddels 5 of 6 geworden,even zoeken dus) onder
Bregonje/Nekklachten.
En wat mijn "negatieve"reacties betreft op deze lijsten, als jullie goed
lezen doe ik inderdaad negatief over al die lieden en nepartsen(doe ik het
weer) die menen dat whiplash slechts een "spiergeheugenprobleem" is, slechts
Man Made is, slechts sociale onvrede is, slechts van toepassing is op
mislukkelingen, slechts "somatiserend gedrag" is. Of dat die populatie
oa. bestaat uit "zielige vrouwen" met behulpzame mannen erbij. Voor die
uitspraak moet je bij Dhr.Knepper zijn. Verzekeringsarts van het LISV.
Want voor al diegenen die hun baan kwijtraakten gaat het om officiele
erkenning. Komt die er niet, eindigen die mensen straks in de bijstand. Met
een tussen de oren verhaal erbij. Leuk nietwaar? Willen jullie dat? Laten
jullie je zo behandelen? Whiplashpatienten worden na het ongeval medisch in
een "gevangenis" gegooid. De cipiers kunnen daar niets aan doen. Maar wel de
medische justitie en medisch directeuren die als geen ander weten dat de
klantjes voor het overgrote deel volstrekt onschuldig zijn.
En daar veandert erkenning door huisartsen familieleden etc. helaas niets
aan.
Hans.

Hallo Lianne,
hieronder het antwoord van de arbeidskundige die ons adviseert:
Afgezien van het feit dat het allemaal UWV is geworden per 2002, blijft
Cadans gewoon de instantie die de betaling en beoordeling regelt. Dus aan
Cadans even een briefje sturen wat de nieuwe werkgever is en per welke
datum, met een kopie van het nieuwe loonstrookje.
Overigens, heb je niet vergeten de nieuwe werkgever te informeren dat hij
krachtens de wet REA een korting kan krijgen op de door hem te betalen
premies vanwege het feit dat je volgens REA als arbeidsgehandicapt
beschouwd wordt? Iedereen met een WAO-uitkering is automatisch
arbeidsgehandicapte volgens de wet REA en blijft dat nog 5 jaar na
beeindiging van de WAO-uitkering.
hartelijke groeten
Wouter van Eldik
_ " _
( _\ | /_ )
( / | \ )

Hoi Hans,
Heb de indruk dat je je voelt aangevallen. Dat was van mijn kant zeker niet
de bedoeling. Ik wilde alleen nog eens benadrukken dat de negatieve
ervaringen meestal bij de instanties worden opgedaan waar het om geld draait
en niet om personen.
Het is ter bescherming van jezelf goed om dat in het oog te houden. Onder
andere door de info die jij telkens weer op de lijst slingert ben ik dat
steeds meer gaan beseffen. Ik blijf erop vertrouwen dat we via jou op de
hoogte blijven van alles wat nieuw is onder zon, dus blijf alert dan kan
ik lekker verder dutten :-)
Groet Ina

Hoi allemaal,
Hieronder het "vragenuurtje" met orthopedie.nl
De antwoorden heb ik tussen aanhalingstekens gezet.
Wie het zelf nog wil nalezen, ga naar www.orthopedie.nl
Klik nek en sckouderklachten aan, rechts.
Ga naar Whplash. Klik op "vragen aan de redactie" en zoek onderop op
blz 5.(inmiddels mischien wel 6,het schuift op).
NB: Vervolgfoto's kunnen beter na 1.5 a 2 jaar gemaakt worden. Bij een normale
ontwikkeling/veroudering van de nek zie je zelfs na 4 jaar vaak geen enkele
zichtbare verschillen.
Op grond van deze gegevens is het zonneklaar dat de richtlijn van de
Commissie Forensische Neurologie die op basis van foto's direct na ongeval
aanhoudende klachten niet kan verklaren vanuit lichamelijk letsel, onzin is.
Je kunt immers geen afwijkingen zien op foto's direct na ongeval als die
afwijkingen nog MOETEN ontstaan. Of dat een vergissing dan wel
onzorgvuldigheid van de Commissie is doet er niet zoveel toe.
Wie er mogelijk het slachtoffer van worden wel.
Hans.
Geachte redactie,
Wat is "symptomatische degeneratie" van de CWK? En hoe kun je bij een
patient(e) na een trauma waarbij nekletsel optrad vaststellen of daar sprake
van is?
Mvrgr,
Hans Bregonje.
"Niemand kan vaststellen of een degeneratie symptomatisch is (pijnklachten
geeft). Heel veel mensen hebben een degeneratie (veroudering) zonder enige
klacht".
Geachte redactie,
Inmiddels begreep ik dat Orthopedisch Chirurg P.F.van Akkerveeken stelt dat
degeneratieve veranderingen soms snel kunnen ontstaan en dan oorzaak kunnen
zijn van de klachten. Er kan dan sprake zijn van "symptomatische
degeneratie". U vergelijkt, zo begrijp ik uit uw antwoord, patient met een
controlegroep die een normaal verouderingsproces doormaakt en geen klachten
heeft. Wat dan logischerwijs overblijft is het onverklaarbaar zijn van
klachten.
De vraag was echter of en zo ja hoe, vastgesteld kan worden dat er bij een
patient met persisterende (nek)klachten sprake is van het relatief snel
ontstaan van degeneratieve afwijkingen passend bij het clinisch beeld.
Mvrgr,
Hans Bregonje.
"Niemand kan met zekerheid zeggen of een afwijking op de röntgenfoto
correlleert met klachten. Ikzelf gebruik als differentiatie soms
discografieen en of facetinjecties".
Geachte redactie,
Ik ben het volledig met u eens dat met 1 malig beeldvormend onderzoek geen
mogelijke correlatie is aan te tonen tussen een mogelijk door bv.trauma
versneld degeneratief proces en klachten.
Vraag is dus of, en zo ja hoe, je bij een patient kunt vaststellen dat er
sprake is van een versneld "slijtage" degeneratief proces. Zodat mensen in
voorkomende gevallen effectieve hulp kunnen krijgen voor hun lichamelijke
problemen en klachten in plaats van, zoals nogal eens gebeurd, effectieve
hulp aangeboden te krijgen voor hun "somatiserende" gedrag, omdat het 1 malig
beeldvormend onderzoek niet correleert met de klachten.
Gaarne uw zienswijze en advies,
Hans Bregonje
"De enige manier om dat met zekerheid te stellen is een foto direkt na het
ongeval zonder afwijkingen en een een jaar later met duidelijke
veranderingen. Anders blijft het gissen of hetgeen je ziet correleert met de
klacht. Verder zoals ik schreef invasievere diagnostiek"
Geachte redactie,
Hartelijk dank voor de wijze waarop u inging op de gestelde vragen.
En dat meen ik oprecht.
Met vriendelijke groet,
Hans Bregonje.
"wij proberen altijd ons best te doen".

Hoi Allemaal,
Onlangs werd ik door de CRVB in het gelijk gesteld in een zaak tegen
uitkeringsinstantie GAK. Gewonnen dus. En moest zelf dus 2/3 van de door mij
gemaakte kosten betalen. Geen "Amerikaanse Toestanden" maar een
waarlijke "Dutch Treat". Daar zijn ze daar weer bang voor.Terecht dus.
In gewoon Nederlands: Je mot kennelijk zelf dokken voor de fouten die een
ander maakte.
Met dank aan minister Korthals van de VVD en mw.E.Kalsbeek van de PVDA. Die
deden als een van de laatste stuiptrekkeingen van Paars twee op 6 febr. 2002
een circulaire uitgaan waarin het maximum vergoedingsbedrag op zo'n 80 Euro
per uur kwam te staan. Nou,een advocaat en een medisch adviseur kosten
eningezins meer.Verschil moet je dus zelf dokken.
Op mijn e-mail aan de PVDA kwam in eerste instantie geen antwoord.In tweede
instantie een inhoudelijk nietszeggend berichtje van Mw.Kalsbeek. Nou ja,ze
had er ook zelf aan meegewerkt. Maar of deze uitwerking de bedoeling is van
de PVDA?
Het is maar dat jullie 't weten voor het geval je tegen een beslissing van
een uitkeringsinstantie in Beroep gaat.
Hans

Hoi Wouter,
Door persoonlijke omstandigheden ben ik nu pas deze lijst aan het bijlezen.
Bedankt voor de tips over de belasting. Ik heb net een aanslag over 2000 en
2001 betaald, nadat ik met behulp van John en Ellen heb geprobeerd er iets
minder van te maken, maar helaas. Daardoor was ik van onderstaande inmiddels
op de hoogte. Toch heb ik het maar weer uitgeprint, want de aangifte komt er
weer aan.
Nogmaals bedankt.
Groetjes
Genoveva
http://212.0.231.195/bergboek/boek/Boekdetail.asp?ID=2220

Hoi Allemaal.
Ik zit nog steeds in dubio wat ik aan moet met mijn advocaat,
ga ik met hem verder en laat ik hem een schikking treffen, of ga ik op
zoek naar een andere advocaat. Mijn verzekeringsadviseur heeft me het advies
gegeven een second opinion aan te vragen bij een ander letselschade bureau.
Ik weet, ik moet dit zelf beslissen, dat kunnen jullie niet voor me doen.
Maar misschien hebben jullie tips, wat ik van een goede advocaat mag
verwachten.
De punten waar ik het bij mijn advocaat niet mee eens ben zijn:
als eerste dat ik het idee krijg dat hij niet vierkant achter me staat.
Ik wordt heel weinig op de hoogte gehouden, waar hij mee bezig.
Ik wordt niet op de hoogte gehouden van gesprekken van hem met de
tegenpartij, anders had ik vroeger geweten dan een kwartier van tevoren
dat ze van mijn verleden wisten en het daarop zouden gooien, en had ik me
misschien wat beter voor kunnen bereiden. En verder mag ik mijn eigen
dossier niet inzien.
Misschien verwacht ik ook wel teveel en is dat ook niet de gebruikelijke
gang van zaken, vandaar mijn vraag.
Liefs
Marjan

Hallo Marjan,
Ik kan je waarschijnlijk weinig advies bieden op dit terrein, maar ik ga er
vanuit dat er meer mensen hier zijn die je hierin kunnen helpen. Misschien
heb je ondertussen de oplossing al.
Suk6 er mee in ieder geval.
Groetjes
Genoveva

Kan iemand mij vertellen wat de organisatie ANGO voor mij nog kan
betekenen? Ik heb het blad 'aan zet' gelezen en ben bekend met hun
activiteiten. Maar verder weet ik niet of het zinnig is en voor wie het
wel zin heeft.
Zijn er mensen die lid zijn van ANGO en wat is hun ervaring?
Groetjes
Genoveva

Hoi allemaal,
Er komen steeds nieuwe mensen bij op deze lijsten.
En zo af en toe is het van belang sommige zaken in de herhaling te gooien.
Zo ook reintegratiebureau's en met name Winnock waarvan Achmea eigenaresse
is.
De onjuiste info van Winnock over whiplash bestaat uit het feit dat wordt
aangegeven dat persisterende nek- en andere klachten/het chronisch worden
van de klachten,niet te verklaren zijn vanuit ongeval en dus samenhangen
met/er sprake is van operante conditionering en somatiseren(zie "handboek"
onder 6: van accuut naar chronisch). Kortom: je denkt alleen maar dat je
wat mankeert.
De kern van de verzekeringstruc inzake whiplash is, dat op grond van de
onjuiste uitgangspunten, zoals verwoord in de inmiddels van internet
verdwenen "Winnock Filosofie", mensen die er niet in slagen het traject vol
te houden, "they became failures" worden genoemd. Waarmee de
verzekeringsverantwoordelijkheid van bv. Achmea voor het persisteren van de
klachten,wordt "ontzorgt" via dochteronderneming Winnock. Client af via de
zijdeur, zogezegd.
En ik kan jullie verzekeren dat de (medische)directie van Winnock en Achmea
van die "Truc" perfect op de hoogte is. Persisterende klachten retrospectief
(zie handboek) onverklaarbaar noemen, is medisch gezien pseudolalie.
En mensen in voorkomende gevallen met op die manier mogelijk onverklaarbaar
gemaakte klachten "they became failures" te noemen, is iets waar het
momenteel zo populaire begrip "Normen en Waarden" niet op van toepassing is.
groet,
Hans

Wie weet kan een van ons hier hun voordeel mee doen!!!!!!
Genoveva
Modernisering AWBZ (Algemene Wet Bijzondere Ziektenkosten)
Er verandert veel in de zorg. Denk aan het terugdringen van de wachtlijsten
(zorgregistratie), persoonsgebonden budget, of zorg in natura. In de
AWBZ-zorg staat de vraag van de cliënt centraal.
Er is een aparte website die is opgezet om de voortgang van de modernisering
weer te geven, zowel voor de direct betrokkenen (mensen die werkzaam zijn in
en rond de zorg), maar ook voor de cliënt. En dat bent u.......
U vindt alle informatie op www.opkopzorg.nl
OpKopZorg.nl informeert u over alle actuele ontwikkelingen en nodigt u van
harte uit om op deze site mee te discussiëren over de AWBZ-modernisering.
Ook kunt u zich eenvoudig aanmelden voor de nieuwsbrief, zodat u op de
hoogte blijft van de ontwikkelingen.
10 februari: Helpdeskdag Zorgregistratie
Aanstaande maandag, 10 februari, organiseert OpKopZorg.nl opnieuw een
helpdeskdag. Het thema is dit keer Zorgregistratie. U kunt die dag al uw
vragen over de Zorgregistratie aan een deskundig team stellen. U krijgt dan
zo snel mogelijk antwoord.
Al vragen?
Als u nu al een vraag heeft, kunt u die sturen naar de redactie onder
vermelding van 'Helpdeskvraag 10/2'. Uw vraag wordt dan maandag als eerste
geplaatst.

de Volkskrant - dinsdag 11 februari 08:13 uur.
Van onze verslaggeefster Yvonne Doorduyn
Nieuwe arbowet kost werkgevers veel geld
AMSTERDAM - Werkgevers zijn sinds de invoering van de nieuwe Wet Verbetering
Poortwachter op 1 april 2002 gemiddeld zo'n 20 procent meer geld kwijt aan
arbozorg. Dit zegt Jaap Bruins Slot, lid van de hoofddirectie van ArboUnie,
Nederlands grootste arbodienst.
De nieuwe wet schrijft voor dat werknemer, werkgever en arbodienst intensief
met elkaar samenwerken om de zieke werknemer zo snel mogelijk weer aan het
werk te helpen. Bedrijfsarts en werknemer moeten eens in de zes weken
contact hebben. 'Bij bedrijven waar dat voorheen eens in de drie maanden
gebeurde, verdubbelen de kosten', zegt Bruins Slot.
Hij verwacht dat de nieuwe wet het langdurig ziekteverzuim uiteindelijk met
20 tot 30 procent terugbrengt. 'Dan heeft ook de werkgever er baat bij.'
De arbobranche maakt al jaren een onstuimige groei door. Het CBS maakte
onlangs bekend dat de omzet tussen 1995 en 2001 verdubbelde tot 859 miljoen
euro.
Volgens Ton Schoenmaeckers, directeur van de Brancheorganisatie van
Arbodiensten (BOA), betekent dat niet dat de winst in de branche in dezelfde
mate groeit. 'Er zijn ook hogere administratieve lasten.'
Werkgeversorganisatie VNO-NCW kan met de kostenstijging leven, 'als meer
uitgaven maar leiden tot minder verzuim'. Trees Snelders van VNO-NCW: 'Meer
geld hoeft niet meer kwaliteit te betekenen. Werkgevers moeten goed opletten
wat ze inkopen.'
groetjes
Wouter
_ " _
( _\ | /_ )
( / | \ )

4e Europese WAM-richtlijn
Als een Nederlandse automobilist in Duitsland schade rijdt, dan krijgt hij
met een Duitse verzekeraar te maken. Het kan dan een hels karwei worden op
de schade te verhalen. Er ontstaan communicatieproblemen vanwege het
taalverschil en vanwege afwijkende procedurele gewoonten. Dat probleem is
begin 2003 voorbij dankzij de vierde Europese WAM-richtlijn. WAM is een
afkorting van Wet Aansprakelijkheid Motorrijtuigen.
Op 16 mei 2000 is de vierde Europese WAM-richtlijn in het leven geroepen. De
richtlijn voorziet in een vereenvoudigde schaderegeling voor
grensoverschrijdende schadegevallen binnen de EU. De Nederlandse
automobilist uit het voorbeeld kan zich in de nabije toekomst tot een
schaderegelaar in Nederland wenden die namens de Duitse verzekeraar de
schade afwikkelt. Dat betekent een flinke afname van overbodige rompslomp.
Op dit moment wordt de implementatie van de richtlijn in de wet voorbereid.
In januari 2003 moet de richtlijn in de wet zijn opgenomen.
groetjes
Wouter
_ " _
( _\ | /_ )
( / | \ )

Whiplash de baas
Prijs: ? 18,14
Schrijver: Ton Sijm
Genre: Medisch
ISBN: 90-5513-300-0
Cover: Hard cover
'Ondanks alles kan ik weer lachen.' Het verhaal van een whiplash-patiënt.
Tienduizenden Nederlanders hebben een whiplash; hoofdpijn, duizeligheid,
vergeetachtigheid, motorische stoornissen, concentratieproblemen en andere
symptomen maken het leven vaak tot een kwelling voor deze groep. Dit verhaal
van een whiplash-patiënt is een indringend relaas van de strijd om erkenning
die hij heeft moeten voeren en van het moeizame leven dat hij leidt. Na jaren
van onzekerheid en vergeefse behandelingen, die hem tot de rand van wanhoop
brachten, kan hij 'ondanks alles weer lachen'. Het is een boek dat niet
alleen voor whiplash-patiënten en hun familie van belang is, maar ook voor
ieder die geïnteresseerd is in de aard en de gevolgen van deze steeds vaker
voorkomende ziekte.

Hallo allemaal,
Jullie hebben nog niet vaak wat van mij op deze lijst
kunnen lezen, maar ergens moet het begin zijn,...toch?
Ik heb een vraag en ik hoop dat er mensen zijn die dit
herkennen en mij meer duidelijkheid kunnen geven.
Ik heb mijn zoontje nu 2 jaar borstvoeding gegeven.
Hij heeft het zelf heel langzaam afgebouwd. De laatste
tijd dronk hij nog slechts om de dag of zat er zelfs
wel eens twee dagen tussen!
Sinds ongeveer 3 weken geef ik nu geen borstvoeding
meer en sinds zo\'n 2 weken merk ik een behoorlijke
verergering van mijn whiplashklachten!!
Nu is mijn vraag: wie herkent dit, heeft dit eerder
gehoord? Wat kan ik verwachten? Gaat dit nog
stabilliseren of moet ik me er op instellen dat mijn
huidige klachten blijvend kunnen zijn? Is er eventueel
nog iets te bedenken waardoor het wat minder erg
wordt? (behalve tot mijn 98e doorgaan met
borstvoeding :-))) )
Ik hoop dat er mensen zijn die me hier iets meer over
kunnen vertellen!!!
Heb erg zitten twijfelen of dit wel een vraag is om
hier op de lijst te stellen, maar aangezien het voor
mij nu ècht een \"hot item\" is, heb ik besloten hem
toch te stellen...
Alvast enorm bedankt allemaal!
groeten,
Christa

Managers online - Zieke werknemers steeds sneller weer aan de slag
13 februari 2003
Zieke werknemers keren steeds sneller terug in het arbeidsproces. In 1991
werkte nog maar een kwart van de arbeidsongeschikten weer gedeeltelijk na
een jaar ziekte. Vorig jaar was na een jaar arbeidsongeschiktheid al
42 procent van de zieke werknemers weer gedeeltelijk aan de slag. Ook een
half jaar na het eerste ziektejaar werken meer gedeeltelijk
arbeidsongeschikten; 39 procent in 1991, 46 procent in 2002.
Volledig arbeidsongeschikt
Van de werknemers die na een jaar ziekte niet weer aan de slag zijn,
verwacht de helft in de toekomst toch ander werk te kunnen vinden. Van
degenen die volledig arbeidsongeschikt zijn bevonden, denkt 40 procent
onder voorwaarden toch weer aan de slag te kunnen.
Andere WAO-beoordeling
De goede resultaten zijn volgens de Uitvoeringsorganisatie
Werknemersverzekeringen te danken aan veranderde WAO-beoordelingen. Er
wordt nu veel meer rekening gehouden met de mogelijkheden van
werkhervatting. Ook werknemers richten zich meer op mogelijkheden bij
een andere werkgever.
groeten
Wouter
_ " _
( _\ | /_ )
( / | \ )

Depressie vermindert geurwaarneming
Mensen met een depressie hebben vaak ook problemen om te ruiken, zo blijkt
uit Duits onderzoek. Deze ontdekking suggereert een verband tussen het
reukorgaan en de gemoedstoestand.
Met deze resultaten kunnen geurtesten ontwikkeld worden om de diagnose
depressie te bevestigen, aldus Bettina Pause, van de universiteit van Kiel.
De resultaten van het onderzoek zijn gepubliceerd in het tijdschrift
Psychophysiology.
Pause onderzocht het geurvermogen bij 20 mensen die voor een depressie
werden behandeld in een ziekenhuis. Zij vergeleken deze resultaten met die
van een controlegroep van 20 gezonde personen. De depressieve patiënten
hadden meer problemen om vage geuren te ruiken, zelfs bij concentraties die
door mensen in de controle groep makkelijk geroken konden worden.
"Vergeleken met de controlegroep begon de depressieve groep pas geuren waar
te nemen bij de hogere concentraties", aldus Pause.
De testen werden ook uitgevoerd met een EEG, voor een objectieve controle.
Hieruit kwamen dezelfde resultaten. "De hersenen van de depressieve
patiënten reageerden later en alleen op sterkere geuren.
bron: medisch vandaag
groetjes
Wouter
_ " _
( _\ | /_ )
( / | \ )

Hallo Christa,
Het zal waarschijnlijk met je hormonen te maken hebben. Zelf ben ik al
54 jaar maar zit nu met overgangsklachten en daardoor maandelijkse
vreselijke pijnen. Ik heb in het ziekenhuis onderzoeken laten doen en toen
werd mij verteld dat het door de verandering van de hormonen kwam.
Ik wens je alle sterkte en ,
groetjes van Gerda.

Whiplash
Heijstra & Heijstra-Valkering, A.
120 vragen, antwoorden en nuttige tips
bol.com prijs: ? 11,50
Paperback | 108 Pagina's | Uitgeverij het Spectrum | 2002
ISBN: 9027474591
Als ervaringsdeskundige van twee whiplashletsels in 1986 en 1989 geeft
de schrijfster antwoord op vragen die haar in de loop der tijd door
lotgenoten gesteld zijn. Zij is blijkens de antwoorden sterk overtuigd
van de ernstige lichamelijke oorzaken en gevolgen van dit zweepslagletsel
van de nek. De meest exotische verbanden worden gelegd, zoals met
haargroei op de voetrug, het ontstaan van suikerziekte, incontinentie
enzovoort.
Er is geen enkele aandacht voor de mening dat hier mogelijk ook sprake
is van een door mensen gemaakt ziektebeeld en dat Nederland een land is
geworden met een whiplash-cultuur. Door het ontbreken van relativering
en de niet onderbouwde stellingen is dit boek niet aan te bevelen.
Veel beter is het evenwichtige boek van Margot van Hummel:
'Whiplash: feiten & fabels' (2000)*.
(Biblion recensie, M.A.M. Bomhof, neuroloog-psychiater)
Omgaan met whiplash
Carien Karsten
greep krijgen op een verwarrende ziekte
bol.com prijs: ? 16,55
Paperback | 256 Pagina's | Uitgeverij Elmar
ISBN: 9038907753
Beschrijving:
Omgaan met whiplash beschrijft de laatste inzichten van deze nog al
te vaak niet herkende aandoening. Het boek geeft inzicht in de werkwijze
en het nut van bestaande medische en psychologische hulp, behandelt
vragen over letselschade, verzekeringen en aangepaste
arbeidsomstandigheden, en vat de veelheid van inzichten en meningen
samen in een persoonlijke, deskundige en integrale visie.
Mr. dr. Carien Karsten is jurist en psycholoog-psychotherapeut en
o.a. manager preventie bij het Riagg. Geconfronteerd met de
verwarrende informatie over de klachten die zij zelf overhield
aan een ongeluk, verzamelde zij de beschikbare feiten over whiplash,
sprak tientallen deskundigen en patiënten en verwerkte deze informatie
in dit verhelderende boek.
Leven met whiplash
Eikenaar, H.
pijnstilte en de weg naar herstel
bol.com prijs: ? 4,95
Beschrijving:
Een ongeval zit in een klein hoekje. Geheel onverwachts lopen velen
jaarlijks een whiplashtrauma op. Meestal verwacht je na het ongeval
weer snel te kunnen overgaan tot de orde van de dag. Helaas is dit
lang niet altijd het geval.
Wanneer de klachten langer dan zes maanden blijven bestaan spreekt men
ook wel van 'chronische klachten'. Dit betekent dat je je in moet
stellen op langdurige en wellicht blijvende gezondheidsproblemen.
Deze brengen tal van beperkingen met zich mee: verlies van hobby's,
werk en sociale contacten. Daar komt nog bij dat je meestal verwikkeld
raakt in een letselschadeprocedure, veelal te maken krijgt met een
afkeuringprocedure en soms financiële problemen krijgt.
Aangezien de meeste whiplash gerelateerde klachten niet direct
zichtbaar zijn, leidt dit regelmatig tot onbegrip bij mensen in de
omgeving. Het zal duidelijk zijn dat al deze gevolgen onvermijdelijk
leiden tot een heleboel spanning bij de patiënten. Deze spanningen
kunnen de klachten versterken, waardoor je in een negatieve spiraal
terecht kunt komen.
Henriëtte Eikenaar heeft haar eigen ervaringen op papier gezet en geeft
talrijke praktische tips die andere mensen met whiplash ongetwijfeld
veel steun en hulp kunnen geven. Haar journalistieke ervaring,
gecombineerd met haar ervaringen als docent, staan garant voor een
overzichtelijk en leesbaar boek. Henriëtte laat zien dat je niet bij
de pakken neer hoeft te gaan zitten, maar dat met de juiste aanpak
de hoop op vooruitgang gerechtvaardigd is!

Hallo G.Hopman,
Er is nog een goed boek van de schrijver dr.Frits Winter de titel is de Pijn
de Baas. Dit boek gaat over hoe je eigen therapeut kan worden.Het is
belangrijk dat je weet wat je daarvoor moet doen en vooral moet laten.
groetjes
Gerda

Hallo allemaal,
In geen tijden hebben jullie van mij gehoord.
De oorzaak is, dat ik er mentaal niet toe in staat ben geweest, door o.a.
problemen met gemeente, mijzelf, mijn werk, en een van de mindere
problemen eigenlijk, de stalling van ons paard. Ik weet dat ik hier mensen
teleurgesteld heb, die mij erg na aan het hart liggen, en waar ik heeeel
diep respect voor heb, waarvoor mijn excuses. Ik weet dat deze excuses niet
nodig zijn, maar ik heb voor mijn idee mensen in zeeeeeer moeilijke tijden,
voor mijn gevoel, aan hun lot over gelaten. Dit was zeker niet mijn
bedoeling.
Voor onszelf ben ik eigenlijk op dit moment met de gemeente in gevecht,
over stalling voor de scoot, de parkeerplaats, en alle op en afritjes,
die rolstoelgeschikt moeten zijn, voor jolanda , en voor sociale kontakten,
( wij hebben kennissen, die wij zo graag uit willen nodigen, maar die
afhankelijk zijn van die op en afritjes ) De bekende in dit wereldje,
weten dat dit een zeer zware strijd is, de gemeente wil net andere dingen
dan jijzelf, en toegeven aan hun ongelijk, doen ze niet zo gauw.
Vorige week, hebben we iemand van het Rio hier gehad, voor een PGB, dit
was zo`n irritant mannetje van 20 jaar ongeveer, die het allemaal wel
wist. In het beste geval, krijgen we over een week of 3 te horen, dat we
2 uur hulp in de week kunnen krijgen, let wel, in het beste geval. Word het
minder, dan mogen ze ons pgb gaan gebruiken, voor mensen die het harder
nodig hebben dan wij, en blijven wij het gewoon zelf regelen.
Voor diegene die mij niet persoonlijk kennen, ik ben 2.05mtr, weeg 103kg,
ben vroeger portier geweest in een discotheek, ga nergens voor opzij, maar
loop tegenwoordig te janken als een klein kind, door het minste of
geringste, ( gemeente, werkgever, familie en kennissen. ( bedankt he )
Door al dit gedoe en geregel, heb ik een paar zeer belangrijke dingen uit
het oog verloren, en heb ik zelf een paar flinke steken laten vallen.
Een van de belangrijkste steken is, het drinken ( flauw excuus, maar....),
ik ben dit de laatste tijd, steeds meer gaan doen, tot grote ergernis van
Jolanda, maar wel terecht, dit verwijt van haar. Een van de dingen, die ik
haar nu beloof, met jullie als getuigen, is dat ik, dit probleem met alle
macht aan ga pakken, bovendien beloof ik jullie, dat ik van nu af aan, weer
meer zal reageren op de lijsten, omdat jullie, dit verdienen, en dat meen
ik uit de grond van mijn hart.
Voor mij een paar zeeeeeeer zware dieptepunten van de lijsten zijn, de
belevenissen van , Anja, Boelo, Marlie, Sonja, Genoveva, John, Carla,
Hanzie, Huub, pffffffffffff eigenlijk, hoort bijna iedereen hier thuis.
Door dit bericht, wens ik iedereen in deze misschien, of zeker, zeer
moeilijke tijden, van harte, alle sterkte toe,
en lieve schat, JOLANDA, vergeef me please?
m.vr.gr.
Ton Gruyters

hoi ton
dat is niet niks wat je op schrijft. ik begrijp ook dat je schuld gevoels
hebt,maar toch...... ik vind dat ieder mens recht heb op menselijke gevoelens.
het gebeurt je..!!!!!!! mensen teleur stellen,dat gebeurt toch iedereen,wie
kan dat gevoel niet. het zijn fase`s in je leven. je herkent het.
dat zeg voor mij genoeg. je werkt er kei hard aan,en het gaat je lukken.!!!
en die schuld gevoelens,teleurstelling,geef ze astublieft een plaatsje,je
word er niet beter van. maar ik begrijp ook dat dit een schreeuw is van
onmacht,het niet willen zijn hoe je nu was,en zeker niet voor jolanda.
ik wens je heel veel liefde en sterkte toe in deze moeilijke periode.
en samen met jolanda kom je er zeker uit en de zon gaat ook weer voor jullie
schijnen.
groetjes
rosita

Hoi allemaal,
Even een vraagje over reiskostenvergoeding.
Aangezien ik nu regelmatig met de auto moet reizen, ik
zit namelijk in mijn observatieperiode voor het revalidatie-
centrum moet ik 2 a 3 maal per week naar Dordrecht.
Wat is nu een redelijke reiskostenvergoeding?
Is dit ook wettelijk vastgesteld en waar kan ik zoiets vinden?
Groetjes,
Esther

Allemaal heel erg bedankt voor de vele reacties die ik gekregen heb op
mijn vraag over wat redelijk zou zijn voor reiskostenvergoeding.
Het is nogal verschillend wat iedereen zou ongeveer krijgt zag ik.
Volgens mijn advocaat is 0,20 eurocent een redelijk bedrag wat ik moet
krijgen voor mijn gemaakte km. Dat is dus nu het bedrag wat ik voortaan
zal krijgen voor mijn gemaakte kilometers. Ik hou deze ook keurig bij
in een lijstje. Het kan altijd dus dat anderen meer of minder krijgen
dan dit bedrag. Ik heb ook nog even met de belastingdienst gesproken die
vertelden mij dat het 0,17 eurocent zou moeten zijn.
Groetjes,
Esther

Volgens mij wordt momenteel het tarief van 0.28 eurocent gehanteerd.
Dit is gelijk aan de km.vergoeding, die ook de belasting wordt gebruikt.
Ellen.

Hallo Sandra,
Ja lieve Sandra, je bent niet de einigste die daarvan last heeft. Ik heb echt
met je te doen. Ik heb dat ook en wel erg plotselinge steken, niet met een
naald maar met een dolk of een mes, in het hoofd. Dan trekt mijn hoofd en nek
met een rukweg en als ik dan iets in mijn handen heb of iets drink dan kan dat
wegvliegen. Het is maar van korte duur maar wel hevig en ik schrik er dan
dikwijls van, daarna komt de normale hoofdpijn tevoorschijn.
Als ik dat zeg tegen die therapeut dan weet hij dat al en voelt ook wat er aan
de hand is met je nek. Het zal wel samenhangen met de hersenstam en/of de, ik
weet niet hoe je het zegt in nederlands maar in het duits heet dat de
Grosshirnrinde. Dat zei de chiropraktor. Na bijna een jaar bei die man in
therapie geweest te zijn door o.a. ook aan mijn nek en kop te trekken net als
de fisiotherapeut o.a. ook doet wordt het minder en kan ik weer wat beter
denken en overleggen meer vreugde hebben omdat dat erg pijnlijk is en niemand
het begrijpt.
Die het meemaken kunnen daarover ook een liedje zingen en wordt gezegd maak je
niet dik dun is de mode als je begrijpt wat ik bedoel. Het hoort denk ik wel
onder de neurologische aandoeningen wat ik niet met medizijnen bestrijd maar
met manuele therapie zo lang het gaat.
Groeten en van harte beterschap het is helemaal niet leuk zoiets.
Jos

Hoi Sandra,
Ik heb hier persoonlijk nooit last van gehad, maar mensen om me heen wel. De
ene keer is het iets ernstigs en de andere keer is het iets totaal
onschuldigs. Ik zou inderdaad linea recta naar de neuroloog gaan als ik jou
was. Als het dan iets ernstigs is ben je er zo snel mogelijk bij en als het
iets onschuldigs is, loop je je tenminste niet voor niets allerlei enge
scenarios in je hoofd te halen.
Groetjes & sterkte,
-Maud